ร่านรักร้าย

เสียงดนตรีในสถานบันเทิงเเห่งหนึ่ง ดังอึกทึกไปพร้อมกับการโยกตัวไปมาอย่างสนุกสนาน ความมึนตึงจากการดื่มทำให้หัวใจเคลิบเคลิ้มไปกับความสนุกในยามค่ำคืนภายใต้ที่อโคจรในยามราตรี

รมย์นลิน หญิงสาวผู้เฉิดฉายในทุกค่ำคืน แห่งห้วงทิวาราตรี เธอเป็นที่รู้จักของนักเที่ยวมากมาย ความสนุกทำให้เธอต้องมาปลดปล่อยอารมณ์ในสถานที่แห่งนี้ ในทุกค่ำคืน

หญิงสาวนั่งลงอย่างหอบเหนื่อย พร้อมกับยกเครื่องดื่มขึ้นเพื่อจะบรรเทาอาการดับกระหาย หลังจากที่ออกไปปล่อยอารมณ์กลางฟลอร์ตรงนั้น อยู่ๆแก้วที่กำลังจับขึ้นมากลับถูกชนด้วยแก้วอีกใบ

เป๊ง!~~

รมย์นลินหยุดและมองหน้าชายหนุ่มคนนั้น ด้วยแววตาสงสัย

"ยินดีที่รู้จักครับ คุณ .." ชายหนุ่มถามขึ้นด้วยแววตาอ้อร้อ ทำให้รมย์นลินยกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจ

"รมย์นลินค่ะ เรียกว่า ลิน ก็ได้ค่ะ " ใบหน้าหวานตอบออกมาพร้อมรอยยิ้มที่ตราตรึงไปด้วยเสน่ห์ ดวงตาเฉี่ยวคมกลมโต มองมายังเขาพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ

"ถ้าไม่รังเกียจ ผมขอนั่งข้างๆได้มั้ยครับ?" คำพูดที่ดูสุภาพออกจากปากของเขา แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะตอบรับ เขากลับนั่งลงข้างๆพร้อมกับเบียดเสียดกับเธอในที่นั่งตรงนี้ที่อาจจะเป็นมุมอับผู้คนไม่ค่อยมองมา

หญิงสาวมองเขาตาไม่กระพริบพร้อมสายตาเย้ายวนเชิญชวนมองเขาอย่างไม่ยับยั้งชั่งใจ ความมึนตึงทำให้เธอกำลังจะทำในสิ่งที่ไม่ยั้งคิด

มือของชายหนุ่มค่อยเลื่อนขึ้นมาจับที่ต้นขาของเธออย่างช้าๆและค่อยๆบีบนวดลูบไล้ จนตัวของเธอเริ่มสั่นไหว เธอหลับตาพริ้มเพราะรู้สึกถึงอารมณ์ความใคร่ในจิตใจขึ้นมา เสียงกระซิบข้างๆหูทำให้เธออมยิ้ม

"ผมชื่อ ภูผา หรือเรียกผมสั้นๆว่าภูก็ได้ครับ" คำพูดที่รื่นหูทำให้รมย์นลินหลับตาพริ้ม พร้อมกับมือใหญ่ลูบไล้ชอนไชเข้าไปใต้ขอบกางเกงในจีสตริงตัวบาง นิ้วมือค่อยๆซอกซอนเล่นวนเวียนกับเจ้าจุดสงวนที่ตอนนี้มันทำให้เธอรัญจวนและเคลิบเคลิ้มไปมาอย่างลืมตัว จนเริ่มมีน้ำเหนียวหนืดติดตามนิ้วยาวเรียวของภูผา เขายกมันขึ้นมา พร้อมรอยยิ้มพอใจ

รมย์นลินยิ้มออกมาพร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยอารมย์เร่าร้อน เรื่องพวกนี้เธออาจจะผ่านมาเยอะ แต่ครั้งนี้ ผู้ชายคนนี้รับอารมณ์เธอได้ไวกว่าทุกคน มันรู้สึกถึงความอิ่มเอมกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

รมย์นลินยิ้มตอบรับในสิ่งที่ภูผากระทำ ตอนนี้เธอไม่มีสิ่งใดต้องอาย ในเมื่อเขาก็ต้องการเช่นเดียวกับเธอ เธอก็ย่อมตอบสนองอย่างถึงที่สุด

รมย์นลินหลุบตาต่ำลงพร้อมยื่นมือบางลงไปยังเป้ากางเกงของภูผาสายตายังคงจดจ้องกันด้วยความปราถนาที่แรงกล้า นิ้วเรียวยาวค่อยๆรูดซิปกางเกงลงอย่างช้า จากนั้นมือบางก็ค่อยๆสอดแทรกเข้าไปจับเจ้าส่วนสงวนที่ตอนนี้มันชักจะสู้มือเธอ

เสียงกระเส่าทุ้มลึกที่เต็มไปด้วยอารมณ์ดังขึ้นไปพร้อมกับมือของอีกฝั่งที่มุดซอกซอนเข้าไปขยี้จุดอ่อนที่สุดในร่างกายของเธอ ต่างคนต่างมองหน้าที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของกันและกัน จนสุดท้ายก็ต้านแรงแห่งความต้องการนั้นไม่ไหว

รมย์นลินดึงเจ้าส่วนแข็งขืนขึ้นมาภายใต้มุมอับที่มืดสลัวในส่วนของที่นั่งตรงนั้น เธอค่อยๆลุกขึ้น และเบี่ยงจีสตริงตัวเล็กไปมุมข้างขา จากนั้นเธอไม่รอช้า ลุกขึ้นนั่งคร่อมเจ้าส่วนแข็งขืนนั้นของภูผา และค่อยๆดันมันเข้าไปในร่องรักที่เปียกชื้นของตัวเอง

เมื่อพร้อมแล้วร่างบางเริ่มโยกตัวช้าๆและบิดไปมาพร้อมกับภูผาที่สองมือกุมบั้นท้ายงอนงามด้วยความเสียวซ่านเกินที่ตัวเองจะต้านไหว

"ฉันชอบ..อ๊ะส์ !! แบบนี้" เสียงกระเส่าปนเสียงพูดดังขึ้นข้างๆหูของภูผา

"ถ้าชอบ ..ก็กระแทกแรงๆเลยครับ อ๊ะส์!" ภูผาพูดขึ้น พร้อมก้มลงดูดเลียสองเต้าที่มันแต่งตึงชูช่อให้เขาต้องจัดการ

จากนั้นริมฝีปากของทั้งคู่ก็บดจูบกันอย่างเร่าร้อนและรุนเเรง โดยไม่สนใจเลยว่าจะมีคนเห็นหรือไม่ นาทีนี้ ความต้องการมันสุดโต่งแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ในมุมมืดมุมอัพของสถานบันเทิงแห่งนี้เต็มไปด้วยดนตรี และความรื่นเริงของคนมากหน้าหลายตา แต่ทว่ากลับมีชายหญิงกำลังร่วมรักกันอยู่ตรงนั้นอย่างถึงพริกถึงขิง แต่กระนั้นกลับไม่มีใครสังเกตุ เมื่อสุขสม ทั้งคู่ก็ลุกขึ้น เพราะความต้องการนั้นยังคงไม่อิ่มเอม และจับมือกันไปยังโรงแรมหรูเพื่อทำสิ่งที่ต้องการให้เสร็จสิ้น อีกครั้ง

จบตอนที่1