2

รามมาถึงโรงพยาบาลสัตว์โชติภิวรรธก่อนเวลานัดกับทีมบริษัทโฆษณาพอสมควร

 ชายหนุ่มหยิบรายละเอียดของทีมงานโฆษณาขึ้นมาพิจารณา  ก่อนจะยกยิ้มที่ริมฝีปากเมื่อเห็นชื่อของผู้ที่จะมาคุยในวันนี้

มัทรี หรือชื่อเรียกสั้นๆ ของเธอว่า “มาศ”  เธอคือหนึ่งในทีมงานของบริษัทโฆษณา  หญิงสาวเป็นนักเขียนบทโฆษณาหรือ Copy Writer ประจำบริษัทดังกล่าว  และนี่เป็นหนึ่งในเหตุผลหลักที่เขาเลือกทีมนี้มาร่วมงานกัน 

หญิงสาวเป็นอดีตคนไข้ของเขาตั้งแต่สมัยที่เขาเป็นหมอออโธฯ  ปีแรกๆ และอาจจะเป็นคนที่เขาฝังใจเป็นพิเศษ

เพราะว่าเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขาจีบและมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง  รวมถึงเป็นครั้งแรกที่คนอย่างรามถูกปฏิเสธไม่ไปด้วยกันต่อ  ดังนั้นเมื่อพระพรหมเหวี่ยงเขาและเธอมาเจอกันอีกครั้ง  ชายหนุ่มสัญญากับตนเองได้ทันทีว่า  เขาจะต้องทำให้มัทรีหลงรักเขาหัวปักหัวปำให้ได้  จากนั้นเขาจะทำให้เธอผิดหวังบ้างกับการที่ไม่ถูกรักตอบ

"คุณหมอต้นคะ  ทีมโฆษณามาแล้วค่ะตอนนี้รออยู่ที่ห้องประชุม"  ผู้ช่วยของเขาเข้ามาแจ้งว่าคณะคนที่รอมาแล้ว  รามจึงลุกขึ้นทันที

"ขอบคุณ  ผมกำลังไป"  

ชายหนุ่มหันไปเรียกแมวสีขาวล้วนขนฟูทั้งตัวที่กำลังนอนชมนกชมไม้ด้วยท่าทีสบายอารมณ์ที่ริมหน้าต่าง

"ลี่มากับพ่อกันลูก"  

เจ้าแมวอ้วนทำเพียงกระดิกหูนิดเดียวแต่ไม่หันมามองพ่อของมัน  ไม่แม้แต่ปรายตามองด้วยซ้ำ  รามส่ายหน้าให้กับความอินดี้ของสัตว์เลี้ยงแสนรักที่เขาสถาปนาให้เป็นลูกรักเพียงหนึ่งเดียวก่อนจะเป็นฝ่ายก้าวไปหาและอุ้มมันขึ้นมาพาเดินออกไปยังห้องประชุม

มันดิ้นขลุกขลักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมให้อุ้มโดยทำสีหน้าเบื่อหน่ายมนุษย์เต็มที

'ฮึ่ม เห็นแก่อาหารแมวชั้นพรีเมี่ยมและลังกระดาษไว้ลับเล็บ  ให้อุ้มสักเดี๋ยวก็ได้'  ลิลลี่ถูไถใบหน้าที่เต็มไปด้วยขนขาวๆ ฟูฟ่องเข้ากับเสื้อเชิ้ตของราม  พลางเหลือบตามองพนักงานในรพ.ยามที่ชายหนุ่มเดินผ่าน  ด้วยสายตาสื่อความหมายว่า

'เขารักฉัน  พวกหล่อนก็ตั้งใจทำงานไปนะเผื่อแต้มบุญจะได้เพิ่มขึ้นบ้าง'

รามเข้ามานั่งที่ตำแหน่งประธานการประชุม  หลังจากที่ปล่อยให้ลิลลี่เลือกหาที่นอนภายในห้องประชุมตามความพอใจของมัน  เขากวาดตามองทุกคนในนั้นโดยไม่หยุดมองใครนานเป็นพิเศษ

"สวัสดีครับคุณหมอ  จากที่เราบรีฟงานกันไปผมให้คนทำสคริปต์คร่าวๆ มาแล้วครับ"  หัวหน้าทีมเป็นตัวแทนกล่าวทักทาย  รามก้มศีรษะเป็นเชิงตอบกลับ

"เชิญพรีเซนต์ได้เลยครับ"  รามพูดเสียงเรียบ

"สวัสดีค่ะ  ดิฉันมัทรีเป็นนักเขียนบทโฆษณาขออนุญาตเสนอตัวอย่างบทที่ทางเราคิดไว้นะคะ" 

มัทรีแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ  เธอจำเขาได้ว่าราม  ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสัตว์โชติภิวรรธคือคนเดียวกันกับนายแพทย์รามหมอออโธฯ  ที่เธอเคยเข้ารับการรักษาในตอนที่ขาหักเมื่อหลายปีก่อน

รามก้มศีรษะเล็กน้อย  เขาไม่แสดงท่าทีว่าจำเธอได้ทำให้มัทรีลอบถอนใจโล่งอก  หญิงสาวเริ่มต้นทำหน้าที่ของตนทันทีและมันผ่านด้วยดีตามที่เธอซ้อมการพรีเซนต์งานมา  คุณหมอหนุ่มไม่คัดค้านร่างงานของเธอ  แต่เขามีข้อเสนอแนะเชิงบังคับที่ค่อนข้างทำให้มัทรีลำบากใจ

"ผมเห็นด้วยกับแผนงานของคุณแต่อยากให้คุณมัทรีมาสังเกตการณ์การทำงานของผมและเจ้าหน้าที่อื่นๆ ในโชติภิวรรธเพื่อที่ตอนเขียนบทออกมาจะได้เป็นไปตามความจริง  คุณจะได้มีข้อมูลจริงไปประกอบการเขียน" 

"ผมเห็นด้วยกับคุณหมอ   แล้วมาศมีปัญหาอะไรไหมถ้าจะย้ายที่ทำงานมาเป็นที่นี่สักพัก"  หัวหน้าของมัทรีถามลูกน้องสาว ซึ่งเธอจำเป็นต้องพยักหน้ารับ

"ค่ะ"  คงไม่กี่วัน  ทนๆ เอาหน่อยนะยายมาศ  มัทรีบอกตัวเอง