ตอนที่ 3 ความรับผิดชอบ

รมย์นลิน ค่อยๆลืมตาขึ้น รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งเนื้อทั้งตัวแต่ก็ยิ้มออกมาเพราะความสุขในตอนกลางดึกที่ผ่านมาเป็นสิ่งที่เธอพอใจมากที่สุด เธอค่อยๆลุกนั่งทั้งๆที่ร่างกายยังเปล่าเปลือย และมองไปรอบๆ

จากนั้นบุคคลที่เธออยู่กับเขาตั้งแต่ในสถานบันเทิงแห่งนั้นก็ยังอยู่เขานั่งอยู่ข้างๆกำลังเท้าคางมองมาที่เธอพร้อมกับส่งยิ้มให้เธอเมื่อเธอหันไปมองเขา

รมย์นลิน นั่งนิ่งมองตาเขาอยู่ชั่วครู่ เธอจะทำยังไงในเมื่อเธอก็คิดแค่ว่าเขาเป็นแค่คู่นอน เธอพยายามคิดหาวิธีปฏิเสธเขา ให้นุ่มนวลที่สุด

"เป็นไงบ้างครับ คุณพอใจไหม?" น้ำเสียงนุ่มทุ้มถามขึ้นขณะที่เธอกำลังคิดหาวิธีเอาตัวรอดจากผู้ชายคนนี้

แต่แล้วเธอก็คิดได้เธอรีบลุกขึ้นและหยิบชุดชั้นในตัวจิ๋วขึ้นมาสวมและใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็วพร้อมกับเดินไปยืนต่อหน้าเขา

กระเป๋าใบเล็กถูกหยิบขึ้นมาและเปิดออกอย่างช้าๆ จากนั้นเธอก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าของเธอในทันที

"ขอพร้อมเพย์หน่อย QR code หรือเลขบัญชี ฉันจะโอนเงินค่าตอบแทนให้ " รมย์นลินพูดขึ้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ไม่เหมือนกับรมย์นลินในตอนกลางคืนที่เร่าร้อนที่ผ่านมา

ภูผานิ่ง อึ้งกับคำพูดของเธอเขาค่อยๆลุกขึ้นและยืนประจันหน้าของหญิงสาวที่ดูจะเรียบตึงมองเขานิ่ง

"เร็วๆฉันไม่มีเวลา ฉันต้องรีบไปทำงานอีก" รมย์นลินเร่งเร้าให้เขารีบบอกเลขที่บัญชีมา

ภูผายังคงยืนนิ่งมองหน้าของหญิงสาว เขายังคงประทับใจในรสรักของเธอในยามค่ำคืนที่ผ่านมาแต่พอในตอนสายเธอกลับเปลี่ยนไปเหมือนเป็นคนละคน

"นี่ ฉันไม่มีเวลามาคุยกับคุณมากมายเท่าไหร่นะ ฉันไม่มีเงินสดติดตัว แต่ถ้าคุณให้เลขบัญชีฉันมาฉันก็พร้อมที่จะโอนให้คุณอย่างคุ้มค่า เร็วๆ" รมย์นลินพูดขึ้น

"นี่คุณไม่ได้รู้สึกอะไรกับเรื่องของเราเลยหรือไง?" ภูผาถามขึ้น

"จะรู้สึกอะไร เราก็แค่สนุกกัน เอาอย่างนี้ นี่เบอร์โทรของฉัน ถ้าคุณอยากได้เงินโทรมาหาฉันก็แล้วกันฉันไม่มีเวลาเสวนากับคุณ ขอตัว"

รมย์นลินใช้ลิปสติกเขียนเบอร์โทรของเธอติดไว้ที่กระจก และเดินออกไปอย่างไม่สนใจใยดีภูผาเลยแม้แต่นิด ภูผาได้แต่อึ้งและมองตามหลังหญิงสาวที่เปิดประตูและเดินออกไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเขาสองคนในตอนกลางดึกที่ผ่านมา

เมื่อรมย์นลินออกไปแล้วภูผาได้แต่หันมามองเบอร์โทรศัพท์ที่หญิงสาวทิ้งไว้ให้ เขาถอนหายใจสักครู่และหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา

📱"คุณนพดล เอาเบอร์โทรเบอร์นี้ไป ตรวจสอบให้ผมหน่อยว่าเจ้าของเบอร์โทรเป็นใคร มีประวัติเป็นมายังไง และทำงานที่ไหน " เมื่อคุยโทรศัพท์จบเขาก็วางสาย จากนั้นก็เดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปทำความสะอาดร่างกาย

ขณะที่น้ำไหลผ่านฝักบัวมากระทบกับเนื้อตัวของเขา ความรู้สึกเสียวซ่านยังคงคุกรุ่นอยู่อย่างไม่สร่างซา ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาลืมเธอไม่ลงแล้วจริงๆ เธอไม่เหมือนผู้หญิงทั่วๆไป ที่จ้องจะมาจับเขาเพื่อเงิน แต่กับเธอคนนี้ไม่ใช่ เขาจะต้องพิสูจน์ ว่ารมย์นลินคนนี้ ไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปอย่างแน่นอน

ภูผายิ้มออกมาขณะที่น้ำจากฝักบัวไหลผ่านร่องกล้ามหน้าท้องแกร่งของเขา ..

จบตอนที่3