ว่าที่เมียวิศวะ? 2

“อื้อออ” ฉันก้มหน้างุดเพื่อหลบหนีสายตาของคนที่มองมา และไม่อยากให้เขาเห็นหน้าของฉันที่ตอนนี้มันคงแดงมากแน่ๆ

ผู้ชายคนนี้อันตรายต่อใจฉันเหลือเกิน

“พายไปนะคะ” ฉันบอกทั้งที่ยังก้มหน้าอยู่แล้วก็รีบเดินออกมาทันที

“อ้าว พายรอด้วย” ได้ยินเสียงของปลาทองดังตาม พร้อมกับร่างของเพื่อนที่วิ่งมาหยุดข้างฉัน

ซึ่งฉันนั้นได้แต่เดินก้มหน้ามองทางแล้วก็รีบเดินกลับคณะทันที

“กรี๊ดดดดดดด” พอเดินพ้นออกมาจากโรงอาหารมาถึงสวนหย่อมข้างๆ โรงอาหารก็ได้ยินเสียงกรี๊ดที่ดังขึ้นข้างๆ

พรึบ

“ปลาทองเป็นอะไร” ฉันถามขึ้นแต่เพื่อนฉันก็ยังไม่หยุดกรี๊ด แม้จะไม่ดังมาก แต่ฉันก็กลัวคนอื่นจะแตกตื่น

ฉันรีบเอามือไปปิดปากปลาทองทันที และหันไปมองเพื่อนสองคนที่เดินตามมาอย่างตื่นๆ

“อื้ออออ พะพาย แกไปรู้จักมักจี่กับพี่ครามได้ยังไง” ปลาทองยกมือขึ้นมาจับมือฉันออกจากปากแล้วถามฉันขึ้นอย่างตื่นเต้น

“เอ่ออ คือว่า” ฉันอ้ำๆ อึ้งๆ เพราะไม่รู้จะบอกเพื่อนไปยังไงตั้งแต่แรกเริ่ม

“เขาจีบแกเหรอ” ข้าวหอมถามขึ้น

“ไม่รู้” ฉันส่ายหน้าดิก เพราะไม่รู้เหมือนกันว่าที่เขาพูดกับเพื่อนเขานั้นเขาจริงใจแค่ไหน

“โอ้ยยย ไม่ต้องเสียเวลาคิด เขาจีบแกชัวร์” ปลาทองว่าขึ้นแล้วหันมาทำหน้าจริงจังใส่ฉันเหมือนจะบอกว่า แกต้องเชื่อฉัน

“อย่างงั้นเหรอ” ฉันครางรับในลำคอ แม้ว่าจะพยายามบอกตัวเองว่าเขาคงพูดเล่น แต่ใจฉันก็คิดไปไกลเหมือนกัน

“ว่าแต่พวกแกรู้จักเขาด้วยเหรอ” ฉันถามขึ้นอย่างสงสัย เพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะรู้จักเขา ดูท่าแล้วเขาก็น่าจะเป็นคนดังแน่ๆ เพื่อนฉันถึงรู้จัก แต่ก็นะ หน้าตาระดับนั้น สาวๆ ก็คงกรี๊ดกันไม่พัก

“เดี๋ยวนะ นี่แกไม่รู้จักพี่เค้า?” เซรีนถามฉันขึ้นแล้วทำหน้างงๆ

ฉันส่ายหน้าให้เพื่อนไป

“ไปอยู่วัดไหนมาถึงไม่รู้จัก ขนาดฉันยังรู้จักพี่เขาเลย” ข้าวหอมว่าขึ้นอย่างเอือมๆ

แต่ก็จริงว่าเขาคงดังมาก เพราะขนาดคนที่ไม่ค่อยสนใจใครอย่างข้าวหอมยังรู้จักเขานี่ก็ไม่ธรรมดานะ

“เห้อออ ฉันจะบอกให้เอาบุญนะแม่ชี นั่นน่ะ พี่คราม พี่ปีสาม เฮดว๊ากสุดโหดของวิศวะ ผู้ชายขึ้นชื่อว่าโหดและก็หน้านิ่งที่สุด เขาเรียน วิศวะการบิน” เซรีนถอนหายใจแล้วพูดขึ้น

“และที่สำคัญ ตามข่าวแล้วเห็นฮอตแบบนั้น เขาไม่เคยมีข่าวกับผู้หญิงคนไหนหรือสนใจผู้หญิงคนไหนเลย ขนาดเพื่อนในกลุ่มเขาที่ชื่อลินินเขายังไม่สนใจ ฉันว่าทุกคนก็พึ่งเห็นว่าเขามายุ่งกับแกคนแรกนี่แหละ” ปลาทองพูดขึ้นตามหลังเซรีน

ฉันเม้มปากแล้วทำท่าคิดหนัก เพราะตอนนี้สมองตีกันไปหมดแล้ว

เขาเป็นคนดัง หล่อขนาดนั้น จะมาสนใจฉันเหรอ

“โอ้ยยยย ใจจะวาย นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย ได้เห็นพี่ครามตัวเป็นๆ แถมตอนนี้เขายังมาจีบแม่ชีประจำกลุ่มอีกต่างหาก” ปลาทองพูดขึ้น

“สงสัยที่เขาไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นคงเพราะชอบแบบแม่ชีเราแน่ๆ” เซรีนก็สมทบขึ้นอย่างเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย

ทีอย่างนี้ล่ะสามัคคีกันจริงๆ เพื่อนฉัน

“น้อยๆ หน่อยเถอะ” ข้าวหอมหันไปมองเพื่อนที่ทำหน้าเพ้ออยู่ข้างๆ อย่างเอือมๆ

อย่างน้อยก็มีข้าวหอมล่ะนะที่อยู่ข้างฉัน

“แต่ว่าฉันฟินตอนที่พี่เขาลูบหัวแกอ่ะพะพาย” แต่ว่าฉันมองเพื่อนฉันผิดไปจริงๆ เมื่อข้าวหอมหันมามองฉันแล้วพูดขึ้นพร้อมทำหน้าเพ้อไม่ต่างจากสองคนนั้น

“นั่นสิแก ตั้งใจเรียนนะ” เซรีนก็ยกมือขึ้นลูบหัวข้าวหอมแล้วพูดขึ้นเสียงเข้มเหมือนจะพยายามเลียนแบบพี่คราม

ซึ่งเพื่อนทั้งสามไม่ได้ดูหน้าฉันเลยว่าตอนนี้เป็นยังไง ฉันว่าตอนนี้มันคงแดงมากแน่ๆ

ไม่ได้โกรธเพื่อนนะ

เขิน

“พี่เขาอ่อนโยนกับแกมาก” ปลาทองเอามือขึ้นมาประสานกันแล้วยกขึ้นไว้กลางอกแล้วทำหน้าเพ้อๆ

“ชัวร์เลย” ข้าวหอมพูดขึ้น

“ชัวร์อะไร” ฉันถามขึ้นงงๆ

แต่แล้วเพื่อนฉันก็หันไม่มองหน้ากันแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม

จากนั้นก็หันมามองฉันแล้วพูดขึ้นพร้อมกัน

“ก็ชัวร์ว่าพี่เขาจีบแกไง”

“เตรียมตัวเป็นซ้อได้เลย” ข้าวหอม

“เตรียมใจไว้ให้ดีเถอะ ว่าที่ซ้อวิศวะ” เซรีน

“ว่าที่เมียวิศวะ” ตบท้ายด้วยปลาทองที่พูดขึ้น

แต่คำพูดนั้นทำเอาฉันตาโต

“มะ เมียเมออะไรปลาทอง พายไม่คุยด้วยแล้ว” ฉันรีบสะบัดหน้าหนีเพื่อนแล้วเดินไปทางตึกเรียนตัวเองทันที

แต่ก็ไม่วายมีเสียงแซวตามมา

พวกเพื่อนบ้าาา

งื้อออออ

-----------

เม้นติชม กดไลค์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ