EP.14 น้องพี่หนีเที่ยว

กอหญ้า...

" หญ้า เอาอีกแก้วป่าว "

เพื่อนผู้ชายอีกคนหนึ่งหันมาถามฉันพลางยื่นแก้วเหล้ามาให้

" ไม่เอาแล้วเป้ หญ้าเวียนหัวมากเลย "

ฉันยกมือห้ามพลางส่ายหัวไปมา ฉันกินไปแค่ครึ่งแก้วเอง แค่อยากรู้ว่ามันเป็นยังไงเท่านั้น

" หญ้าไหวป่าว กลับบ้านเลยมั้ยเดี๋ยวดินไปส่ง "

ดินที่ดื่มต่อจากฉันอีกครึ่งแก้วหันมาถาม วันนี้ดินไม่ดื่มเลยเพราะบอกว่าเป็นห่วงฉัน ดินกลัวว่าถ้าเมาแล้วจะดูแลฉันไม่ได้

" ไม่ต้องหรอกดิน นานๆทีจะมาเที่ยวกับเพื่อน "

ฉันหันไปส่งยิ้มให้ดินที่ตอนนี้ทำหน้าลำบากใจอยู่

" ดินขอเบอร์พี่นาทีได้ป่าวหญ้า เผื่อว่าดินเมาดินจะได้โทรบอกพี่นาทีให้มารับหญ้า "

" ก็ได้ๆ "

ฉันพยักหน้าให้ดินก่อนจะบันทึกเบอร์พี่นาทีให้ ดินเป็นคนคิดมากกับอะไรหลายๆอย่างฉันล่ะเชื่อเขาเลยจริงๆ

" ดิน เดี๋ยวหญ้าไปเข้าห้องน้ำแป็บนะ เดี๋ยวมา "

ฉันหันไปบอกดินพลางส่งยิ้มให้แบบฝืนๆ ตอนนี้รู้สึกไม่ดีเลยสักนิด

" ให้ไปเป็นเพื่อนป่าว "

" ไม่เป็นไรดิน หญ้าโอเค "

" มีอะไรโทรมานะ "

" ได้ๆ "

.

.

.

พลั่ก!!

" โอ๊ย ขอโทษค่ะ "

ฉันร้องบอกคนบางคนที่ฉันเดินไปชนเขาเข้าให้

" ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่คุณชื่ออะไรครับ "

ผู้ชายคนนั้นส่งยิ้มมาให้ฉันแต่ยังคงรั้งเอวฉันเอาไว้ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย เนื่องจากเมื่อกี้ตอนที่ฉันจะล้มเขาเข้ามารับตัวฉันไว้พอดี

" กอหญ้าค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วย "

ฉันบอกยิ้มๆก่อนจะหมุนตัวออกจากวงแขนของเขา

" ผมชื่อภาคนะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก "

คนตรงหน้าใบหน้าหล่อเหลา ท่าทีสุภาพยื่นมือมาให้ฉันเป็นเชิงทักทายแบบสากล

" แต่กูไม่ให้รู้จัก "

มือของฉันที่กำลังจะเอื้อมไปจับกับคนตรงหน้าต้องชะงักเมื่อเสียงทุ้มดุของคนมาใหม่ที่เดินมาโอบเอวฉันเอาไว้ดังขึ้น

" พี่นาที "

ฉันหันไปมองตาลุกวาว ซึ่งคนที่ชื่อภาคก็หันไปมองหน้าพี่นาทีพลางกระตุกยิ้มบางๆให้

" เด็กมึงหรอ หึ กูจะรอเสียบล่ะกัน "

ผู้ชายตรงหน้ายิ้มกวนๆให้พี่นาทีก่อนจะหันมามองหน้าฉันแล้วเดินออกไป แขนข้างที่พี่นาทีโอบฉันเอาไว้แน่นขึ้นเรื่อยๆจนฉันรู้สึกอึดอัดขึ้นมา พี่นาทีกับคนคนนั้นรู้จักกัน เหมือนจะรู้จักกันแบบไม่เป็นมิตรด้วยสิ

" มันเป็นใคร "

พี่นาทีหันมาถามด้วยแววตาดุๆ

" หญ้าไม่รู้จักค่ะ เมื่อกี้เราแค่เดินชนกัน "

ฉันตอบไปตามความจริง

" แน่ใจ? "

" ค่ะ "

" ว่าแต่พี่นาทีมาทำไมคะ "

ฉันถามต่อขณะที่เดินออกมาจากทางไปห้องน้ำพร้อมๆกับพี่นาทีที่ยังคงโอบเอวฉันเอาไว้อยู่ พี่น้องกันเดินโอบเอวกันคงไม่เป็นไรมั้ง

" มีเด็กไม่ดีหนีเที่ยว "

พี่นาทีว่า

" คะ? "

" น้องพี่ หนีเที่ยว... "

พี่นาทีพูดพลางรั้งตัวฉันให้มายืนตรงหน้าก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ แขนสองข้างที่โอบเอวฉันเอาไว้หลวมๆทำให้ฉันรู้สึกเกร็งเล็กน้อย แต่ใบหน้าหล่อๆกับแววตาดุๆที่จ้องฉันใกล้ๆห่างกันไม่ถึงคืบตอนนี้กำลังทำให้ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวอย่างบอกไม่ถูก มันไม่ได้น่ากลัว แต่มันน่าหลงไหล...

" เอ่อ ... "

" กลับบ้านกันเถอะ ยัยเด็กดื้อ "

พี่นาทีว่ายิ้มๆขณะที่ยังจ้องหน้าฉันอยู่ใกล้ๆ ให้ตายเถอะทำไมฉันต้องรู้สึก...รู้สึกเขิน แล้วทำไมฉันต้องอมยิ้มด้วย

" ค่ะ "

ฉันงุดหน้าลงทั้งๆที่ยังอมยิ้มอยู่ก่อนจะพยักหน้าน้อยๆให้พี่นาที