ข้อเสนอ

"หลักฐาน..?"

"ก็หลักฐานที่บอกว่าผมโกงคุณยังไงล่ะครับ"

ฉันกระพริบตาปริบๆอีกครั้ง

แล้วเขาก็ทำท่าแบมือบ๋อแบ๋ใส่ฉัน แล้วมองฉันทั้งตัวก่อนจะพูดว่า

"ไม่มีอะไรเลย"

ก็จะเอาอะไรไปมี หลักฐานก็มีแต่เอกสารกู้ยืมเงินที่เขาได้เปรียบกว่า

ฉันเลยคอตกอย่างเจ็บใจ แต่พอก้มลงมองตัวเองถึงเพิ่งจะรู้ว่า นั่งแก้ผ้าเถียงกับเขาอยู่ก็ตกใจจนร้องกรี๊ดรีบเอาผ้าห่มขึ้นมาปิด

ตาบ้านี่ ก็ไม่ยอมบอกกันบ้างเลย แก้ผ้ากลางวันกับแก้ผ้าตอนกลางคืน มันคนละอารมณ์กันเลยนะ

แถมตอนนี้ฉันก็มีสติครบถ้วนแล้ว ยิ่งเห็นสายตาแวววามของเขาที่มองมาก็ยิ่งรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบไปหมดเลย

"เอายังไงดีครับ"

เขาเร่งถามมา ทำให้ฉันต้องเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาอย่างอับจนหนทางและขอร้องเขา

"อย่าเพิ่งให้เรื่องไปถึง สน. ได้มั้ยคะ หนูรู้ว่าพี่คงรำคาญ แต่ว่าหนูจะพยายามหาเงินมาจ่ายค่าตัวพี่จนครบแน่นอน หนูแค่ขอเวลาหน่อยได้มั้ยคะ"

"ยังไงล่ะครับ"

น้ำเสียงเขาดูอ่อนลง จนฉันใจชื้นขึ้นจนเริ่มกล้าพูดต่อรอง

"หนูขอผ่อนได้มั้ยคะ รับรองว่าหนูไม่หนีแน่นอน"

"คงไม่ได้หรอกครับ"

ฉันกำลังจะร้องไห้แล้ว และเขาก็ถอนหายใจอีกครั้งคล้ายเริ่มอ่อนใจ

"ปกติถ้าลูกค้าไม่พร้อมชำระเงิน เราก็พอมีวิธีอยู่บ้าง.."

ฉันหูผึ่งทันที รีบเด้งตัวถามเขาอย่างเริ่มเห็นทางรอดแล้ว

"วิธีอะไรคะ"

แต่สายตาคมที่จดจ้องมากลับทำฉันหนาวๆร้อนๆยังไงก็ไม่รู้

"มันอาจจะซับซ้อน คุณคงรับวิธีนี้ไม่ได้ ผมว่า..."

"ถ้าทำให้หนูชดใช้หนี้ได้ ก็ลองบอกมาก่อนได้มั๊ยคะ"

ฉันไม่มีทางยอมให้โอกาสทองนี้หลุดไปอย่างแน่นอน ยังไงก็คงจะดีกว่าโดนจับเข้าคุกหรอกนะ

ดูเขาทำท่าชั่งใจ ฉันก็ยิ่งเร่งเร้าอีกครั้ง

"บอกมาเถอะค่ะ หนูจะพยายามทำให้ทุกอย่างเลย"

เขาหรี่ตาลง ก่อนจะขยับเอาเข่าข้างหนึ่งวางลงบนที่นอน แล้วยื่นตัวเข้ามาใกล้ฉันจนสายตาเราประสานกัน

"ถ้าคุณอยากใช้หนี้จริงๆ มาเป็น.. "

ฉันจ้องริมฝีปากบางสีเข้มของเขาอย่างรอคอยคำตอบ

"ผู้ดูแล ..ให้ผม..ดีมั้ย?"

ห๊ะ! อีหยังฟระ

ฉันทำหน้าไม่เข้าใจ แล้วทวนคำของเขาอีกครั้ง

"ผู้ดูแล ..เหรอคะ"

เขาพยักหน้า สายตาดูจะวิบวับลับลมคมในยิ่งขึ้น

เป็นฉันที่คิดว่า ผู้ดูแล คงคล้ายๆกับคนดูแลผู้สูงอายุตามเนิร์สเซอรี่หรือเปล่านะ

ฉันมองเขาขึ้นลงอีกครั้งอย่างงงๆ ดูเขาก็ยังไม่แก่นี่ แล้วจะเอาผู้ดูแลไปดูแลอะไร

หรือว่าหมายถึง คนรับใช้ คอยดูแลงานบ้านเรื่องทั่วๆไป ประมาณว่าเขาต้องการแม่บ้านใช่มั๊ยนะ

เหมือนกับไปกินข้าวที่ร้านแล้วไม่มีเงินจ่าย ก็เลยต้องไปล้างจานชดใช้แทนค่าข้าว เขาเลยอยากให้ฉันเอาแรงงานตัวเองไปใช้หนี้เขานี่เองล่ะมั๊ง

"นานมั๊ยคะ"

ต้องถามเรื่องนี่ก่อนเลย ไม่ใช่เอาเราไปคอยรับใช้ทั้งปีทั้งชาติไม่จบไม่สิ้น

"หนึ่งปีครับ"

ฉันสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ ถ้าเทียบกับเงินตั้งสามล้านกว่า หนึ่งปีนี่ก็เท่ากับตกเดือนละประมาณสามแสน

เป็นผู้ดูแล เงินเดือนมากกว่างานประจำที่ทำอยู่ไม่รู้ตั้งกี่เท่า ตอนนี้กำลังอยากลาออกพอดี ทำไมดูแล้วฉันน่าจะได้เปรียบนะ

แล้วถ้าครบหนึ่งปีจะขอเขาต่ออายุงานออกไปอีกได้มั๊ยอ่ะ รายได้ดีเวอร์ขนาดนี้ เขานี่มันขาทองคำชัดๆ

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ฉันรีบยิ้มหวานอย่างประจบประแจงทันที แล้วพูดจ๋อยๆว่า

"ต้องเซ็นต์เอกสารตรงไหนคะ"

ดูเขายกยิ้มมุมปากที่ดูร้ายกาจ แต่ทำคนมองใจละลายแล้วละลายอีกจนไม่ทันเห็นความผิดปกติอะไร

"คุณไปแต่งตัวก่อนดีมั๊ยครับ ขอผมเตรียมเอกสารสักครู่"

ฉันพยักหน้ารับ แล้วมองดูเขาที่ไปหยิบชุดคลุมสีขาวมายื่นให้ ฉันก็รีบลงจากที่นอน แต่แข้งขากลับอ่อนแรงจนทรุดลงไปกองกับพื้น

ฉันที่ยังงงงันกับตัวเองก็ถูกเขาอุ้มกลับขึ้นมาบนเตียงอีกครั้ง

"เป็นอะไรครับ"

เสียงที่ถามมามีความกังวลเจืออยู่ แต่ฉันที่พอจะรู้แล้วว่าเป็นอะไรก็ยิ้มแห้งเหี่ยวไปให้เขา

"ขาแข็งค่ะ คงเพราะเอ่อ..."

เพราะถูกเขาจับฉีกขาอ้ากว้างทั้งคืน กล้ามเนื้อขามันคงหมดแรงแล้วน่ะสิ แต่จะให้บอกเขาตรงๆฉันขอตายดีกว่า

"ตรงไหนครับ"

เขาเข้ามาจับขาฉันไว้แล้วบีบนวดให้ แต่ฉันรีบปฏิเสธวุ่นวาย

"มะ ไม่ต้องค่ะ หายแล้ว พอแล้วค่ะ"

"แน่ใจนะครับ"

ดูเขาจริงจังมากจนฉันต้องพยักหน้าอย่างแข็งขันตาม เขาถึงยอมปล่อยมือ

ฉันลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ใช้แรงกายแรงใจทั้งหมดที่มีแสดงให้เขาเห็นว่าฉันโอเค แล้วกวาดตามองหาเสื้อผ้าที่ตกกระจายอยู่บนพื้นก่อน

แล้วก็เห็นกองเสื้อผ้าตกอยู่ห่างจากเตียงตั้งไกล ฉันโหย่งตัวเองอย่างเก้ๆกังๆจนไปถึง สงสัยจริงๆว่าโดนเขวี้ยงมา หรือถูกถอดทิ้งไว้ตั้งแต่ตรงนี้

เมื่อคืนก็เมามากจนจำรายละเอียดยิบย่อยได้ไม่หมด

ตาบ้านี่โยนชุดดิออร่าสุดรักสุดหวงของฉันไว้อย่างนี้ได้ยังไง ตัวนี้แพงมากเลยนะ ฉันรีบก้มลงรวบมาไว้ในมืออย่างทนุถนอม แล้วเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำด้วยความรู้สึกหลากหลาย

ใจนึงก็ราวกับยกภูเขาออกจากอกได้แล้ว ที่เขามีทางออกในการใช้หนี้ให้ แต่อีกใจก็ยังหน่วงๆว่ามันดีแล้วหรือ

งานผู้ดูแล หรือเรียกง่ายๆว่าคนใช้ ฉันจะทำได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ลำพังแค่ทำความสะอาดห้องในคอนโดของตัวเองแค่เดือนละครั้งยังขี้เกียจเลย

เมื่อเข้าไปในห้องน้ำแล้วถอดชุดคลุมออก ในขณะที่เดินผ่านกระจกบานใหญ่ฉันก็ต้องชะงักทันที

"โอ้ มาย ก็อดดด..."

ฉันร้องแต่เอามือปิดเสียงไว้

สภาพ..!!!

ฉันมองตัวเองที่มีรอยจ้ำๆสีแดงกระจายเต็มตัวไปหมด ราวกับโดนดูดมาทั้งตัว ผิวขาวๆแสนสวยของฉันตอนนี้มันคืออะไร..?

ตาบ้านั่นเล่นกับร่างกายของฉันจนถึงขนาดนี้เลยหรือเนี่ย

ฉันรีบตรวจดูจนทั่วตัว ทั้งข้างหน้า ข้างหลัง ข้างบน และข้างล่าง

โดยเฉพาะกลีบดอกไม้ทั้งสองกลีบ ที่บวมฉึ่งจนแค่แตะเบาๆก็แสบไปถึงทรวง

หนอย คิดค่าตัวคืนละตั้งสามล้าน แต่ทำฉันซมซานขนาดนี้

ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวทันที เพราะฉันต่างหากที่ควรเป็นคนต้องเรียกค่าเสียหาย..!

 

**********