Se connecter"มินตราไม่ค่อยสบาย นอนอยู่ในห้องโน่น" "ถ้าอย่างนั้นเรามาคุยเรื่องงานกันดีกว่าจะได้ออกไป คุณมินตราพักผ่อนอยู่ ไม่อยากให้เสียงไปรบกวนเธอ ที่สำคัญเวลานี้น้องหนูคงอยากให้ผมออกไปจากห้องนี้แล้ว" เจมส์พูดจบก็หันหน้าไปทางเด็กน้อย ที่เวลานี้เธอตั้งหน้าตั้งตาจ้องมองไปที่จอสมาร์ตโฟนอย่างเดียว การคุยธุรกิจระหว่างบริษัทของแพรวา โดยมีตัวแปรสำคัญคือเจมส์นั้นได้ผ่านพ้นไปด้วยดีตอนเย็นหลังเลิกงานเข็มทิศพามินตราไปที่คลินิก ซึ่งเป็นหมอที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะหมอพายนั้นเป็นเพื่อนของเขาเอง ถึงไม่สนิทมากแต่ก็ถือว่าสนิทในระดับหนึ่ง"หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ คุณแม่ตั้งครรภ์ได้หกสัปดาห์แล้วค่ะ"แม้ว่ามินตราจะพอทราบอาการ แต่เธอก็ไม่วายที่จะตื่นเต้นอยู่ดี ในเวลานี้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เมื่อมันเป็นเรื่องที่น่ายินดี มือเล็กเรียววางไว้ที่หน้าท้อง ก่อนจากลูบไปมาเบาๆ ร้อยยิ้มผุดขึ้นมาบนใบหน้า ก่อนน้ำตาไหลออกมาราวกับสั่งได้ มันคือน้ำตาแห่งความยินดี เมื่อเธอรู้สึกตื้นตันจนเอื้อนเอ่ยออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ เมื่อสิ่งมีชีวิตกำลังจะก่อเกิดขึ้น จากการหล่อหลอมรวมเป็นหนึ่ง ด้วยความรักทั้งหมดที่มีระห
"มินไม่รู้เหมือนกัน เย็นนี้ไปหาหมอก็รู้ อาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้นะเข็มทิศอย่าคิดมากสิ""ไม่สบายมันน่ายินดีตรงไหนมินตรา ผมอยากรู้เหลือเกิน คุณมีอะไรปิดบังผมไว้หรือเปล่าเนี่ย”"ดูทำหน้าเข้ายังกับคนแก่ไปได้" มินตราแกล้งพูดเอ็ดสามีออกไป"ทำไมแกไม่แก่เด็ดแล้วกัน" ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยใบหน้ายียวนกวนเล็กน้อย“เข็มทิศลูกได้ยินหมดนะที่นายพูดเนี่ย""ทำไมคะคุณแม่คุณพ่อชอบเด็ดใบไม้เหรอคะ"ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! เข็มทิศอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ ให้กับคำพูดของกาลเวลา ที่ใส่ซื่อแต่พูดจามีเหตุผลเพราะคำว่าเด็ดนั้นต้องใช้กับใบไม้สินะเพียะ!!"โอ๊ย!!คุณตีผมทำไมเนี่ย""ชอบวกมาเรื่องแบบนั้นอยู่เรื่อย เดี๋ยวเหอะทานข้าวไปเลยค่ะน้องหนู" เข็มทิศกับลูกสาวมองตา พร้อมกับส่งยิ้มให้กัน เมื่อสองพ่อลูกถูกมินตราดุเบาๆบริษัทเข็มทิศชายหนุ่มพาภรรยาและลูกสาวเดินเข้ามาในบริษัท ทุกคนต่างจ้องมองมาเป็นตาเดียว เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่มินตรากับลูกได้มาเหยียบที่นี่ ซึ่งคนส่วนมากก็ไม่ค่อยทราบเรื่องส่วนตัวของเข็มทิศ เพราะเขาไม่ค่อยได้เปิดเผย เนื่องจากมินตรากับลูกนั้นไม่ชอบเป็นข่าว ตั้งแต่ครานั้นตอนที่มินตราเป็นนางแบบ หลังจากนั้นข่างของเธอก
“ฮึก ฮื้อ! คุณแม่ขา น้องหนูเจ็บตรงนี้ค่ะ” กาลเวลาร้องออกมาพร้อมกับเอามือลูบลงไปที่ข้อเท้าของเธอ"อย่าขี้แยหน่อยเลย นังเด็กเหลือขอเอ๊ย!"เมื่อเข็มทิศเดินเข้ามาถึง เขาได้ยินทุกคำพูดของแพรวา ที่หล่อนกำลังพูดด่าทอกาลเวลาลูกสาวของเขาอยู่ในเวลานี้"นี่คุณแพรวาเด็กตัวแค่นี้ ทำไมคุณถึงพูดจาเหมือนกับเด็กน้อยนั่นทำผิดมหันต์!" น้ำเสียงเข้มฟังดูแข็งกร้าว พร้อมกับแฝงด้วยความโกรธ ทำให้มินตราตกใจเล็กน้อย ที่เจอกับสามีของเธอที่นี่ ส่วนกาลเวลานั้นก็เอาแต่ร้องไห้ ไม่สนใจคนรอบข้าง จนกลายเป็นจุดสนใจของไทยมุงเริ่มมองมาที่กาลเวลาและแพรวาเข็มทิศโน้มตัวก้มลงไปอุ้มกาลเวลาขึ้นมา เมื่อเด็กน้อยมองเห็นว่าเป็นบิดาของเธอ ลำแขนเล็กของกาลเวลาโอบรัดไปที่คอแกร่งของเข็มทิศ พร้อมกับซบใบหน้าเข้าหาอกแกร่งของบิดาทันที“ฮึก ฮื้อ!”"โอ๋... ไม่ร้องนะครับคนเก่ง"ชายหนุ่มพูดปลอบลูกสาว พร้อมกับเอามือลูบลงที่เส้นผมของกาลเวลาเบาๆ ไอศกรีมในมือของเด็กน้อยเวลานี้มันได้เลอะเสื้อของผู้เป็นบิดาไปหมด จึงทำให้แพรวานั้นอดที่จะพูดออกไปไม่ได้"เข็มทิศเด็กนี่กำลังทำเสื้อของคุณเลยนะคะ เด็กอะไรก็ไม่รู้ คุณเป็นแม่ภาษาอะไร หัดอบรมดูแลลูกหน่อยสิ เ
ในเวลานี้เข็มทิศเองก็พยายามเลื่อนเก้าอี้ ขยับถอยห่างออกมา หากเธอไม่ใช่ลูกค้าคนสำคัญ เขาคงจะไม่เกรงใจคงจะพูดตรงๆ ออกไป โดยที่ไม่ต้องรักษาน้ำใจเธอเลยสักนิด"คุณแพรวาอาหารมาแล้ว ทานข้าวเถอะครับ พอดีว่าช่วงบ่ายผมมีประชุม” ชายหนุ่มพยายามบอกปัดหล่อนไปทางอ้อม เมื่อหญิงสาวเริ่มรุกหนัก เธอไม่อายคนรอบข้างบ้างเลยหรืออย่างไร"อะไรกันคะ เพิ่งออกมาเจอแพรก็จะรีบกลับ แพรไม่ยอมจริงๆ ด้วย ตอนเย็นคุณต้องพาแพรไปดินเนอร์เพื่อเซ็นสัญญา” คราวนี้หล่อนได้หยิบยกเอาสัญญาขึ้นมาเป็นข้ออ้าง ทั้งที่บอกกับเจมส์เอาไว้ว่า จะเซ็นสัญญาก็ต่อเมื่อเข็มทิศกลับมา และให้เขานัดให้เธอในวันนี้"ผมจะให้ไอลินนัดเจรจาเซ็นสัญญากับคุณอีกทีนะครับ พอดีช่วงเย็นผมก็มีธุระต้องรีบกลับบ้าน""หากคุณจะส่งตัวแทนมา แพรจะขอยกเลิกสินค้าทั้งหมดทั้งหมด แล้วจะไปสั่งที่อื่นแทน” แพรวาพูดพร้อมกับเชิดหน้าหันมองไปทางอื่น เธอทำเหมือนกับคู่รักกำลังงอนกัน เข็มทิศรู้สึกเอือมระอากับการที่ต้องมาเอาใจลูกค้ารายใหญ่ ที่สำคัญต่อบริษัท ซึ่งหล่อนไม่มีอิทธิพลต่อจิตใจของเขาเลยสักนิด"พอดีผมนัดกับลูกสาวเอาไว้ ตอนเย็นไม่ว่างครับคุณแพรวา" ในที่สุดเข็มทิศก็ตัดสินใจพูดเรื่
เช้าของวันใหม่เข็มทิศเตรียมตัวออกไปทำงาน แต่ลูกสาวกาลเวลาวิ่งมาเกาะแข้งเกาะขาจะเป็นทำงานกับคุณพ่อ เธอร้องอยู่อย่างนั้น จนมินตราถือไม้เรียวเดินออกมาหน้าบ้าน เพราะไม่อยากให้กาลเวลานั้นเอาแต่ใจเกินไป งอแงจะตามบิดาไปทำงานเกือบทุกวันเสียจนเคยตัว"น้องหนูจะไปกับคุณพ่อค่ะ ให้น้องหนูไปด้วยนะคะ" เด็กหญิงแก้มใส พูดจาเจี๊ยวจ๊าวออกมาเข็มทิศย่อตัวลงนั่ง เพราะเขาเองก็ไม่อยากห่างลูกเลยแม้เพียงนาที แต่ก็มีหน้าที่ต้องไปทำงานหาเลี้ยงครอบครัว ซึ่งเข็มทิศเองก็ชอบใจเวลาเห็นลูกสาวมีท่าทีออดอ้อนแบบนี้"เดี๋ยวตอนเย็นพ่อก็กลับแล้วนะครับ วันนี้พ่อมีธุระออกไปนอกออฟฟิศ อากาศมันร้อนไปด้วยไม่ได้เข้าใจไหมคะน้องหนู” ชายหนุ่มพยายามพูดอธิบายให้ลูกสาวเข้าใจ ด้วยท่าที่อ่อนโยน"ไม่เอาค่ะ น้องหนูจะไปกับคุณพ่อน้องหนูไม่ร้อน" เด็กน้อยออดอ้อนพร้อมกับซบหน้าลงกับแขนของผู้เป็นบิดา ทำให้เข็มทิศนั้นแทบจะใจอ่อน จนไม่อยากออกไปทำงาน เมื่อเจอลูกอ้อนของกาลเวลาแบบนี้"พ่อไปแป๊บเดียวเดี๋ยวตอนเย็นก็กลับมาแล้ว น้องหนูไม่งอแงนะคะ""ไม่เอาค่ะ ยังไงหนูก็จะไปกับคุณพ่อด้วย"มินตราที่สังเกตอยู่นาน เห็นสองพ่อลูกตกลงกันไม่ได้สักที จึงเดินออกมาจา
จุ๊บ! มินตราจุ๊บลงไปที่ริมฝีปากของสามีหนุ่ม เมื่อคำพูดของเขานั้น ทำให้หัวใจของเธอมันพองโตรู้สึกปลาบปลื้มกับการที่ได้เข็มทิศมาเป็นสามี“ว้าว! วันนี้มาแปลกจัง”"ปากหวานก็เลยอยากชิม มินไปรับลูกก่อนนะ”เข็มทิศยิ้มกว้างให้กับความน่ารักของมินตรา เธอเป็นคนเรียบร้อยแต่เวลาอยู่กับเขาเธอมักจะทำอะไรแบบนี้ ซึ่งมันพิเศษมากสำหรับเข็มทิศ ที่เขาได้เธอมาเป็นภรรยามินตราเดินเข้ามาภายในบ้านของเข็มทิศ ซึ่งในรอบหลายปีและทุกครั้งที่เข้ามาเหยียบที่นี่ ก็มักจะกลัวรัศมีของมารดาของเขาเสมอ ที่นางเปล่งแสงความเกลียดชังมาที่เธอทุกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่เหมือนกัน เมื่อมารดาของสามีหนุ่มนั้น เริ่มเปิดรับเธอเป็นลูกสะใภ้อย่างเต็มตัว เพราะไม่อย่างนั้นเข็มทิศก็จะไม่ให้กาลเวลาเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้ ทำให้ผู้เป็นมารดายอมจำนนทำตามข้อตกลงทุกอย่าง และที่สำคัญความดีของมินตรานั้น ทำให้นางเชื่อมั่นและยอมรับเธอ จนรู้สึกผิดกับอดีตที่เคยรังเกียจมินตรา"อ้าว! หนูมินกลับมานานหรือยัง"“เพิ่งมาถึงเมื่อสักครู่นี่เองค่ะ”"คุณแม่!” เด็กหญิงตัวเล็กวิ่งเข้ามาสวมกอดผู้เป็นมารดาด้วยความดีใจ เมื่อเธอไม่เจอกับมินตรามาหลายวัน ทำให้กาลเวลารู้สึกคิ
เช้าของวันใหม่หญิงสาวไม่ได้นอนทั้งคืน ดวงตาของเธอเริ่มแดงบวมเป่ง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอเพิ่งผ่านการร้องไห้อย่างหนักมาทั้งคืน ผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างเธอ ที่ไร้ญาติขาดมิตรมีเพียงเจตต์ที่เข้ามาเติมเต็มในชีวิต แต่เวลานี้น้ำที่เคยเต็มแก้ว มันได้ไหลทะลักออกมาเมื่อแก้วใบนั้นแตก แน่นอนแก้วที่มันแตกแล้วไม่สาม
ณ ผับใจกลางเมือง เพื่อนๆ ของเข็มทิศ นัดกันมาพร้อมหน้าพร้อมตาหนึ่งในนั้นคือไอลิน เธอมักจะแอบมองเข็มทิศอยู่เป็นระยะ ความจริงเธอก็เป็นผู้หญิงที่น่าสงสารคนหนึ่ง ที่แอบรักเพื่อนแต่เพื่อนไม่รัก“มึงจะดื่มอะไรนักหนาเข็มทิศ” เธอพูดพร้อมกับดึงแก้วในมือของเขาออก เพราะตั้งแต่เข็มทิศเข้ามานั่งในผับนี้ ชายหนุ่ม
บ้านของมินตรา เมื่อความรักมันบ่มตัวสุกงอม ความฝันอันสูงสุดของผู้หญิงคือการแต่งงาน เมื่อชายหนุ่มที่คบกันมานานเกือบสิบปี จัดเซอร์ไพรส์ในวันเกิดของเธอ มินตราไม่ลังเลเลยสักนิด หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เมื่อเขาบรรจงสวมแหวนลงที่นิ้วนางข้างซ้ายให้กับเธอ ก่อนที่เขาจะจุมพิตลงที่หลังมือของเธอเบาๆ ท่ามก
มินตรา อายุสามสิบปี เธอกำพร้าทั้งบิดามารดา เมื่อทั้งสองเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ หญิงสาวอาศัยอยู่ที่บ้านคนเดียว มินตราอยู่ได้ด้วยเงินประกันและเงินเก็บที่บิดามารดาทิ้งไว้ให้ ซึ่งไม่มากไม่น้อย แต่ก็พอสำหรับที่จะให้เธอเรียนจบปริญญาตรีโดยไม่ต้องดิ้นรนความงามที่ไม่ได้ผ่านการศัลยกรรมบวกกับใบหน้าเรียวจมูกค







