EP.15 ฝันดี

กอหญ้า...

ฉันที่นั่งแช่ตัวอยู่ในอ่างตั้งแต่ที่พี่นาทีไปรับกลับมา ยังไม่มีทีท่าว่าจะหายจากอาการมึนหัวนั่นสักที มึนหัว หนักหัว ปวดหัว เวียนหัวไปหมด

" ไม่น่ากินเลยหญ้าเอ๊ย "

ฉันบ่นกับตัวเองเบาๆหลังจากที่ลุกขึ้นจากอ่างมาพันผ้าเช็ดตัวรอบๆตัวก่อนจะเดินออกมาเหมือนคนขาเป๋

" ต้องไปหาอะไรเปรี้ยวๆกินแล้ว ไม่งั้นฉันตายแน่ๆเลย "

ฉันว่าก่อนจะเดินออกไปข้างนอกตรงไปยังห้องครัว มะนาวซักลูกก็คงจะดีเหมือนกัน มันพะอืดพะอมหรือน้ำส้มคั้นจะยังเหลืออยู่มั้ยนะ

" เฮ้ย หญ้า!! "

" พะ พี่นาที!! "

ฉันกับพี่นาทีต่างคนต่างตกใจกัน ไม่คิดว่าพี่นาทีจะอยู่ตรงนี้

" ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าดีๆ ใครบอกให้แต่งตัวแบบนี้ออกมาเดินข้างนอก "

เสียงดุๆของพี่นาทีกับสายตาดุๆที่ส่งมาให้ฉันทำให้ฉันหน้าหงอยไปเล็กน้อย แต่เวลานี้ไม่ใช่เวลาจะมาสำนึกผิดเพราะฉันกำลังมองไปยังแก้วน้ำส้มคั้นที่พี่นาทีเพิ่งเทออกจากเหยือก

" พี่นาทีจะกินหรอคะ "

ฉันถามยิ้มๆ ก็นั่นมันแก้วสุดท้ายแล้วนิ

" เปล่า จะเอาให้เรานั่นแหละเห็นอาการไม่ดีตั้งแต่ตอนที่อยู่บนรถแล้ว "

" พี่นาที่น่ารักจัง ขอบคุณนะคะ "

ฉันยิ้มตาหยีให้ก่อนจะรีบคว้าแก้วน้ำส้มคั้นมาไว้ในมือและจัดการมันจนหมดแก้ว

" ดีขึ้นมั้ย "

พี่นาทีถาม ฉันเห็นแววตาความเป็นห่วงจากพี่นาทีมันทำให้ฉันรู้สึกดีจริงๆ

" นิดหน่อยค่ะ แต่ว่าหญ้าปวดหัว มึนหัว แล้วก็...กลัว "

ฉันบอก ก็เวลาที่ฉันป่วยหรือไม่สบายตัวฉันมักจะฝันร้ายบ่อยๆ ตอนเด็กๆแม่ก็จะเข้ามานอนเป็นเพื่อนฉันจนฉันโตขึ้นฉันก็ยังเป็นอยู่ ยิ่งตอนนี้แม่ไม่อยู่ด้วย

" มานี่มา ทำไมทำหน้าแบบนั้นกลัวอะไรหื้ม "

พี่นาทีดึงแขนฉันให้ไปใกล้ๆก่อนจะรั้งตัวฉันไปกอดเอวเอาไว้หลวมๆ ฉันชอบที่พี่นาทีมองฉันแบบนี้จัง มันอบอุ่นแล้วก็...รู้สึกดีจริงๆ

" เปล่าค่ะ หญ้าคิดถึงแม่ "

ฉันบอกพลางก้มหน้าลง ฝ่ามือหนาที่ลูบหัวฉันไปมาทำให้ความกลัวว่าจะฝันร้ายนั้นผ่อนคลายลง

" แม่กับพ่อคงยุ่งมากเราติดต่อพวกท่านไม่ได้เลย ไหนลองบอกพี่มาซิว่าหญ้ากลัวอะไร "

มือหนาเชยคางฉันขึ้นให้สบตากับเขาก่อนจะมองเข้ามาในดวงตาขอฉัน ฉันรู้สึกหวั่นไหวกับอาการแบบนี้ของพี่นาที และเมื่อกี้เขาแทนตัวเองว่าพี่...

" ถ้าวันไหนที่หญ้าป่วย หรือไม่สบายตัว ดึกๆหญ้าจะฝันร้าย "

ฉันบอกเสียงอ่อย

" แล้วมีวิธีแก้มั้ย "

ใบหน้าหล่อๆที่ยังคงสบตากับฉันเอ่ยถาม

" ก็...แม่เวลาจะมานอนเป็นเพื่อนหญ้าค่ะ "

ฉันบอกเสียงแผ่วก่อนจะก้มหน้าลง

" อ่า งั้นหญ้าไปแต่งตัวได้แล้ว เดี๋ยวพี่ไปนอนด้วย "

" คะ? "

ฉันรีบเงยหน้าถามพี่นาทีด้วยแววตาลุกวาว พี่นาทีจะมานอนกับฉัน!!

" ก็ไหนบอกว่ากลัวฝันร้ายไง พี่จะไปนอนด้วยนี่ไงไม่ดีหรอ "

ฉันไม่อยากจ้องหน้าหล่อตรงหน้าอีกแล้ว มันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้าเลยตอนนี้

" ก็ได้ค่ะ "

ฉันตอบยิ้มๆก่อนจะดึงตัวเองออกจากอ้อมแขนแล้วรีบกลับเข้าห้องไป

.

.

.

" ฟู่ววว "

ฉันถอนหายใจแรงๆอีกครั้งก่อนจะตบหน้าตัวเองไปมา

" อย่านะหญ้า พี่นาทีเป็นพี่ชายหญ้านะ "