LOGIN“ตกใจทำไมเจน อาบน้ำจะได้สบายตัว” กระตุกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะก้าวยาวๆ ไปยังห้องน้ำที่เปิ
“อือ! หอมจังเมียพี่ชล” พอมาถึงคนตัวเล็กก็อดก้มลงสูดกลิ่นกายของคีรติไม่ได้ กลิ่นดอกมะลิอ่อนๆ ทำให้เขาผ่อนคลายทุกทีที่ได้สูดดมมัน และยิ่งอยู่บนตัวของสาวเจ้าแล้วนั้นยิ่งทำให้ชื่นใจเข้าไปใหญ่ “เดี๋ยวป้าทิพย์กับพี่หมอกก็มาเห็นหรอกค่ะ” พักหลังๆ มาชลธีชอบทำอะไรตามใจ ไม่กลัวว่าคนอื่นจะเห็นบ้างเลย คิดอยากกอด อยากจูบ อยากหอมตรงไหนก็ทำเลย พลอยทำให้เธอใจเต้นทุกครั้ง “ไม่มีหรอก บ้านนี้มีแค่เราสองคน พอดีพี่ให้ป้าทิพย์ลากลับบ้านไปเยี่ยมญาติน่ะ ส่วนหมอกพี่ให้เข้าฝั่งไปทำธุระเรื่องการเดินทางของพี่ในอีกหนึ่งอาทิตย์ที่จะถึงนี้” อยากอยู่กับคีรติเพียงลำพัง อยากอยู่ด้วยกันโดยไม่ต้องระวังบ้าง เลยเรียกป้าน้ำทิพย์เข้าไปหาเมื่อตอนเช้ามืดเพื่อให้ลางานกลับไปบ้าน ส่วนหมอกคทานั้นต้องเข้าฝั่งอยู่แล้ว เลยมอบหมายงานให้เยอะๆ จะได้กลับเ
“อย่าร้องนะ พี่บอกแล้วไงไม่ชอบผู้หญิงอ่อนแอ ไม่ชอบน้ำตาผู้หญิง” สั่งห้ามไว้ แล้วคีรติก็รีบยกมือปาดน้ำตาที่กำลังจะไหลทิ้งทันที “คีไม่ร้องค่ะ คีรู้ว่าพี่ชลไม่ชอบ” มือใหญ่ประคองใบหน้าเล็กให้แหงนเงยสบตาตน ก่อนจะเอ่ยต่อ “ฟังนะคี พี่อยากรู้ว่าคีพร้อมจะเดินข้างพี่ไหม ตอนนี้พี่อาจจะยังไม่รักคี แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่ารู้สึกดีกับเรา ให้โอกาสให้เวลาคนมีแผลในใจอย่างพี่ได้ไหม” เอ่ยน้ำเสียงจริงจัง “คีพร้อม คีพร้อมเพียงแค่พี่ให้โอกาสคีได้อยู่ด้วย” เธอพยักหน้ารัวๆ ยืนยัน “ขอบคุณนะครับ ส่วนหน้าที่พี่อยากผ่าตัดเพราะพี่อยากกลับไปช่วยงานคุณแม่ที่กรุงเทพฯ พี่เป็นภาระและทำให้ท่านกับน้องสาวพี่ลำบากใจเพราะพี่มามากแล้ว คนเราควรเดินหน้าอย่างพี่ชายคีว่านั่นแหละ ว่าแต่คีพร้อมไหม ส่วนเรื่องผู้หญิงไม่ต้องห่วงพี่ไม่ใช่คน
“รักก็คือรักแหละค่ะ ไม่มีเหตุผลอะไรหรอก ไม่ผ่าตัดหน้าแล้วนะคะ” เธอไม่อยากให้รอยแผลบนใบหน้านี้หายไป ด้วยกลัวหลายๆ อย่าง กลัวว่าถ้าชลธีกลับมาหล่อเหมือนเดิมแล้วสาวๆ จะมาตามเขาเยอะ กลัวว่าจะเสียชายหนุ่มไป ทั้งๆ ที่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ในหัวใจของชายหนุ่มนั้นมีเธอบ้างรึยัง “แค่รักพี่ตอนไหนยังไงมันบอกยากนักใช่ไหม มันหน้าพี่พี่จะทำ คีไม่มีสิทธิ์มาขอร้อง” ผละร่างเล็กออกจากอ้อมกอด ลุกขึ้นนั่งเอาเท้าหย่อนพื้นหลังหลังให้หญิงสาวอย่างแง่งอน หญิงสาวรีบลุกขึ้นนั่งสวมกอดร่างใหญ่จากทางด้านหลังทันที ทรวงอวบอิ่มเบียดแนบไปกับแผ่นหลังกว้างอย่างแนบชิด ชลธีกัดฟันแน่นอย่างอดทน เมื่อถูกความอวบหยุ่นเบียดสีกับแผ่นหลังตน แต่ไม่สามารถหันมาจับร่างเล็กกดปล้ำได้เพราะตอนนี้เขางอนคีรติอยู่ “อย่าท
กว่าเขาและเธอจะเสร็จกิจรักมานอนโอบกอดกัน มือใหญ่เกลี่ยผมคีรติเล่นไปมาอย่างใช้ความคิด ตอนนี้กลัวอย่างเดียวกลัวว่าสาวเจ้าในอ้อมกอดจะทิ้งตนไป เพราะเธอทั้งสาวทั้งสวยหาใหม่ได้ดีกว่าเขาแน่นอน “พี่จะไปผ่าตัดหน้า” คิดมาตลอดตั้งแต่หัวค่ำแล้วว่าจะไปดีไหม และแล้วก็ได้คำตอบเมื่อคิดถึงใบหน้าสวยของคีรติ “ฮือ! ทำไมคะ” ถามอย่างสงสัย อะไรทำให้ชายหนุ่มอยากไปผ่าตัดศัลยกรรมหน้า ทั้งๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่ชายเธอบอกว่าเขาจะโกรธมากถ้าใครเอาข้อมูลเกี่ยวกับการผ่าตัดใบหน้ามาให้ แต่จู่ๆ ตอนี้ทำไมเขาถึงพูดมันขึ้นมา “พี่อยากดูดีในสายตาคี” ตอบน้ำเสียงจริงจัง เชยคางมนขึ้นสบตาตน ชลธีส่งความรู้สึกทุกอย่างผ่านสายตาคมคู่นี้ของตนให้สาวเจ้าได้รับรู้ว่าเรื่องของเขาและหญิงสาวนั้นเขาจริงจังไม่
“แน่นเหลือเกินคี อูว์! ฉันอยากอยู่ในตัวเธอแบบนี้ทั้งคืน อะ! โยว์!” มือใหญ่ทั้งสองลูบไล้ตามสีข้างทั้งสองของคีรติ ปากหนาก้มลงขบเม้มตามหน้าท้องแบนราบ ลิ้นร้อนไล่เลื้อยขึ้นไปยังเต้างาม ตวัดปลายลิ้นไปตามกลางหว่างอกสวย ดูดกลืนยอดเม็ดสีชมพูของทรวงงามที่ตื่นสู้ลิ้นตน “อะ! คีอึดอัดเหลือเกินพี่ชล อะ! อา!....” ครวญครางพร่า บิดเอวเล็กส่ายไปมาด้วยความทรมาน ยิ่งคนตัวโตแน่นิ่งเธอก็ยิ่งทรมาน ชลธีกระหยิ่มยิ้มย่องเมื่อเห็นคนตัวเล็กทรมานซ่านเพราะตน เขาจึงไม่รอช้าที่จะส่งเธอให้ถึงปลายทางสวรรค์ อยากให้เธอมีความสุขเหมือนกับเขาที่ได้จ้วงลึกในกายเธอ “ไม่เจ็บแล้วใช่ไหมคี” ถามอย่างเป็นห่วง “อา! มะ...ไม่แล้วพี่ชล แต่คีอะ! อืม! อึดอ
“ตรงกุหลาบของคีพี่ต้องใช้ไอ้นี่ตรวจจ้ะ เปิดตาออกได้แล้ว อย่าทำเหนียมอายพี่ไม่ชอบ” สั่งเสียงแข็ง พร้อมกับจับความแข็งร้อนของตนแกว่งร่อนโชว์คนตัวเล็กที่เปิดตาออกมาดูมัน ชลธีรู้สึกภูมิใจในตัวเองก็วันนี้แหละ ภูมิใจที่ได้อวดมันต่อหน้าของเธอ “ตะ...แต่เมื่อวานพี่ชลก็ทำไปแล้วนี่คะ วันนี้ทำไม...” ไม่รู้จะทำยังไงเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นพันธะสวาทของชายหนุ่ม “สำหรับเรามันไม่พอหรอกคี หรือว่ารังเกียจหน้าพี่” พูดพร้อมกับเอามือลูบแผลบนใบหน้าตัวเอง ด้วยรู้จุดอ่อนของคนตัวเล็กดี ถ้ายกเรื่องนี้มาอ้างคีรติจะยอมเขาแน่ และมันก็เป็นจริงเมื่อเธอรีบร้อนปฏิเสธคำกล่าวหาของเขา “ไม่ใช่นะคะ คีบอกพี่ชลแล้วว่าคีไม่ได้รังเกียจแผลนั้นเลย” พูดพร้อมกับลุกขึ้นมาหยุดตรงหน้าของชายหนุ่







