Beranda / รักโบราณ / รุ่งอรุณแห่งวันใหม่ / ตอนที่ 8 ข้อเรียกร้องของชิงเถียน

Share

ตอนที่ 8 ข้อเรียกร้องของชิงเถียน

Penulis: ลัยลา
last update Tanggal publikasi: 2026-03-03 16:20:11

จากนั้นชิงเถียนก็แจ้งข้อเรียกร้องที่เธอเตรียมไว้สำหรับครอบครัวตงฉินให้พวกเขาได้รับทราบ

“อย่างแรกเลยคือ หนูต้องการตัดขาดความสัมพันธ์กับสามคนพ่อแม่ลูกนี่ ไม่ขอเกี่ยวข้องอะไรกันอีก”

“อย่างที่สอง หนูต้องการให้พวกเขาย้ายออกจากบ้านของหนูวันนี้เลยค่ะ”

“เดี๋ยวนะ ไม่เกินไปหน่อยเหรอ เราอยู่บ้านนี้มาเป็นปีแล้ว จู่ๆแกคิดจะไล่ก็ไล่กันแบบนี้ได้ยังไงกัน” เจียลี่เอ่ยอย่างไม่พอใจ

“นั่นสิ ถึงอย่างไรเราก็เป็นญาติแกนะ” ผิงอันกล่าว

“ใช่ ฉันเป็นลุงแท้ๆของแกนะชิงเถียน” ตงฉินแย้งขึ้นอีกคน

“ญาติแบบพวกคุณฉันไม่นับหรอกนะ อยู่ด้วยแล้วมีแต่เอาเปรียบคอยสูบเลือดสูบเนื้อ หาผลประโยชน์ใส่ตัวเอง”

“โหดร้ายเลือดเย็นถึงขั้นคิดขายฉันเพื่อแลกเงิน ทรัพย์สินมีค่าและหน้าที่การงาน แบบนี้แล้วยังจะให้ฉันนับญาติด้วยอีกงั้นเหรอ”

“นั่นสิ มีญาติแบบนี้ ยิ่งกว่ามีปลิงดูดเลือดอยู่ติดตัวเสียอีก”

“ใช่ๆ ใช้แรงงานหลานตัวเองอย่างกับทาส”

“บางครั้งยังทุบตีพวกเด็กๆด้วยนะ”

“ทั้งตี ทั้งด่าว่าอย่างหยาบคายเลยล่ะ”

“ไม่ไหว..สมควรตัดขาดไปซะ”

เพื่อนบ้านต่างออกเสียงสนับสนุนชิงเถียนให้ตัดขาดกับครอบครัวตงฉิน

“เรื่องที่สาม ฉันต้องการให้พวกคุณชดใช้เงินพ่อแม่ฉันที่ทิ้งเอาไว้ให้พวกเรากลับคืนมาให้หมด”

“อีกทั้งต้องการค่าชดเชย เป็นค่าจ้างที่พวกคุณมาอยู่อาศัยที่บ้านเรา เอาเปรียบใช้แรงงานพวกเราทุกอย่างด้วย”

“ได้ไงกัน เงินพวกนั้นพวกเราก็เอามาจ่ายค่าเลี้ยงดูเธอกับน้องๆแล้วนี่” ผิงอันค้านขึ้นมาทันที

“แล้วที่พวกเราให้แกทำงานบ้าน ทำนู่นทำนี่ ก็เพราะต้องการจะสั่งสอนให้พวกแกดูแลตัวเองเป็น โตขึ้นจะได้ไม่ลำบากยังไงล่ะ” เจียลี่เอ่ยเหตุผลข้างๆคูๆ

“ตลอดสองปีมานี้พวกคุณไม่เคยให้เงินเราใช้เลยสักหยวน ไม่เคยจ่ายค่าเล่าเรียน หรืออุปกรณ์การเรียนอะไรให้เราทั้งนั้น มีแต่ฉันต้องออกไปทำงานหาเงินมาเอง”

“น้องๆก็ต้องช่วยกันเก็บพืชผักหาของป่าไปขายเพื่อนำเงินมาจับจ่ายใช้สอย ซื้อเสื้อผ้าของใช้จำเป็น”

“อีกอย่างปกติพ่อแม่ก็สอนพวกเราให้ดูแลช่วยเหลือตัวเองอยู่แล้ว เลิกเอาข้ออ้างไร้สาระมาพูดเพื่อให้ตัวเองดูดีเถอะ”

“เงินชดเชยของพ่อแม่ฉันคนละ 8,000 หยวน รวมแล้ว 16,000 หยวน”

“ส่วนเงินค่าจ้างที่พวกเราทำงานทุกอย่าง ดูแลรับใช้พวกคุณ คิดตามอัตราค่าจ้างแรงงานทั่วไป เดือนละ 250 หยวน เป็นเวลาสองปีรวม 6,000 หยวนสำหรับสามคน ฉันและน้องๆทั้งหมด 18,000 หยวน”

“เงินที่พ่อแม่พวกเราเก็บเอาไว้ให้ใช้ที่บ้านอีกทั้งหมดกว่า 25,000 หยวน ซึ่งหวังว่ามันยังคงมีอยู่ครบ ถ้าไม่ครบเชิญพวกคุณจ่ายชดเชยมาได้เลย”

“รวมเงินทั้งหมดที่เราควรได้รับเป็นจำนวน 59,000 หยวน”

“ฉันไม่คิดค่าเช่าบ้านพวกคุณก็ดีเท่าไหร่แล้ว” ชิงเถียนสรุปเอาให้ครอบครัวตงฉินตาเหลือกกันไปเลย

“จะมากไปแล้วนะ เงินบ้าอะไรเยอะแยะขนาดนั้น” เจียลี่เอ่ยอย่างไม่พอใจ

“เจียลี่ เธอผลาญเงินซื้อเสื้อผ้ารองเท้า เครื่องประดับ กระเป๋าและเปลี่ยนใหม่แทบทุกเดือน หมดเงินไปหลายพันหยวนตลอดระยะเวลากว่าสองปีมานี้ ดังนั้นเงินที่ฉันบอกคงไม่มากเกินไปหรอก”

“นอกจากว่า พวกคุณเอาเงินของพ่อแม่เราไปผลาญ” ชิงเถียนเอ่ยอย่างรู้ทัน ทำเอาสามคนพ่อแม่ลูกมีสีหน้าท่าทางร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด

‘ยังดีที่สมุดบัญชีของพ่อแม่ชิงเถียนอยู่ที่เธอ และเจ้าของร่างเดิมฉลาดพอที่ไม่ยอมให้ครอบครัวตงฉินแตะต้องมัน’

“เดี๋ยวนะ เธอรู้ได้ยังไงกันว่าพ่อแม่ตัวเองเก็บเงินเอาไว้ที่บ้าน 25,000 หยวน” ผิงอันโต้แย้ง

“นั่นสิ พูดออกมาลอยๆแบบนี้ไม่ได้นะ” เจียลี่ค้าน ส่วนตงฉินไม่ได้เอ่ยอะไร เพราะพูดไม่ออกเนื่องจากมันเป็นความจริงที่น้องชายกับน้องสะใภ้เก็บเงินไว้ให้เด็กทั้งสามใช้จ่ายตามนั้น

“ฉันมีจดหมายที่พ่อแม่ฝากเอาไว้กับผู้บังคับบัญชาก่อนออกไปปฏิบัติหน้าที่เสี่ยงอันตรายทุกครั้ง ในนั้นระบุรายการทรัพย์สินที่มีเอาไว้ทั้งหมด”

“โดยผู้บัญชาการของพวกท่านเป็นพยานรู้เห็น พวกคุณอยากให้ฉันเชิญมาไหมล่ะ จะได้รู้ว่าพวกคุณทำอะไรกับลูกหลานวีรชนอย่างพวกเราเอาไว้บ้าง”

ชิงเถียนเอ่ยถึงจดหมายที่เจ้าของร่างเดิมเก็บเอาไว้กับตัวซึ่งมีอยู่จริง และเป็นความฉลาดที่เธอไม่ปล่อยให้ญาติเลวๆล่วงรู้

“มะ ไม่ต้อง ไม่ต้องเชิญท่านมาหรอก เรายินดีชดเชยให้เธอทั้งหมดตามนั้นแหละ” ตงฉินรีบเอ่ยขึ้นมาทันที

เพราะหากเรื่องที่ครอบครัวเขาเอาเปรียบ ทำร้ายลูกหลานวีรชนทหารรู้ไปถึงหูเจ้านายระดับสูง พวกเขาคงได้รับโทษหนักเป็นแน่

“เอาล่ะในเมื่อตกลงกันได้แล้วก็ทำตามที่เถียนเอ๋อกล่าวเถอะ” หัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยสรุป เหล่าเพื่อนบ้านส่งเสริมเต็มที่ สุดท้ายครอบครัวตงฉินก็เอ่ยอ้างแก้ตัวอะไรไม่ได้อีก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รุ่งอรุณแห่งวันใหม่   ตอนที่ 60 ความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัส

    หลังกลับเข้ามายังห้องหอชิงเถียนและมู่เฉินยังคงได้ยินเสียงแขกเหรื่อพูดคุยหัวเราะสนุกสนานกันอยู่ด้านล่าง พวกเขาจึงผลัดกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สบายตัวเมื่อสองคนอาบน้ำเสร็จ บรรดาแขกเหรื่อก็ถูกคุณนายหานที่รู้ใจลูกชายกับลูกสะใภ้ดีเชิญกลับกันไปหมดแล้วบรรยากาศสงบเงียบลงเยอะ สองบ่าวสาวจึงจับจูงมือกันออกไปยังระเบียงกว้างที่สร้างต่อกับห้องนอนหลักมู่เฉินยืนโอบกอดชิงเถียนซึ่งเอนตัวพิงหน้าอกกว้างของสามี ทอดสายตาไปยังผืนน้ำในทะเลสาบหยางเฉิงอันงดงามเบื้องหน้า“คืนนี้มองเห็นดวงดาวได้เพียงไม่กี่ดวง แต่กลับมีพระจันทร์ดวงกลมโตส่องแสงสว่างสวยงามมากเลยนะคะ”“ใช่ พระจันทร์ดวงใหญ่สะท้อนกับผืนน้ำในทะเลสาบสวยไม่แพ้หมู่ดาวเลยสักนิด” มู่เฉินกล่าวพร้อมยื่นหน้าเข้าไปวางซุกซบลงบนไหล่บางของภรรยาสาว“เถียนเถียน เข้านอนกันเถอะ” มู่เฉินเอ่ยชิงเถียนรับรู้ได้ทันทีว่าเจ้าบ่าวของเธอต้องการอะไร เธอจึงหันตัวกลับมาหาเขา โอบกอดตอบรับมู่เฉินกลับไป พร้อมแหงนเงยหน้าจ้องสบตาคนตัวโตด้วยแววตาซุกซน“ทำไมคะ คุณง่วงแล้วงั้นเหรอ&

  • รุ่งอรุณแห่งวันใหม่   ตอนที่ 59 จากคนรักกลายเป็นคู่หมั้น

    หลังประกาศตัวคบหากันไม่นาน จากคนรักชิงเถียนก็กลายเป็นคู่หมั้นของมู่เฉินภายในเวลาไม่ถึงสองสัปดาห์ด้วยเหตุผลที่ว่า ‘พวกเธอสองคนรู้จักกันมานานกว่าสามปีแล้ว ไม่จำเป็นต้องรีรออะไรอีก’ ซึ่งเป็นคำพูดจากปากคุณนายหานนั่นเอง ส่วนชิงเถียนนั้นเธอเป็นคนชัดเจนและไม่ชอบเสียเวลาอยู่แล้ว เมื่อรู้แน่ชัดว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกับมู่เฉินก็พร้อมเดินร่วมทางกับเขาไปโดยไม่ลังเล ทางมู่เฉินตอนนี้ก็ได้บทเรียนจากคำพูดของชิงเถียนหญิงสาวที่อายุน้อยกว่าเขาถึง 7 ปี แต่กลับตัดสินใจทำอะไรได้เด็ดขาดรวดเร็วกว่าเขาเยอะครั้งนี้เขาจึงตกลงเรื่องงานหมั้นอย่างรวดเร็ว ทั้งยังคิดขอชิงเถียนแต่งงานหลังเธอเรียนจบ ซึ่งมีเวลาไม่กี่เดือนนี้แล้วหลังชิงเถียนขึ้นมหาลัยชั้นปีสี่ ร้านชุนเฉินที่หมายถึงรุ่งอรุณในฤดูใบไม้ผลิ ร้านอาหารกึ่งคาเฟ่ของเธอก็เปิดให้บริการมาได้ราวครึ่งปีแล้วชิงเถ

  • รุ่งอรุณแห่งวันใหม่   ตอนที่ 58 ไม่ใช่สาวน้อยคนเดิม

    “ให้ฉันรออยู่นานเลยนะคะ กว่าพี่มู่เฉินจะพูดประโยคเหล่านี้ออกมาได้” ชิงเถียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยสบายๆ พร้อมกับรอยยิ้มแฝงอาการล้อเลียนคนตัวโตเบื้องหน้ามู่เฉินฉุกคิดอยู่ครู่หนึ่ง“เธอหมายความว่า เธอรู้มานานแล้วงั้นเหรอว่าฉันรู้สึกยังไงกับเธอ” มู่เฉินถามออกไป“ค่ะ ฉันรู้นานแล้ว และนึกสงสัยอยู่ตลอดว่าทำไมผู้ชายตัวโตอีกทั้งยังเป็นนายทหารกล้าอย่างพี่มู่เฉินถึงไม่ยอมพูดมันออกมาเสียที”ชิงเถียนจงใจพูดจาเย้าแหย่เขา ชอบดูเวลามู่เฉินเขินอายทำตัวไม่ถูกแบบนี้“เป็นเพราะก่อนหน้านี้ฉันคิดว่าเธอยังเด็ก ทั้งยังมีเรื่องการงานให้ทำมากมายจึงไม่อยากรบกวนใจเธอน่ะสิ”“ฮึ ไม่มีอะไรมารบกวนจิตใจฉันในการใช้ชีวิตและทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการได้หรอกค่ะ”‘นั่นสินะ เด็กสาวที่เก่งกล้าสามารถ เฉลียวฉลาดไม่ธรรมดาอย่างชิงเถียนไม่มีทางอ่อนไหวขนาดนั้นแน่’ มู่เฉินเพิ่งจะสำนึกได้ เขาไม่น่าปล่อยเวลาให้เสียเปล่าเลยจริงๆ“แล้วทำไมพี่มู่เฉินถึงตัดสินใจพูดมันออกมาในตอนนี้ล่ะคะ” ชิงเถียน

  • รุ่งอรุณแห่งวันใหม่   ตอนที่ 57 รู้มานานแล้ว

    มู่เฉินตามเข้ามาช่วยชิงเถียนทำอาหารโดยวันนี้เธอตั้งใจว่าจะทำหม้อไฟรวมวัตถุดิบชั้นดีจากทะเลสาบหยางเฉินให้ทุกคนทาน โดยมีหอยกาบ กุ้งสด ปลาหลีฮื้อ ปลาแมนดาริน รวมทั้งปูขนที่จับได้จากทะเลสาบหยางเฉิง ตามด้วยสายบัว รากบัว และยวี่โถว(เผือก)ที่ขุดได้ตามริมฝั่งน้ำ มีผักสดจากสวนของเธออย่างปวยเล้ง ผักบุ้ง ผักกาดขาว แคร์รอต หัวไชเท้า ฟักทอง ข้าวโพดอ่อน เห็ดหอมสด เห็ดหูหนู เห็ดนางรม และเห็ดเข็มทองที่เพาะขึ้นมาเอง จานหลักเป็นหม้อไฟ ตามด้วยหอยขมจากทะเลสาบผัดน้ำมันพริกฮวาเจียว พริกแห้ง ต้นหอม กระเทียมขิงรสชาติจัดจ้าน รายการที่สามเป็นกุ้งผัดใบชาหอมๆเนื้อกุ้งเด้งๆ จานที่สี่เป็นขาหมูตุ๋นใส่เต้าหู้แห้งของดีเมืองซูโจว กับหน่อไผ่อ่อนใต้ดินที่ชิงเถียนนำไผ่พันธุ์ดีมาปลูกเอาไว้ในสวน&nbs

  • รุ่งอรุณแห่งวันใหม่   ตอนที่ 56 มาช่วยทำมื้อเย็น

    คุณนายหานที่เห็นมู่เฉินบุตรชายตัวเองมีสีหน้าวิตกกังวลยามจ้องมองไปทางชิงเถียนซึ่งกำลังพูดคุยอยู่กับชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดีแล้วก็อดพอใจไม่ได้“เป็นไง เริ่มรู้สึกกังวลใจบ้างหรือยังล่ะ”“แกเนี่ยนะ ปล่อยให้แม่คิดกังวลใจคนเดียวอยู่ได้ตั้งนาน ดีเลยคราวนี้ถึงตาตัวเองบ้างแล้ว” คุณนายหานเอ่ยอย่างหมั่นไส้ในตัวบุตรชาย “โธ่แม่ครับ เป็นเพราะผมเห็นว่าเถียนเอ๋อยังเด็ก ที่สำคัญเธอมีสิ่งที่ตั้งใจทำมากมาย ตอนนี้ก็ยุ่งอยู่กับเรื่องเปิดร้านอาหารด้วยจึงไม่อยากรบกวนใจเธอยังไงละครับ” “เออ แล้วไงล่ะ ตอนนี้ก็ยังคิดแบบนั้นอยู่อีกงั้นสิ” “ถ้าอย่างนั้นแกก็ปล่อยให้พ่อหนุ่มนั่นคว้าเถียนเอ๋อไปก็แล้วกัน” “แม่บ้านลู่ไปช่วยฉันทำอาหารสักอย่างสองอย่า

  • รุ่งอรุณแห่งวันใหม่   ตอนที่ 55 ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อม

    ชิงเถียนนั่งพูดคุยกับจางเหว่ยโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังมีสายตาหลายคู่จับจ้องมองอยู่ “อาจิวชายหนุ่มคนนั้นเป็นใครน่ะ” แม่บ้านลู่ที่ไปดักรอสองแฝดเลิกเรียนมาแล้วเอ่ยถามขึ้น ซึ่งตอนนี้พวกเขาทั้งสี่ นำโดยคุณนายหาน แม่บ้านลู่ ชิงหลันและอาจิวกำลังมองไปทางชิงเถียนกับจางเหว่ยที่นั่งจิบชาทานของว่างสนทนากันอย่างเพลิดเพลินทีเดียว “นั่นพี่จางเหว่ยเป็นหลานชายคุณอาเหว่ยอัน เจ้าของร้านหนังสือโม่เป่ยยังไงล่ะครับ”ลู่จิวตอบกลับไป “ที่แท้อย่างงี้นี้เอง หลานชายเจ้าของร้านหนังสือที่ว่าจ้างเถียนเอ๋อแปลเอกสารให้สินะ” คุณนายหานพูดพร้อมพยักหน้ารับรู้ “ใช่ค่ะ พี่จางเหว่ยเรียนจบมหาลัยที

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status