MasukShare
EP07:คำพูดที่ซวย
Tanggal publikasi:
2026-10-02 16:35:23สองชั่วโมงต่อมา
“คุณวายุ ชุดแต่งงานที่สั่งได้แล้วครับ จะให้ผมส่งไปให้คุณน้ำที่บ้านเลยไหมครับ” ทิวเอ่ยถามพลางยื่นชุดแต่งงานสีขาวนวลตรงหน้าให้ผู้เป็นนาย ชุดลูกไม้แขนยาวถูกประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กเป็นรูปดอกไม้กระจายอยู่ทั่วเนื้อผ้า เมื่อประทะกับแสงไฟมันจะสะท้อนระยิบระยับ ดูหรูหราจนแทบไม่มีใครกล้าประเมินราคา วายุก้มมองชุดเจ้าสาวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก “อืม..ไม่ต้องส่ง เดี๋ยวฉันเอาไปให้เธอเอง” “ครับ”ทิวยื่นชุดให้เจ้านาย ก่อนจะยกมือขึ้นตบบ่าวายุเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มล้อเลียน “ยินดีด้วยนะครับคุณวายุ รอมาตั้งสองปีไม่ต้องแอบตามส่องเขาจนเสียงานเสียการอีกแล้วนนะครับ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสักที” วายุเหลือบตามองลูกน้องด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนจะยิ้มอย่างคนอารมณ์ดี “หึ! เตรียมตัวอุ้มหลานได้เลย ไอ้ทิว” “รีบเหรอครับ? ถามคุณน้ำหรือยังว่าเขาอยากมีลูกหรือเปล่า” “มีผัวก็ต้องมีลูกสิ นายจะให้ฉันนอนมองเมียเฉยๆไม่ได้หรอกนะ” “ฮ่า ๆ”ทิวหลุดหัวเราะออกมา ก่อนจะส่ายหน้าให้กับความตรงไปตรงมาของเจ้านาย แต่เพียงครู่เดียว สีหน้าขำขันก็เปลี่ยนเป็นกังวล เมื่อเขานึกถึงปัญหาใหญ่ที่สุดของงานแต่งงานครั้งนี้ขึ้นมาได้ “แล้วเรื่องแขกที่จะมาในงานแต่งงานล่ะครับ เราจะเอายังไงดี? ตั้งพันคนไม่ใช่น้อยๆเลยนะครับคุณวายุ” ทิวกวาดสายตามองไปรอบๆสถานที่จัดงานที่เต็มไปด้วยคนของวายุซึ่งกำลังวิ่งวุ่นกันแทบหัวหมุน “อีกอย่างตอนนี้เหลือเวลาไม่ถึงชั่วโมงแล้วด้วย เราจะไปหาคนที่ไหนมาทัน ลำพังงานที่จัดอยู่ตอนนี้ก็วุ่นวายกันจะตายอยู่แล้ว ลูกน้องเราก็ไม่มีใครว่างไปตามแขกมาเพิ่มเลยครับ” ทิวถอนหายใจยาวด้วยสีหน้าสิ้นหวังแต่วายุที่ยืนอยู่ตรงหน้ากลับดูสบายใจอย่างไม่น่าเชื่อ “นายไม่ต้องกังวล” “___" “ฉันให้ไอ้ธัญวามันทำใบปลิว แล้วเอาขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปโปรยแจกให้ชาวบ้านมากินเลี้ยงเย็นนี้” “ห๊ะ!!" “บุฟเฟต์ไม่อั้น ฟรีทุกอย่างไม่ต้องใส่ซองใครล่ะจะไม่มางานนี้” ทิวถึงกับนิ่งไปหลายวินาที"ลงทุนหนักจัดเต็มเลยนะครับคุณวายุ” “งานแต่งฉันทั้งทีฉันจะให้เมียฉันน้อยหน้าใครไม่ได้ นี่ล่ะสามีที่ดี”วายุพูดหน้าตาเฉย ก่อนจะยกมือขึ้นลูบคางตัวเอง " __"ทิวแทบจะกรอกตามองบนกับความมั่นหน้าของเจ้านาย “ลงทุนกับเมียคนเดียว แล้วค่อยคิดกำไรทีหลังก็แล้วกัน” “แล้วแบบนี้คุณจะคิดกำไรจากคุณน้ำยังไงล่ะครับ” ทิวถามพลางเหลือบมองเจ้านายที่ยืนยิ้มกริ่มอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นสายตาเจ้าเล่ห์ของวายุ เขาก็พอจะเดาออกทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ ถ้าไม่ใช่เรื่องอย่างว่า...ก็คงไม่ใช่วายุ “นั่นสิ...”วายุยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะพึมพำกับตัวเอง“ฉันจะคิดคืนเท่าไหร่ดี..” บ้านชบา “น้ำ หยิบแป้งสาลีให้ชบาหน่อยสิ ถุงเดียวมันไม่พอ” “ทำเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?”น้ำเดินไปหยิบแป้งตามที่เพื่อนขอก่อนจะวางลงบนโต๊ะ “ทำเผื่อไว้น่ะ เหลือเราก็ยังเก็บไว้กินต่อได้อีกหลายวัน” วันนี้เป็นวันเกิดของเฮียแม็ก ชบาจึงตั้งใจทำเค้กเซอร์ไพรส์สามีด้วยตัวเอง แถมยังทำคุกกี้เตรียมไว้สำหรับเอาไปแจกเด็ก ๆ เพราะวันพรุ่งนี้เธอจะพาเฮียแม็กไปทำบุญ เลี้ยงอาหารกลางวันที่บ้านเด็กกำพร้า “นึกยังไงถึงพามาเฟียไปทำบุญ”น้ำถามพลางมองเพื่อนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำขนม “แกจะให้เฮียแกทำแต่บาปหรือไง ทำบุญบ้างก็ดี อายุจะได้ยืนยาวจะได้อยู่หาเงินให้ลูกให้เมียใช้ไปนาน ๆ”ชบาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะหัวเราะออกมา น้ำได้ยินแล้วถึงกับหลุดขำตาม..เมียแสนดีเกิ๊น! “เธอก็นะ คอยดูนะ ฉันจะฟ้องเฮีย” “ฟ้องไปก็เท่านั้น เพราะเฮียกำลังโดนฉันงอนอยู่”ชบาหยิบคุกกี้ขึ้นมากัดหนึ่งคำก่อนจะถอนหายใจ “ถ้าแกจะถามว่าเรื่องอะไร ก็บอกคำเดียวว่าเรื่องเดิมๆเพิ่มเติมคืออยากมีลูกเพิ่มอีกคนฉันล่ะเบื่อที่จะเถียงกับเขาแล้วยัยน้ำ เฮ้อ! พูดแล้วก็หงุดหงิด” “สามคนแล้วนะ ยังไม่พออีกเหรอจะเอาถึงหกคนเหมือนเฮียสิงห์เลยหรือไง”น้ำพูดพลางส่ายหน้า คนพวกนี้ช่างขยันผลิตลูกกันจริงๆเฮียเวย์ก็อีกคน หญิงสองชายสองเข้าไปแล้วส่วนเฮียแม็กก็หญิงหนึ่งชายสองสมใจเขา ไม่รู้จะแข่งกันผลิตลูกเอาโล่ทองคำกันหรือยังไง “แค่สามคนร่างฉันก็พังแล้วน้ำ ได้ยินข่าวว่าเฮียสิงห์ขออิงฟ้าเพิ่มอีกคนมั้ง”ชบาพูดแล้วเบะปากพลางยักไหล่ก่อนหยิบคุกกี้เข้าปากอีกชิ้น “เขาจะเอาให้ครบเจ็ดคนเลยเหรอ...”น้ำทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะส่ายหัวอีกครั้ง “ฉันล่ะอยากเอียงคอเอาไมค์ไปสัมภาษณ์อิงฟ้าจริง ๆว่าเป็นแม่คนหรือแม่พันธุ์วัวกันแน่!” “เหนื่อยแทน บอกเลย”น้ำหัวเราะเบา ๆ แค่คิดถึงจำนวนหลานที่ต้องเรียกชื่อแต่ละคน เธอก็รู้สึกเหนื่อยแล้วเหนื่อยไม่เท่าไหร่...แต่ถ้าถึงขั้นจำชื่อหลานไม่ได้ขึ้นมานี่สิอย่าหาทำ!!เยอะเกินไปแล้วโว้ย! น้ำถอนหายใจก่อนหยิบคุกกี้ขึ้นมากินอีกชิ้น แล้วเหลือบตามองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงเย็นแล้วหญิงสาวนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาหาชบา “อืม...ชบา เธอว่านายวายุจะทำตามที่ฉันบอกได้ปะ?”ตั้งแต่เธอกับวายุแยกกันที่ร้านกาแฟจนถึงตอนนี้ อีกฝ่ายก็เงียบหายไปเลยไม่โทรไม่มีส่งข้อความมาและไม่มีการโผล่หน้ามากวนประสาทอีก “แล้วเธอคิดว่าไงล่ะ?”ชบาถามกลับ “ฉันว่าไม่อ่ะ”น้ำตอบทันทีโดยแทบไม่ต้องคิด "เธอมั่นใจขนาดนั้นเลย?" “งานใหญ่โตขนาดนั้น ใครจะไปจัดทันภายในสามชั่วโมงทัน”พูดแล้วเธอก็อดขำไม่ได้ งานแต่งงานระดับหรู แขกหนึ่งพันคน อาหาร เครื่องดื่ม ขนม ดอกไม้ เวที นักร้อง ไหนจะชุดเจ้าสาวกับรายละเอียดสารพัดอย่างสามชั่วโมงเนี่ยนะ? นายนั่นจะไปหาแขกมาจากไหนตั้งพันคน!แค่คิดก็อยากหัวเราะเป็นภาษาฮิ้วตี้แล้ว “ถ้าเขาทำได้ล่ะเธอจะทำยังไง”ชบาหันมาถามพลางเลิกคิ้วสูง น้ำชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยักไหล่ “ชบาจ้ะ งานแต่งนะไม่ใช่งานแห่เทียนที่ซื้อมาแล้วใส่พานถวายพระเลย”เธอพูดด้วยสีหน้ามั่นใจ “ถ้าเขาเก่งเกินยอดมนุษย์ สามารถไปเรียนเชิญแขกมางานแต่งได้เป็นพันๆคน แถมจัดงานทุกอย่างตามที่ฉันบอกภายในสามชั่วโมงได้จริงๆ...” น้ำเว้นจังหวะ ก่อนจะยิ้มเยาะอย่างคนมั่นใจว่าตัวเองชนะแน่นอน “ฉันจะสลัดเสื้อผ้าถวายตัวให้เขาเจ็ดวันเจ็ดคืนเลย ชบา!” “___"ชบานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมาแห้งๆ “แกจำคำพูดของแกไว้ดีๆนะ ถ้าเขาทำได้ขึ้นมาจริง ๆฉันจะขำให้ฟันร่วงเลย” “ไม่มีทางหรอกน่า”น้ำตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน แต่แล้ว... “เจ็ดวันเจ็ดคืนจริงเหรอครับ...ที่รัก”เสียงทุ้มที่คุ้นหูดังขึ้นจากทางประตูห้องครัว “__" น้ำกับชบาหยุดนิ่งพร้อมกัน คิ้วของทั้งคู่ขมวดเข้าหากัน ก่อนจะค่อย ๆหันไปมองทางต้นเสียง ร่างสูงของผู้ชายที่ไม่ควรมาอยู่ตรงนี้กำลังยืนพิงกรอบประตูอย่างสบอารมณ์พร้อมริมฝีปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “คุณวายุ!,..วายุ!”ทั้งสองเรียกชื่อคนตรงหน้าออกมาพร้อมกัน “สวัสดีครับคุณชบา” “สวัสดีค่ะคุณวายุ...ไม่เจอกันตั้งนาน คุณหล่อขึ้นเยอะเลยนะคะ” ชบาพูดทั้งรอยยิ้มส่วนน้ำหันขวับไปมองเพื่อนทันที ถ้าเฮียแม็กได้ยินประโยคเมื่อกี้เข้า...ชบาโดนฟาดปากแน่! “นายมาทำไม?” น้ำถามเสียงแข็ง พยายามทำหน้าให้ปกติที่สุด ทั้งที่ในใจเริ่มรู้สึกไม่ดีขึ้นมาอย่างประหลาด วายุเลิกคิ้ว“ไม่น่าถามนะครับ” เขาก้าวเข้ามาช้า ๆ ก่อนยิ้มมุมปาก “ผมก็มารับตัวเจ้าสาวไปแต่งงานสิครับ” “...” น้ำกะพริบตาปริบ ๆ “มารับฉัน?” วายุพยักหน้ารับ“ครับ” "__"น้ำหันไปมองชบาชบาหันมามองน้ำ สองสาวมองหน้ากันด้วยสีหน้างุนงงไม่ต่างกันก่อนวายุจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทั้งคู่แทบหยุดหายใจ “งานพร้อม แขกก็พร้อม ทุกอย่างที่คุณสั่ง ผมจัดการเสร็จหมดแล้วครับ” “...” “พร้อมเข้าพิธีแต่งงานได้เลย” วายุยกชุดเจ้าสาวในมือขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่ออย่างภูมิใจ “อ๋อ แล้วนี่ก็ชุดเจ้าสาวครับ สวยหรูมีระดับแบบสุด ๆประดับด้วยเพชรแท้ทั้งชุด” “__”น้ำกับชบาอ้าปากค้างพร้อมกัน แกร๊ง! ช้อนในมือของน้ำหลุดลงพื้นโดยอัตโนมัติ แต่หญิงสาวไม่มีแม้แต่เวลาจะก้มเก็บ เพราะสมองของเธอยังประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าไม่ทัน วายุเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าเธอ ก่อนยื่นชุดเจ้าสาวให้ “อย่าลืมคำสัญญาที่พูดกับผมนะครับคุณน้ำ” “___" “แล้วก็...ที่คุยกันเมื่อกี้ด้วยนะครับ”เขายิ้มกริ่ม " ___" “เจ็ดวันเจ็ดคืนหนัก ๆ” "ห๊ะ!!"น้ำเบิกตากว้าง วายุขยิบตาให้หนึ่งข้าง ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงหน้าตาย “ผมจะได้เตรียมผ้าอ้อมไว้เลยครับ” “...” ชบาหันหน้าหนีแทบไม่ทัน เพราะกลั้นขำจนไหล่สั่นส่วนคนที่พูดท้าทายเอาไว้เมื่อไม่กี่นาทีก่อน...ตอนนี้ได้แต่ยืนตัวแข็งเหมือนถูกสาป ในหัวมีคำเดียววนซ้ำไปซ้ำมา ซวยแล้ว...ซวยจริง ๆ แล้วน้ำเอ๊ย!
Bab terbaru
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP32 อยากตายพร้อมมันกูจัดให้
“อะไรที่ปล่อยวางได้ สุขภาพจิตเราก็ดีขึ้นค่ะ” น้ำตอบกลั้วหัวเราะ ท่าทางไม่ได้คิดมากกับเรื่องนี้นัก ตราบใดที่ทุกอย่างยังอยู่ในสายตาของเธอ “แต่สุดท้ายเขาก็กลับมาหาของดีมีคุณภาพอยู่ดีครับ ไม่ใช่ของที่ผ่านมือใครต่อใครมาแล้วตั้งกี่คน” รอยยิ้มของน้ำค้างอยู่บนใบหน้า ก่อนจะค่อย ๆ จางลง ทำไมประโยคนี้ถึงฟังดูคุ้นหูนักนะ? คำพูดที่เหมือนจะเหน็บแนมผู้หญิงเบา ๆ แต่พอฟังจริง ๆ กลับเจ็บจี๊ดขึ้นสมองแบบนี้... ชวนให้นึกถึงไอ้หมาวายุไม่มีผิด! “ดูท่าทางคุณคงไว้ใจแฟนคุณมากเลยนะครับ” “ก็ไม่เชิงค่ะ ถ้าเขาอยู่ในสายตา น้ำก็พอจะรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่” “อ๋อ!” ไฟพยักหน้ารับ สีหน้าเหมือนเข้าใจ แต่ก็ยังมีแววสงสัยอยู่เล็กน้อย “ความจริงเราสองคนเพิ่งแต่งงานกันค่ะ ทางผู้ใหญ่เขาจัดใส่พานถวายมาให้” “ฮ่า ๆ ๆ!” ไฟหัวเราะลั่นจนคนที่เดินผ่านโต๊ะต่างหันมามองเป็นตาเดียว น้ำหันไปมองเขาอย่างงุนงง “คุณไฟขำอะไรเหรอคะ?” “ก็ขำที่คุณพูดไงครับ” เขายิ้มกว้าง พลางเบะปากเล็กน้อย “จัดใส่พานถวายมาให้... หึ! ตลกฉิบหาย” ไฟยกแก้วขึ้นดื่มต่อ ปล่อยให้เสียงเพลงจากชั้นล่างเข้ามาแทนที่บทสนทนาที่ขาดหายไป หลังจากน
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP31 เจอผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง
“คิดว่าฉันจะกลัวงั้นเหรอ? เหอะ! ปัญญาอ่อนชะมัด... ‘อย่าทำให้ผมโมโห ถ้าไม่อยากโดนคว้านไส้ให้อีกากิน หึ!’” น้ำเลียนเสียงวายุในใจอย่างหมั่นไส้ ก่อนยกแก้วขึ้นจิบอย่างไม่ใส่ใจ เธอไม่คิดด้วยซ้ำว่าคำพูดที่กำลังนินทาเขาอยู่จะมีทางไปถึงหูเจ้าตัวได้ หลังจากเสร็จธุระ วายุก็ลงไปนั่งดื่มกับกลุ่มเพื่อนที่ชั้นล่างของผับ ส่วนน้ำเลือกขึ้นมานั่งบนชั้นสอง เพราะบรรยากาศเงียบสงบกว่าด้านล่าง เธอไม่ชอบสายตาของบรรดาสาว ๆ ที่มองมา โดยเฉพาะเวลาที่พวกหล่อนเข้ามาขอเบอร์วายุแล้วหันมามองเธอราวกับต้องการหยั่งเชิง แค่เห็นก็หงุดหงิดแล้ว! “นั่งคนเดียวไม่เหงาเหรอครับ?” น้ำชะงักมือที่กำลังยกแก้วขึ้นดื่ม ก่อนหันไปมองทางต้นเสียงเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายกระซิบอยู่ใกล้ ๆ จากด้านหลัง ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งก้าวออกมาจากด้านหลังโต๊ะ เผยให้เห็นใบหน้าหล่อคมที่ชวนให้เธอรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด “ไงครับ คุณน้ำ” “คุณ...?” น้ำขมวดคิ้ว มองอีกฝ่ายตั้งแต่ใบหน้าจรดปลายเท้า พยายามนึกว่าเคยเจอกันที่ไหน “อย่าบอกนะครับว่าคุณจำผมไม่ได้ น่าน้อยใจจัง” “...” เธอยังคงนึกไม่ออก แม้ใบหน้าของเขาจะดูคุ้นตาอยู่ไม่น้อยก็ตาม “
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP30 คำเตือน&Nc18+
"เหม่... พูดมาซะยาวเหยียดยันชาติชั่ว ที่แท้คุณก็แค่งอนผมเรื่องเมื่อเช้า" "ฉันไม่ได้งอน! มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องงอนนายด้วย" น้ำปฏิเสธเสียงแข็งแบบลนลาน ดวงตาคู่สวยเลิ่กลั่กเหมือนเด็กที่ถูกจับได้ว่าโกหก "นั่นสินะ... คุณมีเหตุผลอะไรต้องงอน นอกเสียจาก..." วายุเว้นช่วงคำพูดพลางใช้นิ้วชี้เรียวเขี่ยริมฝีปากบางเบาๆ แล้วยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับผิวแก้มของเธอ "คุณเริ่มหลงรักผมแล้ว... ใช่ไหมล่ะครับคุณน้ำ?" "__" หญิงสาวเม้มปากแน่น ความเงียบกลายเป็นคำตอบที่ทำให้ชายหนุ่มจุดยิ้มร้ายเหนือกว่า "แค่บอกว่างอนเรื่องเมื่อเช้าก็จบ ผมจะได้ง้อ... ไม่ใช่มาตะคอกเสียงใส่ผัวแบบนี้ มันดูไม่น่ารักเลยรู้ไหม? แต่ถ้าคุณชอบแบบฮาร์ดคอร์... ผมก็จัดให้ได้ ถ้าชอบสไตล์นั้น" "พูดบ้าอะไรของนาย! ฉะ...ฉันไม่ได้.. อื้อ!" ริมฝีปากเรียวบางถูกปิดลงด้วยจูบหนักหน่วงจากคนร่างสูง วายุไม่คิดจะฟังคำแก้ตัวไร้สาระให้เสียเวลา กำปั้นเล็กๆ ของน้ำรบระทุบลงบนอกแกร่งซ้ำๆ เพื่อหวังให้เขาถอนจูบ แต่กลับยิ่งกระตุ้นความกระหายในตัวชายหนุ่มให้พลุ่งพล่านขึ้นไปอีก "อืม... ทุบอีกสิ ทุบแรงๆเวลาลงโทษผมจะได้กระแทกคืนให้แรงกว่าน
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP29 :แต่ของผมสามนิ้ว
น้ำมองตั้งแต่ใบหน้าของหญิงสาวลงไปยังแขนของวายุ ก่อนยกคิ้วขึ้นอย่างประชดประชัน นมติดแขนเลยนะ... ไม่ใช่แค่ตัวติดกันแล้ว “ทีหลังหัดเคาะประตูก่อนเข้าด้วยนะครับ” น้ำเสียงของวายุฟังดูขุ่นเคือง “เข้ามาแบบนี้มันเสียมารยาท” น้ำแทบหลุดหัวเราะ เซ็งล่ะสิ คงเสียดายที่เธอโผล่มาขัดจังหวะความสุขของเขา สันดานผู้ชายก็เป็นแบบนี้สินะ “ทำไม” เธอเท้าสะเอว ก่อนปรายตามองสามสาวตรงหน้า “กลัวฉันเข้ามาแล้วเจอนายกำลังสวิงแม่สาวน้อยสามคนอยู่ว่างั้น” วายุถอนหายใจยาว แต่แทนที่จะตอบ เขากลับลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินตรงมาหาเธอ “เอาเป็นว่า ถ้าสะดวกเริ่มงานพรุ่งนี้ก็มาทำได้เลยครับ” เขาพูดพลางเหลือบมองสามสาว “ที่นี่ยังว่างอีกหลายตำแหน่ง จะสมัครตำแหน่งไหนก็ลงชื่อไว้” ชายหนุ่มหยุดตรงหน้าเธอ “ที่นี่มีทุกตำแหน่ง ยกเว้นตำแหน่ง...” “เมียน้อย” น้ำสวนขึ้นทันที เธอแสยะยิ้ม ก่อนเบะปากแล้วยักไหล่ให้หญิงสาวทั้งสามคนที่กำลังมองมาอย่างไม่เป็นมิตร อย่านะคะ อย่านะคะ อีน้ำไม่สู้แรดนะคะ สู้แต่คนนะคะ “หึงผมเหรอ” น้ำชะงัก เธอไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าวายุมายืนอยู่ด้านหลังตั้งแต่เมื่อไร แ
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP28 :จงให้ยั่วให้หึง
วายุมองท่าทางนั้นเงียบ ๆ น้ำเป็นคนขี้สงสัยกว่าที่เจ้าตัวคิดเสียอีก เธอหันซ้าย หันขวา มองทุกอย่างรอบตัวราวกับเด็กที่เพิ่งเข้ามาในสถานที่แปลกใหม่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เจ้าตัวก็เคยใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ และน่าจะคุ้นเคยกับสถานบันเทิงมากกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ แต่สำหรับประเทศไทย น้ำแทบไม่ได้ออกเที่ยวกลางคืนเท่าไร เรื่องแบบนี้...วายุรู้ดี เพราะเขาไม่ได้ปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้คลาดสายตาไปง่าย ๆ อยู่แล้ว เรียกว่าตามติดทุกฝีก้าวก็ยังได้ “สวัสดีครับคุณวายุ” เสียงของลูกน้องดังขึ้นจากด้านหน้า “พวกเด็ก ๆ รออยู่ด้านในแล้วครับ” “อืม” วายุพยักหน้ารับสั้น ๆ ก่อนก้าวขายาวเดินเข้าไปด้านในทันที ทิ้งให้น้ำเดินตามหลังด้วยสีหน้าขมวดมุ่น ชายหนุ่มไม่ได้หันกลับไปมองในทันที แต่เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็เหลือบมองผ่านหางตา แล้วก็ต้องกลั้นยิ้ม หญิงสาวกำลังทำหน้าราวกับคนกำลังคิดบัญชีใครสักคนอยู่ในใจ ปากขยับยุกยิกโดยไม่มีเสียงหลุดออกมาแม้แต่นิดเดียว แต่สำหรับวายุ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว เขาเดาได้ไม่ยากว่าเธอกำลังคิดอะไร ‘รีบแบบนี้ น่าจะมีพวกอีหนูมาแหกขารอให้เสียบล่ะสิ’ มุมปากของชายหนุ่มกระตุกขึ้น หึงหรือ? น่าสนใจด
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP27 :คำสัญญา
น้ำจ้องเขาเขม็ง ก่อนจำใจสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “ก็ได้ ฉันจะเชื่อฟังนาย!” “ดี” วายุปล่อยมือทันทีน้ำรีบถอยออกมา จัดเสื้อผ้าตัวเองด้วยใบหน้าแดงก่ำ ส่วนชายหนุ่มกลับยืนมองอย่างใจเย็น “ตกลงตามนี้” เขากระตุกยิ้ม “ถ้าคุณผิดคำกับผมเมื่อไหร่ ก็อย่าหาว่าผมไม่เตือนนะครับ คุณน้ำ” น้ำกำหมัดแน่น “ฝากไว้ก่อนเถอะ!” เธอจ้องเขาอย่างคาดโทษ ก่อนเปิดประตูขึ้นรถ แต่ในใจกลับสาปแช่งผู้ชายตรงหน้าไม่หยุด ‘ไอ้หมาวายุ!’ #โรงพยาบาล ทันทีที่มาถึง น้ำก็รีบตรงไปหาเจ๊ปู วายุเดินตามหลังมาเงียบๆตลอดทางเขาแทบไม่ได้พูดอะไร แต่ภาพที่น้ำคอยถามถึงอาการของเจ๊ปูซ้ำๆ กลับติดอยู่ในหัวอย่างน่ารำคาญทั้งที่อีกฝ่ายเป็นแค่รุ่นพี่ แถมยังมีสามีแล้วแต่ทำไมเธอถึงดูเป็นห่วงขนาดนั้น? “คุณหมอคะ พี่ฉันเป็นยังไงบ้างคะ?” วายุเหลือบมองทันที ‘พี่ฉัน’ คำเรียกธรรมดาแท้ๆ แต่พอฟังจากปากน้ำแล้วกลับรู้สึกขัดหูอย่างบอกไม่ถูก “ไม่ทราบว่าคนไข้ไปโดนอะไรมาครับ?” คุณหมอถาม น้ำหันไปมองวายุแวบหนึ่ง ก่อนตอบด้วยสีหน้ากวนๆ “พอดีเจ๊เขาสะดุดล้มค่ะ แล้วหัวไปฟาดกับสันแข้งหมา” "__"วายุเลิกคิ้วขึ้น..สันแข้งหมา ?เขาก้มมองขาตัวเ
Anda juga akan menyukai
เจ้าสาวมาเฟีย
มดตัวจี๊ด38.4K Dibacaคู่หมั้นทายาทมาเฟีย
มายาตรี11.6K DibacaBAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
Piggy.g445.9K Dibacaหมอกับมาเฟีย(Nc 35+)
ณิการ์10.4K Dibacaปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน..
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า931 Dibacaหลอกหมอมาเป็นเมีย
คิมฮานึล437 Dibacaเดิมพันลวงรักร้าย
SS.WONDER59 DibacaTHEODORE | ของเล่นธีโอดอร์
Naya Solene3.4K Dibaca
