เป็นเด็กอย่าหัดยั่วให้มาก เมื่อฟอร์นเริ่มโหด 20+

: ฟอร์น

ผมยิ่งรู้สึกหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ได้แต่ถอนหายใจยาวๆ เพื่อไล่ไฟในใจออกไปบ้าง ยัยเด็กบ้านั้นดีแต่ขัดคำสั่งผมได้ทุกวัน ลองดีนัก!

"หวงมากก็ตามไปดิวะเพื่อน ฮ่าๆ "ปอร์เช่หัวเราะกับไอ้โยเรื่องเมื่อเย็นผมตั้งใจจะแสดงความเป็นเจ้าของให้โยมันไปเตือนไอ้จัสมินว่ามันเล่นผิดคน อะไรที่เป็นของผม...คนอื่นไม่มีสิทธิ์

"..."

กึกๆ

"เฮ้ยๆ ระเบิดจะลงแล้วใจเย็นเพื่อนเดี๋ยวนี้มึงโมโหง่ายฉิบหายไม่สมกับเป็นมึงเลย"

ปอร์เช่เห็นผมกัดฟันเลยรีบพูดดักเพื่อให้ผมใจเย็น ถูกของมันปกติผมจะเป็นคนไม่สนใจไยดีเรื่องผู้หญิงอย่างมากก็แค่ข้ามคืนบ้างแต่กับยัยข้าวผมยอมรับว่าเป็นคนแรกที่มาอ่อยผมแล้วผมสนใจ

"ฟอร์นค่ะ คุณโมโหอะไร...หรือว่าเรื่องที่จัสไปกับข้าวเหนียว"

"...เหอะ"

"ก็ไม่แปลกนิค่ะ สองคนนั้นกำลังศึกษากันอยู่..."

เพี้ยง!

"ว๊าย! "

โรสตกใจที่อยู่ๆ ผมก็ตั้งใจโยนแก้วเหล้าลงพื้น คำพูดของเธอยิ่งทำให้ผมเดือดถึงขีดสุด ศึกษากันงั้นเหรอไม่มีทาง ผมลุกขึ้นเดินลงมาด้านล่างเพื่อมองหาข้าวเหนียวและจัสมิน

"อยู่ไหนวะ! "

ผมร้อนใจไปหมดยัยข้าวนี่มีอะไรดีทำให้คนมีเหตุผลอย่างผมปั่นป่วนจนเป็นคนละคนได้ขนาดนี้

"อะ! พี่ฟอร์นครับช่วยผมหาข้าวทีพอดีเมื่อกี้เธอเข้าไปในห้องน้ำพอผมเข้าไปตามก็ไม่เจอแล้ว"

ผมพยายามฟังสิ่งที่ไอ้จัสพูดแข่งกับเสียงเพลง

"มึงพาเขามามึงไม่ดูแลวะ"

"ผมขอโทษ..."

"โยววว! น้องสาวสวยชุดเดรสชมพู เต้นได้สวยหวานเซ็กซี่โดนใจดีเจสุดๆ "

เสียงจากดีเจดังขึ้นเรียกความสนใจผมกับจัสมินให้หันไปมองภาพที่เห็นคือยัยข้าวหน้าแดงก่ำกำลังเต้นลูบไล้ผู้ชายกล้ามโตที่พยายามจูบต้นคอเธออยู่ เจ้าตัวไม่มีทางทีขัดขืนแต่เต้นไปตามเสียงเพลงดูเซ็กซี่จนผู้ชายเข้าไปรุมขอเต้นด้วย ผมมองหน้าไอ้จัสอย่างคาดโทษที่ปล่อยให้คนของผมต้องมาถูกลวนลามทางสายตาจากผู้ชายพวกนี้

"จัส..."

"ครับพี่"

"ไปกันผู้ชายพวกนั้นออกจากเด็กฉัน"

"เด็กพี่...ข้าวน่ะเหรอ? "

"เออ ไป"

จัสมองผมอย่างงุนงงแต่ยอมเดินเข้าไปกันพวกผู้ชายที่ล้อมอยู่ออกห่างตัวข้าวเหนียว ยัยข้าวที่ยังไม่รู้ชะตากรรมก็ยังคงสนุกไปตามเสียงเพลงจนกระทั่งผมเข้าไปประชิดตัวเธอ

"กลับบ้าน! "

"จะเต้นปล่อย! "

ยัยข้าวสะบัดมือผมแล้วไปกอดคอกับผู้ชายร่างใหญ่ข้างๆ ผมถึงกับตกใจเมื่อต้นคอของเธอมีรอยดูด...!!! นั้นยิ่งทำให้ผมโกรธจัดรีบดึงข้าวให้เดินออกจากคลับแล้วดันเธอเข้าไปในรถ ตัวเธอยังคงพยายามจะเปิดประตูออกไปด้วยความเมาแต่ฝันไปเถอะผมจะต้องชำระล้างรอยบ้านี่ซะก่อน ยัยบ้านี่เมาแล้วขี้อ่อยชะมัดโคตรโมโหเลยเว้ย!

"เธอทำให้ฉันต้องทำแบบนี้เองนะ ทั้งเรื่องไอ้จัสทั้งเรื่องรอยดูด"

ปรือ!

อะ อืมม

ฉันลืมตาขึ้นมาในห้องนอนของตัวเองเมื่องานฉันคงเมามากจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ากลับมาที่บ้านได้ยังไง ชุดก็ไม่ได้เปลี่ยน

"ตื่นแล้วก็ดี"

เสียงโหดเข้มดังมาจากด้านหลัง

"เห้ย! "

ฉันสะดุ้งเมื่อเห็นร่างคุ้นตายืนสูบบุหรี่พิงประตูมองฉันด้วยสายตาอำมหิตฉันรีบดึงผ้าห่มมาปกคลุมร่างกายเมื่อคืนเขาทำอะไรฉันหรือเปล่านะแต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บตรงไหนนิคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหมนะ

"เมื่อคืนทำอะไรลงไปจำได้บ้างไหม...."

คนตัวสูงที่โยนก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้รองเท้าขยี้ถาม นี่เขาทั้งสูบบุหรี่ในบ้านฉันยังใส่รองเท้าขึ้นมาถึงห้องนอนฉันเลยเหรอเกินไปแล้ว

"พี่มาสูบบุหรี่ในห้องคนอื่นได้ยังไง"

"อย่าเปลี่ยนเรื่อง! "อยู่ๆ เขาก็ตะคอกใส่ ไม่พอเขายังเดินมาดึงแขนฉันอย่างแรงให้มองหน้าเขาตรงๆ ฉันพูดอะไรไม่ออกเพราะตอนนี้รู้สึกกลัวไปหมดหน้าดุๆ นั้น กำลังทำฉันอยากจะร้องไห้

"พูดมา..."

"ฉันจำไม่ได้"

"จำไม่ได้เหรอ เมื่อคืนเธอไปเต้นยั่วผู้ชายทั้งคลับแล้วนี่อะไรโดนใครดูดมา"

"หะ ดูดอะไร"ฉันงงดูดคืออะไรไม่เข้าใจ

"ก็ดูดอย่างนี้ไง! "

พูดจบคนตรงหน้าก็ดึงฉันเข้าไปใกล้ก่อนที่จะใช้แขนรัดเอวฉันไว้ไม่ให้ดิ้นหนีไปไหนได้แล้วจัดการทำอะไรสักอย่างที่คอและเนินอกฉันอยู่นานรู้สึกเจ็บๆ เป็นพักๆ ฉันพยายามร้องแต่คนตัวสูงกับใช้ริมฝีปากเขาปิดปากฉันแล้วแทรกลิ้นตวัดไปมาภายในปาก

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วจนฉันตั้งสติอะไรไม่ทัน ชั่วพริบตาฉันรู้สึกได้ว่าชุดเดรสกำลังถูกถอดรวมถึงชุดชั้นในของฉันด้วย ฉันได้แต่พยายามดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของคนเผด็จการน้ำตาเจ้ากรรมรินไหลมาพร้อมกันเพราะความเจ็บใจ ฉันเจ็บใจที่หยุดเขาไม่ได้เลย

"อย่ามาสำออย ทำไมละกับฉันมันไม่มีอารมณ์หรือไง"

"ปล่อย อย่า! "

ร่างฉันถูกดันให้นอนราบไปกับเตียงตามด้วยคนตัวสูงที่ตอนนี้เหลือเพียงกางเกงยีนตัวเดียวคร่อมฉันอยู่สายตาเขาดูแข็งกร้าวเขาไม่แม้แต่มองน้ำตาฉันที่กำลังไหลมากไม่หยุด ทำไมฉันต้องเจออะไรแบบนี้ด้วยฉันไม่น่าไปที่เรือนกระจกนั้นเลยไม่น่าเจอเขาเลย

"อ่อยสิ ยั่วเก่งนักไม่ใช่หรือไงกับอีแค่เรื่องบนเตียงถนัดนักนิ ยั่วโมโหฉันแล้วตอนนี้ทำมากลัวเหรอ! "

เพี้ย! ฉันตบเข้าที่ใบหน้าเขาเต็มแรง

"ฉันไม่รู้ว่าเมื่อคืนฉันทำอะไรผิดไปแต่พี่ก็ไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้"

"เหอะ ฉันบอกเธอแล้วว่าเธอเป็นของฉัน แต่ยังมีหน้าไปยั่วผู้ชายคนอื่นฉันเลยต้องประทับตราให้มันลึกกว่าเดิม! "

"ไม่นะ! "

พี่ฟอร์นรวบมือฉันไว้เหนือหัวแล้วจัดการจูบไล่ไปทั่วตัวเนินอกขาวจนไปถึงสะดือฉันได้แต่ร้องไห้ไม่มีแม้แต่แรงจะสู้ ชั่วพริบตาพี่ฟอร์นใช้ขาข้างหนึ่งแยกขาฉันออกจากกันเพื่อแทรกนิ้วเรียวเข้ามาในช่องแคบอย่างไม่ทันตั้งตัว ฉันสะดุ้งเพราะความเจ็บและรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว

"ไม่เชื่อฟังฉันก็ต้องโดนแบบนี้"

"อ่า! อ่า~"

"ฉันเตือนเธอแล้วนะ"

"อือ ปะ ปล่อย"

ฉันพูดไม่เป็นคำเมื่อพี่ฟอร์นแทรกอีกนิ้วเข้ามาพร้อมกันแล้วเร่งจังหวะให้มันเร็วขึ้น นาทีนั้นสติฉันเลื่อนลอยเหลือเพียงแต่อารมณ์เปลี่ยวรู้สึกไปตามจังหวะที่คนตัวสูงมอบให้

ร่างฉันสั่นระริกเมื่อริมฝีปากร้อนทาบลงบนยอดดอกไม้สีชมพูก่อนที่เขาจะใช้ลิ้นเรียวตวัดไปมาจนฉันทนเก็บเสียงไว้ในลำคอไม่ไหวเสียงหอบหายใจของคนตรงหน้ายิ่งทำให้ฉันร้อนไปหมดช่วงจังหวะหนึ่งร่างกายฉันรับรู้ถึงความรู้สึกกระตุกบีบรัดนิ้วเรียวก่อนที่จะปล่อยน้ำสวรรค์ให้ไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

"อ่า~อืม"

"เลือด..."

พี่ฟอร์นพูดอะไรสักอย่างแต่ตอนนี้ฉันไม่มีแรงแม้แต่จะลืมตาความรู้สึกนี้มันอะไรกันนะ

"นี่เธอ...."

ฉันไม่เข้าใจสิ่งที่พี่ฟอร์นพูดแล้วเผลอหลับไปเพราะความตกใจ