مشاركة

บทที่ 7

last update تاريخ النشر: 2025-09-15 15:04:17

ยังจำได้ดีเวลาที่อ‍วัชดุน้อง ๆ เป็นอย่างไร

น่ากลัว...คนอะไรยิ่งแก่ยิ่งน่ากลัว

ไธม์หรี่ตามองไม่มีเสียงดุ

เพราะเวลานี้คนดุกำลังพยายามนั่งนิ่งเพื่อข่มความตื่นเต้น คนที่เขาตามหามาหลายวันกำลังจะเดินมาในอาณาจักรของเขาโดยที่เขาไม่ต้องตามหา

“ไอ้ไธม์...” ไอ้ไธม์พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเสียงเรียกชื่อฟังดูน่าขนลุกฉิบหาย สาบานว่าจะมาฝากคนทำงานแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ทำไปทั้งหมดเพราะเขามันรักเมีย

“เห็นแก่ที่เป็นเพื่อนเมียแกนะ เฮียรับไว้ก็ได้” อ‍วัชรับซองประวัติที่คนตรงหน้ายื่นให้

ท้อง ไม่ท้อง ก็มาลุ้นกันก็คราวนี้แหละ

ไธม์กะพริบตาไล่ความงง

“ตกลงเฮียรับใช่ไหม”

“เออก็รับน่ะสิ” อ‍วัชตอบ ขมวดคิ้วเล็กน้อยกลัวมีพิรุธให้ไธม์จับได้ อ‍วัชบอกตัวเองว่าต้องทำหน้านิ่งไว้ อย่าให้มุมปากยกขึ้น

ไธม์ยิ้มอย่างดีใจไม่คิดว่าทุกอย่างจะง่ายขนาดนี้ นี่ถ้ามาฝากงานกับท่านรองไม่สำเร็จเขาต้องไปขอลุงต้นซึ่งเป็นพ่อของอ‍วัชแทนแล้ว

“มาเริ่มงานได้เลยนะ” เป็นอีกหนึ่งประโยคที่ทำให้ไธม์อึ้งเข้าไปอีก วันนี้เฮียวัชกินยาลืมเขย่าขวดหรือว่าแพ้โบท็อก แต่ก็ไม่น่านะยังไม่ถึงกำหนดฉีดโบท็อกนี่นา

อ‍วัชดึงประวัติของเธอออกมาอ่าน ไม่ได้สนใจคนตรงหน้าที่อ้าปากค้าง สลับกับบ่นพึมพำ ทำไมอ‍วัชจะไม่รู้ว่าอาการของไธม์เวลานี้คือตกใจที่เขายอมรับเด็กเส้นอย่างอิง‍ดาว

อีกอย่างที่ไธม์ไม่อยากเชื่อคือคำที่บอกว่าให้มาเริ่มงานทันที ไธม์รู้ว่าอ‍วัชทำอะไรจะมีขั้นมีตอนยิ่งกว่าขั้นตอนการผ่าตัด

เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะให้มาเริ่มงานทันที

ไธม์ยิ้มแหย ๆ ก่อนจะตอบคำถามที่อ‍วัชไม่อยากฟัง

“เอ่อ...น่าจะอีกสักพักครับ อิง‍ดาวอยู่ในช่วงพักผ่อนครับ” คำตอบของไธม์ทำคนฟังหงุดหงิดไม่น้อยแต่แสดงออกไม่ได้

ไอ้ญาติเขามันฉลาดกันหมด ถ้าเขาแสดงพิรุธเพียงนิดรับรองว่าคนฉลาดอย่างไอ้ไธม์ต้องจับได้แน่นอน

เพราะอย่างนั้นนิ่งเข้าไว้ นิ่งไว้อ‍วัช นิ่งไว้ อย่าเผลอ อย่าเผลอ 

‘หึ! ฟังดูเถอะแม่ตัวดีที่ไม่ยอมตอบข้อความเพราะมัวแต่เที่ยวใช่ไหม...น่าตีนัก’

อ‍วัชบ่นคนที่ติดต่อไม่ได้ เขายังคงนิ่งไม่แสดงพิรุธให้ไธม์จับได้

เมื่อเห็นว่าอ‍วัชไม่มีอะไรจะพูดต่อและธุระของไธม์หมดลงแล้ว เขารีบขอตัวกลับก่อนที่พี่ชายใหญ่จะเปลี่ยนใจ

อีกอย่างไธม์ต้องรีบเอาเรื่องนี้ไปรายงานเมียรักเพื่อรับความดีความชอบ เผื่อว่าความดีของเขาครั้งนี้จะส่งผลให้เมียรักดีใจ เพื่อที่ว่าคืนนี้เขาจะได้ขอรางวัลชุดใหญ่

ที่ทำมาทั้งหมดทั้งมวลเขาก็หวังผลแค่นี้แหละ

ไธม์เป็นคนทำดีไม่หวังผล(มาก)

บทที่ 4 ผิดอะไร 

         อิง‍ดาวตื่นเต้นกับการย้ายที่ทำงานครั้งนี้ที่สุดในชีวิต เธอตัดสินใจย้ายจากต่างจังหวัดเข้าเมืองกรุง ปกติเธอไม่ค่อยชอบเมืองกรุงนักหรอกคงเพราะความวุ่นวายและผู้คนที่เยอะแยะมากมาย

แต่ที่ต้องมาเพราะไม่อยากอยู่ที่เดิม

ทำงานที่เดิมเจอคนเดิม ๆ คนที่รู้จักเธอ รู้จักเขา

ไม่ง่ายนักหรอกที่จะปั้นหน้าว่าไม่เสียใจ คนโดนทิ้งไม่ว่าอย่างไรก็เจ็บกว่าคนที่ทิ้งเรา

นี่ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตของเธอ ปกติอิง‍ดาวเป็นคนไม่ชอบความเปลี่ยนแปลง เธอจะเลือกอยู่ที่เดิม ๆ กับคนเดิม ๆ สังคมเดิม ๆ

ไม่ชอบมีเพื่อนใหม่ ไม่เก่งเรื่องการสร้างความสัมพันธ์ใหม่ ๆ สมัยนี้เขาเรียกว่าอะไรนะ

อ๋อ...อินโทรเวิร์ต (Introvert) ไหมนะ เธอเป็นแบบนั้นหรือเปล่านะ

การเลิกรากับที่คบหามานานร่วมสิบปี เป็นอะไรที่ไม่คุ้นชิน 

         ใครจะคิดว่าสุดท้ายเขาจะทิ้งเธอไปแต่งงานอย่างถูกต้องตามกฎหมายกับผู้ชายด้วยกันเอง ทิ้งในตอนที่เธอวัยใกล้สามสิบ แต่ก็อย่างว่าแหละเขาเลือกแล้ว

         คนไม่ใช่อย่างเธอก็ต้องสู้ต่อไป

         แต่มันอายไง ใครไม่อาย แต่อีอิงอาย!

 

สุดท้ายเพื่อหนีจากความอายเธอจึงต้องระเห็จตัวเอง ลาออกจากราชการโรงพยาบาลรัฐมาอยู่โรงพยาบาลเอกชนแห่งใหม่กลางกรุงเทพฯ

         ทำไมเข้าทำงานได้โดยไม่ต้องสัมภาษณ์สักนิดนะเหรอ ก็อิง‍ดาวมีเพื่อนเป็นสะใภ้หมื่นล้านทายาทเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เรื่องฝากเข้าทำงานไม่ใช่เรื่องยากเพราะเส้นใหญ่มาก

         อิง‍ดาวแหงนหน้ามองโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ หรูหรายิ่งกว่าโรงแรมห้าดาวในหลาย ๆ แห่ง

         “เหมือนโรงแรมมากกว่าโรงพยาบาล”

บ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะเดินตรงไปทางพนักงานฝ่ายต้อนรับ

         “มาเริ่มงานค่ะ” เธอแจ้งกับพนักงานต้อนรับสาวสวยตรงหน้า พร้อมทั้งยื่นบัตรประชาชนให้ฝ่ายนั้น

         “คุณอิง‍ดาว” พนักงานต้อนรับเอ่ยชื่อเธอพร้อมทั้งยื่นบัตรพนักงานใบใหม่เอี่ยมที่อยู่ในซองเอกสารสีน้ำตาลให้คนที่มาติดต่อ

         ‘เส้นต้องใหญ่แค่ไหน ถึงมาทำงานในตำแหน่งที่ไม่เคยเปิดรับสมัครและมีบัตรพนักงานเตรียมพร้อมไว้ให้’

         พนักงานต้อนรับสาวสวยคิดในใจ ทั้งยังแสดงกิริยานอบน้อมกับอิง‍ดาวเป็นพิเศษ อิง‍ดาวยิ้มอย่างขัดเขินกับกิริยาที่พนักงานยื่นซองสีน้ำตาลให้เธอด้วยมือทั้งสองข้าง

พนักงานใหม่แกะซอง ในซองมีเอกสารคู่มือพนักงานและป้ายประจำตัวพนักงาน เธอคล้องป้ายกับคอของตัวเอง

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ื 96 (จบ)

    “ใช่ จองทุกอย่างที่มีการเปิดจอง แต่ส่วนมากก็บัตรคอนเสิร์ตแหละที่คนจองเยอะ” โอบอธิบายอย่างฉะฉาน“คุยกันบ่อยเหรอ” ผู้เป็นพี่อดแปลกใจไม่ได้เพราะน้องชายของเธออย่างโอบไม่ค่อยพูด ไม่คิดว่าจะสนิทกับพี่เหนือ“ก็คุยกันบ้าง” โอบกับอายถึงจะเป็นฝาแฝดแต่เพราะต่างเพศกันทำให้บางอย่างไม่สามารถปรึกษากับพี่สาวได้“โอยไม่ต้องเอาอย่างพี่เหนือนะ สาวเยอะ” อายที่มีโอกาสได้เจอญาติผู้พี่ที่เวลานี้กำลังศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย อายแอบได้ยินผู้เป็นแม่คุยกับน้าสายน้ำว่าสาวพี่เหนือเยอะมาก ก.ไก่ล้านตัว “หึ เตรียมตัวได้แล้ว ใกล้เวลา”โอบรีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องที่ญาติผู้พี่มีสาวเยอะ ถามว่าเขารู้เรื่องนี้ไหมหลังจากแอบส่องไอจีของพี่เหนือก็พอเห็นแหละว่ามีสาวเยอะอย่างที่น้าสายน้ำว่าแต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่โอบสนใจ แต่สิ่งที่โอบสนใจคือเงินค่าจองบัตรคอนเสิร์ตต่างหาก เขาอยากได้เงินไปซื้อไอเทมลับในเกมดังเขาไม่อยากได้ไอเทมลับอะไรนั่นหรอก แต่เพื่อนสนิทเขาน่ะสิอยากได้ โอบก็เลยต้องหาไปให้เธอ เขาชอบมอง ‘นานา’ ยิ้ม เพื่อนของโอบยิ้มสวย โอบชอบรอยยิ้มนั้น“เย้!” เสียงของอายทำให้โอบตกใจตื่นจากภวังค์ความนึกคิด โอบรีบ

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 95

    “จำไม่ได้จริงเหรอ วันนั้นบี๋ขอกินไอติมตั้งหลายครั้ง”“มั่วแล้ว! วันนั้นไม่ได้อม” อิงดาวพูดแล้วก็ต้องหน้าเห‍วอ โดนเขาหลอกเสียแล้ว“คนเมาไม่น่าจะจำได้” อ‍วัชเอ่ยแซวทั้งหัวเราะอย่างอารมณ์ดี“หนาวจัง” ค่ำคืนที่มีเพียงแสงสว่างเพียงแสงจันทร์ ลมทะเลที่พัดผ่านทำให้ร่างบางที่ใส่เพียงบิกินีกับเสื้อคลุมตัวบางหนาวจนต้องขดตัว“อุ่นขึ้นไหม” อ‍วัชดึงผ้าห่มผืนใหญ่คลุมร่างเธอกับเขาทั้งกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น“อุ่นขึ้นแล้วค่ะ” อิงดาวว่าทั้งยังซบหน้ากับอกกว้าง“แต่พี่หนาวจัง” เสียงอ‍วัชสั่นเล็กน้อย“หนาวเหรอคะ”“ครับ ขอพี่คลายหนาวหน่อยนะคะบี๋”เมื่อมือหนายกขาข้างหนึ่งของเธอให้พาดบนเอวเขาข้างหนึ่ง โดยที่ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน สายผูกบิกินีสีแดงสดถูกดึงรั้งให้พ้นทางเธอก็รับรู้แล้วว่าส่วนไหนของร่างกายเขาที่กำลังหนาวเวลานี้ส่วนที่หนาวของเขากำลังลุกชันและเสียดสีกับปลายยอดกระจิริด“ขอไออุ่นหน่อยนะคะบี๋”“อ๋า” เขาเสียบเสยเข้ามาจนสุดลำ ไออุ่นที่เขาต้องการคือไออุ่นจากร่องรักที่ฉ่ำเยิ้มด้วยความต้องการ ไม่ต่างจากเขาที่ต้องการเธอเช่นกัน“อุ่นจัง” เขากระซิบบอกแน่นอนว่าสิ่งที่ ‘อุ่นจัง’ หาใช่กายเขาที่อุ่นหากแต่เป็น

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 94

    อาหารที่จัดเตรียมไว้เป็นเพียงอาหารง่าย ๆ กินแกล้มกับไวน์ขาว เป้าหมายของคืนนี้คือหลังจากพระอาทิตย์ตกและพระจันทร์เต็มดวงต่างหาก“พระจันทร์เต็มดวงเหรอคะ” อิงดาวมองพระจันทร์ตรงหน้าพร้อมตั้งคำถามที่ไม่อยากได้คำตอบ“ใช่ครับ เป็นไงดวงโตไหม” อ‍วัชเอ่ยถาม คนโดนถามพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะจันทร์เวลานี้ไม่มีแสงไฟฟ้ารบกวนทำให้ดวงจันทร์คืนนี้กลมโต“พี่จะปิดไฟเรือนะ ไม่ต้องกลัว” อ‍วัชบอกกับคนที่นอนหนุนแขนเขาในเวลานี้ ทั้งสองนอนอยู่ดาดฟ้าเรือซึ่งอยู่อีกฟากของที่ดินเนอร์ก่อนหน้านี้ พนักงานทั้งห้าคนพักผ่อนในพื้นที่ของตนเองแล้วหลังจากเหนื่อยมาทั้งวันคืนนี้พวกเขาจะทอดสมอนอนบริเวณที่สามารถทอดสมอได้“ปิดเลยค่ะ” อิงดาวบอกกับผู้เป็นสามีอย่างตื่นเต้น คิดถึงครั้งที่เธอไปเที่ยวเขื่อนทางใต้เมื่อครั้งยังโสดตอนพิเศษ 6 พระจันทร์ของพี่ เมื่อเรือทั้งลำมืดสนิท สิ่งที่อิงดาวมองเห็นคือพระจันทร์อีกดวงที่กำลังระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำ “ไม่ต้องรอน้ำเน่าก็เห็นเงาจันทร์นะครับ” อ‍วัชพูดติดตลก อิงดาวหัวเราะกับมุกกะโหลกกะลา ห้าบาทสิบบาทของสามี ที่เธอหัวเราะกับมุกเขาใช่เพราะว่าตลก แต่เป็นเพราะสงสารในความพ

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 93

    อ‍วัชขอให้พ่อต้นกับแม่มาสซึ่งเป็นคุณปู่คุณย่ากับพี่เลี้ยงช่วยดูแลลูกตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ทำให้อิงดาววางใจและยอมตามใจตัวเองมาท่องเที่ยวครั้งนี้ “โหเรือลำใหญ่เลยนะคะ” อิงดาวมองเรือยอช์ตลำใหญ่ที่อ‍วัชตระเตรียมไว้ “เพื่อเมียสุดที่รัก” คำพูดของสามีสุดที่รักทำคนฟังหน้าร้อน เขาก็เป็นอย่างนี้ตลอด “เราจะนอนบนเรือเหรอคะ” อิงดาวถามเมื่อเรือเริ่มเคลื่อนตัวออกจากฝั่ง “ใช่ ๆ ไม่ต้องกลัวนะ มีเรืออีกหลายลำอยู่ไม่ห่างกัน” การค้างบนเรือใช่ว่าจะมีเรือเพียงลำเดียว รอบ ๆ มีเรือยอช์ตหลายลำที่ค้างกันกลางทะเล ซึ่งแต่ละลำจะเว้นระยะห่างกันพอประมาณ “นึกว่าพี่จะขับเรือเอง” อิงดาวเอ่ยแซวเธอนอนหนุนตักคนที่เปลือยอกและใส่เพียงกางเกงขาสั้น เวลานี้เป็นเวลาเย็นที่ท้องฟ้าเบื้องหลังเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพู พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า “ให้เป็นหน้าที่ของคนที่เขาชำนาญดีกว่า” อ‍วัชว่าพลางมือหนาลูบตามเส้นส่วนเว้าส่วนโค้งของผู้เป็นเมีย วันนี้อิงดาวอยู่ในชุดบิกินีสีแดงเพลิง แม้จะลูกสามแล้วรูปร่างของเธอยังดีเช่นเดิม พื้นที่นั่งเล่นโซนชั้นสองของเรือเป็นที่พักผ่อนของแขก

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 92

    “อยากโดนแบบจุก แตกคาXXX” คำลามกที่อ‍วัชแทบไม่เคยได้ยินอิงดาวพูดมาก่อน แต่วันนี้เธอกลับพูดออกมาหน้าตาเฉยไม่หน้าตาเฉยสิ หน้าตาสุดเซ็กซี่แบบนี้เขาเองก็อยากให้เธอแตกคาXXX โอยแค่คำพูดเธอ แค่นั้นจริง ๆ หากแต่คำพูดแค่นั้นกลับทำเขาแข็งทั้งลำ“แข็งแล้วเหรอคะ” อาการแข็งไม่อาจปฏิเสธได้เลย เพราะมือบางกอบกุมและสาวรูดจงใจให้เจ้ากร่างของเขาแข็งไม่หยุดอยู่แล้ว“แข็งมาก บี๋ท่านี้ไหม Ballet Dancer[1]”“ท่าแบบไหนคะ” อิงดาวเอ่ยถาม พร้อมทั้งยื่นหน้าดูคำอธิบายพร้อมภาพประกอบ เธอรับโทรศัพท์ของสามีพร้อมทั้งอ่านออกเสียง“ท่านี้ต่อให้คุณเต้นบัลเล่ต์ไม่เป็นก็เล่นได้ หลักการง่าย ๆ ก็คือให้คุณและคู่รักหันหน้าเข้าหากัน จากนั้นก็ให้ฝ่ายชายยกขาข้างหนึ่งของฝ่ายหญิงขึ้น (ควรเป็นขาข้างที่สาวเจ้าสามารถทรงตัวต่อไปได้ถนัด) แล้วก็ให้สอดใส่ความเป็นชายเข้าไปขณะที่ยังยืนอยู่ในท่าดังกล่าว กล่าวกันว่าท่านี้สามารถทำให้อาวุธของฝ่ายชายสามารถเข้าไปถึงจุด G spot ของฝ่ายหญิงได้อย่างแม่นยำ สร้างความเสียวซ่านและพาคุณทั้งคู่ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกันได้แบบสบายตัวกันไปตาม ๆ กัน นอกจากนั้น สำหรับคู่ที่ฝ่ายหญิงเป็นนักบัลเล่ต์เก่าหรือเล่นโยคะเป็

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 91

    “ตาจ๋า ยายจ๋า” เสียงเจื้อยแจ้วของเด็ก ๆ ทำให้เจ้าของบ้านยิ้มแฉ่ง“ว่าไงคนเก่ง” ตาอำนาจย่อตัวกอดเด็กแฝดทั้งสอง ส่วนยายรัตนาตรงไปยังหลานสาวคนเล็กที่นั่งซ้อนท้ายผู้เป็นพ่อภาพที่ทั้งสี่ปั่นจักรยานจากบ้านตนเองมายังบ้านตายาย ถือเป็นภาพชินตาเพราะเห็นอยู่ทุกวัน วันละหลาย ๆ ครั้ง เป็นภาพที่ผู้เป็นตาและยายต้องยิ้มทุกครั้ง“พี่อายทำเค้กกล้วยหอมมาให้ชิมค่ะ พี่เจนนี่สอนพี่อายทำค่ะ” พี่อายรีบนำเสนอเค้กกล้วยหอมอย่างอารมณ์ดี“อร่อยมากครับ” น้องโอบก็สนับสนุนความอร่อยของเค้ก คนทำยิ้มแฉ่งน้องชายของเธอน่ารักตลอด“ย่อย ๆ” น้องสาวคนเล็กก็น่ารักไม่แพ้กันตากับยายหัวเราะชอบใจกับความสามัคคีของทั้งสามที่ช่วยกันขายขนม“งั้นตาจ๋าต้องรีบชิมแล้ว” ตาจ๋าของเด็กรับเค้กกล้วยหอมจากมือป้อม ๆ ของพี่อายกัดกินด้วยสายตาเป็นประกาย เค้กอร่อยจริงแต่สิ่งที่ทำให้เค้กชิ้นนี้พิเศษก็คือหลานสาวตัวน้อยทำให้กินคุณยายของหลาน ๆ ก็ไม่ต่างกันหลับตาพริ้มด้วยความอร่อยไม่คิดว่าเค้กที่หลานทำจะอร่อยได้ขนาดนี้ หรือเพราะว่าหลานของเธอทำสินะ ทำให้เค้กชิ้นนี้อร่อยกว่าทุกชิ้น“พี่อายเก่งมากเลยลูก” เมื่อได้รับคำชมพี่อายยิ่งมีกำลังใจในการจะทำเค้กวัน

  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 29

    “จริงดิลุง”“จริง!”“งั้นเราเอาไงต่อดีลุงต้น”“ก็ไปแสดงตัวหน่อย เล่นตามน้ำไป” รามบอกหลานสาว ซึ่งคนฟังก็พยัก‍หน้าเห็นด้วย ทั้งยังถามย้ำอีกครั้ง“เอางั้นเหรอลุง”“เอางี้แหละ”บทที่ 13 ความลับอีกฟากของห้องทำงานท่านรองผู้อำนวยการ อิง‍ดาวยังนั่งจิบกาแฟไร้คาเฟอีน ก่อนท้องเธอกินกาแฟเพื่อรักษาระดับคาเฟอีน

    last updateآخر تحديث : 2026-03-20
  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 89

    “อ๋อ ก็ลุงต้นไม่บอกว่าถามชื่อใคร แบมก็นึกว่าถามชื่อแบม ตกลงถามชื่อผู้ชายที่แบมชอบใช่ไหมคะ”“ใช่”“ไม่รู้ค่ะ” หมอแบมตอบหน้าซื่อทำคนฟังทั้งสามแทบกุมขมับ เป็นเดือดเป็นร้อนไม่ยอมย้ายที่ทำงานเพราะผู้ชายที่ยังไม่รู้จักชื่อ“ไหนบอกว่าจีบอยู่ไง”“แบมบอกว่ากำลังจีบค่ะ กำลังจีบ หมายความว่าต้องค่อยเป็นค่อยไป

    last updateآخر تحديث : 2026-04-04
  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 90

    “ซอซอ” พี่อายขมวดคิ้วกับคำตอบของน้องเล็กคนสุดท้องของบ้าน“จิ๊ก‍ซอว์ พูดชัด ๆ ครับ” เด็กชายโอบรีบสอนน้อง เพราะแม่อิงบอกว่าให้แก้คำให้ถูกถ้าน้องพูดไม่ชัดหรือพูดไม่ถูก น้องจะได้พูดชัดเร็วขึ้น“จิซอ” คำพูดของน้องเอยรอบสองถึงจะไม่ถูกเป๊ะ ๆ แต่พี่สาวกับพี่ชายก็พอใจ พลางลูบศีรษะเล็กของน้องเล็ก“ต่อได้ไหมค

    last updateآخر تحديث : 2026-04-04
  • รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ )   บทที่ 86

    “เยอะไหมคะ”“ก็น่าจะเยอะนะ แต่มีบ้านที่อังกฤษคนที่เช่าเขาสนใจที่จะซื้อน่าจะได้สักสี่ห้าสิบล้าน” อิงดาวพยัก‍หน้าตื่นเต้นกับจำนวนเงินสี่สิบห้าสิบล้านไม่น้อยเลยจริง สามีเธอเป็นมหาเศรษฐี เธอได้ของดีของตระกูลโชติ‍ภิ‍วรรธจริง ๆ“ดีจัง”“ไม่ตื่นเต้นเหรอเยอะนะ” อ‍วัชคิดว่าเล่าให้ฟังแล้วคนฟังจะตื่นเต้นมากก

    last updateآخر تحديث : 2026-04-03
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status