Home / โรแมนติก / รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา / กูก็ไม่ใช่คนดีด้วยสิ NC

Share

กูก็ไม่ใช่คนดีด้วยสิ NC

Author: Moondaytime
last update publish date: 2026-04-19 22:54:56

ตอนที่ 3

กูก็ไม่ใช่คนดีด้วยสิ NC

เพียงฝันเอนร่างลงกับเบาะหนังแท้ ผิวกายร้อนจัดจนเกิดไอน้ำบางบนหน้าผาก เส้นผมยาวสยายยุ่งเหยิง ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเหมือนเปลวไฟกำลังลาม ดวงตากลมโตพร่ามัวเหลือบมองเขาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนริมฝีปากเผยอหอบเบา ๆ

ชายหนุ่มกรามแกร่งขบแน่นจนขึ้นสัน

นี่เขากำลังทำบ้าอะไรอุ้มผู้หญิงที่ไม่รู้จักขึ้นรถ ทั้งที่ปกติไม่ยุ่งกับเรื่องใคร

“แม่งเอ๊ย…วันซวยอะไรขอกูว่ะเนี่ย”

ชายหนุ่มสบถต่ำ กดปุ่มสตาร์ทรถ เสียงเครื่องยนต์สปอร์ตคำรามต่ำคลอไปกับความร้อนที่กำลังก่อตัวในบรรยากาศ

เพียงฝันบิดตัวน้อย ๆ เสียงครางแผ่วหลุดจากริมฝีปากเหมือนคนเพ้อ มือเรียวเริ่มลูบต้นขาตัวเองเพื่อคลายความร้อนที่แผ่ไปทั่วร่าง

“ร้อน…อึดอัด”

เธอพึมพำเสียงสั่นเหมือนละเมอ ก่อนเอื้อมมือไปดึงสายเดี่ยวขึ้นลงอย่างลนลาน

คอปเตอร์เหลือบมองเพียงแว่บเดียวก็รู้สึกเลือดขึ้นสมองทันที เพราะเดรสผ้าซาตินที่เธอสวมร่นขึ้นสูงจนเผยผิวเนียนละเอียดยาวไปถึงต้นขา กล้ามแขนของเขาเกร็งจนเส้นเลือดปูด

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไรเพียงฝันขยับตัวแรงกว่าเดิม มือสั่นระริก ดึงสายเดี่ยวออกจากไหล่จนหลุดลงมา เผยเนินอกเนียนสวยโผล่พ้นผ้าบาง

คอปเตอร์คว้าข้อมือเธอไว้ทันที เสียงเข้มกดต่ำจนแทบกลายเป็นคำสั่ง

“หยุด…อย่าถอด”

เธอหันมาสบตา ดวงตากลมพร่ามัวคลอด้วยน้ำตา ปากสั่นระริก

“ช่วย…ทำให้มันหายที มันทรมาน…”

เสียงแผ่วเหมือนคนอ้อนวอน

คำพูดนั้นเหมือนระเบิดลงกลางอกคอปเตอร์ เขากัดฟันแน่น กดเบรกแรงจนรถสะบัดเล็กน้อย ก่อนดึงเกียร์ไปที่จอดนิ่ง เสียงเครื่องยังคำรามต่ำ แต่เสียงหายใจของเขากลับดังกว่าทุกอย่าง

“กูแม่งก็ไม่ใช่คนดีด้วยสิ”

มือใหญ่ยกขึ้นจับคางเธอ บังคับให้เงยหน้ามอง ดวงตาคมกริบลุกวาวราวกับนักล่า ปลายนิ้วสากไล้จากคางลงมาตามลำคอจนถึงไหปลาร้า ความร้อนจากปลายนิ้วทำให้เธอสะท้านจนเสียงครางหลุดอีกครั้ง

คำอ้อนแผ่ว ๆ นั่นเหมือนน้ำมันราดลงกองไฟ มือหนาของคอปเตอร์กระชากสายเดี่ยวลงจนขาดเสียงดังเดรสซาตินร่นลงกองกับเอว เผยอกสวยที่ตั้งชันจนชายหนุ่มหลุดคำสบถ

“โคตรขาว…ของจริงโคตรน่ากิน”

เขาก้มลงงับยอดอกเม็ดสวยอย่างแรง เสียงครางแผ่วของเพียงฝันสะท้านไปถึงเส้นประสาท

“อ๊า…อื้ม”

ลิ้นร้อนลากวนก่อนดูดดึงแรงจนเกิดเสียง พร้อมรอยแดงที่ประทับเป็นสัญลักษณ์ของการครอบครอง

“อ๊ะ…อื้ม…!”

เธอเผลอแอ่นอกขึ้นรับสัมผัสอย่างห้ามไม่อยู่ มือจิกเบาะหนังจนเล็บแทบแตก ความร้อนซ่านทำให้สติละลายหมดสิ้น

คอปเตอร์ผละริมฝีปากจากอกชุ่มน้ำลาย เลียริมฝีปากตัวเองช้า ๆ ดวงตาคมวาวเหมือนสัตว์ร้าย

“ซิงเหรอ…”

เขาเอ่ยเสียงพร่า นิ้วหนาลากจากหน้าท้องแบนราบลงสู่หว่างขา ลูบผ่านเนื้อผ้าบางที่ชุ่มแฉะด้วยความร้อนเร่าจนเขาหลุดคำสบถอีกครั้ง

“แม่ง…แฉะขนาดนี้แล้วเหรอ”

เพียงฝันสะท้านทั้งตัว เสียงครางหลุดจากลำคอเหมือนอ้อนวอน

“อื้อ…อยาก”

คอปเตอร์เลียมุมปาก รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหี้ยม

“อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน”

เสียงซิปกางเกงถูกดึงลงช้า ๆ ความใหญ่โตที่ดีดผงาดขึ้นทำเอาเพียงฝันเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงแทบหลุดออกจากอก

“ใหญ่จัง…”

เธอสั่นเสียง

“ใหญ่พอจะทำให้มึงครางได้เปล่า”

เขาตอบเสียงพร่า ก่อนถีบเบาะเอนสุด มือใหญ่จับเรียวขาแกร่ง แยกออกจนตึงไปทั้งสะโพก

“อ๊ะ…อื้ม!”

เพียงฝันร้องแผ่ว เมื่อเขากดปลายเอ็นร้อนแนบจ่อช่องทางที่ยังปิดแน่น เสียงหอบของทั้งคู่ดังคลอไปกับกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นกายร้อนแรงจนแทบขาดอากาศหายใจ

“กัดปากไว้ ถ้าไม่อยากให้คนทั้งลานจอดได้ยินเสียงครางของมึง…”

คอปเตอร์กระซิบชิดใบหู ก่อน อัดสะโพกดันเข้าหนักจนเสียงเนื้อกระแทกดัง

เพียงฝันสะดุ้งทั้งตัว ความเจ็บแล่นปราดขึ้นพร้อมกับเสียงหวีดแผ่ว ร่างเล็กเกร็งกระตุก ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตาเพราะความแสบที่แล่นขึ้นในครั้งแรก

“เจ็บ…อื้อ…!”

คอปเตอร์กดหน้าผากแนบซอกคอเธอ กัดฟันจนขากรรไกรสั่น ขณะความรัดแน่นตอดรัดรอบแกนกายทำให้เขาเกือบเสียสติ

“โคตรแน่น…แม่ง…อ๊า”

เขาถอนสะโพกช้า ๆ ก่อนอัดกลับเข้าไปแรงขึ้นกว่าเดิม

เสียงเนื้อกระแทกดังถี่ขึ้นทุกครั้งที่เขากระแทกเข้า ลมหายใจหนักประสานเสียงครางสั่นระริกของเพียงฝัน

“อ๊ะ…เจ็บ! ฮึก”

“อย่าเกร็งสิ…..”

เขากระซิบข้างหู ขณะเร่งจังหวะหนักขึ้น

ร่างสูงขยับสะโพกจนเบาะหนังสั่นระริก แรงกระแทกถี่จัดเหมือนจะฉีกโลกทั้งใบให้เหลือเพียงเสียงเนื้อกระทบกัน

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

พร้อมเสียงครางพร่าที่หลุดออกจากริมฝีปากทั้งสอง ดิบ ร้อน เร้าใจจนไอน้ำลอยเต็มกระจก

“อ๊ะ….อื้ม”

เพียงฝันเกร็งขาสั่นระริก มือจิกแขนแกร่งแน่นจนขึ้นรอย กรีดร้องเสียงสั่น

“อ๊ะ……อื้มมมม!”

ชายหนุ่มคำรามต่ำในลำคอ ความเสียวแล่นขึ้นจนสมองมืดวูบ

“มึงแม่งโครตฟิตเลย อื้ม เสียวฉิบหาย!”

เขากดเสียงต่ำก่อนซอยถี่หนักจนเสียงเนื้อกระแทกกลบทุกอย่าง เสียงครางสอดประสานเหมือนท่วงทำนองบาป

“อ๊า…เสียวโครต”

“อ๊า….”

“อื้ม…กูจะแตก…แม่ง ตอดกูจัง…”

ไม่นาน ร่างทั้งสองกระตุกพร้อมกัน คอปเตอร์กดสะโพกสุดแรงก่อนปล่อยความร้อนลึกเข้าไปสุดปลายทาง เสียงหอบแรงสั่นสะท้านไปทั่วรถ

คอปเตอร์ยันตัวขึ้น ดึงสะโพกออกช้า ๆ เสียงเนื้อกระแทกที่ดังอยู่ก่อนหน้านี้เงียบลงชั่วครู่ แต่แววตาคมกริบที่ก้มลงมามองเต็มไปด้วยความกระหายยังไม่หายไปแม้แต่น้อย เหงื่อเกาะทั่วแผงอกกว้างจนเป็นประกายใต้ไฟหน้าปัด

“แม่งแน่นฉิบหาย…”

เขากัดฟันกรอด ขยับสะโพกเสยอีกทีราวกับจะตอกย้ำ ก่อนถอนออกเต็มแรง เสียงครางพร่าของเพียงฝันหลุดออกมาจากริมฝีปากแดงช้ำที่เผยอหอบ

“อ๊ะ…อื้อ…!”

คอปเตอร์เอนตัวกลับไปนั่งเอกบนเบาะฝั่งคนขับ ดวงตาคมยังจ้องร่างบอบบางที่นอนซบเบาะฝั่งผู้โดยสารเหมือนของเล่นชั้นดี เขาเลียมุมปากพร้อมหัวเราะต่ำในลำคอ

“รู้มั้ย…ทำกูติดใจขนาดไหน”

เพียงฝันยังหายใจแรง หน้าแดงจัดเหมือนเพลิงเผา ดวงตาพร่ามัวมองเขาอย่างไม่รู้จะทำยังไงกับความร้อนที่ยังไม่จาง

มือเล็กเผลอแตะเรียวขาตัวเองเหมือนต้องการบรรเทา เขามองภาพนั้นแล้วเหมือนเชื้อไฟโดนราดน้ำมัน

“ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด”

น้ำเสียงกดต่ำแทบกลายเป็นคำสั่ง คมจนเพียงฝันสะดุ้ง เธอส่ายหน้าแผ่ว

“ฉัน…ไม่ไหวแล้ว…”

คอปเตอร์ยกยิ้มมุมปาก หยิบกระดาษทิชชู่จากคอนโซลข้าง ๆ แล้วโยนทิ้งไปเหมือนไม่จำเป็น มือหนารูดกางเกงตัวเองลงจนความใหญ่โตที่เปียกชุ่มยังคงขึงแน่นพุ่งตรงต่อหน้าเธอ

“ไม่ต้องทำอะไร…แค่นั่งเฉย ๆ แล้วมองกู”

เพียงฝันเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดอกเมื่อเขาโน้มตัวจับคางเธอแหงนขึ้น สายตาคมกริบจ้องลึกจนขนลุกซู่

“เมื่อกี้ยังอ้อนวอนกูอยู่เลย มึงทำให้กูแตกเร็วขนาดนี้ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยเหรอ หื้ม”

เขาเอ่ยเสียงพร่า ปลายนิ้วสากลูบจากปลายคางลงมาตามลำคอเบา ๆ

มือใหญ่ของคอปเตอร์เลื่อนลงกำแท่งแข็งของตัวเอง รูดช้า ๆ ขณะจ้องหน้าหญิงสาวไม่กะพริบ เสียงหอบของเขาหนักขึ้นทุกจังหวะที่มือขยับ

“ถ้าไม่ติดว่ากลัวของมึงฉีก…กูคงเอามึงอีกรอบแล้ว…อ๊า”

เสียงต่ำแหบพร่าขณะที่ความเสียวแล่นขึ้นจนขนลุกทั้งตัว

เพียงฝันเม้มปากแน่น พยายามเบือนหน้าหนีแต่โดนมือหนากดตรึงให้อยู่

“อย่าหลบ…เงยหน้ามองกู!”

น้ำเสียงกดดันจนเธอต้องยอมสบตา ดวงตากลมพร่าเอ่อคลอด้วยน้ำตาผสมความร้อนแรงที่ยังแผดเผา

จังหวะรูดเร็วขึ้น เสียงลมหายใจหอบแรงปนคำสบถแผ่ว

“แม่ง…เสียวฉิบหาย…อึก…”

คอปเตอร์กัดฟันแน่น แผ่นอกขยับถี่ ความตึงที่กักมานานระเบิดในพริบตา

“โคตรได้อารมณ์…อ้าปากหน่อย เบบี๋”

เขาคำรามต่ำ มือใหญ่เลื่อนมากดท้ายทอยเธอให้เงยขึ้น ก่อนปล่อยน้ำกามขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาด้วยแรงกระตุกสุดท้าย เสียงครางต่ำหลุดจากริมฝีปากเขาอย่างห้ามไม่อยู่

พรั่ก! พรั่ก!

ของเหลวขาวข้นพุ่งกระทบเต็มใบหน้าสวย ลากยาวจนไหลซึมตามแก้มและคาง หยดลงซอกอกที่ยังแดงระเรื่อจากรอยดูดร้อนแรงเมื่อครู่

“อื้ม…”

เพียงฝันหลับตาแน่น สะท้านทั้งตัวกับสัมผัสร้อนจัดที่เปื้อนทั่วผิว ใบหน้าสวยแดงช้ำเหมือนเพิ่งถูกตีตรา ขณะที่คอปเตอร์เอนตัวพิงเบาะ แผ่นอกกระเพื่อมแรง สายตาคมยังจ้องผลงานตรงหน้าอย่างกระหายไม่จาง

“อ๊า…เสียวโครต…”

เขากระซิบแผ่ว ปลายนิ้วหนาเช็ดคราบจากแก้มเธอ ก่อนยกมาดูดช้า ๆ ราวกับซ้ำเติมความร้อนที่ยังไม่ดับ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   คนดีขาของพี่ (ตอนจบ)

    ตอนที่ 77คนดีขาของพี่ (จบ)ลมทะเลพัดเบา ๆ คลื่นซัดเข้ามาหายไปตามแนวทรายที่เปียกชื้น ริมชายหาดยามเย็นเงียบสงบ มีเพียงเสียงคลื่นกระทบฝั่งกับเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกันพระเอกโอบกอดร่างบางจากด้านหลัง แขนแข็งแรงโอบรัดอย่างปกป้อง อุ่นไอจากอกกว้างแผ่ซ่านไปทั่วร่างของนางเอก เขาก้มลงหอมขมับเธอเบา ๆ กลิ่นเค็มอ่อน ๆ ของทะเลผสมกับกลิ่นกายที่คุ้นเคยทำให้เธอหลับตาพริ้มอย่างอุ่นใจเสียงทุ้มเอ่ยกระซิบชิดใบหู “ขอบคุณนะ… ที่ยอมรับคนนิสัยไม่ดีแบบพี่”เพียงฝันยกมือขึ้นแตะท่อนแขนของเขาที่โอบกอดเธออยู่แน่น ยิ้มบาง ๆ ทั้งที่น้ำตายังคลอเบ้า“ใครบอกว่าพี่คอปเตอร์นิสัยไม่ดีคะ…” เธอเอ่ยเสียงสั่นแต่หนักแน่น “สำหรับฝัน พี่คอปเตอร์คือคนที่ดีที่สุดเสมอ”เธอค่อย ๆ หันใบหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ดวงตาของเธอเป็นประกายสะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามเย็นที่ทาบลงบนผิวน้ำทะเล “อยู่กับพี่ ฝันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองขาดอะไรเลยค่ะ”คอปเตอร์มองเพียงฝันนิ่งอยู่อย่างนั้น ก่อนที่เสียงทุ้มของเขาจะเอ่ยออกมาแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความรู้สึก“พี่ไม่เคยคิดเลยนะ… ว่าชีวิตของพี่จะมีความสุขได้มากขนาดนี้”เขาเว้นจังหวะเล็กน้อยแล้วกระชับอ้

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   ที่รัก

    ตอนที่ 76ที่รักสองปีต่อมาบนหน้าจอโทรศัพท์ ภาพของคอปเตอร์ปรากฏขึ้นอย่างคมชัด เขานั่งอยู่ในห้องพักต่างประเทศที่มีวิวหิมะอยู่ด้านหลัง เพียงฝันมองแล้วก็ใจหาย เธอเม้มปากแน่นก่อนถามเสียงเบา“แล้วพี่…จะกลับเมื่อไหร่เหรอ”คอปเตอร์ชะงักไปนิด สีหน้าครุ่นคิดก่อนส่ายหน้าเบา ๆ “ยังไม่แน่ใจเลย…เรื่องเรียนมันยังมีรายละเอียดต้องจัดการอีกนิด”เพียงฝันก้มหน้าลง ความผิดหวังฉายชัดบนแววตา เธอเงียบไปไม่กล้าพูดอะไรต่อ ริมฝีปากสั่นเล็กน้อยคอปเตอร์มองแล้วใจหาย รีบยื่นหน้าเข้ากล้อง ทำปากจู๋ใส่แบบกวน ๆ “ยิ้มหน่อยดิ เดี๋ยวพี่ก็ได้กลับแล้ว อย่าทำหน้าเศร้าแบบนั้นสิ”เพียงฝันเม้มปาก พยายามฝืนยิ้มแต่ก็ยังมีแววตาหม่นอยู่ เธอพูดเบา ๆ “หนูแค่อยากเจอพี่เร็ว ๆ …”คอปเตอร์ยกยิ้มมุมปาก ตอบเสียงนุ่มลงกว่าเคย “ก็อยากเจอมึงเหมือนกัน…ทนอีกนิดนะฝัน อีกแป๊บเดียว เดี๋ยวพี่กลับไปเอาให้หายคิดถึงเลย”เพียงฝันหัวเราะเบา ๆ ทั้งน้ำตา ส่ายหน้า “พูดอะไรทะลึ่งอีกแล้ว…” แต่ก็ยอมเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้อย่างที่เขาขอเพียงฝันกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะถามเสียงอ่อยผ่านหน้าจอที่มีใบหน้าคอปเตอร์อยู่ตรงนั้น“แล้ว…พี่จะกลับมาทันตอนหนูรับปริญญาม

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   วันสุดท้าย

    ตอนที่ 75วันสุดท้ายแสงแดดยามเช้าสาดลอดผ้าม่านเข้ามา เพียงฝันขยับตัวเล็กน้อยแต่กลับถูกวงแขนแกร่งกระชับกอดแน่นกว่าเดิม ใบหน้าเธอซุกอยู่กับแผงอกอุ่น เสียงหัวใจของเขาเต้นดังเป็นจังหวะเธอเงยหน้าขึ้นนิดหน่อย เอ่ยเสียงอ้อนปนแผ่ว “ตื่นแล้วเหรอพี่…”คอปเตอร์หรี่ตามองลงมา ยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ มือก็ลูบผมเธอเบา ๆ “อื้ม ตื่นแล้ว แต่ไม่อยากลุกเลย”เพียงฝันทำปากจู๋ใส่ ก่อนจะพึมพำเบา ๆ “เมื่อคืนพี่ทำเอาหนูหมดแรงเลยนะ”เขาหัวเราะในลำคอ ก้มลงหอมหน้าผากเธอหนึ่งทีแล้วกระซิบข้างหู “โทษทีนะ แต่กูก็ยังไม่หายอยากเลยว่ะ”เพียงฝันรีบยกมือทุบอกเขาเบา ๆ หน้าร้อนผ่าวทันที “บ้า! พอแล้วนะ หนูจะไม่ไหวแล้วจริง ๆ”คอปเตอร์ยกคิ้วล้อเลียน กอดเธอแน่นขึ้นเหมือนไม่อยากให้หนีไปไหน “ก็เพราะมึงน่ารักเกินไปไง กูถึงห้ามตัวเองไม่ได้…”เพียงฝันซุกแก้มลงกับอกเขาอย่างอ้อน ๆ ก่อนจะถามเสียงเบา “แล้ว…พี่กลับวันไหนเหรอ”คอปเตอร์ลูบผมเธอเบา ๆ พลางตอบสั้น ๆ “ตอนเย็น”เพียงฝันผละออกนิดหนึ่ง ทำตาโต “ไวขนาดนั้นเชียว…” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเสียดายปนตัดพ้อคอปเตอร์หัวเราะแผ่ว กดจมูกลงแตะที่ขมับเธอ “อื้ม ไวไปหน่อย แต่ก็ยังดีที่ได้

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   คิดถึงNC

    ตอนที่ 74คิดถึงNCคอปเตอร์ผละจูบจากริมฝีปากลงมาที่ซอกคอ เสียงจูบดังพร่ำพร่า ลมหายใจร้อนผ่าวไล้ไปตามผิวขาวจนเพียงฝันตัวสั่นสะท้านมือใหญ่ค่อย ๆ เลื่อนมาปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด จนกระทั่งแหวกออก เผยผิวกายขาวเนียนสั่นไหวอยู่ตรงหน้า เสื้อในลูกไม้สีขาวบางตัดกับผิว ทำเอาดวงตาคมวาวโรจน์ยิ่งกว่าเดิม“สวยฉิบหายเลย…อื้มคิดถึง” เขากระซิบพร่า ก่อนจะดึงเสื้อออกจากตัวเธอ โยนทิ้งไปข้างเตียง แล้วใช้มือใหญ่บีบเต็มทรวงอกขาวอวบบีบขยำจนเพียงฝันสะท้านเฮือก หลุดครางเบา ๆ“อ๊ะ…พี่คอปเตอร์…”จ๊วบ!เขาก้มลงครอบดูดยอดอกที่โผล่พ้นบราออกมา เสียงดูดแรงสั่นสะท้านไปทั้งอก ลิ้นหนาตวัดวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า มืออีกข้างบีบคลึงสลับเคล้นอย่างหื่นกระหายเสียงครางหวานพร่าหลุดจากริมฝีปากเพียงฝันไม่หยุด อ๊ะ…อ๊าาา… ตัวเธอบิดเกร็งไปมาใต้ร่างหนาคอปเตอร์หัวเราะพร่าในลำคอ แล้วค่อย ๆ เลื่อนจูบต่ำลงไปอีก ไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบจนถึงขอบกระโปรงพีท มือใหญ่สอดเข้าใต้ชายผ้า ดึงมันสูงขึ้น เผยกางเกงในลูกไม้บางที่เปียกซึมชื้นไปหมดเขาก้มหน้าลงใกล้ ซับ…เลีย… ปลายลิ้นร้อนลากผ่านเนื้อผ้าบางที่แนบชิดกลีบเนื้ออ่อนไหว เพียงฝันสะดุ้งเฮือก มือรีบปิดปาก

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   สุขสันต์วันเกิด

    ตอนที่ 73สุขสันต์วันเกิดเสียงหัวเราะคุยกันดังขึ้นในห้องคอนโด เพื่อนสองสามคนนั่งล้อมรอบเค้กก้อนเล็ก ๆ ที่มีเทียนปักอยู่ เพียงฝันยิ้มบาง ๆ ตามมารยาทเวลามีใครอวยพร แต่ในใจกลับรู้สึกว่างโหวง“แฮปปี้เบิร์ธเดย์นะเพื่อน ขอให้มีความสุขเยอะ ๆ” “มีแต่คนรัก มีแต่เรื่องดี ๆ นะ”เพื่อน ๆ ผลัดกันพูดอวยพรพร้อมเสียงหัวเราะคิกคัก เธอก็ตอบกลับไปเบา ๆ “ขอบคุณนะทุกคน” แต่ดวงตากลับแอบเหลือบมองโทรศัพท์ที่วางคว่ำไว้บนโต๊ะทุกครั้งที่มันสั่นเบา ๆ ทว่ากลับไม่มีสายเรียกเข้าที่เธอรอคอยวันนี้ทั้งวันพี่คอปเตอร์ยังไม่โทรมาเลยหัวใจที่เคยพยายามเข้มแข็งกลับอ่อนยวบลงอย่างห้ามไม่อยู่ เพียงฝันก้มลงเป่าเทียนให้ดับ ท่ามกลางเสียงตบมือของเพื่อน แต่แววตาเธอกลับหม่นเศร้าอย่างชัดเจนหญิงสาวนั่งคุยกับเพื่อน ๆ เสียงหัวเราะยังดังกลั้วไปกับเสียงเพลงเบา ๆ แต่ใจเธอกลับเหม่อ เพราะโทรศัพท์ยังไม่ดังเสียทีจนกระทั่ง ติ๊ง…ติ๊ง… หน้าจอโชว์ชื่อคอปเตอร์“พี่คอป...โทรมาแล้ว!” เพื่อนคนหนึ่งแซวพลางหัวเราะ เพียงฝันรีบรับสาย ใจเต้นแรง“ฮัลโหล…” เสียงทุ้มอุ่นคุ้นหูดังมาจากปลายสายเพียงฝันเผลอยิ้มทันที น้ำตาเอ่อเล็กน้อย “พี่…โทรมาซะที

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   ยิ้มให้ดูหน่อย

    ตอนที่ 72ยิ้มให้ดูหน่อยเพียงฝันเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ เห็นแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชี ตัวเลขหกหลักทำให้เธอตาโตทันที รีบกดโทรหาคอปเตอร์“พี่! โอนมาทำไมเยอะขนาดนี้ หนึ่งแสนเลยนะ!”ปลายสายหัวเราะห้าว ๆ “ก็อยากง้อไง ถ้าอยู่ใกล้ ๆ ตอนนี้คงจับกดลงเตียงไปแล้วล่ะ”“บ้า! พูดอะไรของพี่เนี่ย” เธอขึ้นเสียงนิด ๆ แต่แก้มกลับร้อนผ่าว “หนูไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย ไม่เห็นต้องง้อเลย”คอปเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงทุ้มต่ำจริงจังขึ้นมา “ไหนมึงเคยบอกว่าถ้ามีอะไรก็พูดตรง ๆ ไง คิดว่ากูไม่รู้เหรอ ว่างอนเรื่องวันนั้น…ผู้หญิงคนนั้นมันก็แค่เพื่อนจริง ๆ”เพียงฝันเม้มปากแน่น ถอนหายใจเบา ๆ “รู้แล้วหรอกน่า…ไม่ได้โกรธขนาดนั้นสักหน่อย พี่จริงจังไปได้”“กับคนอื่นกูอาจไม่จริงจังหรอก” น้ำเสียงคอปเตอร์อ่อนลงอย่างที่ไม่ค่อยได้ยินบ่อยนัก “แต่กับมึง…กูต้องจริงจังหน่อย”ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ เหลือแค่เสียงหัวใจของเพียงฝันที่เต้นแรงขึ้นกว่าเดิมคอปเตอร์หัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ก่อนเอ่ยเสียงกระซิบต่ำ “โอนเงินให้แล้ว ไม่คิดจะให้รางวัลอะไรหน่อยเหรอ”เพียงฝันกลอกตา “แล้วพี่อยากได้อะไรล่ะ”“อยู่คนเดียวใช่ไหม” น้ำเสียงเขาแผ่วล

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   แอบแม่มาหา

    ตอนที่63แอบแม่มาหาแม่เพียงฝันก้าวเข้ามาในห้อง พลางกวาดตามองรอบ ๆ อย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ ออกมา“โห…ห้องใหญ่กว่าที่แม่คิดไว้อีกนะเนี่ย ดูสิ เป็นระเบียบเรียบร้อยกว่าที่คิดไว้เยอะเลย”เพียงฝันหน้าแดงนิด ๆ รีบเกาหัวกลบเกลื่อน “ก็…ก็หนูพยายามเก็บน่ะ”แม่หันไปมองคอปเตอร์แทน น้ำเสียงเจือควา

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   ไหนล่ะรางวัล

    ตอนที่ 57ไหนล่ะรางวัลไฟในห้องสว่างนวล เพียงฝันเดินไปเดินมาจัดของเล็ก ๆ น้อย ๆ บ้างเอาผ้าไปพับเก็บบ้าง เปิดตู้เย็นหาของกินบ้าง ดูยุ่งราวกับแม่บ้านตัวน้อยตรงโซฟาคอปเตอร์นั่งเอนหลัง หนังสือเรียนหนาเตอะเปิดกางอยู่บนตัก แต่ถ้าใครสังเกตให้ดีก็จะเห็นว่าเขาถือมันกลับหัวอยู่ แววตาคมไม่เคยจับที่ตัวหนังสื

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   ปลูกป่ากันเถอะ

    ตอนที่ 34ปลูกป่ากันเถอะเสียงนกป่าขับขานดังเจื้อยแจ้ว แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านยอดไม้ลงมาที่ลานกว้าง กลิ่นอากาศสดชื่นตัดกับความเย็นขึ้นจากหมอกนิสิตทุกคนทยอยตื่นจากเต็นท์ บางกลุ่มยืนบิดขี้เกียจ บางกลุ่มนิ้วขันน้ำไปล้างหน้า ก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมกิจกรรมปลูกป่าเพียงฝันออกมาจากเต็นท์ของคอปเตอร์อ

  • รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา   เพื่อนร่วมห้อง

    ตอนที่ 6เพื่อนร่วมห้องเสียงฝนซัดกระจกนอกตึกจนเกิดเป็นม่านน้ำขาวโพลน เพียงฝันยืนตัวสั่นอยู่หน้าประตูหมายเลข 1807ชั้น18หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบทะลุอก มือกำหูหิ้วกระเป๋าแน่น ฝ่ามือเย็นเฉียบเพราะเปียกฝนแต่เหงื่อยังซึมเพราะความประหม่าห้องนี้…ใช่แน่ แม่ส่งเลขมาแล้ว แต่ว่าทำไมคอนโดหรูขนาดนี่ล่ะ เดือนล่ะกี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status