로그인공유
ตอนที่ 9
게시일:
2026-03-28 09:04:15สองสัปดาห์หลังจากคืนนั้น
สองสัปดาห์ที่ไม่มีคำตอบ
สองสัปดาห์ที่ลลินาต้องพยายามใช้ชีวิตให้ “ปกติที่สุด” ทั้งที่ทุกอย่างในตัวเธอไม่ปกติเลย
เช้าวันจันทร์รถไฟฟ้าแน่นเหมือนทุกวัน เสียงประกาศสถานีถัดไปดังกลบเสียงพนักงานที่คุยโทรศัพท์กัน ลลินายืนเกาะเสา มืออีกข้างประคองถุงน้ำเต้าหู้ร้อนๆ ที่เพิ่งซื้อจากหน้าปากซอยคอนโด
เมื่อก่อน ถ้าเป็นเช้าแบบนี้ในวันทำงาน เธอจะต้องมีแก้วกาแฟหอมๆ ติดมือเสมอ แต่ตอนนี้… แค่คิดถึงกลิ่นเอสเปรสโซก็คลื่นไส้แล้ว
เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น สูดหายใจลึก
“ไม่เป็นไร… เดี๋ยวก็ชิน” พูดกับตัวเองในใจ ทั้งเรื่องน้ำเต้าหู้ ทั้งเรื่องอีกชีวิตหนึ่งที่อยู่ในท้อง
เมื่อถึงชั้นยี่สิบห้าประตูลิฟต์เปิดออก เสียง “สวัสดีค่ะพี่ลิล” ดังขึ้นจากน้องๆ แผนกการตลาดที่นั่งอยู่โซนด้านหน้า เธอยกยิ้มบางๆ ทักตอบเหมือนทุกวัน เดินตรงไปยังห้องทำงานตัวเองที่อยู่ใกล้ห้องของพอภัทร
ลลินามีห้องทำงานของเธอซึ่งอยู่ร่วมกับเลขานุการของเจ้านายคนอื่นๆ ซึ่งแต่ละคนก็มีหน้าที่ต่างกัน ดังเช่นที่เธอรับผิดชอบด้านการวาง
กลยุทธ์ลูกค้าต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่บรรยากาศเช้าวันจันทร์ยังคงวุ่นวายเหมือนเดิม เอกสารกองบนโต๊ะ เสียงโทรศัพท์สายนอกดังประปราย รวมถึงผู้คนที่เดินเข้าออกยิ่งเป็นวันจันทร์ที่มีประชุมช่วงครึ่งวันเช้าด้วยล่ะก็ ผู้คนที่ขึ้นมาบนชั้นนี้จะมากกว่าวันปกติเสมอ
แม่บ้านของแผนกผู้บริหารส่วนหนึ่งเร่งทำความสะอาด ส่วนหนึ่งเร่งจัดเตรียมเครื่องดื่มและชุดอาหารว่าง ทำให้มีกลิ่นกาแฟจากแพนทรีลอยมาจากด้านใน ทำให้ลลินาสูดกลิ่นนั้นอย่างคิดถึง
เพราะบนโต๊ะของเธอมีสิ่งที่ไม่เหมือนเดิม คือแก้วทัมเบลอร์สีขาวบนโต๊ะทำงานของเธอที่เธอทำสติกเกอร์ชื่อตัวเองแปะไว้กันคนอื่นหยิบผิด จากที่เคยเป็นกาแฟสูตรโปรดวันนี้กลายเป็นน้ำเต้าหู้ที่เธอไม่ได้กินมานานมากแล้ว
ลลินาเปิดคอมพิวเตอร์ เช็กอีเมลรอบเช้า วางสมุดแพลนเนอร์เล่มหนังไว้ข้างๆ มือที่กำลังลากเมาส์ผ่านหัวข้อ “Meeting – CEO & MD – 10.00 am” หยุดอยู่นานกว่าปกติ
ชื่อประชุมรวมระหว่างพอภัทรกับมาวัชร์ ถูกตั้งไว้เป็นประจำทุกวันจันทร์ แต่วันนี้เธอไม่ได้อยู่ในวาระเข้าประชุมด้วย เพราะเรื่องหลักเป็นเรื่องตัวเลขการผลิตและแผนการเดินเครื่องจักรล็อตใหม่
“ดีแล้ว…” เธอคิดในใจ แค่คิดว่าจะต้องนั่งห้องเดียวกับเขา ทั้งที่ยังไม่ได้คุยกันเรื่องเมื่อคืนวันนั้นให้จบ หัวใจเธอก็เต้นแรงอย่างควบคุมไม่อยู่
ตั้งแต่วันที่บอกเขาว่าตั้งครรภ์ แล้วเขาต้องรีบออกไปเพราะคุณมัทรีตกบันไดทุกอย่างก็เหมือนหยุดนิ่ง
เขาส่งข้อความมาหนึ่งครั้งว่า “แม่โอเคแล้ว เดี๋ยวคุยกัน”
แล้วก็ไม่มีอะไรอีกเลย เธอไม่ได้โทรไปซ้ำ ไม่ได้ไลน์ไปถาม ไม่ได้ทวงคำตอบ ในเมื่อเขาเงียบเธอก็เลือกที่จะเงียบเหมือนกัน
เสียง “ติ๊ง” จากหน้าจอทำให้ความคิดหยุดลง อีเมลจากฝ่ายยุโรปส่งเข้ามาพอดี เธอเริ่มพิมพ์ตอบอย่างคล่องแคล่ว รวบรวมเอกสารที่ต้องเตรียมให้พอภัทรสำหรับประชุมสิบโมง ทุกอย่างถูกทำไปตามระบบที่รันในหัวมานานหลายปี
“พี่ลิล ไปแพนทรีด้วยกันไหมคะ”
น้องแผนกคนหนึ่งโผล่หน้ามาจากพาร์ติชัน
“ว่าจะไปเหมือนกัน แต่จะต้องเตรียมเอกสารให้บอสก่อนจ้ะเราไปก่อนเถอะ” เธอตอบและทำงานต่ออีกครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายสวมรองเท้าคัทชูส้นเตี้ยที่เพิ่งซื้อมาใหม่วันก่อนเดินไปที่ห้องครัวของแผนก
แพนทรีเล็กๆ ด้านในออฟฟิศมีกลิ่นกาแฟโบราณผสมเอสเปรสโซ เสียงเครื่องบดเมล็ดดังแทรกเสียงหัวเราะคิกคักของพนักงานสาวสองคนที่ยืนอยู่หน้าเครื่องชง
ลลินาหยิบแก้วน้ำเปล่าใส่น้ำเย็นจากตู้กด ตั้งใจจะกลับไปให้เร็วที่สุด ทว่าเสียงสนทนากดเบาๆ ก็ลอดเข้าหู
“แกๆ เมื่อก่อนพี่ลิลกาแฟวันละสองแก้วโตๆ เดี๋ยวนี้กินแต่น้ำเต้าหู้ทุกเช้าเลยนะ”
“ใช่ๆ ฉันก็สังเกตอยู่ ไม่ใส่ส้นสูงแล้วด้วย ใส่แต่รองเท้าคัทชูเตี้ยๆ”
“หรือว่า… ท้อง?” เสียงกระซิบเบาลง แต่ยิ่งเบากลับยิ่งชัด
“เฮ้ย จริงปะ แต่เขาคบกับคุณรุจจริงไหมเนี่ย ไม่เคยประกาศสถานะสักที”
“ก็เห็นมีคนเจอคุณรุจไปๆ มาๆ คอนโดพี่ลิลบ่อยนะยะ”
“ถ้าท้องจริงจะทำไงวะ แบบนี้มัน… อืม ก็คงต้องรับผิดชอบแหละ”
최신 챕터
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 106
ต่อจากนั้น ปีย์มงคลพี่เขยของมาวัชร์ถูกเชิญขึ้นมาพูดเป็นตัวแทนของพี่ๆ น้องๆ ในครอบครัวใหญ่เขามองเจ้าบ่าวเจ้าสาว แล้วหัวเราะเบาๆ อย่างคนที่ผ่านชีวิตคู่มาแล้วพอสมควร“ผมมีข้อคิดเดียวให้ชีวิตคู่ครับ” เขาพูดเสียงเรียบ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขอให้จำไว้ว่า…เมียถูกเสมอ”เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วงาน บรรยากาศผ่อนคลายลงทันที ปรมะที่ยืนอยู่ด้านล่างยกมือถามเสียงดัง“แล้วถ้าเมียผิดล่ะพี่ปีย์”ปีย์มงคลยิ้มก่อนจะตอบอย่างไม่ต้องคิด “ก็ย้อนกลับไปดูข้อหนึ่งนะครับน้องปลื้ม”เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง มาวัชร์ส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะหันไปยิ้มให้ลลินาที่หัวเราะกับมุกห้าบาทสิบบาทของพวกพี่ๆช่วงโยนช่อดอกไม้ ลลินาหันกลับไปมองกลุ่มแขกผู้หญิง ในมือเธอมีช่อดอกไม้ที่กระชับไว้แน่นเพื่อให้โยนได้ไกลที่สุด เมื่อได้รับสัญญาณว่าโยนได้ ช่อดอกไม้ก็ลอยข้ามอากาศไปตกลงในมือของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ยืนอยู่ข้างเหมวัต ลูกพี่ลูกน้องของมาวัชร์ เสียงแซวดังขึ้นทันทีจนหญิงสาวหน้าแดง เหมวัตยิ้มจนหุบไม่ลง “คนที่ได้ ใครเหรอคะคุณรุจ” ลลินากระซิบถามสามี มาวัชร์ส่ายหน้า เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าญาติหนุ่มลูกชายน้าหั
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 105
ในงานมีเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวเพียงคู่เดียว ฝ่ายหญิงคือนีนนาราที่เต็มใจมาช่วยงานเพื่อนอย่างยิ่ง ส่วนเพื่อนเจ้าบ่าวก็คือหมอณรัฐ เพื่อนสมัยวัยเด็กของเจ้าบ่าวเช่นกันโถงกว้างทางเข้างานถูกเนรมิตให้เป็นเหมือนอยู่กลางสวนดอกไม้สีขาวสะอาดตา มีน้ำแข็งแกะสลักเป็นรูปเด็กผู้หญิงมีปีกเหมือนเทพแห่งความรักตั้งแสดงที่หน้างาน แทนตัวเด็กหญิงมิลินที่เป็นเหมือนกามเทพแห่งความรักของพ่อและแม่ตรงข้ามกันเป็นรูปถ่ายครอบครัวขนาดใหญ่ตั้งไว้ตรงทางเข้า เป็นภาพมาวัชร์ ลลินาและลูกสาวของพวกเขาหลายภาพในอิริยาบถที่ต่างกัน เช่นภาพในวันที่เด็กหญิงเพิ่งหัดยืนเกาะโซฟา กับรอยยิ้มที่ทำให้แขกแทบทุกคนต้องหยุดมอง“นางเอกตัวจริงของงานนี้เลยนะ” ปรมะพูดเมื่อเดินมาถึงจุดนี้“เสาหลักของบ้านเลยล่ะ เจ้าหนูลีล่า” ปริญน้องชายตอบ ในมือเขาก็อุ้มเด็กหญิงวัยประมาณสี่ขวบมาด้วยกัน“วันนี้พวกแกเอาลูกมาประชันกันเหรอ แต่ละคนมีแต่ลูกสาวสวยๆ น่ารักๆ แล้วดูลูกฉันสิ” ปรมะหันไปมองลูกชาย แจ็คสันในวัย 11 ขวบที่แต่งตัวหล่อแต่เดินหน้าหงิกเข้างานไปโน่นแล้วลีล่าในชุดกระโปรงลูกไม้สีขาวฟูฟ่องราวเจ้าหญิง ก้าวเดินเตาะแตะอยู่กลางงาน ขาสั้นๆ ที่ย
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 104
เมื่อปทุมถันคู่งามเป็นอิสระ เขาใช้ลิ้นสากเลียไปตามเนินอกและปลายยอดทีละข้างอย่างคลั่งไคล้ ลลินาได้แต่อำนวยความสะดวกยกตัวขึ้นจากที่นอนเพื่อให้เขาปลดเสื้อผ้าออกจากร่างเธอได้ง่ายขึ้น“คุณสวยมาก สวยกว่าเดิมอีกลิล” เขาพึมพำขณะที่เลื่อนตัวไปจูบที่หน้าท้องราบไร้ไขมันส่วนเกินจนเขาไม่อยากเชื่อว่านี่คือคุณแม่ลูกหนึ่งที่เพิ่งคลอดไม่ถึงปี เขาขยับมือลงมาที่ต้นขารูดกางเกงนอนพร้อมกับแพนตี้ลงไปคอดลำขายาวเรียวในคราวเดียวกัน และไม่ทันที่หญิงสาวจะเตรียมใจ เธอก็สะดุ้งเมื่ออยู่ๆ เขาก็เลื่อนตัวลงไปใช้ลิ้นปาดเลียไปตามกลีบเนื้อกลางตัว จนความชุ่มฉ่ำของเธอเอ่อล้นรวดเร็วลลินาหลับตาสะโพกยกขึ้นไม่ติดเตียงด้วยความกระสับกระส่าย อยากให้เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี้เสียที จนกระทั่งร่างงามกระตุกตัวเกร็งด้วยเธอสามารถไปถึงฝั่งได้แล้ว เธอจิกมือลงบนที่นอนอย่างต้องการระบายความเสียวซ่าน ลมหายใจหอบคลายลงอย่างช้าๆมาวัชร์ผละออกห่างเพียงเพื่อถอดเสื้อผ้าออกจากตัว เขาเปิดลิ้นชักหยิบซองฟอยล์ออกมาฉีกอย่างรวดเร็ว เสียงสวบสาบทำให้ลลินาหน้าแดงก่ำเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าเขากำลังทำอะไร ชายหนุ่มกลับมาหาร่างที่นอนร
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 103
คืนนั้นลลินานั่งลงบนเบาะที่ปูลงบนระเบียงด้านหันลงทะเล เป็นมุมส่วนตัวของบ้านพักที่ค่อนข้างห่างไกลสายตาผู้คน เธอและมาวัชร์อยู่ร่วมงานเลี้ยงพนักงานประมาณหนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็ขอตัวกลับมาที่พักเพื่อโทรหาลูกที่กรุงเทพฯ ได้คุยกับลีล่าและคุณย่าอยู่ครู่หนึ่งก็วางสาย “หิวอีกไหมลิล” มาวัชร์ถามขณะยกจานของว่างเข้ามาวางบนโต๊ะ เป็นสแน็กประเภทเม็ดมะม่วงหิมพานต์อบกินเล่นกันเพลินๆ“ไม่ค่ะ แต่ไม่แน่ดึกๆ อาจจะหิวก็ได้” ลลินาเอื้อมมือมาหยิบเม็ดมะม่วงเข้าปาก“สั่งอะไรมาเผื่อกินตอนดึกๆ ไหม เดี๋ยวครัวน่าจะปิดเที่ยงคืน” มาวัชร์ถามขณะที่นั่งข้างๆ เธอ“ไม่ต้องหรอกค่ะ กินพวกนี้ก็พอ”“พอไม่มีลีล่า นึกถึงวันที่เราเคยไปเที่ยวทะเลกันสองคนเลยเนอะ” มาวัชร์ชวนคุย เขาจับมือเธอมาคลึงเล่นรู้สึกเพลินดีเหมือนกัน“ค่ะ ตอนนั้นเราไปที่ไหนนะที่ไปทะเลครั้งแรก” เธอหันมาถาม“จะทดสอบเหรอว่าผมจำได้ไหม” มาวัชร์หัวเราะ“แล้วจำได้ไหมล่ะ” เธอเปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังขึ้น“จำได้ก็แปลกแล้ว ตั้งหลายปี” มาวัชร์พูดหน้าตาเฉยๆ ส่วนลลินาดึงมือออกทำให้ชายหนุ่มรีบตระครุบมือเธอไว้ ไปๆ มาๆ ก็ก
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 102
พัชรานั่งตัวตรงตามแบบฉบับของเลขานุการมืออาชีพ ในขณะที่ลลินาหยิบแฟ้มที่ได้มาจากฝ่ายบุคคลเมื่อวาน เธอเปิดดูอีกครั้งกวาดตามองรายละเอียดในแฟ้มพนักงาน ก่อนจะเอนตัวพิงพนักด้วยท่าทางผ่อนคลายขึ้นนิดหนึ่ง“สิ้นเดือนนี้น้องพัช จะทดลองงานครบสามเดือนแล้วนะคะ” หญิงสาวเจ้าของห้องเกริ่น“ใช่ค่ะ” อีกฝ่ายตอบเร็วลลินามองเธอตรงๆ สายตานั้นทำให้คนถูกมองรู้สึกเหมือนกำลังถูกประเมินอย่างละเอียด“ในแง่ทักษะการทำงาน การทำเอกสาร การประสานงาน และภาษาอังกฤษของเรา ทำได้ในระดับที่น่าพอใจ”เธอหยุดเล็กน้อย “แต่มีประเด็นหนึ่งที่บริษัทนี้ให้ความสำคัญมากกว่าสกิล”หญิงสาวขยับตัวนิดหนึ่ง “เรื่องอะไรคะ”“การวางตัว” คำตอบสั้นๆ แต่ชัดเจน ลลินาปิดแฟ้มลงวางมือบนโต๊ะ เธอพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“แผนกเลขานุการกลางของเราเป็นหน้าตาขององค์กร เป็นด่านแรกที่จะเข้าถึงผู้บริหารระดับสูง และเป็นพื้นที่ที่ความเป็นมืออาชีพต้องมาก่อนทุกอย่าง”เธอเว้นจังหวะก่อนจะพูดต่อ “ดังนั้นบุคลากรในแผนกนี้ ต้องมีการวางตัวที่ดีทั้งต่อพนักงานในแผนกอื่นๆ รวมถึงการปฏิบัติตัวกับผู้บริหารด้วย”หญิงสาวหน้าเจื่อนลงเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะพย
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 101
เย็นวันนั้นรถคันเดิมพาทั้งสองคนกลับบ้าน พวกเขาแวะบ้านใหญ่เพื่อไปรับลูก “พ่อแม่เรามากันแล้วลีล่า” มัทรีพูดกับหลานสาว“สวัสดีค่ะคุณแม่ ลีล่าเลี้ยงยากไหมคะ” ลลินารีบถามแม่สามี ทำให้ฝ่ายนั้นรีบโบกมือ“โอ๊ย... จะดื้ออะไร ลีล่าเป็นเด็กดีออกเนอะลูก” ส่วนลีล่าก็ทำท่าจะคืบมาหาทันทีที่เห็นพ่อแม่ เสียงหัวเราะเล็ก ๆ ทำให้ความเหนื่อยทั้งวันหายไปอย่างรวดเร็วมาวัชร์อุ้มลูกขึ้นมา “วันนี้หนูเป็นยังไงบ้าง เป็นคนเก่งของคุณย่ารึเปล่าคะลีล่า” เด็กน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเมื่อพ่อพูดด้วยเสียงสอง ลลินายืนมองภาพนั้นด้วยความสบายใจและเชื่อใจ ครอบครัวของเธอแข็งแรงมากพอเพราะผู้ชายตรงหน้าเลือกจะซื่อสัตย์กับคำว่าเรา และเธอเอง… ก็เลือกที่จะเชื่อเขาการประชุมบอร์ดในวาระต่อมามีเรื่องสำคัญที่ทุกคนตั้งใจฟัง ซึ่งไม่ใช่เรื่องผลประกอบการหรือแผนขยายโรงงานใดใด แต่เป็นเรื่องการให้หรือโครงการ CSR ของบริษัทที่นำเสนอโดยวันวิสาข์ ตัวแทนผู้ถือหุ้นจากรามโฮลดิ้งเธอเป็นคนลุกขึ้นนำเสนอโพรเจกต์มูลนิธิ Live for life ภายใต้การดำเนินการของโรงพยาบาลโชติภิวรรธ“นี่ไม่ใช่โครงการ CSR เพื่อภาพลักษณ์ค่ะ” เธอพูดตรง
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 36
หลังจากเข้ามาในห้องรับรองพิเศษ กลิ่นอ่อนๆ ของชา Earl Grey ลอยออกมาจากชุดน้ำที่เตรียมไว้ เขาช่วยประคองให้เธอนั่งบนโซฟานุ่มๆ ก่อนจะถาม“ลิลเวียนหัวไหมครับ ห้องนี้แอร์เย็นไปหรือเปล่า”“ไม่ค่ะ ปกติดีค่ะ”เพียงครู่เดียว เลขาหนุ่มคนหนึ่งเคาะประตูและก้มศีรษะให้เขาอย่างนอบน้อม“คุณรุจครับ ต้องรบกวนเรื่องเ
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 11
น้ำเสียงมืออาชีพของเธอทำให้เขาเผลอยิ้มมุมปากนิดๆ ไม่ว่าเรื่องส่วนตัวจะเป็นยังไงจะมีปัญหาแค่ไหน เธอก็ยังเป็น “เลขาคนเก่ง” ของเขาอยู่ดี ชายหนุ่มรู้ว่าลลินาแยกแยะเรื่องส่วนตัวและงานได้ดีมาตลอด ดีจนเขาเคยอยากเป็นมืออาชีพให้ได้ครึ่งแบบที่เธอเป็นมาวัชร์ตั้งใจจะรอให้เธอคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วจะเข้าไป
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 10
มือที่ถือแก้วน้ำของลลินากระชับแน่น เหงื่อออกที่ฝ่ามือทั้งที่น้ำในแก้วยังเย็นจัด เธอยืนนิ่งอยู่หลังชั้นวางจานชั่วครู่ เลือกจะถอยออกมาเงียบๆ ออกประตูอีกด้านโดยไม่ให้ทั้งสองรู้ว่ามีคนได้ยิน เธอไม่ได้โกรธพนักงานทั้งสองคน แต่โกรธตัวเองที่ปล่อยให้เรื่องของตัวเองกลายเป็นหัวข้อเมาท์เบาๆ ในแพนทรีแบบนี
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 8
ส่วนมาวัชร์นั้น ความคิดเธอสะดุดเมื่อคิดถึงพ่อของลูกในท้อง เธอรู้จักเขาตั้งแต่มาทำงานที่นี่แรกๆ ได้พบกันในห้องประชุมบ่อย จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาชวนเธอไปดินเนอร์หลังเลิกงานและต่อมาความสัมพันธ์ของเราก็งอกเงยมาเรื่อยๆ จนเกือบจะครบปีในอีกไม่กี่วันที่จะถึงนี้เธอยอมรับว่าเขาเป็นคนมีเสน่ห์ ใส่ใจและมักจ
다른 추천
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X128.2K 조회수รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา79.2K 조회수พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่597.1K 조회수หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ87.9K 조회수เกิดใหม่คราวนี้ ถึงตานายชดใช้!
ซานเก้อเยา7 조회수แค่ครั้งเดียวไม่นับเป็นสามี
นามปากกา ไขขวัญ94 조회수Love Partner คู่ซ้อมรัก
ไข่ดาวเบคอน139 조회수รักนี้มีอัคนี #7Days (sun)
ศรีประภา. - เสือสาวแสนสวย33 조회수
