LOGINพิธีบวงสรวงละครเรื่องใหม่ของผู้จัดมือทองอย่างปุณณดาผ่านพ้นไปได้ด้วยดี หลังจากนั้นทั้งผู้จัด ผู้กำกับ และนักแสดงนำของเรื่องก็ร่วมถ่ายภาพและสัมภาษณ์ต่อหน้านักข่าวทุกสำนัก
ด้วยพื้นที่ค่อนข้างจำกัด เขาและเธอจึงโดนคนที่ยืนอยู่ด้านข้างเบียดให้ขยับเข้ามาจนแขนของทั้งคู่แนบชิดกันไปทุกส่วน
หลังมือใหญ่ชนกับหลังมือเล็กนุ่มนิ่มบอบบาง นิ้วแกร่งขยับไปสัมผัสนิ้วเรียวงามทันทีอย่างยากที่จะห้าม
ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นปราดผ่านร่างของหนุ่มสาววิ่งตรงเข้าสู่หัวใจจนเต้นกระตุกคร่อมจังหวะ
คนทั้งคู่เหลือบตามองกันเพียงนิด ก่อนผู้จัดสาวจะเชิดใบหน้าสวยงามขึ้นเล็กน้อย แล้วสูดหายใจลงปอดลึกๆ เรียกความมั่นใจตามแบบฉบับแป้งหอมสาวแซ่บคืนมาอีกครั้ง
การสัมภาษณ์จบลงในเวลาไม่นาน ทั้งนักข่าวและเหล่านักแสดงรวมทั้งผู้จัดละครพูดคุยกันอย่างสนุกสนานอีกพักใหญ่ แต่แล้วบรรยากาศผ่อนคลายที่มีแต่เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ กลับเป็นเสียงแซวเซ็งแซ่ดังระงม
เมื่อพระเอกหนุ่มคิวทองผู้มีแฟนคลับทั่วฟ้าเมืองไทยเดินตรงดิ่งเข้ามาหาปุณณดาพร้อมช่อดอกกุหลาบสีขาวแซมด้วยดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าและม่วงช่อโต
“ยินดีด้วยนะแป้ง เรื่องนี้ก็ขอให้ดังเปรี้ยงเหมือนกับทุกเรื่องเลยนะครับ”
พัชร์ ธพัชร์ ผู้เป็นเพื่อนรักกับปุณณดามาตั้งแต่อนุบาลจนถึงปัจจุบัน และตอนนี้ เขายังเป็นนักแสดงที่บริษัทของเธอเชิญมาเล่นละครด้วยเสมอ
เขายื่นดอกไม้ที่เธอโปรดปรานช่อโตให้ สายตาคมกริบมีแววหวานยังไม่ยอมละไปจากใบหน้างดงามของเพื่อนรักที่อยู่ในหัวใจมาตั้งแต่จำความได้ แม้ว่าเธอจะไม่เคยเปิดโอกาสให้เขาได้เป็นมากกว่าเพื่อนรักเลยก็ตาม แต่ใจเจ้ากรรมกลับไม่สามารถหาใครมาแทนที่เธอในหัวใจได้เลยแม้แต่คนเดียว
ความสนิทสนมระหว่างเธอกับเขาบางครั้งก็ทำให้เขามีความสุขจนล้นอก แต่บางครั้งกลับทำให้เขาเจ็บปวดเจียนจะขาดใจ เมื่อเธอเป็นคนเปิดเผยและพูดคุยกับเขาได้ทุกเรื่อง รวมถึงเรื่องรักครั้งแรกของเธอที่ไม่สมหวังนั้นด้วย
แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น แม้เธอจะอกหัก แม้เธอจะเสียใจ แม้เขาจะคอยอยู่เคียงข้างเธอมาตลอดเกือบสามสิบปี แต่เธอกลับให้เขาได้เพียงคำว่าเพื่อนรัก เท่านั้นจริงๆ
“ขอบคุณมากพัชร์ ไหนบอกวันนี้มีออกกองต่างจังหวัดไง”
“ผมแวะมาหาแป้งก่อนแล้วค่อยไป อยากมาแสดงความยินดีกับแป้ง วันสำคัญแบบนี้ ผมจะพลาดได้ยังไง”
คนหล่ออมยิ้มมุมปาก มองเธอด้วยความรัก แม้จะพยายามปกปิดมันเท่าไร แต่ก็ไม่อาจซ่อนความรู้สึกนั้นได้เลย ยิ่งนับวัน ความรู้สึกมันยิ่งมากขึ้น ยิ่งยากจะห้ามและกดมันเอาไว้ได้อีกต่อไปแล้ว
“ไม่เห็นต้องลำบากเลย แต่ขอบคุณมากนะพัชร์ ยังไงก็ขับรถระวังๆ นะ แป้งเป็นห่วง”
“ครับผม”
เสียงรัวชัตเตอร์ดังประสานกับเสียงแซวของบรรดานักข่าวสาวๆ ที่แอบเชียร์ให้คู่นี้ลงเอยกันมาหลายปี ตั้งแต่มีการเปิดเผยว่าทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่สมัยอนุบาล แต่พยายามยุเท่าไรก็ไม่ขึ้น เมื่อปุณณดาสาวมั่น ขีดเส้นความสัมพันธ์เอาไว้แค่เพื่อนสนิทเท่านั้น
“ขอถ่ายรูปคู่หน่อยนะคะ กล้องนี้ค่ะ”
หนุ่มหล่อสาวสวยที่สมกันราวกับกิ่งทองใบหยก ขยับกายแนบชิดกันพร้อมยิ้มให้กล้องอย่างสดใส เป็นที่ชื่นชมของทุกคนในกองถ่ายและลุ้นคู่จิ้นผู้จัดกับดาราคู่นี้ อยากให้เป็นคู่จริงเสียที
ไม่ไกลกันนัก มีดวงตาคมคู่หนึ่งมองตรงไปยังหนุ่มสาวที่สมกันราวกับกิ่งทองใบหยกตาเขม็ง กรามแกร่งขบกัดกันจนสันขึ้นนูน มือใหญ่กำแน่นอย่างไม่รู้ตัว
หากมีกระแสไฟวิ่งไปตามสายตานั้นได้ คงจะจุดปะทุลุกฮือขึ้นเป็นเปลวไฟแผดเผาหนุ่มสาวคู่นั้นจนมอดไหม้เป็นจุณเรียบร้อยแล้ว
เขารู้..ทำไมจะไม่รู้ว่าดาราหนุ่มรุ่นพี่คนนั้นรู้สึกอย่างไรกับเธอ ก่อนหน้านี้เขาเองยังเคยพูดคุยกับมะลิ เพื่อนรักของเขาที่เป็นน้องสาวของปุณณดาเสมอ และยังเคยแอบเชียร์ให้ทั้งคู่ได้คบกันเป็นแฟนด้วยซ้ำไป
แต่ทำไม..แค่มีคืนผิดพลาดนั้นเกิดขึ้น เขากลับไม่ยินดีให้ผู้หญิงคนนี้ที่ไม่ได้เป็นของเขา ไปเป็นของผู้ชายคนอื่นอีก ทั้งที่ตกลงกันเอาไว้แล้วว่าจะลืมเรื่องคืนนั้นไปและกลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วยซ้ำ
ใช่ว่าเขาจะไม่เคยมีคู่นอนชั่วคืนแบบนี้ เขาผ่านมาหลากหลายรูปแบบแล้ว แม้แต่เพื่อนในวงการบางคนที่ชอบรักสนุกไม่คิดผูกพัน ยังแอบมามีความสัมพันธ์กับเขาเลยด้วยซ้ำ
แต่เขาไม่เคยรู้สึกไม่พอใจผู้หญิงชั่วคืนของเขาคนไหนเมื่อเห็นพวกเธอกำลังจะมีคู่จริง หรือคบกับผู้ชายคนอื่นนอกจากเขาแบบนี้มาก่อนเลย ให้ตายสิ นี่เขาเป็นอะไรไป
“นั่นพี่พัชร์นี่คะ เอาดอกไม้มาให้พี่แป้งด้วย ที่ข่าวซุบซิบว่าทั้งคู่คบกันก็จริงสิคะพี่กวิน”
กรามแกร่งคลายตัวออกเมื่อเสียงหวานของนางเอกสาวดังขึ้นข้างกายเป็นการเรียกสติกลับคืนสู่ร่าง
“พี่ไม่รู้ครับ ปกติพี่พัชร์ก็ชอบมาหาคุณแป้งที่กองบ่อยๆ แต่ก็ไม่เห็นคุณแป้งมีท่าทีอะไรนะ”
ปลายเสียงทุ้มๆ นั่นแอบสะบัดเล็กน้อยราวกับกำลังประชดประชัน โดยที่ไม่มีใครทันสังเกตและจับน้ำเสียงนั้นได้
“ไม่มีท่าทีอะไร ที่ไหนกันคะพี่กวิน พี่เป็นผู้ชายอาจจะดูไม่ออก น้ำตาลเป็นผู้หญิงเหมือนพี่แป้ง น้ำตาลดูออกค่ะ”
“ยังไง”
“แก้มพี่แป้งแดงออกขนาดนั้น แล้วสาวมั่นอย่างพี่แป้งก็เอาแต่ยิ้ม แทบไม่กล้าพูดอะไรเลย ถ้าไม่เขินจะเรียกว่าอะไรคะ”
ดวงตาคมกริบตวัดสายตาไปยังหนุ่มสาวคู่นั้นอีกครั้ง ก็พบว่าสิ่งที่นางเอกสาวพูดเป็นเรื่องจริง เมื่อเธอเอาแต่ยิ้มและประคองกอดช่อดอกไม้แสนสวยนั้นเอาไว้แน่น แถมธพัชร์คนนั้นยังคอยส่งยิ้มหวานและพูดคุยกับเธอด้วยสายตาแสดงความรักใคร่อย่างปิดไม่มิดอีกต่างหาก
“เขินแล้วยังไง”
“แหม พี่กวิน ผู้หญิงเขินผู้ชายคนไหน ก็แปลว่าเธอชอบเขาค่ะ”
กรามแกร่งขบกันแน่นจนสันขึ้นนูนอีกครั้ง แต่เพียงเสี้ยววินาทีใบหน้าหล่อเหลาก็หันกลับมามองนางเอกของตัวเองด้วยใบหน้าและแววตาเรียบเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่ในหัวใจกำลังเต้นรัวราวกลองเพล หน้าอกหนั่นแน่นร้อนผ่าวราวกับมีกองไฟมาแผดเผาอย่างไรอย่างนั้น
“เหรอครับ อันนี้พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ยังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเขินพี่”
“พูดเป็นเล่นค่ะ จะเป็นไปได้ไง พี่กวินออกจะหล่อขนาดนี้ สาวๆ แอบชอบพี่เยอะแยะค่ะ แต่ก่อนหน้านี้พี่ไม่มองใครเองมากกว่า”
“หึหึ ก็น่าจะเป็นแบบนั้นนะ”
กวินแค่นหัวเราะขำตัวเอง ที่ก่อนหน้านี้ลุ่มหลงงมงายกับความรักครั้งแรกจนไม่ลืมหูลืมตา เอาแต่หลอกตัวเองว่ามะลิจะให้โอกาสเขา ทั้งที่จริงๆ แล้ว ในใจก็รู้อยู่แล้ว ว่านอกจากคำว่าเพื่อน เธอไม่เคยมองเขาด้วยสายตาแบบอื่นเลยแม้แต่น้อย
ที่น่าแปลกคือ เมื่อวันก่อนเขายังเจ็บปวดจะเป็นจะตายเมื่อเจอหน้ามะลิกับหมอน่านฟ้า และคิดว่าถ้าพูดถึงหรือคิดถึงเธอ หัวใจของเขาจะยังเจ็บปวดร้าวรานแบบเดิม
แต่เปล่าเลย ตอนนี้หัวใจของเขามันกลับไม่ได้มีความรู้สึกเจ็บปวดเพราะเพื่อนรักคนนั้นอีกแล้ว หรือหัวใจของเขามันบอบช้ำจนด้านชาไปเสียแล้วกันล่ะ
“ตอนนี้พี่ก็เปิดใจมองผู้หญิงคนอื่นได้แล้วนะคะ พี่อาจจะเจอคนที่รักพี่จริงๆ ก็ได้”
“ครับ พี่ก็ไม่ได้ปิดกั้นนะ แต่ตอนนี้คงไม่คิดอยากมีความรักอีกแล้วล่ะ อยู่เป็นโสดแบบนี้ก็ดี มีอิสระทั้งร่างกายและจิตใจ ไปนอนกับใครก็ไม่ต้องรู้สึกผิด ฮ่าๆๆ”
“พูดตรงเชียวนะคะ น่าเบื่อจริงๆ พวกผู้ชายโสดๆ เนี่ย ชอบล่าแต้มหรือคะ”
“ล่าแต้มอะไรกัน พี่ไม่ได้มั่วขนาดนั้นหรอกน่า แค่มีข้อตกลงไม่ผูกมัดกันเท่านั้นแหละ ไม่ได้มีผู้หญิงที่รับได้แบบนี้ผ่านเข้ามาในชีวิตบ่อยๆ หรอกนะ”
“ค่ะ”
นาตาลีพยายามส่งยิ้มให้กับผู้ชายที่อยู่ในหัวใจมานานแสนนาน แม้รอยยิ้มนั้นมันจะฝืดเฝือก็ตามที แต่เขาเองก็ไม่ได้จะสนใจมองใบหน้าสวยงามของเธอแม้เพียงนิด ไม่อย่างนั้นคงได้รู้บ้าง ว่าเธอไม่ได้รู้สึกดีที่ได้รับรู้ว่าเขานอนกับผู้หญิงคนอื่น
“อื้อ ไอ้บ้าพัชร์ ปล่อย”คนตัวบางที่นอนคว่ำคลานเข่า หน้าอกอวบบดบี้แนบไปกับที่นอน ก้นงอนแอ่นลอยสูงขึ้นโดยมีร่างใหญ่นั่งคุกเข่า มือทั้งสองข้างรั้งสะโพกผายเข้าหาตัว แล้วตอกกระแทกบั้นท้ายนั้นแรงๆ จนเสียงเนื้อกระทบกันสะท้อนก้อง หัวเตียงกระแทกผนังดังตึงตังเป็นจังหวะลามกของคนตัวโตที่แสนหื่นกระหายมือใหญ่ละมาฟาดก้นงอนๆ นั้นหลายครั้ง จนเป็นรอยแดง แต่ก็ยังไม่สะใจ เขายังกระแทกสะโพกเข้าหาเธอถี่ยิบไม่นับ“เราเป็นอะไรกันไหม มิตา ฮะ มิตา”“อ๊า ไม่ อ๊าย พอได้แล้ว”“จะเสร็จเหรอ ตอดขนาดนี้ เสร็จสิมิตา เธอเสร็จเลย”เขาจับสะโพกเธอแน่นๆ แล้วกระแทกกระทั้นรัวแรงอีกหลายครั้งจนคนตัวบางหยัดเกร็ง แต่เขาก็กลับหยุดเอาเสียดื้อๆเขาสาวท่อนร้อนเข้าออกช้าๆ ยั่วยวนคนที่ใกล้แตะขอบสวรรค์เต็มที แต่ถ้าเขาไม่ส่งเธอขึ้นไป อย่างไรเสียสวรรค์นั้นก็สูงเกินเอื้อม“พะ พัชร์”เธออ้อมมือมาด้านหลังแล้วบังคับสะโพกเขาให้กระแทกเธอแรงๆ เหมือนเดิม แต่เขากลับสาวเข้าสาวออกเชื่องช้าราวกับต้องการทรมานเธออยู่อย่างนั้น“ต้องการอะไร บอกฉันซิ”“ยะ อย่าหยุด”“แบบนี้เหรอ”พูดจบก็ตอกกระแทกเธอแรงๆ สองสามครั้งแล้วก็หยุดชักสาวเชื่องช้าดังเดิม“อ๊า พัช
กองไฟที่ถูกก่อเอาไว้ดับไปนานแล้ว แสงแรกของพระอาทิตย์สาดส่องจนสว่างทั่วบริเวณ แต่ในถ้ำยังคงมืดมิดราวกับเวลากลางคืนไม่มีผิดสองร่างที่มีเสื้อผ้าติดกายคนละชิ้น นอนกอดกันแน่นเพื่อให้ความอบอุ่น โดยมีผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ปกคลุมร่างกายของคนทั้งคู่อีกชั้นหนุ่มสาวยังคงไม่รู้สึกตัว เพราะกว่าจะพร่ำพรอดคำรักหวานหยด ก็กินเวลาไปจวนเจียนจะเช้าแล้ว คนที่แทบจะสำลักความสุขทั้งสองจึงยังคงนอนหลับไม่รู้เรื่องไม่นาน ธพัชร์ก็เดินมาถึงถ้ำขนาดเล็กที่เขาเคยเข้ามาในบริเวณนี้แล้วครั้งหนึ่ง ในวันนี้ก็เดินมาตามป้ายบอกทางที่ติดเอาไว้บนต้นไม้หลายจุดเขาเปิดไฟฉายแล้วเดินเข้าไปสำรวจภายในเงียบๆ แต่ทันทีที่ไฟฉายราคาแพงของเขาส่องเข้าไปยังจุดกึ่งกลางของถ้ำ ก็ต้องตกใจจนแทบช็อกหนุ่มสาวนอนกอดกันกลม ภายใต้ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ไม่อาจคาดเดาว่ามีเสื้อผ้ามากน้อยแค่ไหน“แป้ง แป้งครับ”เขาตัดสินใจตะโกนเรียกเพื่อนรัก ที่เคยอยู่ในหัวใจของเขา ที่บัดนี้เธออยู่ในอ้อมกอดของชายอื่นเจ้าของชื่อและชายหนุ่มที่นอนกอดกับเธอสะดุ้งตื่นแล้วลุกพรวดพราดขึ้นมานั่ง จึงทำให้เขาได้รู้ ว่าภายใต้ผ้าเช็ดตัวผืนนั้น ทั้งคู่แทบไม่มีเสื้อผ้าติดกายเลย“ผมเองแป้ง”เ
ภาพเงาดำสะท้อนผนังถ้ำจากเปลวไฟที่วูบไหว สองร่างเปลือยเปล่านอนตะแคงซ้อนกัน ร่างใหญ่โอบกอดร่างบาง เขาโน้มใบหน้าลงไปมอบจูบดูดดื่มนัวเนีย มือร้ายบีบขยำหน้าอกอวบ สะโพกสอบกระดกงัดเสยกระแทกกระทั้นเสือกไสให้ท่อนเนื้อใหญ่โตผลุบเข้าผลุบออกร่องรักแน่นหนึบของเธอไม่หยุดหญิงสาวที่นอนคะแคงหันหลังให้อยู่ด้านหน้า ปล่อยกายโยกขยับตามแรงส่งของคนตัวโต ร่างงามหยัดเกร็งขึ้นก่อนจะกระตุกเฮือกพร้อมกับเขาที่กระแทกสะโพกถี่ๆ แล้วตอกอัดสุดแรงจนเสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับ!! ครั้งสุดท้าย จมดิ่งแตกกระจายความรักเข้าสู่กายเธอจนหมดทุกหยาดหยด“แป้ง..”“คะ”“เราคบกันไหม”คนตัวบางที่หลับตาพริ้ม ซึมซับความอบอุ่นจากร่างกายเขา เบิกตากว้างด้วยความตกใจ หันหน้ากลับมาหาเขาเพื่อยืนยันอีกครั้งว่าสิ่งที่เธอได้ยินมันคือเรื่องจริง ไม่ได้หูฝาดไปเอง“อะไรนะ”“ผมถามคุณ ว่าเราคบกันไหม”“หมายความว่าไง คบกัน แบบไหน”“หึหึ แป้งครับ คุณเป็นเมียผม จะคบกันแบบไหนได้ล่ะ แต่งงานกันนะ”“ฮะ กวิน เมื่อกี้ยังขอคบอยู่เลย ตอนนี้ขอแต่งงานแล้วเหรอ นายไข้ขึ้นหรือเปล่า”เธอหมุนตัวมาหาเขา เอามืออังหน้าผาก วัดอุณหภูมิดูก็ไม่ได้สูงเกินปกติ“ผมไม่ได้ป่วย ไม่ได้เ
คนตัวเล็กเบิกตากว้าง ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้ยินคำนี้หลุดออกมาจากปากของเขา เรื่องระหว่างเขากับเธอมันก็แค่ความผิดพลาดของคนสองคนที่มีอารมณ์โกรธเป็นตัวแปร จะให้เขามารับผิดชอบด้วยการแต่งงาน..แต่งทั้งๆ ที่ไม่ได้มีความรักให้เธอเลยแบบนี้น่ะหรือ เตรียมจองคิวพยานไปจดทะเบียนหย่าได้เลยเขาไม่ได้รักเธอ ไม่เคยคิดเกินเลยไปกว่าสถานะเพื่อน คนที่เขารักมาทั้งชีวิตคือผู้หญิงอีกคน แต่ในเมื่อวันนี้เขาไม่มีทางจะสมหวังกับเธอคนนั้น ก็ไม่ใช่เหตุผลที่เขาจะเปลี่ยนใจมาซบอกเธอ และคนอย่างเธอ ไม่สิ้นไร้ไม้ตอกขนาดต้องเป็นตัวแทนของใครในเมื่อเขาไม่ได้รักเธอสักนิด ก็ไม่จำเป็นจะต้องมาแสดงความเป็นสุภาพบุรุษรับผิดชอบเธอ แค่เยื่อบางๆ เธอไม่ได้เสียดายขนาดนั้น“บ้าหรือพัชร์ เรื่องของเรามันเป็นความผิดพลาด แกโกรธฉัน ฉันโกรธแก แกก็เลยปล้ำฉัน..”“ยอมรับว่าโกรธ แต่มันก็ไม่ใช่ข้ออ้างให้ฉันทำเลวกับเธอแบบนี้ ที่สำคัญ เธอยังไม่เคย ฉันยิ่งต้องรับผิดชอบ”“ถ้าจะรับผิดชอบ แกช่วยพาฉันไปซื้อยาคุมฉุกเฉินก็พอ แล้วเราก็จบเรื่องนี้ซะ”“แต่ว่า..”“ฉันไม่ใช่ตัวแทนใคร ถ้าแกยังเลิกรักแป้งไม่ได้ แกก็อย่าดึงฉันเข้าไปในชีวิต ฉันเป็นเพื่อนแก ฉันไม่ใช่ผู้
ดวงตาคมกร้าวปูดโปนแดงก่ำ เขาจับต้นแขนเล็กทั้งสองข้างแล้วบีบแรงๆ คนตัวบางเจ็บจนใบหน้าเหยเก แต่ก็เชิดใบหน้าสวยใสนั้นขึ้นอย่างถือดี“ทำไม แกจะฆ่าฉันหมกป่าเหรอ เอาเลย แสดงความโง่ของแกออกมาให้เต็มที่พัชร์ ต่อให้ฉันตาย แกก็หนีคำตราหน้าของฉันไปไม่พ้น อื้อ..”คนตัวโตกระชากร่างบางเข้าหาตัวแล้วประกบปากบดจูบปิดกั้นเสียงด่าทอที่เขาไม่อยากได้ยินมือเล็กทุบตีเขาไม่ยั้ง ทั้งยังเงื้อมือฟาดใบหน้าหล่อเหลาหลายครั้งจนขึ้นสีแดงเป็นรอยมือ แต่ยิ่งเธอตบเขาแรงเท่าไร เขายิ่งเพิ่มแรงบดเบียดจูบเธอแรงขึ้นเท่านั้นเขากดเธอลงกับเบาะแล้วตามขึ้นคร่อมทับ จมูกโด่งซุกไซ้ซอกคอเธออย่างกักขฬะ มือไม้ยุ่มย่ามบีบขยำหน้าอกอวบอิ่มอย่างไม่ปรานีสักนิด“ปล่อยนะ ไอ้บ้าพัชร์ ไอ้เลว”“เลวเหรอ ใช่ ฉันเลว และฉันเลวได้กว่าที่เธอคิดอีกมิตา”พูดจบก็ก้มลงจูบเม้มซอกคอขาวอย่างแรง เขาปล้ำถอดเสื้อผ้าของเธอจนหมดทั้งตัว แล้วถอดเสื้อยืดของเขาโยนทิ้งไปกองรวมกับเสื้อผ้าของเธอ ก่อนจะเอื้อมไปเปิดไฟแสงสีเหลืองนวลในรถทันทีที่ร่างบางขาวโพลนไร้ซึ่งอารมณ์ห่อหุ้มกาย หน้าอกอวบอิ่มใหญ่โตเกินตัวที่มีปลายยอดสีชมพูสดก็ปรากฏแก่สายตา เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้ว
“นายยกเสื้อให้ฉัน แล้วนายจะใส่อะไร เสื้อผ้านายก็เปียกเหมือนกัน เอาผ้าเช็ดตัวนายคืนไป ของฉันก็มี ไม่ชื้นเท่าไหร่”เธอส่งผ้าเช็ดตัวคืนให้เขา แล้วค้นหาของในกระเป๋าต่อ ปากจิ้มลิ้มก็บ่นงึมงำอย่างหัวเสียเล็กน้อยที่ตัวเองไม่รอบคอบเอาเสียเลย“รู้งี้ฉันเตรียมของมาเผื่อด้วยเยอะๆ ก็ดี ไม่น่าขี้เกียจเลย”เดชะบุญที่เธอยังเตรียมน้ำกับขนมปังติดกระเป๋ามาตามคำแนะนำของธพัชร์ ไม่อย่างนั้นคืนนี้เธอต้องหิวตายกลางป่าแน่ๆกวินถอดเสื้อยืดของตัวเองบิดน้ำออกแล้วผึ่งเอาไว้ เหลือเพียงกางเกงคาร์โก้สีทรายที่ไม่เปียกน้ำเพราะเป็นผ้าสำหรับเดินป่าเขานั่งลงข้างเธอ จับคนตัวเล็กหมุนตัวกลับมาหา แล้วใช้ผ้าเช็ดตัวที่คลุมไหล่ของเธอเอาไว้ มาเช็ดผมให้เธออย่างอ่อนโยน“เช็ดผมก่อนครับแป้ง เดี๋ยวป่วย”คนตัวบางชะงักกึก มองใบหน้าหล่อเหลาของเขาที่ห่างจากเธอไม่ถึงศอก ดวงตาคมกริบแสนมีเสน่ห์ของเขามองจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธอ คนตัวบางมองเขาตอบอย่างไม่ลดละราวกับต้องมนต์สะกดเขากวาดมองใบหน้างดงามที่ปราศจากเครื่องสำอางอย่างหลงใหล ผิวพรรณขาวผ่องเนียนละเอียดนั้นปราศจากไฝฝ้าราคี ดวงตากลมโตและริมฝีปากอวบอิ่มจิ้มลิ้มยิ่งทำให้เธอดูเด็กอย่างไม่น่าเ







