Masuk#รักแลกร้ายเลว_EP.57 THE ENDพิมพ์ใจฉันทอดมองสายตาออกไปจากระเบียงบ้านชั้นสอง ที่มองลงไปเป็นสระว่ายน้ำ มองผู้ชายที่เป็น 'รักแรกและรักเดียว' ของฉันกับผลิตผลตัวเล็กตัวน้อยของฉันและเค้า กำลังนั่งอยู่ในห่วงยาง ลอยตุ๊บป่องๆ อยู่กลางสระว่ายน้ำ ลูกชายคนแรกที่ใกล้จะหนึ่งขวบเต็ม"มาม๊าาา" ฉันหัวเราะและชันตั
"ตกลง" เธอพุ่งตัวกอดผมแน่นและร้องไห้ออกมา ผมกอดเธอแน่นพรมจูบไปทั่วหน้า ผมหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะดันเธอออก เอานิ้วหยิบแหวนและสวมมันที่นิ้วนางข้างซ้าย มองหน้าเธอและกดจูบลงไป"ขอบคุณนะพิมพ์...ผมรักคุณและรักวิลมาก" เธอเบะปากร้องไห้ผมดึงเธอเข้ามากอดมาจูบซับน้ำตา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ผมลูบหลังปลอบปร
"ไม่มีหรอก...คนที่เข้าดูกล้องได้ต้องมีรหัส" ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก"แต่คนที่มีรหัส...มีผมคนเดียว" ฉันมองเค้าค้าง...ก่อนจะถอยตัวเขยิบออกห่างเค้าๆ ตามมาก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้และล็อคตัวฉันไว้ ขยับไปไหนไม่ได้เลย"คุณถอดเสื้ออย่างเดียวเองหรอ..." เค้ากระซิบข้างหู ฉันหันหน้าหนี คนบ้า!"ถะ...ถอย" ฉันดันอก
#รักแลกร้ายเลว_EP.56การ์ฟีลด์ผมขนของลูกกับพิมพ์ขึ้นรถจนครบทั้งหมด 3 คัน เฉพาะของลูกก็เกือบทั้งหมด ผมบอกว่าทิ้งไว้นี่บ้างเธอบอกไม่ได้ ลูกต้องใช้ทุกอัน แม่เธอยังแซวเธออยู่เลยว่าจะไม่กลับมาบ้านนี้แล้วหรอขนไปขนาดนี้ ซึ่งคำตอบที่เธอตอบผมแทบหมดแรง"กลับค่ะ พิมพ์ไม่ได้กะจะอยู่นานอยู่แล้ว แค่บ้านสร้างพออย
"ไม่ครับ ไข้ลดแล้ว แต่ช่วงนี้คงต้องห่างลูกก่อน" แม่เค้าพยักหน้า"ขอข้าวต้มอุ่นๆ สักถ้วยได้ไหมครับ...จะปลุกเธอมารองท้องหน่อย" แม่รีบเรียกเด็กให้มาทำข้าวต้มให้เธอ ก่อนผมจะฝากลูกไว้กับท่านและเดินขึ้นห้องมาดูคนป่วยผมวางถ้วยข้าวต้มไว้หัวเตียง...เรานอนแยกเตียงกับลูกเท่ากับในห้องนี้มีสองเตียงทางเดินแทบไม่
#รักแลกร้ายเลว_EP.55พิมพ์ใจเรากลับมาบ้านได้ประมาณ 3 อาทิตย์ 3 อาทิตย์ที่วิญญาณแทบหลุดจากร่าง นอนน้อย หรือเรียกว่าแทบไม่ได้นอนเลยฉันไม่รับพี่เลี้ยงเพราะอยากเลี้ยงลูกเอง เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่มันก็แลกมาด้วยความสุขใจที่ได้เห็นลูกเติบโตในทุกๆ วันเค้าก็ยังคงแวะเวียนมาทุกวัน บางวันกลับบ้างไม่กลับบ้าง
#รักแลกร้ายเลว_EP.31พิมพ์ใจฉันมาเปิดร้านเหมือนเดิมเมื่ออาการดีขึ้นแล้ว...แต่ก็มีอาการทุกวัน พี่วินก็ยังคงแวะเวียนมาตลอดไม่ขาดสาย ส่วนเค้าก็เหมือนเดิมทำนิสัยเหมือนเดิมเลยเค้าก็ไม่ได้ทำอะไรพี่วินแบบที่ปากพูดหรอก...แต่ฉันก็ไม่ได้ไว้ใจเค้าขนาดนั้นเพราะคนอย่างเค้ามันทำได้ทุกอย่าง เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย!
เธอเหมือนรู้สึกตัวว่ามีคนเบียดพลิกตัวหนีผม...ผมเขยิบตามไปก่อนจะยกหัวเธอมานอนหนุนแขนตัวเองไว้"อื้อ...ร้อน" เธอพูดออกมาตาไม่ลืม ผมปัดปรอยผมที่ปรกหน้าเธอออก และเอามือลูบเช็ดเหงื่อที่ออกตามไรผม"ขี้ร้อนอะไรขนาดนี้" ผมบ่นก่อนจะหันไปหยิบรีโมทแอร์มาลดอุณหภูมิลงเหลือ 22 องศาและนอนมองเธอตอนแรกที่ขมวดคิ้วพอโ
#รักแลกร้ายเลว_EP.30กิตผมมานั่งดื่มที่ร้านไอ่ฟิวตั้งแต่หัวค่ำ...รีบกินรีบกลับเพราะไม่อยากมีปัญหากับเมียและเธอก็เลี้ยงลูกเหนื่อยด้วย ผมโทรหามันๆ ไม่รับจะบอกให้รีบมาหน่อย หมู่นี้มันไม่ค่อยจะรับสายเพื่อนเลย! ตอบแต่ไลน์ มาเจอที่ร้านดึกหน่อยก็รีบกลับ...มันแปลกๆ ไป เพราะปกติ ไม่เช้า ไม่พับ ฟิวไม่เลิกหรอ
"ดีขึ้นแล้วหรอ..." เธอไม่ตอบ"ทำให้ผมด้วยสิ...ผมหิวแล้ว""ไปทานข้างนอกเถอะค่ะ...อาหารที่ฉันทำรสมันจืด! คุณคงไม่ถูกใจหรอก" ผมหัวเราะเบาๆ รู้จักประชดประชันนะ! ก่อนจะงับเข้าที่ติ่งหูเธอๆ หดคอหนี"ถ้าวันนี้คุณทำอะไรฉันอีก! ฉันโกรธคุณจริงๆ" ผมปล่อยมือและชูขึ้นสองข้าง"ผมจะทำอะไรคุณได้ล่ะ!" ผมนั่งลงและท้า







