น้ำตาตกใน

“อะ..โอ๊ย ..โอย..ยย”

ฉันร้องครางอย่างเจ็บปวด เมื่อความเจ็บจากการถูกเขาทับ และขยับตัววุ่นวายทำให้ทั่วร่างประท้วงว่าให้อยู่นิ่งๆ ได้แล้ว

ตัวฉันเริ่มสั่นจนน้ำตาคลอคลองขึ้นมา แล้วพยายามส่งสายตาขอความเห็นใจจากเขาออกไป ทำให้สายตาดุดันของอเล็กซ์ถึงยอมอ่อนลงและขยับออกจากตัวฉันลงไปด้านข้าง

ฉันใช้โอกาสนี้ร้องโอดโอยเพิ่มอีกหน่อย เพื่อหลอกให้เขาสงสารเห็นใจฉันอีกนิด และไม่มาหาเรื่องฉันที่นอนเจ็บอยู่

“ยังเจ็บอยู่หรือครับ”

ฉันพยักหน้าเบาๆ เป็นการยืนยัน แถมบีบน้ำตาให้ไหลออกมาได้อีกสองเม็ด แล้วแกล้งทำท่าออดอ้อนออเซาะเขาอย่างเอาตัวรอดว่า

“ฮืออ..พรายฝันร้ายค่ะ น่ากลัวมากเลย”

สายตาเคลือบแคลงใจของเขาที่หรี่ลงมองมา คล้ายกับกำลังประเมินว่า ฉันแกล้งทำหรือเปล่า

“งั้น เดี๋ยวพี่นวดยาให้นะครับ”

นวดตรงไหน?

ตรงก้นเหรอ...ไม่มีทาง!

“มะ ไม่เป็นไรค่ะ พรายดีขึ้นแล้ว ยังไม่ต้องทายาหรอกค่ะ”

ฉันรีบปฏิเสธเขาทันที แต่...

“พรายไม่ต้องอายพี่หรอกครับ มากกว่านี้ พี่ก็เห็นมาหมดแล้ว เดี๋ยวพี่ไปหยิบยาก่อน..”

“ไม่ค่ะ ไม่ต้อง”

ฉันรีบเอื้อมมือดึงเสื้อเขาไว้ จนต้องร้องโอดโอยจริงๆ ที่ขยับตัวเร็วเกินไปจนเจ็บ...ก้น

เขาหันกลับมา แต่มาพร้อมตลับยาสีขาวในมือด้วย แล้วอุ้มฉันให้นอนคว่ำอย่างเบามือ

ฉันที่พยายามปฏิเสธทุกทาง ก็ทำได้แค่ยอมให้เขาเลิกกระโปรงชุดนอนขึ้นอย่างแสนอับอาย

ก้นงามงอนเนียนขาวของฉันถูกเปิดโชว์ท้าทายสายตาคมๆ ของเขา จนฉันไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดไว้ที่ไหนอีกแล้ว ได้แต่อดทน แล้วก็อดทนต่อไปเท่านั้น

ยามเขาใช้นิ้วปาดยาขี้ผึ้งสีขาวขุ่นแล้วค่อยๆ แยกร่องก้นของฉันออก เพื่อจะทายาตรง...

ฉันไม่อาจทนสาธยายออกไปให้หมดสิ้นได้ เอาเป็นว่าที่ตรงนั้น...ตรงปากทางเข้า..?

หรือว่าเป็นทางออกกันแน่นะ..?

ช่างมันเถอะ...

จนเขาแต้มยาขี้ผึ้งเย็นๆ ลงตรงจุดนั้น แล้วถูวนเบาๆ อย่างทนุถนอม

ปลายนิ้วของเขาให้ความรู้สึกดี จนความเจ็บปวดผ่อนคลายลงเกินกว่าครึ่ง ทำให้ฉันหลับตาพริ้มลงซึมซับการเอาใจใส่ของเขาอย่างเต็มที่

แม้ความอายยังอยู่ แต่ก็ต้องแกล้งทำหน้าให้หนาขึ้นเพื่อกลบความอายเอาไว้

“ดีขึ้นมั๊ยครับ”

เขาถามมา แล้วฉันก็ตอบกลับไป

“ดีค่ะ พ..พอแล้วค่ะ”

เขาถอนมือออกจากก้นฉันแล้วเก็บตลับยา ก่อนจะกลับมานอนลงข้างฉันอีกครั้ง

เอ่อ กระโปรงชุดนอนยังไม่ถูกดึงกลับ ก้นของฉันยังตากอากาศเย็นๆ ในห้องจนหนาววูบวาบไปหมด เขาลืมปิดให้หรือเปล่า

จนฝ่ามือใหญ่ผ่าวร้อนวางนาบลงมาแล้วลูบเบาๆ ที่ก้นเนียนลื่นของฉันเล่น...

นั่นไง! เขาไม่ได้ลืม

ฉันเหล่หางตามองเขา ก็เห็นเขานอนท้าวแขนมองลงมา มีรอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่บนริมฝีปากสีเข้มอีกด้วย

ฉันหนาวเยือกในใจ ตาบ้านี่ ยิ้มทีไรภัยพิบัติเกิดขึ้นทุกที

คราวนี้จะหาเรื่องอะไรอีกล่ะ?

“พี่มีอะไรให้พรายดูด้วยล่ะครับ”

ริมฝีปากสีเข้มแย้มยิ้มอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างเตียงมากดทัชหน้าจอ

ฉันขมวดคิ้ว ไม่อยากจะสนใจว่าเขาจะให้ดูอะไร

จนเสียงจากโทรศัพท์ดังขึ้นคล้ายเป็นเสียงของคลิปวีดีโอ

“อ๊ะ พี่วิน เบาๆ หน่อยค่ะ พิมเจ็บนะ”

เสียงพิมนี่ ฉันรีบหันไปทันที แต่เขาไม่ได้หันหน้าจอโทรศัพท์มาให้ดู ฉันเลยได้แต่ฟังเสียงที่ดังออกมาต่อไป

“ซี๊ดด แฮก แฮก เบาหน่อยค่ะ แรงไปแล้ว..”

ใจฉันวูบโหวง เมื่อได้ฟังเสียงที่ใครฟังก็รู้ว่า เขาสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่

“อืมมม ดีค่ะ ดีมากเลย อย่าเพิ่งเร่งนะคะ...แบบนั้นแหละ พิมชอบพี่วินที่สุดเลย”

"......"

ฉันหลับตาลง ในใจฝาดเฝื่อนแหลกสลายเหมือนถูกคนบีบขยำหัวใจอย่างรุนแรง ได้แต่ทนฟังเสียงการร่วมรักของแฟนตัวเองกับเพื่อนรัก ที่แอบกินกันลับหลังฉันแล้วได้แต่สะเทือนใจ

จอโทรศัพท์ถูกวางนอนไว้ตรงหน้า พอฉันลืมตาก็เห็นภาพที่ทำให้ในอกเหมือนจะหายใจไม่ออก

ในคลิปที่ถูกถ่ายมา สองร่างกำลังพัวพันกันอย่างถึงพริกถึงขิง ฉันจ้องมองพี่วินในจอโทรศัพท์ แอบมีความหวังเล็กๆ ในใจว่านี่อาจจะเป็นคนหน้าคล้าย ก็พี่วินรักฉันจะตาย ต้องไม่มีทางนอกใจฉันแน่ๆ

ตอนเจอพี่วินครั้งล่าสุดที่คอนโด เขายังบอกเลยว่า รูปถ่ายของเขากับผู้หญิงคนอื่นที่ฉันได้มา มันเป็นแค่รูปตัดต่อ

ฉันเบิกตาจ้องดูในคลิปโทรศัพท์ จนมีช่วงขณะหนึ่งที่เขาหันหน้ามาให้กล้อง ฉันได้แต่มองนิ่งงันไป เพราะนี่เป็นใบหน้าคมเข้มของพี่วินแน่นอน

หลังจากนั้นฉันก็หูดับ ไม่ได้ยินอะไรอีก เหมือนกับว่าร่างกายมันพยายามปกป้องจิตใจไม่ให้ถูกทารุณไปมากกว่านี้

ฉันฝืนให้น้ำตาไหลย้อนกลับเข้าไปในหัวใจ ไม่ยอมร้องไห้ออกมา แล้วหลับตาลงอย่างอ่อนแรง

มีเพียงเสียงทุ้มเบาเท่านั้น ที่กระซิบผ่านเข้ามาในหูฉันอย่างปลอบประโลมว่า

“พรายมีพี่อยู่ ไม่ต้องเสียใจนะครับ”

ฉันปล่อยใจให้ว่างเปล่าล่องลอยไป เหมือนร่างที่ไร้วิญญาณ

... ความรัก ...ก็อาจเป็นแค่...สายลมที่พัดผ่านไปเท่านั้น

..........

ตั้งแต่วันนั้น ฉันไม่มีน้ำตาแม้ซักหยดที่จะไหลออกมา และร่างกายของฉันก็กลับมาเกือบปกติได้อีกครั้ง

อเล็กซ์ดูแลฉันเป็นอย่างดี เขาเหมือนจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย และดูใส่ใจอ่อนโยนขึ้นมากกว่าเดิม

สงสัยจะกลัวว่าฉันเห็นคลิปวันนั้นแล้ว จะทำใจไม่ได้จนสติแตกกลายเป็นบ้าไป

ไม่หรอก...

เพราะฉันเคยผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง ที่พอเห็นรูปพี่วินมีอะไรกับคนอื่น ก็ทำให้ฉันสติแตกไปซื้อผู้ชายมานอนด้วยเพื่อเอาคืน จนชีวิตหักเหต้องโซซัดโซเซมาจนถึงญี่ปุ่นนี่ยังไงล่ะ

ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาไปได้คลิปพวกนั้นมาจากไหน แต่เจตนาที่เขาเอามาให้ดู ฉันก็รู้ดีว่า เขาอยากทำให้ฉันลืมพี่วินไปซะ

ฉันต้องขอบคุณเขาด้วยซ้ำ ที่ทำให้ฉันตาสว่างจากคนสองคนที่รวมหัวมาหลอกกัน

แต่...

อเล็กซ์เขาก็ไม่ใช่คนดีอะไร เพราะทั้งหมดที่เขาทำกับฉันแบบนี้ ทำให้ฉันต้องรู้ให้ได้ว่า เขาต้องการอะไรจากฉันกันแน่

อย่าได้ลืมเชียวว่า เขาเป็นคนลักพาตัวฉันมาที่ญี่ปุ่นนี่..

เมื่อทอดสายตาออกไปที่สวนสวยจากหน้าต่างห้องพักผ่อน แล้วถึงเห็นร่างเล็กๆ แต่ดูสดใสงดงามของยัยตุ๊กตา กำลังเดินผ่านประตูเรือนเข้ามาพร้อมผู้ติดตาม

ยัยมานามิ คู่หมั้นของอเล็กซ์นี่ นางมาอีกทำไม?

ยัยนั่นเห็นฉันนั่งอยู่หลังหน้าต่าง ก็โบกไม้โบกมือให้อย่างกับสนิทสนมกันมานาน

ฉันไปสนิทกับนางตั้งแต่เมื่อไหร่?

แป๊บเดียวนางก็เข้ามาถึงในห้องที่ฉันนั่งพักผ่อนอยู่ ส่งเสียงทักทายแบบเป็นกันเองอย่างสดใส

"เป็นไงบ้างคะ หายดีแล้วรึยัง ฉันมาเยี่ยมคุณโดยเฉพาะเลยนะคะ"

"....."

เมื่อความเงียบจากฉันคือการไล่คนทางอ้อม แต่นางกลับยิ่งฉีกยิ้มให้มากยิ่งขึ้นแล้วลงนั่งข้างกัน ปากสีแดงสดก็พูดเจื้อยแจ้วเข้าหูฉันว่า

"ได้ดูคลิปที่ฉันส่งให้อเล็กซ์รึยังคะ แซ่บจนตาค้างเลย ..ว่ามั๊ย?"

ว่าแล้ว นางมาหาเรื่อง!!

"....."

**********