Share

รักเดินทางในความฝัน
รักเดินทางในความฝัน
Penulis: กลัดแก้ว

01 ฝันเป็นเหตุ

last update Tanggal publikasi: 2026-01-15 14:00:38

ดวงตากลมสีดำขลับไหวระริกของกลิ่นดินกำลังไล่สำรวจดูใบหน้าหล่อตี๋ของคนตรงหน้าช้า ๆ ดวงตาเรียวรีดูโฉบเฉี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน ปากหนาได้รูปที่กำลังกัดปากล่างของตัวเองไว้

หยดเหงื่อของเขาผุดพรายตามกรอบหน้าหล่อดูเซ็กซี่และเย้ายวน ขนาดว่าเสียงลมหายใจหอบถี่ของผู้ชายคนนี้ที่กำลังควบอยู่บนตัวเขายิ่งได้ฟังแล้วพาลจะทำให้กลิ่นดินเสร็จเร็วขึ้น

“อ๊ะ ๆ คุณ อ๊ะ ดิน ดินจะเสร็จ อ๊ะห์”

มือหนาของเขากระชับที่เอวสอบของกลิ่นดินแน่นขึ้นเมื่อได้ยินอย่างนั้น คุณช่วยจับคนใต้ร่างไว้ไม่ให้ขยับไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่ทั้งรุนแรงและถี่รัว

“ฮึมมม พร้อมกันนะคะคนสวย จุ๊บ” คุณก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อ ก่อนจะตอกอัดความสุขที่ใกล้จะถึงฝั่งฝันเร็วขึ้นอีก

“อ๊ะ ๆ ๆ ๆ ยะ อย่า อ๊า ปล่อยใน อ๊า อ๊าห์”

ความเสียวซ่านทำให้กลิ่นดินพูดช้าเกินไป ทั้งสองร่างกระตุกเกร็งพร้อมกัน คุณปลดปล่อยทุกหยาดหยดไว้ภายใน ทั้งยังถูกช่องทางรักของคนที่เอ่ยปากห้ามบีบรัดแก่นกายไว้แน่น รีดน้ำเขาออกจนหมดถึงยอมปล่อย

เขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรง

เฮือก!

กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่อผุดพรายอยู่รอบกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างมองไปรอบ ๆ มือของเขาควานหารอบเตียงว่ามีใครอยู่ด้วยอีก ก็เห็นว่าตนอยู่ในห้องนอนของตัวเองเพียงคนเดียว

“แฮ่ก ๆ ฝันอีกแล้วเหรอวะเนี่ย” เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อออกก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเปียกข้างใต้

“แม่งเอ้ยยย” เหนียว ๆ คาว ๆ แบบนี้ กลิ่นดินรับรู้ได้จากประสบการณ์การชักให้ตัวเองมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม

หากแต่ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกภูมิใจสักนิดที่ต้องมาเสร็จเพราะฝันว่าโดนเอาจากคนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีตัวตนอยู่จริงไหม

               เขาหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาเห็นว่าเพิ่งจะเที่ยงคืนครึ่งจึงตัดสินใจนอนต่อ แต่แล้วเขาก็ต้องตื่นขึ้นมาอีกเมื่อในฝันเขาโดนกระหน่ำจนเสร็จอีกแล้วเป็นครั้งที่สอง

กลิ่นดินหยิบมือถือมาดูเวลาอีกครั้ง “เพิ่งจะตีหนึ่งเนี่ยนะ” มืออีกข้างล้วงไปจับดูก็เห็นว่าลูกรักของเขาพ่นน้ำออกมาอีกแล้ว

เขาใช้เวลาล้างทำความสะอาดคราบเหนียวไม่นาน กลิ่นดินก็กลับมานอนต่อ แล้วก็เขาต้องตื่นอีกเป็นครั้งที่สาม สี่ ห้าด้วยเหตุผลเดียวกันจนถึงเวลาที่ต้องตื่นจริง ๆ

มือเรียวล้วงไปจับดูที่กลางกาย ก็เหมือนเดิม คราบเหนียว ๆ คาว ๆ เปียกกางเกงตัวที่ห้าของคืนนี้เห็นจะได้ “ไอ้สัด ครั้งแรกเอากูคุ้มเลยนะ ไม่ต้องนงต้องนอนมันละ”

เขาพยายามลุกขึ้นไปจัดการตัวเองเหมือนทุกครั้ง แต่เพราะคืนนี้เขาต้องลุกแบบนี้ทั้งคืนจนตอนนี้ร่างกายกลิ่นดินเริ่มช้าลง แถมยังรู้สึกขัดช่วงล่างราวกับว่าโดนเอามาจริง ๆ อย่างนั้น

กลิ่นดินเองก็ไม่เคยเอากับผู้ชายมาก่อน ตอนที่เอากันมันก็ทั้งสุขทั้งเสียว ยอมรับว่ารู้สึกดีมาก ๆ แต่มันคงจะดีกว่านี้ถ้าเขาได้เป็นคนเสียบ

คนที่ต้องเจ็บสะโพกและเดินขัด ๆ ต้องเป็นมึงสิไม่กู

“ไอ้เหี้ยคุณณณณณณณ”

“ฮัดชิ้ววววว” คุณ เหวินยกมือขึ้นขยี้ปลายจมูก ฟึดฟัดเล็กน้อยด้วยความรำคาญ

            “เป็นไรวะไม่สบายเหรอ” คเณศออกปากถามเมื่อเห็นแฝดคนละฝาดูไม่สบายจมูก

            “อาการแบบนี้กูคนมีคนนินทามากกว่า” เขตแดนตบบ่าเพื่อนไม่แรงนัก

กลิ่นดินที่ทำข้อสอบเก็บคะแนนเสร็จก่อนใครจึงเดินลงมารอเพื่อนคนอื่นที่โต๊ะม้าหินใต้ร่มไม้ด้านล่าง เมื่อเห็นว่ายังไม่มีเพื่อนคนไหนลงมากลิ่นดินจึงฟุบหน้าลงกับโต๊ะ

ช่วงนี้เขาฝันแทบทุกคืน นอนไม่เคยจะเต็มอิ่มสักครั้ง ยิ่งหลัง ๆ มานี่ความฝันของเขามันแอดวานซ์มากขึ้นทุกที ดูสมจริงเสียจนเขารู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริง ๆ อย่างเช่นเมื่อคืนนี้

สมจริง ไม่สมจริง ก็เอาจนกูเสร็จไม่รู้กี่รอบ

แม่งน้ำเยอะกว่าตอนกูเงี่ยนแล้วชักเองอีก

นอนก็เหมือนไม่ได้นอน แถมยังเจ็บสะโพกไปหมด เชี่ยเอ้ยยย!

ครั้งแรกที่ฝันตอนนั้นกลิ่นดินเพิ่งจะอายุสิบห้า ในฝันเขาไม่เคยได้เห็นหน้าคน ๆ นี้ด้วยซ้ำ รู้เพียงแค่ผู้ชายในฝันชื่อคุณ เหวิน หมายถึงมันชื่อคุณ นามสกุลเหวินอะนะ

ในฝันเขารู้แค่ว่าผู้ชายคนนี้ชื่อคุณ เป็นคนที่สำคัญกับเขามากและเขาต้องดูแลไอ้คุณคนนี้ให้ดี พอได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันทุกวัน ๆ พวกเขาก็สนิทสนิทกันมากขึ้น

เสื้อผ้าหน้าผมในฝันดูเหมือนจะเป็นแบบสมัยก่อน ไม่ได้เก่ามากขนาดบางระจัน ดูออกไปทางกลางเก่ากลางใหม่เขาเองก็บอกไม่ถูกแล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าต้องย้อนไปกี่ปี

ในช่วงแรกที่ฝัน พวกเขาเพิ่งรู้จักกันแต่กลับรู้สึกดีต่อกันมาก ๆ แล้วก็ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์ไปเรื่อย ๆ ในทุกครั้งที่ฝัน แต่ถึงอย่างนั้นกลิ่นดินก็ไม่ได้ฝันติดกันเหมือนอย่างช่วงนี้

เมื่อก่อนนาน ๆ เขาจะฝันสักที

พอเริ่มโตขึ้น ตอนนั้นกลิ่นดินน่าจะประมาณสิบเจ็ดเข้าสิบแปด ความสัมพันธ์ของพวกเขาเริ่มเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นคนรัก ภายนอกพวกเขายังคงใช้ชีวิตประจำวันไปตามปกติ พูดคุยกัน หัวเราะกัน สนุกสนาน

กลิ่นดินยังคงดูแลทุกอย่างให้คุณ ไม่ว่าจะการแต่งกาย อาหารการกิน จะหยิบจับทำอะไรก็เป็นดินที่เป็นคนคอยดูแลให้ทุกอย่าง

แต่พอได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองในที่ลับตาคน เขาก็มักจะถูกคนในฝันทั้งกอดทั้งหอมอยู่ตลอด มือไม้มันยิ่งกว่าหนวดปลาหมึกเสียอีก ชอบมาลูบไล้ให้เขาเกิดอารมณ์บ่อย ๆ

ดินจำได้ดีถึงครั้งแรกที่ฝันว่าจูบกันตอนนั้นไอ้คุณเพิ่งดื่มมะพร้าวน้ำหอมไปก่อนที่จะจูบเขา พอตื่นขึ้นมารสชาติของน้ำมะพร้าวยังติดอยู่ที่ปากอยู่เลย

สุดท้ายเขาต้องไปซื้อน้ำมะพร้าวมากินให้จบ ๆ ไป แม้ว่ารสชาติของมันจะไม่หอมหวานเหมือนที่ได้ชิมจากปากของไอ้คุณในฝันก็เถอะ

หลังจากจูบครั้งนั้นฝันของกลิ่นดินก็มีแต่ชวนให้ขนลุกอยู่ตลอด ไอ้คุณคนนั้นคอยแต่จะนัวเนียเขาทุกครั้งที่มีโอกาสอยู่ด้วยกันตามลำพัง

มันจัดให้เขาหมดทั้งจับ จูบ ลูบ คลำ ล้วง ชักให้กันบ้างก็มี แต่ที่โดนบ่อย ๆ ก็ตรงซอกคอของกลิ่นดินที่ดูเหมือนจะเป็นจุดที่คุณมักจะมาคลอเคลีย ไม่ดูดก็เลียทำเอาเขาขนลุกซู่ไปตลอดวันหลังจากตื่น

ยอมรับเลยว่ากลิ่นดินเองก็เริ่มจะคุ้นชินกับรสสัมผัสเหล่านั้น และก็ชอบเอามาก ๆ แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะยอมให้ผู้ชายในฝันจับเขากด

กระทั่งเมื่อคืนนี้เป็นครั้งแรกที่กลิ่นดินมีโอกาสได้เห็นหน้าผู้ชายในฝันที่จ้องจะกินเขาอยู่ตลอด แต่มันน่าโมโหตรงที่มันดันทำสำเร็จแล้วเมื่อคืน แถมเสร็จไปหลายน้ำอีก

สุดท้ายเขาต้องกลายเป็นเมียของผู้ชายในฝันอย่างไอ้คุณ งั้นเหรอวะ?

พอคิดถึงแล้วก็เจ็บใจ ไหนจะไอ้ความรู้สึกเจ็บที่ก้น ปวดเมื่อยเนื้อตัว ขัดสะโพกไปหมดนี่อีก ถ้าจะมีเซ็กส์กับผู้ชายกลิ่นดินก็ไม่ติดอะไร เรื่องความรักเขาไม่ได้จำกัดเพศอยู่แล้ว

แต่ดินขอเป็นผัวได้ไหม เขาทุบกำปั้นลงที่โต๊ะแรง ๆ หวังระบายอารมณ์ทั้งที่หน้ายังฟุบอยู่กับโต๊ะ

“มานั่งฟุบอะไรตรงนี้วะ” เพียงรักที่เดินลงมาพร้อมกับต้นแบบยื่นมือไปสะกิดเพื่อนที่นอนฟุบทุบโต๊ะอยู่คนเดียว “ทุบซะแรงเชียวเดี๋ยวโต๊ะก็แตกหรอกไอ้สัด”

“ไม่ห่วงมือกูหน่อยเหรอ” ดินเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนก็เห็นว่าเพียงรักส่ายหน้ารัว ๆ “ไอ่สัด”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รักเดินทางในความฝัน   32 ครั้งแรกที่ไม่ได้ฝัน

    คุณเหวินเห็นว่าเหลือกันแค่สองคนแล้วจึงดึงตัวคนป่วยอีกคนลุกไปนั่งบนเตียงด้วยกัน “เตียงมันกว้างไป ดินย้ายมาพักห้องเดียวกับพี่มั้ย” “อย่าเลยครับ พรุ่งนี้ดินก็ได้ออกแล้ว” ดินกอดตอบคนป่วยขี้อ้อน ที่ดูเหมือนจะอ้อนหนักกว่าตอนแรก “พี่คุณ ดินถามอะไรหน่อยได้มั้ย” “ว่ามาเลยค่ะ” คุณยังคงซุกใบหน้าหล่อของเขาอยู่ที่ช่วงเอวน้อง สูดดมกลิ่นเฉพาะตัวที่เขาชื่นชอบ “พี่คุณเชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดมั้ยครับ ไม่ก็ตายแล้วเกิดใหม่ หรือไม่ก็กลับชาติมาเกิดอะไรประมาณนี้ครับ” ดินถามไปตามตรง “เมื่อก่อนไม่เชื่อนะ แต่พอได้รู้จักกับดินพี่ก็เริ่มรู้สึกว่าพรหมลิขิตหรือเนื้อคู่น่าจะมีอยู่จริง ๆ” คุณตอบ แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดเล่น ทว่าสีหน้าท่าทางทีเล่นทีจริงแบบนั้นของคุณ เหวินทำให้ดินเข้าใจว่าเขาตอบส่ง ๆ “อย่าเล่นสิครับ ผมถามจริง ๆ นะ” “แล้วทำไมถึงคิดว่าพี่ตอบไม่จริงล่ะ” คุณพ่นลมหายใจออกก่อนเอ่ยต่อ “ดินรู้มั้ยว่าพี่เริ่มฝันเห็นดินตั้งแต่คืนก่อนที่เราจะเจอกัน แล้วหลังจากที่เจอดินพี่ก็ฝันถึงดินอีกแทบทุกวันเลย” “ตอนที่โดนแทงพี่ยังเห

  • รักเดินทางในความฝัน   31 ยังไงพี่ก็ไม่เลิก

    คุณกระแอมเบา ๆ หลังจากที่หลุดจากภวังค์ได้ “หา! อะไรนะ”“กูถามว่ายิ้มอะไร เมื่อกี้เฮียณิณเขาบอกว่าน้องดินจะลาออก มึงก็ยังยิ้มอยู่ได้” คเณศย้ำ “ลาออก? ออกจากไหน? ออกทำไม? ออกแล้วน้องจะไปทำที่ไหน?” คุณร้อนใจรีบลุกจนเจ็บแผล “โอ๊ยยย” แต่ความเจ็บแค่นี้หยุดเขาไม่ได้หรอก คนที่จะหยุดเขาได้ก็มีแค่ เพี๊ยะ!!! ขวัญแก้วเห็นว่าลูกชายตัวดีกำลังจะถอดสายน้ำเกลือออก จึงฟาดไปที่หลังบริเวณใกล้ ๆ กับบาดแผล มันน่าโมโหนักกระทั่งร่างกายตัวเองก็ไม่ห่วงแล้ว “แม่เลี้ยงมากว่าจะโต อย่ามาทำแบบนี้นะ” “โอ๊ยแม่ ผมเจ็บนะครับ” คุณ เหวินหยุดการกระทำตัวเองทันที เขารับรู้ได้ถึงความโกรธเพราะครั้งนี้แม่ตีเขาแรงกว่าที่เคย “ก็แม่ตีให้เจ็บ” ขวัญแก้วก้มหน้าลงเล็กน้อย ยกมือขึ้นซับที่หัวตาทีหางตาที “ไอ้คุณ! ไอ้ลูกเวร มึงทำเมียกูร้องไห้เหรอ” คีรีลุกพรวดมาจับบ่าของขวัญแก้วไปกอดปลอบไว้ ไม่วายชี้หน้าด่าลูกชายตัวต้นเหตุ พอเห็นน้ำตาแม่ คุณเหวินก็เรียกสติตัวเองกลับมาได้ “ผมขอโทษครับแม่ ผมแค่อยากไปคุยกับน้องให้รู้เรื่อง”

  • รักเดินทางในความฝัน   30 น้องดินลาออก

    สภาพกลิ่นดินตอนนี้เรียกว่าสะบักสะบอมบอบช้ำไปทั่วตัวก็จริง แต่เขาไม่ได้ถูกแทงไปด้วยอย่างในภาพนิมิตนั่น ทว่าความรู้สึกเจ็บที่เขาได้รับนั้นไม่ต่างกันเลย“คุณดิน ไหวหรือเปล่าครับ” เมฆรีบเดินเข้ามาช่วยประคองทั้งสองถูกพาตัวส่งโรงพยาบาลในเวลาต่อมา คุณถูกส่งตัวเข้าห้องผ่าตัดทันที ส่วนดินถูกพาตัวไปรักษาตามอาการก่อนจะถูกส่งไปยังห้องพักฟื้นกลิ่นดินรู้สึกตัวตื่นหลังจากยาหมดฤทธิ์ กะพริบตาปริบ ๆ มองดูเสาน้ำเกลือ ภาพที่เห็นยังมึนเบลออยู่เขาหลับตาลงอีกครั้งเพื่อปรับโฟกัสสายตาให้ชัดขึ้นพลางคิดย้อนกลับไปถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนนี้ เขาถูกไอ้ยศจับไปจากนั้นก็คิดหนีกระทั่งคุณ เหวินมาช่วยไว้ “พี่คุณ” ดินหันไปมองซ้ายทีขวาทีไม่เห็นใครในห้องทว่าไม่นานประตูก็ถูกเปิด ร่างบางที่คุ้นเคยพอเห็นเขาตื่นอยู่ก็รีบวิ่งเขามาสวมกอดไว้ “พี่ดิน พี่ดินฟื้นแล้ว” กลิ่นฝนร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่หยุด ตลอดชีวิตเธอไม่เคยต้องเห็นพี่ชายบาดเจ็บขนาดนี้มาก่อนดินยกมือขึ้นเช็ดหยดน้ำตาให้น้องสาว “ร้องไห้ทำไม”“พี่ดินเก่งจะตายทำไมถึงถูกจับไปได้ละคะ ดูสิเนี่ยแผลเต็มตัวเลย” เธอร้องไห้ไปพลางบ่นคนพี่ไปพลาง เธอหยิบแขนพี่ชายขึ้นมาดูรอยฟกช้ำอ

  • รักเดินทางในความฝัน   29 ไว้ใจคนผิด

    [ดิน ดินอยู่ไหนครับ บอกพี่หน่อยเดี๋ยวพี่ไปรับ] เพียงแค่ตื๊ดเดียวเท่านั้นคุณก็รับสายทันที น้ำเสียงของคุณใครได้ยินก็รับรู้ได้ถึงความร้อนใจมาก จนลืมที่จะสนใจไปว่าตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน“…” กลิ่นดินกัดปากตัวเองไว้ไม่ยอมเอ่ยอะไร“เด็กมึงไม่อยากคุยกับมึงว่ะ สงสัยจะติดใจลูกน้องกู” ยศพยักหน้าให้ลูกน้องเดินไปซัดดินให้มีเสียงร้องออกมาดินรีบเก็บเศษพลาสติกเอาไว้ก่อนที่จะถูกจับได้ เขาลุกขึ้นนั่งดี ๆ รับหมัดรุ่น ๆ ที่ซัดเข้าท้องเขาจนจุก “อึ๊กกก โอ๊ยย แค่ก ๆ”แค่เสียงไอคุณก็จำได้แม่นว่านั่นเสียงของใคร [ดิน!! มึงทำอะไรดิน มึงอยู่ที่ไหน]น้ำเสียงร้อนอกร้อนใจของคุณ เหวินแบบนี้ทรงยศไม่เคยได้ยินมาก่อน เขาหันไปยิ้มเยาะหัวเราะชอบใจใส่ดิน “ไหนมึงบอกว่ามึงกับมันไม่ได้เป็นอะไรกันไง คิดจะหลอกกูเหรอเสียใจนะที่กูไม่โง่ ฮ่า ๆ สะใจโว๊ยยย”[ดิน อยู่ที่ไหน บอกพี่สิ] คุณ เหวินไม่ได้สนใจคำพูดของทรงยศแม้แต่นิดดินกัดฟันลุกขึ้นนั่งให้ดี กลั้นใจบอกออกไปหวังเบี่ยงเบนทุกสายตาไม่ให้สนใจเขาในตอนนี้ “เรื่องของผมเฮียไม่ต้องมายุ่ง แล้วก็ไม่ต้องมาด้วยผมไม่ได้เป็นอะไรกับเฮียทั้งนั้น”“ได้ยินมั้ย เด็กมึงเขาไม่เอามึงวะ มึงต้องมาเห็นภ

  • รักเดินทางในความฝัน   28 ดินหายไปไหน

    ทรงยศเหลือบสายตาไปมองดินเพื่อสังเกตอาการ พอเห็นว่าดินดูสนใจจึงเอ่ยต่อ “ถ้าน้องดินอยากรู้มากกว่านี้เราไปนั่งคุยกันในรถดีมั้ยครับ ตรงนี้ยุงเยอะ” ทรงยศทำท่าตบยุงที่แขนทีขาทีดินมองดูสองข้างถนนเป็นพงหญ้ารกมีน้ำขัง แน่นอนว่าสถานที่เช่นนี้มียุงเยอะอย่างที่พี่เขาบอกจริง ๆ นั่นแหละ ถึงจะเป็นกังวลอยู่บ้างแต่ตัวเขาเองก็ต่อสู้เป็น รถคันนี้ก็ใช่ว่าจะไม่เคยนั่งพอเห็นกลิ่นดินพยักหน้าตอบรับเดินขึ้นรถมาเองอย่างว่าง่าย ทรงยศจึงส่งขวดน้ำอัดลมให้ดินดื่มเพื่อดับกระหาย ในมือเขาเองยังมีอีกขวด เขาเปิดและดื่มก่อนให้ดินคลายความระแวงใจดินเห็นว่าขวดน้ำเป็นขวดใหม่แถมฝาก็ยังไม่ถูกเปิด เขาเองก็เดินมาจนกระหายแล้วจึงเปิดขวดของเขาดื่มบ้างเขาดื่มไปนั่งฟังทรงยศบอกเล่าเรื่องราวระหว่างตัวเองกับ 3 พี่น้องตระกูลเหวินไปโดยไม่รู้เลยว่าเรื่องราวทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องปั้นแต่งขึ้นมาทั้งนั้นตอนนี้ยานอนหลับที่ถูกฉีดใส่ทางฝาขวดเริ่มออกฤทธิ์แล้ว ดินรู้สึกง่วงสายตาพร่ามัวมึนเบลอไปหมดก่อนจะวูบหลับไปทางฝั่งของคุณ เหวินเห็นว่าใกล้เลิกงานแล้วจึงเดินตามหาดินเช่นเคยแต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ จึงสั่งให้เมฆเปิดกล้องวงจรปิดหาไม่นานก็ได้รู้ว่า

  • รักเดินทางในความฝัน   27 ที่แท้แค่จับผิด

    คำบอกเล่าจากรุ่นน้องทำเอาใบหน้าหล่อของเขตแดนเปื้อนรอยยิ้มขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว “ไม่ได้ชอบพี่ขนาดนั้นหรอกมั้ง เดี๋ยวนี้ก็ไม่เห็นมาแล้วนี่”“นั่นแหละครับที่แปลก หลังจากคืนนั้นมันก็มาบอกพวกผมว่าจะเลิกติ่งพี่แล้ว มันบอกว่ามันอยากมีแฟนจริง ๆ จัง ๆ สักที” ดินย้ำอมยิ้มน้อย ๆ หุบฉับทันทีที่ได้ยินประโยคหลัง เป็นครั้งแรกที่ถูกทำให้เสียเซลฟ์ขนาดนี้ตามมาตั้งนานพอได้แล้วคิดจะทิ้งง่าย ๆ งั้นเหรอ “เพียงพักที่ไหน” เขตแดนถามเสียงเข้ม“ถามทำไมครับ พี่จะทำอะไรเพื่อนผม” ดินเสียงเข้มขึ้นบ้าง สายตาเขายังจับจ้องที่เขตแดนอย่างเอาเรื่อง จู่ ๆ จะมาไม่พอใจเพื่อนเขาด้วยเรื่องอะไรใครจะไปยอม“มีอะไรวะ” คุณ เหวินถามพลางตบบ่าเพื่อนเบา ๆ เขายืนฟังอยู่ครู่หนึ่งแต่พอเห็นสีหน้าท่าทางของดินดูเป็นไม่พอใจจึงรีบเดินออกมาเขตแดนหันมามองหน้าเพื่อนแต่ไม่ได้ตอบอะไร สายตาของไอ้เพื่อนรักก็ไม่มองที่เขาเลยสักนิด “บอกพี่มาเถอะดิน แล้วเดี๋ยวพี่จะเอาเพียงคนเดิมกลับมาให้”เหตุผลของเขตแดนทำให้กลิ่นดินใจเย็นลง ถ้าพี่เขาทำได้จริงมันก็น่าลองดูสักครั้ง ทว่าเขาคงคิดช้ากว่าต้นแบบไปหน่อย“มันพักอยู่คอนโด M แถวมอนั่นแหละครับ ชั้น 17 ห้อง 1707

  • รักเดินทางในความฝัน   26 ทะเล้นจังวะ

    คณิณมองหน้าน้องชายที มองหน้ากลิ่นดินทีก่อนจะหันไปพยักเพยิดหน้ากับกลิ่นฝนเป็นเชิงบอกให้เธอเป็นคนพูดก่อน แต่สาวเจ้ากลับสะบัดหน้าหนีสุดท้ายแล้วคณิณจำต้องพูดออกไปเอง “คืองี้ พี่กับกลิ่นฝนเคยเจอกันมาก่อนหน้านี้แล้วครั้งหนึ่ง แล้วพี่ก็ได้เห็นฝีมือต่อสู้ของเธอเลยอยากได้มาเป็นการ์ดส่วนตัว”“ไม่ใช่นะ เมื่อ

  • รักเดินทางในความฝัน   23 เกือบลืมไปแล้ว

    วันนี้ได้จังหวะเหมาะเขาจึงคิดจะมาเอาคืนสักหน่อย ในเมื่อไอ้เด็กนี่รู้คนเดียวเขาก็ไม่จำเป็นต้องปิดอีกแล้ว“อ้อ สรุปคนที่นี่ที่ไอ้ชุดดำรู้จักคือพี่เคนเองเหรอครับ แปลกใจจัง” ดินทำสีหน้าแปลกใจจอมปลอมทั้งยังอมยิ้มน้อย ๆพอเห็นใบหน้าระรื่นของคนตรงหน้าที่ทำใส่เขา เคนก็ยิ่งเก็บอารมณืไม่อยู่ “มึงไม่ต้องมาเสแ

  • รักเดินทางในความฝัน   22 คนสำคัญของเฮียเหวิน

    หลังจากฝึกปืนเสร็จคุณขับรถคันโปรดมาส่งดินลงที่ใต้คอนโด น้องขอไว้ยังไม่อยากให้เขาขึ้นไปเพราะพักอยู่กับน้องสาวเขาเลยไม่ติดใจอะไรวันนี้คุณอนุญาตให้น้องเลิกงานเร็วได้ เพราะกลิ่นดินเจอมาหนักมากแล้ว พอกลับมาถึงร้านเขาจึงเรียกทีมการ์ดของตัวเองเข้ามา“ต่อไปนี้พวกนายแบ่งเวรกันรับส่งดินด้วยถ้าฉันไม่ว่าง แล้

  • รักเดินทางในความฝัน   19 ยังไม่ทันคบก็จบแล้ว

    “หืมมมมอีกทีสิ๊ ลาบราดอร์อย่างพี่อยากมีเจ้าของแล้วเหรอ” คำตอบของพี่คนโตทำเอาคเณศลืมเรื่องตัวเองไปชั่วคราว“ทำไม? มีแค่ไซบีเรียนแบบมึง กับโกลเด้นแบบไอ้คุณเหรอถึงมีเจ้าของได้น่ะ” คณิณยืดอกขึ้นอย่างคนอยากอวด“โกลเด้นเนี่ยนะ ทำไมผมดูมุ้งมิ้งจังวะ” คุณว่าจะไม่สนใจเรื่องที่สองคนนี้คุยกันแล้วเชียว แต่พอได

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status