เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 6
วันที่เผยแพร่:
2025-09-15 15:03:22เจริญพร! ชื่อของบุญนำพาควรเปลี่ยนเป็น ‘บาปนำทาง’ อย่างที่เคยโดนล้อในอดีต
น้องกู...
ญาติกู...
โชติภิวรรธเหมือนกู...
เย็นไว้อวัช เย็นไว้ อะไรที่เกิดขึ้นแล้วล้วนเกิดจากกรรมเก่า หาใช่ความผิดของใคร โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า
อีกนิดกูนี่จะบรรลุแล้ว
แกร๊ก!
เสียงประตูห้องเปิดออก
“ผมนึกว่าเฮียยังไม่ตื่น” ปริญเดินเข้าห้องตรงมายังบุญนำพากับอวัช
“เจ้บุญนอนนี่เหมือนกันเหรอ เมื่อคืนผมเอาเฮียวัชมาเก็บไม่เห็นเจ้อยู่ห้อง” คำถามที่ผสมกับคำบอกเล่า ทำคนฟังอย่างบุญนำพาขมวดคิ้ว
“เฮียวัชนอนห้องไหนเหรอ ปริ้นซ์” เพื่อความแน่ใจ
“ห้องนั้นครับ”
ใช่เลยห้องที่ปริญชี้คือห้องนอนชั้นหนึ่งที่มีเพียงห้องเดียวและเป็นห้องที่เธอลากอิงดาวเข้าไปนอนห้องนั้น
“ครับ ครับ กำลังจะไปแล้วครับ” ปริญพูดกับคนในสายก่อนจะหันมาบอกกับญาติทั้งสองคน
“เมียตามแล้วผมไปก่อนนะเฮีย เจ้ เจอกันที่กรุงเทพฯ”
ปริญจากไป แต่คนที่ยังอึ้งคือบุญนำพา
“ไม่มีอะไร...เกิดขึ้นใช่ไหม...เฮียวัช”
น้ำเสียงไม่มั่นใจของบุญนำพาทำคนฟังอย่างอวัชได้แต่ถอนหายใจ เขาไม่ตอบคำถามและเดินหายเข้าไปในห้องนั้นจริง ๆ ห้องที่เธอลากอิงดาวไปโยนไว้บนเตียงนั้น
“คนเมาจะมีแรงอะไร อยากมากก็นอนจับมือสักสองสามรอบ...เอ้ย!”
บุญนำพาพูดกับตัวเองก่อนจะรีบวิ่งขึ้นชั้นสองเพราะเธอก็ต้องกลับกรุงเทพฯ เหมือนกัน
ในเมื่อไม่มีเจ้าทุกข์ เรื่องนี้บุญนำพาก็ไม่ผิด
ตามนั้นค่ะ คนสวยและรวยมากต้องรีบกลับกรุงเทพฯเช่นกัน
‘แต่หน้าพี่วัชแบบนั้นฉันว่ามีอะไรเกิดขึ้นแน่เลย’
‘เกิดขึ้นแล้วไง พวกเขาไม่ใช่เด็กแล้วนะ’
‘แต่เธอเป็นคนพาอิงดาวเข้าห้องนั้นนะ’
เสียงในหัวของบุญนำพาตีกันให้วุ่น ไม่รู้แล้วโว้ย เรื่องบังเอิญเกิดขึ้นได้เสมอใครจะคิดว่าเรื่องของสองคนนี้จะบังเอิญขนาดนั้น
ไม่รู้ไม่ชี้ด้วยแล้วจัดการกันเอง เธอเองก็ต้องจัดการปัญหาหัวใจที่เธอยังแก้ไม่ได้เหมือนกัน
เมื่อหาทั้งเหตุและผลให้ตัวเองแล้ว บุญนำพาก็คล้ายกับว่าจะลืมเรื่องนั้นจากสารบบความจำ
อวัชยังไม่สามารถหยุดคิดเรื่องอิงดาวได้ ทั้งที่บอกว่าช่างแม่ง แต่เวลานี้เขายังช่างแม่งไม่ได้เต็มที่
อยากจะโทรหาเธอแต่ไม่มีเบอร์โทร ถ้าจำไม่ผิดเธอน่าจะเป็นเพื่อนกับหมอธาร์หมอไธม์ลูกพี่ลูกน้องของเขาในโลกโซเชียล
ว่าแล้วอวัชก็กดบัญชีชื่อของเธอ แต่เพราะเธอไม่เปิดสาธารณะเขาเลยดูอะไรไม่ได้เลยนอกจากรูปโพรไฟล์ของเธอที่เปลี่ยนเมื่อวาน น่าจะเป็นรูปในงานแต่งใบบุญญาสินะ
‘ก็สวย แต่ไม่ใช่สเป็ก’
บ่นพึมพำจากนั้นเขาก็ส่งข้อความบอกเจ้าของบัญชีโซเชียล
“โทรหาผมด้วย 089-XXXXXXX”
เข้าวันที่สองอวัชใช้ทั้งพระเดชพระคุณหลอกล่อเอาเบอร์โทรศัพท์ของอิงดาวมาได้แล้วจากหมอธาร์
เขารีบกดเบอร์โทรศัพท์มือถือนั้นอย่างมีความหวัง
“หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้เวลานี้”
“กรรม!” อวัชได้แต่สบถแค่นั้น เพราะทำอะไรไม่ได้
หลังเจ็ดสิบสองชั่วโมงของคืนวันเร่าร้อน
ไร้การตอบกลับจากคนที่เขาส่งข้อความหาตั้งแต่สามวันก่อน หมดเวลาแล้ว ทีนี้ก็รอลุ้นแล้วกันว่าจะท้องหรือจะไม่ท้อง ไม่น่าจะท้องหรอกมั้ง
ไม่ท้องหรอก น้ำยาเขาคงไม่ดีขนาดนั้นมั้ง...
ยิ้มแห้ง ๆ ให้ตัวเองก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาทำงานเพื่อลืมเรื่องคนชื่ออิงดาว
สองสัปดาห์ผ่านไป
ข้อความยังไม่ถูกเปิดอ่าน และแน่นอนว่าเธอคงไม่เห็นและคงจะไม่โทรมา ในเมื่อไม่ติดต่อมา ตัวเขาเองก็เลิกสนใจเธอเสียดีกว่า งานกองตรงหน้าเยอะแยะอย่าเอาเวลาอันมีค่าของเขาไปวุ่นวายกับยายนั่นเลย
“คุณหมอไธม์ขอเข้าพบค่ะ” เสียงเลขาดังมาตามสาย อวัชเอ่ยอนุญาตให้ลูกพี่ลูกน้องเข้ามาพบได้
“ว่าไงเฮีย” ทันทีที่ห้องเปิดคุณหมอหนุ่มก็เอ่ยทักเจ้าของห้องทันที
“แกมีอะไรรบกวนอีก ถึงได้มาถึงนี่” คำพูดของผู้เป็นพี่ทำคนฟังหัวเราะร่วน รู้ดีทุกเรื่องก็พี่ชายใหญ่ของเขานี่แหละ
“ผมได้ยินว่าเฮียจะรับผู้ช่วย ที่มีประสบการณ์พยาบาล”
ถ้าไม่ใช่เพราะเมียรักขอร้องและเอาตัวเธอเข้าแลก ไธม์ไม่มีทางบากหน้ามาขอพี่ชายใหญ่ผู้เป็นดั่งท่านเปาบุ้นจิ้นที่ไม่ชอบการใช้เส้น ใช้สายในการเข้างาน
อวัชจะเลือกคนจากความสามารถและประสบการณ์เท่านั้น แม้แต่ลูกหลานโชติภิวรรธเองยังไม่ได้ทำงานที่นี่หากไม่ผ่านเกณฑ์การคัดเลือกจากเขา
แต่เพราะเมียรักของไธม์น้ำตารื้นอยากให้เขาช่วยเพื่อนรักของเธอ ไธม์จำเป็นต้องบากหน้ามาถึงห้องท่านรองผู้อำนวยการ
“ใช่มีอะไรรีบพูดมา”
“ผมว่าจะฝากคนหน่อยครับเฮีย เฮียอย่าเพิ่งขัด”
ไธม์รีบห้ามคนที่ชักสีหน้าและกำลังจะด่าเขา
“ให้ผมได้อธิบายคุณสมบัติก่อนนะครับ คนนี้ชื่ออิงดาวเป็นเพื่อนกับกล้วยกับสายน้ำ คนนี้แหละที่ช่วยสายน้ำเลี้ยงเหนือตอนที่ไอ้ธาร์มันทำเหี้ย ๆ รับนะครับพี่ บุญคุณต้องทดแทนนะครับ”
ไธม์อธิบายรัวเร็ว จากนั้นเขาสูดลมหายใจเข้าปอดเตรียมรับคำบ่น
บทล่าสุด
รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ื 96 (จบ)
“ใช่ จองทุกอย่างที่มีการเปิดจอง แต่ส่วนมากก็บัตรคอนเสิร์ตแหละที่คนจองเยอะ” โอบอธิบายอย่างฉะฉาน“คุยกันบ่อยเหรอ” ผู้เป็นพี่อดแปลกใจไม่ได้เพราะน้องชายของเธออย่างโอบไม่ค่อยพูด ไม่คิดว่าจะสนิทกับพี่เหนือ“ก็คุยกันบ้าง” โอบกับอายถึงจะเป็นฝาแฝดแต่เพราะต่างเพศกันทำให้บางอย่างไม่สามารถปรึกษากับพี่สาวได้“โอยไม่ต้องเอาอย่างพี่เหนือนะ สาวเยอะ” อายที่มีโอกาสได้เจอญาติผู้พี่ที่เวลานี้กำลังศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย อายแอบได้ยินผู้เป็นแม่คุยกับน้าสายน้ำว่าสาวพี่เหนือเยอะมาก ก.ไก่ล้านตัว “หึ เตรียมตัวได้แล้ว ใกล้เวลา”โอบรีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องที่ญาติผู้พี่มีสาวเยอะ ถามว่าเขารู้เรื่องนี้ไหมหลังจากแอบส่องไอจีของพี่เหนือก็พอเห็นแหละว่ามีสาวเยอะอย่างที่น้าสายน้ำว่าแต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่โอบสนใจ แต่สิ่งที่โอบสนใจคือเงินค่าจองบัตรคอนเสิร์ตต่างหาก เขาอยากได้เงินไปซื้อไอเทมลับในเกมดังเขาไม่อยากได้ไอเทมลับอะไรนั่นหรอก แต่เพื่อนสนิทเขาน่ะสิอยากได้ โอบก็เลยต้องหาไปให้เธอ เขาชอบมอง ‘นานา’ ยิ้ม เพื่อนของโอบยิ้มสวย โอบชอบรอยยิ้มนั้น“เย้!” เสียงของอายทำให้โอบตกใจตื่นจากภวังค์ความนึกคิด โอบรีบ
รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ 95
“จำไม่ได้จริงเหรอ วันนั้นบี๋ขอกินไอติมตั้งหลายครั้ง”“มั่วแล้ว! วันนั้นไม่ได้อม” อิงดาวพูดแล้วก็ต้องหน้าเหวอ โดนเขาหลอกเสียแล้ว“คนเมาไม่น่าจะจำได้” อวัชเอ่ยแซวทั้งหัวเราะอย่างอารมณ์ดี“หนาวจัง” ค่ำคืนที่มีเพียงแสงสว่างเพียงแสงจันทร์ ลมทะเลที่พัดผ่านทำให้ร่างบางที่ใส่เพียงบิกินีกับเสื้อคลุมตัวบางหนาวจนต้องขดตัว“อุ่นขึ้นไหม” อวัชดึงผ้าห่มผืนใหญ่คลุมร่างเธอกับเขาทั้งกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น“อุ่นขึ้นแล้วค่ะ” อิงดาวว่าทั้งยังซบหน้ากับอกกว้าง“แต่พี่หนาวจัง” เสียงอวัชสั่นเล็กน้อย“หนาวเหรอคะ”“ครับ ขอพี่คลายหนาวหน่อยนะคะบี๋”เมื่อมือหนายกขาข้างหนึ่งของเธอให้พาดบนเอวเขาข้างหนึ่ง โดยที่ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน สายผูกบิกินีสีแดงสดถูกดึงรั้งให้พ้นทางเธอก็รับรู้แล้วว่าส่วนไหนของร่างกายเขาที่กำลังหนาวเวลานี้ส่วนที่หนาวของเขากำลังลุกชันและเสียดสีกับปลายยอดกระจิริด“ขอไออุ่นหน่อยนะคะบี๋”“อ๋า” เขาเสียบเสยเข้ามาจนสุดลำ ไออุ่นที่เขาต้องการคือไออุ่นจากร่องรักที่ฉ่ำเยิ้มด้วยความต้องการ ไม่ต่างจากเขาที่ต้องการเธอเช่นกัน“อุ่นจัง” เขากระซิบบอกแน่นอนว่าสิ่งที่ ‘อุ่นจัง’ หาใช่กายเขาที่อุ่นหากแต่เป็น
รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ 94
อาหารที่จัดเตรียมไว้เป็นเพียงอาหารง่าย ๆ กินแกล้มกับไวน์ขาว เป้าหมายของคืนนี้คือหลังจากพระอาทิตย์ตกและพระจันทร์เต็มดวงต่างหาก“พระจันทร์เต็มดวงเหรอคะ” อิงดาวมองพระจันทร์ตรงหน้าพร้อมตั้งคำถามที่ไม่อยากได้คำตอบ“ใช่ครับ เป็นไงดวงโตไหม” อวัชเอ่ยถาม คนโดนถามพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะจันทร์เวลานี้ไม่มีแสงไฟฟ้ารบกวนทำให้ดวงจันทร์คืนนี้กลมโต“พี่จะปิดไฟเรือนะ ไม่ต้องกลัว” อวัชบอกกับคนที่นอนหนุนแขนเขาในเวลานี้ ทั้งสองนอนอยู่ดาดฟ้าเรือซึ่งอยู่อีกฟากของที่ดินเนอร์ก่อนหน้านี้ พนักงานทั้งห้าคนพักผ่อนในพื้นที่ของตนเองแล้วหลังจากเหนื่อยมาทั้งวันคืนนี้พวกเขาจะทอดสมอนอนบริเวณที่สามารถทอดสมอได้“ปิดเลยค่ะ” อิงดาวบอกกับผู้เป็นสามีอย่างตื่นเต้น คิดถึงครั้งที่เธอไปเที่ยวเขื่อนทางใต้เมื่อครั้งยังโสดตอนพิเศษ 6 พระจันทร์ของพี่ เมื่อเรือทั้งลำมืดสนิท สิ่งที่อิงดาวมองเห็นคือพระจันทร์อีกดวงที่กำลังระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำ “ไม่ต้องรอน้ำเน่าก็เห็นเงาจันทร์นะครับ” อวัชพูดติดตลก อิงดาวหัวเราะกับมุกกะโหลกกะลา ห้าบาทสิบบาทของสามี ที่เธอหัวเราะกับมุกเขาใช่เพราะว่าตลก แต่เป็นเพราะสงสารในความพ
รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ 93
อวัชขอให้พ่อต้นกับแม่มาสซึ่งเป็นคุณปู่คุณย่ากับพี่เลี้ยงช่วยดูแลลูกตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ทำให้อิงดาววางใจและยอมตามใจตัวเองมาท่องเที่ยวครั้งนี้ “โหเรือลำใหญ่เลยนะคะ” อิงดาวมองเรือยอช์ตลำใหญ่ที่อวัชตระเตรียมไว้ “เพื่อเมียสุดที่รัก” คำพูดของสามีสุดที่รักทำคนฟังหน้าร้อน เขาก็เป็นอย่างนี้ตลอด “เราจะนอนบนเรือเหรอคะ” อิงดาวถามเมื่อเรือเริ่มเคลื่อนตัวออกจากฝั่ง “ใช่ ๆ ไม่ต้องกลัวนะ มีเรืออีกหลายลำอยู่ไม่ห่างกัน” การค้างบนเรือใช่ว่าจะมีเรือเพียงลำเดียว รอบ ๆ มีเรือยอช์ตหลายลำที่ค้างกันกลางทะเล ซึ่งแต่ละลำจะเว้นระยะห่างกันพอประมาณ “นึกว่าพี่จะขับเรือเอง” อิงดาวเอ่ยแซวเธอนอนหนุนตักคนที่เปลือยอกและใส่เพียงกางเกงขาสั้น เวลานี้เป็นเวลาเย็นที่ท้องฟ้าเบื้องหลังเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพู พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า “ให้เป็นหน้าที่ของคนที่เขาชำนาญดีกว่า” อวัชว่าพลางมือหนาลูบตามเส้นส่วนเว้าส่วนโค้งของผู้เป็นเมีย วันนี้อิงดาวอยู่ในชุดบิกินีสีแดงเพลิง แม้จะลูกสามแล้วรูปร่างของเธอยังดีเช่นเดิม พื้นที่นั่งเล่นโซนชั้นสองของเรือเป็นที่พักผ่อนของแขก
รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ 92
“อยากโดนแบบจุก แตกคาXXX” คำลามกที่อวัชแทบไม่เคยได้ยินอิงดาวพูดมาก่อน แต่วันนี้เธอกลับพูดออกมาหน้าตาเฉยไม่หน้าตาเฉยสิ หน้าตาสุดเซ็กซี่แบบนี้เขาเองก็อยากให้เธอแตกคาXXX โอยแค่คำพูดเธอ แค่นั้นจริง ๆ หากแต่คำพูดแค่นั้นกลับทำเขาแข็งทั้งลำ“แข็งแล้วเหรอคะ” อาการแข็งไม่อาจปฏิเสธได้เลย เพราะมือบางกอบกุมและสาวรูดจงใจให้เจ้ากร่างของเขาแข็งไม่หยุดอยู่แล้ว“แข็งมาก บี๋ท่านี้ไหม Ballet Dancer[1]”“ท่าแบบไหนคะ” อิงดาวเอ่ยถาม พร้อมทั้งยื่นหน้าดูคำอธิบายพร้อมภาพประกอบ เธอรับโทรศัพท์ของสามีพร้อมทั้งอ่านออกเสียง“ท่านี้ต่อให้คุณเต้นบัลเล่ต์ไม่เป็นก็เล่นได้ หลักการง่าย ๆ ก็คือให้คุณและคู่รักหันหน้าเข้าหากัน จากนั้นก็ให้ฝ่ายชายยกขาข้างหนึ่งของฝ่ายหญิงขึ้น (ควรเป็นขาข้างที่สาวเจ้าสามารถทรงตัวต่อไปได้ถนัด) แล้วก็ให้สอดใส่ความเป็นชายเข้าไปขณะที่ยังยืนอยู่ในท่าดังกล่าว กล่าวกันว่าท่านี้สามารถทำให้อาวุธของฝ่ายชายสามารถเข้าไปถึงจุด G spot ของฝ่ายหญิงได้อย่างแม่นยำ สร้างความเสียวซ่านและพาคุณทั้งคู่ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกันได้แบบสบายตัวกันไปตาม ๆ กัน นอกจากนั้น สำหรับคู่ที่ฝ่ายหญิงเป็นนักบัลเล่ต์เก่าหรือเล่นโยคะเป็
รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ 91
“ตาจ๋า ยายจ๋า” เสียงเจื้อยแจ้วของเด็ก ๆ ทำให้เจ้าของบ้านยิ้มแฉ่ง“ว่าไงคนเก่ง” ตาอำนาจย่อตัวกอดเด็กแฝดทั้งสอง ส่วนยายรัตนาตรงไปยังหลานสาวคนเล็กที่นั่งซ้อนท้ายผู้เป็นพ่อภาพที่ทั้งสี่ปั่นจักรยานจากบ้านตนเองมายังบ้านตายาย ถือเป็นภาพชินตาเพราะเห็นอยู่ทุกวัน วันละหลาย ๆ ครั้ง เป็นภาพที่ผู้เป็นตาและยายต้องยิ้มทุกครั้ง“พี่อายทำเค้กกล้วยหอมมาให้ชิมค่ะ พี่เจนนี่สอนพี่อายทำค่ะ” พี่อายรีบนำเสนอเค้กกล้วยหอมอย่างอารมณ์ดี“อร่อยมากครับ” น้องโอบก็สนับสนุนความอร่อยของเค้ก คนทำยิ้มแฉ่งน้องชายของเธอน่ารักตลอด“ย่อย ๆ” น้องสาวคนเล็กก็น่ารักไม่แพ้กันตากับยายหัวเราะชอบใจกับความสามัคคีของทั้งสามที่ช่วยกันขายขนม“งั้นตาจ๋าต้องรีบชิมแล้ว” ตาจ๋าของเด็กรับเค้กกล้วยหอมจากมือป้อม ๆ ของพี่อายกัดกินด้วยสายตาเป็นประกาย เค้กอร่อยจริงแต่สิ่งที่ทำให้เค้กชิ้นนี้พิเศษก็คือหลานสาวตัวน้อยทำให้กินคุณยายของหลาน ๆ ก็ไม่ต่างกันหลับตาพริ้มด้วยความอร่อยไม่คิดว่าเค้กที่หลานทำจะอร่อยได้ขนาดนี้ หรือเพราะว่าหลานของเธอทำสินะ ทำให้เค้กชิ้นนี้อร่อยกว่าทุกชิ้น“พี่อายเก่งมากเลยลูก” เมื่อได้รับคำชมพี่อายยิ่งมีกำลังใจในการจะทำเค้กวัน
รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ 29
“จริงดิลุง”“จริง!”“งั้นเราเอาไงต่อดีลุงต้น”“ก็ไปแสดงตัวหน่อย เล่นตามน้ำไป” รามบอกหลานสาว ซึ่งคนฟังก็พยักหน้าเห็นด้วย ทั้งยังถามย้ำอีกครั้ง“เอางั้นเหรอลุง”“เอางี้แหละ”บทที่ 13 ความลับอีกฟากของห้องทำงานท่านรองผู้อำนวยการ อิงดาวยังนั่งจิบกาแฟไร้คาเฟอีน ก่อนท้องเธอกินกาแฟเพื่อรักษาระดับคาเฟอีน
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-20รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ 89
“อ๋อ ก็ลุงต้นไม่บอกว่าถามชื่อใคร แบมก็นึกว่าถามชื่อแบม ตกลงถามชื่อผู้ชายที่แบมชอบใช่ไหมคะ”“ใช่”“ไม่รู้ค่ะ” หมอแบมตอบหน้าซื่อทำคนฟังทั้งสามแทบกุมขมับ เป็นเดือดเป็นร้อนไม่ยอมย้ายที่ทำงานเพราะผู้ชายที่ยังไม่รู้จักชื่อ“ไหนบอกว่าจีบอยู่ไง”“แบมบอกว่ากำลังจีบค่ะ กำลังจีบ หมายความว่าต้องค่อยเป็นค่อยไป
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-04รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ 90
“ซอซอ” พี่อายขมวดคิ้วกับคำตอบของน้องเล็กคนสุดท้องของบ้าน“จิ๊กซอว์ พูดชัด ๆ ครับ” เด็กชายโอบรีบสอนน้อง เพราะแม่อิงบอกว่าให้แก้คำให้ถูกถ้าน้องพูดไม่ชัดหรือพูดไม่ถูก น้องจะได้พูดชัดเร็วขึ้น“จิซอ” คำพูดของน้องเอยรอบสองถึงจะไม่ถูกเป๊ะ ๆ แต่พี่สาวกับพี่ชายก็พอใจ พลางลูบศีรษะเล็กของน้องเล็ก“ต่อได้ไหมค
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-04รักเราแค่เรื่องบังเอิญ ( NC 18+ ) บทที่ 86
“เยอะไหมคะ”“ก็น่าจะเยอะนะ แต่มีบ้านที่อังกฤษคนที่เช่าเขาสนใจที่จะซื้อน่าจะได้สักสี่ห้าสิบล้าน” อิงดาวพยักหน้าตื่นเต้นกับจำนวนเงินสี่สิบห้าสิบล้านไม่น้อยเลยจริง สามีเธอเป็นมหาเศรษฐี เธอได้ของดีของตระกูลโชติภิวรรธจริง ๆ“ดีจัง”“ไม่ตื่นเต้นเหรอเยอะนะ” อวัชคิดว่าเล่าให้ฟังแล้วคนฟังจะตื่นเต้นมากก
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-03
บางทีคุณอาจจะชอบ
ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น630.9K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์361.3K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.5K viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat67.9K viewsสยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)
ซืออ้าย 思爱37 viewsตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง
ดูยูวอนนาบี120 viewsเมียลับหมอเจย์ริว
Fortune_28973 viewsวุ่นรักนักชง
Puifhai8583 views
