4 ผิดกับที่คิดไว้มาก

เมื่อเมษาออกจากห้องของโซเรนมาแล้ว นางก็เข้ามาในห้องของสกายที่ตอนนี้กำลังนำเสื้อผ้าเข้าไปไว้ในตู้อยู่

"ป้ากลับก่อนนะสกาย ถ้ามีอะไรก็โทรหาป้าได้"

"ค่ะคุณป้า"

"อยู่ที่นี่หนูต้องใช้ความอดทนกับลูกป้านิดนึงนะ เพราะเขายังเสียใจอยู่ อารมณ์เขาอาจจะแปรปรวนได้"

"ค่ะ หนูเข้าใจค่ะคุณป้า"

"งั้นป้าไปแล้วนะ"

"ค่ะ" จากนั้น เมษาก็ลงไปขึ้นรถที่คนขับรถจอดรออยู่

หลังจากที่สกายจัดเสื้อผ้าเข้าตู้เรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็ออกจากห้องนอน แล้วลงไปยังชั้นล่างเพื่อทำงานบ้าน เธอจัดการถูพื้นจัดข้าวของที่ดูรกหูรกตาให้เข้าที่ จากนั้นจึงเข้าครัวไปเปิดตู้เย็นก็เห็นว่าในตู้ไม่มีอะไรเลยนอกจากน้ำเปล่ากับเบียร์ เขาน่าจะสั่งอาหารมากินที่บ้าน ก็ในเมื่อเขาอยู่คนเดียวนี่นา เขาจะซื้อกับข้าวมาทำได้ไง ซื้อกินสะดวกกว่าเยอะ

สกายออกไปหน้าปากซอยเพื่อไปซื้อของสดมาเก็บไว้ในตู้เย็น เพื่อที่จะทำอาหารกินเองและทำให้เขากินด้วย แต่เขาจะกินหรือเปล่าก็ยังไม่รู้

เมื่อสกายทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็ยกออกมากินบนโต๊ะอาหารที่อยู่ด้านนอก เจ้าของบ้านคงไม่ว่าอะไรหรอกนะถ้ามาเห็นเธอนั่งกินข้าวตรงนี้ แต่จะว่าไปนี่ก็หลายชั่วโมงแล้วนะที่เธออยู่ในบ้านหลังนี้ แต่เธอยังไม่เห็นเจ้าของบ้านเลย หรือจะขึ้นไปเรียกให้เขาลงมากินข้าวดี เพราะนี่ก็เย็นแล้ว

หลังจากที่สกายกินข้าวเรียบร้อยแล้วเธอก็ขึ้นไปยังชั้นสองและเดินไปเคาะประตูห้องนอนของเขา

ก็อก! ก็อก! แกร่ก!

หลังจากเคาะประตูไปสองครั้งเธอก็ถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป พลางคิดในใจว่าเขาคงไม่ว่าหรือเขวี้ยงอะไรมาหรอกนะ เพราะคุณป้าบอกว่าอารมณ์เขายังแปรปรวน

ดวงตากลมโตกวาดมองไปทั่วห้องก็ไม่เห็นเขา ก่อนจะก้าวไปที่ระเบียง จึงเห็นว่าร่างสูงยืนหันหลังสูบบุหรี่อยู่ เธอรู้สึกกล้าๆกลัวๆเพราะแค่เห็นแผ่นหลังอันแข็งแกร่งของเขาก็ทำเอาเธอรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาอย่างฉับพลัน เธอรวบรวมความกล้าเอ่ยชื่อของเขา

"สวัสดีค่ะคุณโซเรน"

"..." มือที่คีบบุหรี่จะเอาเข้าปากชะงักเมื่อได้ยินเสียงใสเอ่ยอยู่ด้านหลัง

"ชื่อสกายนะคะ คุณป้าจ้างให้สกายมาดูแลคุณและทำงานบ้านค่ะ"

"..."

"สกายจะมาบอกคุณให้ลงไปกินข้าวค่ะ สกายทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว"

"..."

"ถ้าคุณหิวก็ลงไปกินนะคะ สกายขอตัวค่ะ" พูดจบ เธอก็ออกจากห้องไป และไม่ได้อะไรกับท่าทีของเขา เพราะเธอเข้าใจว่าเขากำลังไม่สบายใจอยู่จึงไม่ถือสา ถึงจะไม่พูดกับเธอก็ไม่เป็นไร เธอพูดอยู่ฝ่ายเดียวก็ได้ ถ้าเขาสบายใจขึ้นเขาคงจะพูดกับเธอเอง เธอแค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ

สิ้นเสียงหวานเอ่ยเจ้าของใบหน้าหล่อนิ่งก็หันมาจึงเห็นว่าเธอออกไปจากห้องพอดี เขาจึงเห็นเพียงแผ่นหลังบางเท่านั้น ถ้าประเมินจากสายตา อายุของเธอน่าจะอ่อนกว่าเขา ซึ่งผิดกับความคิดเขา เขาคิดว่าแม่บ้านที่แม่พามานั้นคงจะมีอายุสามสิบหรือสี่สิบปี แต่ผิดกับที่เขาคิดไว้มาก เพราะดูจากรูปร่างของเธอแล้วอายุน่าจะยี่สิบต้นๆ

มือหนาจัดการบี้บุหรี่กับกระถางต้นไม้แล้วใช้นิ้วชี้เรียวยาวดีดก้นบุหรี่ทิ้งลงถังขยะไป ก่อนจะเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากะจะลงไปข้างล่าง

เรียวขายาวก้าวลงบันไดพลางกวาดสายตามองทั่วบ้านก็ไม่เห็นเธอคนนั้น พลางคิดในใจว่าหรือเธออาจจะอยู่ในห้องนอน ดวงตาคมเลื่อนมองไปทั่วบ้านจึงเห็นว่าบ้านดูสะอาดตา และของถูกจัดไว้เป็นระเบียบ จะว่าไปคนที่เขาจ้างมาทำความสะอาดไม่ได้ทำงานเป็นระเบียบแบบนี้ แต่เขาก็ไม่อยากเซ้าซี้อะไร ช่างปะไร ถือว่าดีกว่าปล่อยไว้โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย

ชายหนุ่มเข้าครัวไปหาของกิน เพราะเธอบอกว่าทำกับข้าวไว้แล้ว พลางคิดในใจว่ากินกับข้าวที่ทำเองที่บ้านบ้างก็ดีเหมือนกัน เพราะเจ็ดเดือนแล้วที่เขาสั่งมากิน บางทีก็รู้สึกเบื่อๆแล้วเหมือนกัน

ชายหนุ่มยกกับข้าวที่เธอทำไว้ออกมาวางบนโต๊ะอาหาร แล้วจัดการรับประทานไป พลางคิดในใจว่ารสชาติอร่อยดี

หลังจากที่เขารับประทานอาหารเสร็จแล้วก็ขึ้นชั้นบนไป กิจวัตรประจำวันของเขาก็มีอยู่เท่านี้คือตื่นเช้ามาอาบน้ำ สั่งของมากิน กินเสร็จก็เข้าห้องนอน เข้าไปดูโซเชียลบ้าง ดูรูปของไอริหรือวิดิโอที่เขากับเธอเคยถ่ายด้วยกัน และรอคอยวันเวลาให้ผ่านเลยไปเพื่อให้ครบหนึ่งปีเร็วๆ เพราะเขายังมีความหวังว่าเธอจะหย่ากับเขาคนนั้นแล้วกลับมาเริ่มต้นใหม่กับเขา ยังเหลือเวลาอีกห้าเดือนแล้วสินะที่จะครบหนึ่งปี อีกไม่นานเกินรอที่เขากับผู้หญิงที่เขารักจะได้อยู่ด้วยกันสักที