เข้าสู่ระบบแชร์
บทนำ/ตอนที่ 1
วันที่เผยแพร่:
2026-03-05 15:49:52“คุณรุจคะ ลิลท้อง”
ทันทีที่ลลินาพูดจบก็เหมือนเกิดเดดแอร์ชั่วขณะ มาวัชร์ที่กำลังแต่งตัวชะงักมือเขามองเธออย่างไม่อยากเชื่อ
“อะไรนะลิล คุณพูดเล่นหรือเปล่า” ชายหนุ่มหัวเราะแต่แล้วก็ต้องเงียบเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือเธอ
มันคือที่ตรวจครรภ์ด้วยตัวเองและสองขีดแดงนั่นก็ชัดยิ่งกว่าคำพูดใดใด ชายหนุ่มนิ่งไป ครู่หนึ่งเขายกมือขึ้นลูบหน้าก่อนจะหาเสียงตัวเองเจอ
“ไปตรวจกันอีกทีไหม ไปโรงพยาบาลกันเดี๋ยวผมพาไป”
“ไม่เป็นไรค่ะ ลิลไปเองได้ว่าแต่คุณ... คิดยังไงคะ” ถามไปแล้วลลินาก็ต้องกัดริมฝีปากเมื่อเห็นเขาชะงักและไม่รู้จะตอบเธออย่างไร
เสียงเรียกเข้าขัดจังหวะ มาวัชร์รีบกดรับสายทันทีเหมือนกลัวมันจะเงียบไป
“ครับ สวัสดีครับ”
เขาฟังทางนั้นพูดอะไรก่อนจะทำหน้าตกใจ “ครับๆ ผมไปเดี๋ยวนี้” เขายกนาฬิกาข้อมือดูเวลาแล้วพูดต่อ
“ไม่เกินครึ่งชั่วโมงผมไปถึงครับ”
ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหน้าเธอ “เอาไว้เดี๋ยวเราคุยกันนะลิล ผมมีงานด่วนต้องไปตอนนี้เลย”
เขาไม่ได้รอฟังเธอตอบด้วยซ้ำ มาวัชร์รีบร้อนหยิบกระเป๋าเงินและสูทแล้วออกไปจากห้องทันที ลลินามองตามแผ่นหลังเขาที่ห่างออกไปทุกทีจนบานประตูปิดลงอย่างมึนงง
ไม่ใช่เขาคนเดียวหรอกที่ไม่รู้จะทำอย่างไร
เธอเองก็เช่นกัน
ตอนที่ 1
“ช่วงนี้เจ้ารุจไม่กลับบ้านเลยเหรอมาศ”
[1]นพ.ราม โชติภิวรรธถามภรรยาในเช้าวันหยุดที่ปกติบ้านเขาจะมีธรรมเนียมว่าลูกทุกคนต้องมารับประทานมื้อเช้ากับพ่อแม่ที่บ้าน และนี่เป็นสิ่งที่ครอบครัวเขาทำมาตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ก็ว่าได้
“มาศโทรตามให้มาแล้วนะคะพี่หมอต้น” มัทรีตอบสามี
ไม่ทันขาดคำปรากฏร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรเดินเข้ามาในห้องอาหาร ด้วยสีหน้าง่วงงุนอย่างเห็นได้ชัด
“เจ้าตัวดี เพิ่งตื่นรึไงแล้วขับรถมาสภาพแบบนี้น่ะเหรอ” เสียงของพี่สาวทักทำให้มาวัชร์มองแล้วแกล้งทำสีหน้าเบื่อ
“ดุแค่ลูกผัวพี่ก็พอ นี่น้องนะครับ”
“ลูกผัวฉันไม่มีอะไรให้ดุจ้ะน้องรัก” [2]วันวิสาข์ตอบขณะที่นั่งเก้าอี้ตัวถัดมาจากรามผู้เป็นบิดา ส่วนมาวัชร์อ้อมไปนั่งข้างมารดาชายหนุ่มก้มลงหอมแก้มมัทรี
“อรุณสวัสดิ์ครับแม่”
“จ้ะลูก นั่งลงเถอะแล้วปีย์กับเด็กๆ ล่ะวันใหม่” มัทรีถามถึงลูกเขยและหลานกับวันวิสาข์
"เดี๋ยวเข้ามาค่ะ แวะเอาของไปฝากน้อง[3]แจ็คกับ[4]ปายที่บ้านอารุต” วันวิสาข์พูดถึงสามีที่แวะไปบ้าน [5]วิศรุตเพื่อนำของฝากที่ซื้อมาจากชะอำไปฝากหลานๆ ที่บ้านนั้น
พ่อและแม่พยักหน้ารับรู้ มัทรีบอกแม่บ้านให้จัดที่นั่งเผื่อให้ลูกเขยและหลานๆ ได้เลยเพราะได้ยินเสียงเด็กๆ มาถึงหน้าบ้านแล้ว
“รุจเรื่องเครื่องจักรใหม่ มาถึงวันไหนนะลูก” รามถามบุตรชายเรื่องงาน ปัจจุบันมาวัชร์อายุ 28 ปีเต็ม เขารับผิดชอบงานในสายการผลิต ในธุรกิจผลิตอาหารสัตว์และอุปกรณ์สัตว์เลี้ยง ที่ราม [6]ลักษณ์และ[7]ภาสเป็นหุ้นส่วนร่วมกันก่อตั้ง
“อีกไม่เกินอาทิตย์ครับพ่อ วันพุธนี้มีประชุมผู้ถือหุ้นพ่ออย่าลืมนะ” ชายหนุ่มเตือน
“ไปสิ เห็นว่ามีเรื่องสำคัญใช่ไหม อาหารแมวสูตรใหม่ที่จะลองเปิดตลาดยุโรป” รามรับปาก
“ครับพ่อ อันนี้ผมเสนอเอง ผ่านการวิจัยเรื่องสารอาหารได้ใบรับรองสำหรับขายในอียูมาแล้วสองสถาบัน” มาวัชร์ตอบ
“ก็ดี ยังไงลูกส่งรายละเอียดโพรเจกต์นี้กับความคืบหน้าล่าสุดให้พ่อด้วย” รามสั่ง
“ครับพ่อ เดี๋ยวผมให้เลขารวบรวมไฟล์ส่งให้ทางอีเมล”
[1] ราม โชติภิวรรธ พระเอกจากรักเธอเสมอแมว
[2] วันวิสาข์ (วันใหม่) นางเอกจากเรื่องรักคุณในทุกวัน - ยังไม่ได้วางจำหน่าย
[3] แจ็ค ลูกชายของตะวันและปรมะ จากเรื่องJust Friends ให้เป็นแค่เพื่อนของนักเขียนหญิงเพียว
[4] ปาย ลูกสาวของปราณชนกและธิติ จากเรื่อง My princess เพราะเธอคือความรัก
[5] วิศรุต น้องชายของราม (พระเอกจากเรื่องรักเล่ห์บุพเพร้ายของ นักเขียนหญิงเพียว)
[6] ลักษณ์ น้องชายคนกลางของราม (พระเอกจากเรื่องรักเรากี่ซีซี ของนักเขียนกาแฟหอมกรุ่น)
[7] ภาส ลูกพี่ลูกน้องของราม (พระเอกจากเรื่องผัวลับหมอมาเฟีย ของนักเขียนกาแฟหอมกรุ่น)
บทล่าสุด
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 106
ต่อจากนั้น ปีย์มงคลพี่เขยของมาวัชร์ถูกเชิญขึ้นมาพูดเป็นตัวแทนของพี่ๆ น้องๆ ในครอบครัวใหญ่เขามองเจ้าบ่าวเจ้าสาว แล้วหัวเราะเบาๆ อย่างคนที่ผ่านชีวิตคู่มาแล้วพอสมควร“ผมมีข้อคิดเดียวให้ชีวิตคู่ครับ” เขาพูดเสียงเรียบ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขอให้จำไว้ว่า…เมียถูกเสมอ”เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วงาน บรรยากาศผ่อนคลายลงทันที ปรมะที่ยืนอยู่ด้านล่างยกมือถามเสียงดัง“แล้วถ้าเมียผิดล่ะพี่ปีย์”ปีย์มงคลยิ้มก่อนจะตอบอย่างไม่ต้องคิด “ก็ย้อนกลับไปดูข้อหนึ่งนะครับน้องปลื้ม”เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง มาวัชร์ส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะหันไปยิ้มให้ลลินาที่หัวเราะกับมุกห้าบาทสิบบาทของพวกพี่ๆช่วงโยนช่อดอกไม้ ลลินาหันกลับไปมองกลุ่มแขกผู้หญิง ในมือเธอมีช่อดอกไม้ที่กระชับไว้แน่นเพื่อให้โยนได้ไกลที่สุด เมื่อได้รับสัญญาณว่าโยนได้ ช่อดอกไม้ก็ลอยข้ามอากาศไปตกลงในมือของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ยืนอยู่ข้างเหมวัต ลูกพี่ลูกน้องของมาวัชร์ เสียงแซวดังขึ้นทันทีจนหญิงสาวหน้าแดง เหมวัตยิ้มจนหุบไม่ลง “คนที่ได้ ใครเหรอคะคุณรุจ” ลลินากระซิบถามสามี มาวัชร์ส่ายหน้า เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าญาติหนุ่มลูกชายน้าหั
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 105
ในงานมีเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวเพียงคู่เดียว ฝ่ายหญิงคือนีนนาราที่เต็มใจมาช่วยงานเพื่อนอย่างยิ่ง ส่วนเพื่อนเจ้าบ่าวก็คือหมอณรัฐ เพื่อนสมัยวัยเด็กของเจ้าบ่าวเช่นกันโถงกว้างทางเข้างานถูกเนรมิตให้เป็นเหมือนอยู่กลางสวนดอกไม้สีขาวสะอาดตา มีน้ำแข็งแกะสลักเป็นรูปเด็กผู้หญิงมีปีกเหมือนเทพแห่งความรักตั้งแสดงที่หน้างาน แทนตัวเด็กหญิงมิลินที่เป็นเหมือนกามเทพแห่งความรักของพ่อและแม่ตรงข้ามกันเป็นรูปถ่ายครอบครัวขนาดใหญ่ตั้งไว้ตรงทางเข้า เป็นภาพมาวัชร์ ลลินาและลูกสาวของพวกเขาหลายภาพในอิริยาบถที่ต่างกัน เช่นภาพในวันที่เด็กหญิงเพิ่งหัดยืนเกาะโซฟา กับรอยยิ้มที่ทำให้แขกแทบทุกคนต้องหยุดมอง“นางเอกตัวจริงของงานนี้เลยนะ” ปรมะพูดเมื่อเดินมาถึงจุดนี้“เสาหลักของบ้านเลยล่ะ เจ้าหนูลีล่า” ปริญน้องชายตอบ ในมือเขาก็อุ้มเด็กหญิงวัยประมาณสี่ขวบมาด้วยกัน“วันนี้พวกแกเอาลูกมาประชันกันเหรอ แต่ละคนมีแต่ลูกสาวสวยๆ น่ารักๆ แล้วดูลูกฉันสิ” ปรมะหันไปมองลูกชาย แจ็คสันในวัย 11 ขวบที่แต่งตัวหล่อแต่เดินหน้าหงิกเข้างานไปโน่นแล้วลีล่าในชุดกระโปรงลูกไม้สีขาวฟูฟ่องราวเจ้าหญิง ก้าวเดินเตาะแตะอยู่กลางงาน ขาสั้นๆ ที่ย
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 104
เมื่อปทุมถันคู่งามเป็นอิสระ เขาใช้ลิ้นสากเลียไปตามเนินอกและปลายยอดทีละข้างอย่างคลั่งไคล้ ลลินาได้แต่อำนวยความสะดวกยกตัวขึ้นจากที่นอนเพื่อให้เขาปลดเสื้อผ้าออกจากร่างเธอได้ง่ายขึ้น“คุณสวยมาก สวยกว่าเดิมอีกลิล” เขาพึมพำขณะที่เลื่อนตัวไปจูบที่หน้าท้องราบไร้ไขมันส่วนเกินจนเขาไม่อยากเชื่อว่านี่คือคุณแม่ลูกหนึ่งที่เพิ่งคลอดไม่ถึงปี เขาขยับมือลงมาที่ต้นขารูดกางเกงนอนพร้อมกับแพนตี้ลงไปคอดลำขายาวเรียวในคราวเดียวกัน และไม่ทันที่หญิงสาวจะเตรียมใจ เธอก็สะดุ้งเมื่ออยู่ๆ เขาก็เลื่อนตัวลงไปใช้ลิ้นปาดเลียไปตามกลีบเนื้อกลางตัว จนความชุ่มฉ่ำของเธอเอ่อล้นรวดเร็วลลินาหลับตาสะโพกยกขึ้นไม่ติดเตียงด้วยความกระสับกระส่าย อยากให้เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี้เสียที จนกระทั่งร่างงามกระตุกตัวเกร็งด้วยเธอสามารถไปถึงฝั่งได้แล้ว เธอจิกมือลงบนที่นอนอย่างต้องการระบายความเสียวซ่าน ลมหายใจหอบคลายลงอย่างช้าๆมาวัชร์ผละออกห่างเพียงเพื่อถอดเสื้อผ้าออกจากตัว เขาเปิดลิ้นชักหยิบซองฟอยล์ออกมาฉีกอย่างรวดเร็ว เสียงสวบสาบทำให้ลลินาหน้าแดงก่ำเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าเขากำลังทำอะไร ชายหนุ่มกลับมาหาร่างที่นอนร
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 103
คืนนั้นลลินานั่งลงบนเบาะที่ปูลงบนระเบียงด้านหันลงทะเล เป็นมุมส่วนตัวของบ้านพักที่ค่อนข้างห่างไกลสายตาผู้คน เธอและมาวัชร์อยู่ร่วมงานเลี้ยงพนักงานประมาณหนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็ขอตัวกลับมาที่พักเพื่อโทรหาลูกที่กรุงเทพฯ ได้คุยกับลีล่าและคุณย่าอยู่ครู่หนึ่งก็วางสาย “หิวอีกไหมลิล” มาวัชร์ถามขณะยกจานของว่างเข้ามาวางบนโต๊ะ เป็นสแน็กประเภทเม็ดมะม่วงหิมพานต์อบกินเล่นกันเพลินๆ“ไม่ค่ะ แต่ไม่แน่ดึกๆ อาจจะหิวก็ได้” ลลินาเอื้อมมือมาหยิบเม็ดมะม่วงเข้าปาก“สั่งอะไรมาเผื่อกินตอนดึกๆ ไหม เดี๋ยวครัวน่าจะปิดเที่ยงคืน” มาวัชร์ถามขณะที่นั่งข้างๆ เธอ“ไม่ต้องหรอกค่ะ กินพวกนี้ก็พอ”“พอไม่มีลีล่า นึกถึงวันที่เราเคยไปเที่ยวทะเลกันสองคนเลยเนอะ” มาวัชร์ชวนคุย เขาจับมือเธอมาคลึงเล่นรู้สึกเพลินดีเหมือนกัน“ค่ะ ตอนนั้นเราไปที่ไหนนะที่ไปทะเลครั้งแรก” เธอหันมาถาม“จะทดสอบเหรอว่าผมจำได้ไหม” มาวัชร์หัวเราะ“แล้วจำได้ไหมล่ะ” เธอเปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังขึ้น“จำได้ก็แปลกแล้ว ตั้งหลายปี” มาวัชร์พูดหน้าตาเฉยๆ ส่วนลลินาดึงมือออกทำให้ชายหนุ่มรีบตระครุบมือเธอไว้ ไปๆ มาๆ ก็ก
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 102
พัชรานั่งตัวตรงตามแบบฉบับของเลขานุการมืออาชีพ ในขณะที่ลลินาหยิบแฟ้มที่ได้มาจากฝ่ายบุคคลเมื่อวาน เธอเปิดดูอีกครั้งกวาดตามองรายละเอียดในแฟ้มพนักงาน ก่อนจะเอนตัวพิงพนักด้วยท่าทางผ่อนคลายขึ้นนิดหนึ่ง“สิ้นเดือนนี้น้องพัช จะทดลองงานครบสามเดือนแล้วนะคะ” หญิงสาวเจ้าของห้องเกริ่น“ใช่ค่ะ” อีกฝ่ายตอบเร็วลลินามองเธอตรงๆ สายตานั้นทำให้คนถูกมองรู้สึกเหมือนกำลังถูกประเมินอย่างละเอียด“ในแง่ทักษะการทำงาน การทำเอกสาร การประสานงาน และภาษาอังกฤษของเรา ทำได้ในระดับที่น่าพอใจ”เธอหยุดเล็กน้อย “แต่มีประเด็นหนึ่งที่บริษัทนี้ให้ความสำคัญมากกว่าสกิล”หญิงสาวขยับตัวนิดหนึ่ง “เรื่องอะไรคะ”“การวางตัว” คำตอบสั้นๆ แต่ชัดเจน ลลินาปิดแฟ้มลงวางมือบนโต๊ะ เธอพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“แผนกเลขานุการกลางของเราเป็นหน้าตาขององค์กร เป็นด่านแรกที่จะเข้าถึงผู้บริหารระดับสูง และเป็นพื้นที่ที่ความเป็นมืออาชีพต้องมาก่อนทุกอย่าง”เธอเว้นจังหวะก่อนจะพูดต่อ “ดังนั้นบุคลากรในแผนกนี้ ต้องมีการวางตัวที่ดีทั้งต่อพนักงานในแผนกอื่นๆ รวมถึงการปฏิบัติตัวกับผู้บริหารด้วย”หญิงสาวหน้าเจื่อนลงเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะพย
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 101
เย็นวันนั้นรถคันเดิมพาทั้งสองคนกลับบ้าน พวกเขาแวะบ้านใหญ่เพื่อไปรับลูก “พ่อแม่เรามากันแล้วลีล่า” มัทรีพูดกับหลานสาว“สวัสดีค่ะคุณแม่ ลีล่าเลี้ยงยากไหมคะ” ลลินารีบถามแม่สามี ทำให้ฝ่ายนั้นรีบโบกมือ“โอ๊ย... จะดื้ออะไร ลีล่าเป็นเด็กดีออกเนอะลูก” ส่วนลีล่าก็ทำท่าจะคืบมาหาทันทีที่เห็นพ่อแม่ เสียงหัวเราะเล็ก ๆ ทำให้ความเหนื่อยทั้งวันหายไปอย่างรวดเร็วมาวัชร์อุ้มลูกขึ้นมา “วันนี้หนูเป็นยังไงบ้าง เป็นคนเก่งของคุณย่ารึเปล่าคะลีล่า” เด็กน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเมื่อพ่อพูดด้วยเสียงสอง ลลินายืนมองภาพนั้นด้วยความสบายใจและเชื่อใจ ครอบครัวของเธอแข็งแรงมากพอเพราะผู้ชายตรงหน้าเลือกจะซื่อสัตย์กับคำว่าเรา และเธอเอง… ก็เลือกที่จะเชื่อเขาการประชุมบอร์ดในวาระต่อมามีเรื่องสำคัญที่ทุกคนตั้งใจฟัง ซึ่งไม่ใช่เรื่องผลประกอบการหรือแผนขยายโรงงานใดใด แต่เป็นเรื่องการให้หรือโครงการ CSR ของบริษัทที่นำเสนอโดยวันวิสาข์ ตัวแทนผู้ถือหุ้นจากรามโฮลดิ้งเธอเป็นคนลุกขึ้นนำเสนอโพรเจกต์มูลนิธิ Live for life ภายใต้การดำเนินการของโรงพยาบาลโชติภิวรรธ“นี่ไม่ใช่โครงการ CSR เพื่อภาพลักษณ์ค่ะ” เธอพูดตรง
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 36
หลังจากเข้ามาในห้องรับรองพิเศษ กลิ่นอ่อนๆ ของชา Earl Grey ลอยออกมาจากชุดน้ำที่เตรียมไว้ เขาช่วยประคองให้เธอนั่งบนโซฟานุ่มๆ ก่อนจะถาม“ลิลเวียนหัวไหมครับ ห้องนี้แอร์เย็นไปหรือเปล่า”“ไม่ค่ะ ปกติดีค่ะ”เพียงครู่เดียว เลขาหนุ่มคนหนึ่งเคาะประตูและก้มศีรษะให้เขาอย่างนอบน้อม“คุณรุจครับ ต้องรบกวนเรื่องเ
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 11
น้ำเสียงมืออาชีพของเธอทำให้เขาเผลอยิ้มมุมปากนิดๆ ไม่ว่าเรื่องส่วนตัวจะเป็นยังไงจะมีปัญหาแค่ไหน เธอก็ยังเป็น “เลขาคนเก่ง” ของเขาอยู่ดี ชายหนุ่มรู้ว่าลลินาแยกแยะเรื่องส่วนตัวและงานได้ดีมาตลอด ดีจนเขาเคยอยากเป็นมืออาชีพให้ได้ครึ่งแบบที่เธอเป็นมาวัชร์ตั้งใจจะรอให้เธอคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วจะเข้าไป
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 10
มือที่ถือแก้วน้ำของลลินากระชับแน่น เหงื่อออกที่ฝ่ามือทั้งที่น้ำในแก้วยังเย็นจัด เธอยืนนิ่งอยู่หลังชั้นวางจานชั่วครู่ เลือกจะถอยออกมาเงียบๆ ออกประตูอีกด้านโดยไม่ให้ทั้งสองรู้ว่ามีคนได้ยิน เธอไม่ได้โกรธพนักงานทั้งสองคน แต่โกรธตัวเองที่ปล่อยให้เรื่องของตัวเองกลายเป็นหัวข้อเมาท์เบาๆ ในแพนทรีแบบนี
รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร ตอนที่ 9
สองสัปดาห์หลังจากคืนนั้น สองสัปดาห์ที่ไม่มีคำตอบ สองสัปดาห์ที่ลลินาต้องพยายามใช้ชีวิตให้ “ปกติที่สุด” ทั้งที่ทุกอย่างในตัวเธอไม่ปกติเลย เช้าวันจันทร์รถไฟฟ้าแน่นเหมือนทุกวัน เสียงประกาศสถานีถัดไปดังกลบเสียงพนักงานที่คุยโทรศัพท์กัน ลลินายืนเกาะเสา มืออีกข้างประคองถุงน้ำเต้าหู้ร้อนๆ
บางทีคุณอาจจะชอบ
น้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.4K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.7K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก249.3K viewsรวมเรื่องสั้นอีโรติก NC
นิชา อลีนา452 viewsรุ่นพี่ที่รัก
อัศวินแห่งความรัก108 viewsเมื่อรักกลายเป็นคำตัดสิน
สายธารลับ137 viewsเมียเด็กของนายหัวนที
จินต์พิชา256 views
