แชร์

Chapter 2 Again (1/2)

ผู้เขียน: หญิงเพียว
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-03-06 11:43:52

ทิม ธนนท์ ลูกชายคนเดียวของท่านทรงยุทธ ไพศาลยศ นักการเมืองใหญ่ ดีกรีนักแข่งรถชื่อดังที่คว้าแชมป์มาแล้วหลายสนาม และยังเคยสร้างชื่อเสียงให้ประเทศ เป็นทั้งเซเลบริตี้ที่สาว ๆ ทั้งในและนอกวงการต่างจับจ้องอยากได้เขาเป็นเจ้าของจนตัวสั่น

โพรไฟล์ดีขนาดนี้ทว่าชีวิตจริงกลับหาความสุขไม่ได้เลยสักวัน และพาลทำให้คนที่เข้าไปเกี่ยวข้องโดยไม่ตั้งใจอย่างเธอพลายไม่เป็นสุขไปด้วย!

“เฮ้อ!”

“เป็นอะไรขิม ถอนหายใจอย่างกับทำข้อสอบไม่ได้” เสียงเรียกจากเพื่อนสาวทำคนถอนหายใจหนักอกดึงสติตัวเองกลับมาได้อีกครั้ง เธอละสายตาจากหน้าจอแอพพลิเคชั่น มองผ่านข้อความที่มารดาส่งมาให้แล้วหันมาสนทนากับเพื่อนต่อ

“เธอมันหัวกะทิของรุ่นเลยนะ อย่ามาถอนหายใจแรงอย่างนี้ ฉันไม่สบายใจ” ปิงลี่ เพื่อนชายใจสาวที่ประคองเกรด 3 ต้น ๆ มาตลอดยกมือขึ้นกุมอก เพราะยายคนติวสอบให้ถอนหายใจดัง

เขมมิกา หรือสายขิม นักศึกษาเรียนดีว่าที่เกียรตินิยม ผู้ครองเกรดเกือบ 4 มาตลอดถอนหายใจหลังออกจากห้องสอบ มันหมายความว่ายังไง!

“โอ้ย เปล่า เราไม่ได้ถอนหายใจเรื่องสอบ”

“โอเค แล้วไป!”

“แล้วแกถอนหายใจเรื่องอะไร” น้ำฝนผู้เป็นเพื่อนสาวถามต่ออย่างเป็นกังวล “เรื่องที่บ้านอีกแล้วเหรอ”

สายขิมพยักหน้าตอบรับ

“เฮ้อ..!”  เรื่องที่บ้านอีกแล้ว แต่มันไม่ใช่บ้านเธอนี่สิ ความจริงมันไม่ควรเกี่ยวอะไรกับเธอเลยด้วยซ้ำ หากก็ต้องทำตามคำสั่งมารดา

“ไม่อยากกลับบ้านเลย” สายขิมบ่นอุบ ความจริงช่วงนี้เอขอมารดาว่าจะมานอนหอพักนักศึกษาเพราะว่าเป็นช่วงสอบ

สอบเทอมสุดท้ายในชีวิตการเป็นนักศึกษา เพราะเธอกำลังจะจบมหาวิทยาลัย เออยากใช้ชีวิตช่วงนี้กับเพื่อนและอยากจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด หากสุดท้ายก็ต้องโดนตามกลับบ้านจนได้ ทั้งที่ยังสอบไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ

“เอาน่าแก นี่ก็เรียนจะจบแล้ว เหลือสอบอีกแค่สองวิชา อีกหน่อยก็ค่อยหาสมัครงานให้ได้ไว ๆ นะ จะได้มีชีวิตอิสระเป็นของตัวเองสักที”

“นั่นสิ เดี๋ยวพวกเราช่วยหาให้” ปิงลี่ให้กำลังใจ

“ขอบใจนะพวกแก...” หญิงสาวมองเพื่อนด้วยนัยน์ตาขอบคุณและซาบซึ้งใน หากทว่าเพฉับพลัน...

“...แต่ฉันได้งานแล้วค่ะ!” เสียงใสโอ้อวดทำเอาเพื่อนรักที่เพิ่งเป็นห่วงเพื่อนอดเบะปากหมั่นไส้ไม่ได้

“จ้า!/จ้า!” สองเสียงประสานกัน รู้หรอกน่าว่ามีบริษัทดังพร้อมรับเข้าทำงาน แต่ช่วยเห็นใจเพื่อนที่ยังไม่รู้ชะตากรรมเพราะยังไม่มีงานรองรับและยังไม่รู้ชะตากรรมหน่อยได้ไหม!

“ฉันกลับก่อนนะ” สายขิมลาเพื่อน ร่างผอมเพรียวลุกขึ้นยืนแล้วหอบข้าวของตนขึ้นรถแท็กซี่ไป จุดหมายคือบ้าน...

ไม่สิ... คฤหาสน์ต่างหาก

คฤหาสน์หลังนั้น... หลังที่เธอไม่ได้อยากอยู่เลยสักนิดแต่ก็ต้องอยู่ทุกวันที่ไม่มีเรียน ไม่มีกิจกรรมสำคัญ เพราะต้องช่วยทำงานตอบแทนบุญคุณข้าวแดงแกงร้อนของพวกท่าน ไม่ว่าจะเป็นมารดาเธอหรือเจ้าของบ้านอย่างท่านทรงยุทธ

“สวัสดีค่ะป้าน้อย”

“อ้าว คุณขิมกลับมาแล้วเหรอคะ เป็นไงบ้าง วันนี้ทำข้อสอบได้ไหม”

หญิงสาวยิ้มรับแล้วอ้าแขนกอดป้าน้อย สายตาอบอุ่นและน้ำเสียงใจดีของป้าน้อยและพี่ ๆ แม่บ้านอีกหลายคน คงจะเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เธอยังอดทนอยู่ที่บ้านหลังนี้ต่อไปได้

“นี่ใครคะ” สายขิมยืดอกถาม ท่าทางชูคอแล้วยิ้มกริ่มทำเอาแม่บ้านสูงวัยพากันหัวเราะขำ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ร้ายห้ามรัก   Chapter 3 Proud (2/2)

    และแล้ววันสุดท้ายของการสอบก็มาถึง สายไหมสอบเสร็จตั้งแต่ช่วงเช้าเนื่องจากสอบแค่วิชาเดียว วิชาสุดท้ายช่วงบ่ายเธอจึงมาห้างกับเพื่อนสนิทเพราะตกลงกันไว้ว่าจะมากินปิ้งย่างเกาหลีฉลองให้หนำใจ“ช่วงอ่านหนังสือสอบฉันแทบกินอะไรไม่ลงเลยแก วันนี้ขอยัดห่าเอาให้ฉ่ำ” คนบอกช่วงสอบกินอะไรไม่ได้เพราะเครียดกำลังหยิบปูดองเข้าปากแล้วทำสีหน้าราวกับอร่อยมาก“จ้า... กินอะไรไม่ลงเนอะ งั้นก็กินเยอะ ๆ แล้วเลี้ยงด้วยนะคะ”“โอ้ยสบายมาก วันนี้ทำข้อสอบได้แบบมั่นใจมาก ๆ ถือว่าแทนคำขอบคุณที่ขิมมันติวให้ละกัน ฉันเลี้ยงเอง”“ไม่เอา ไม่เป็นไร หารกันเหมือนเดิมนั่นแหละ ดีแล้ว” สายขิมแย้ง“งั้นพี่ขอเลี้ยงเองนะครับ” เสียงทุ้มละมุนจากชายหนุ่มบางคนเรียกสายตาของทั้งสามสาวให้หันไปมอง แล้วทั้งหมดก็ต้องแย้มยิ้มดีใจ“พี่นพ มาได้ยังไงคะเนี่ย” สายขิมเบิกตาเมื่อเห็นนพวิทย์ “ไม่ทำงานเหรอคะ”“ทำค่ะ แต่ได้ข่าวว่ามีเด็กมาแอบกินปิ้งย่างเลี้ยงฉลองสอบเสร็จ เลยลางานช่วงบ่าย กะว่าจะมาเป็นเจ้ามือให้ซะหน่อย” นพวิทย์เอ่ยพลางนั่งลงข้างสายขิมเพราะน้ำฝนที่นั่งข้างสายขิมตั้งแต่ต้นลุกขึ้นและย้ายไปนั่งฝั่งปิงลี่อย่างรู้งาน“ยินดีมากเลยค่ะพี่นพ”“ช่าย

  • ร้ายห้ามรัก   Chapter 3 Proud (1/2)

    เสียงทุ้มกระแทกแดกดันดังขึ้น เรียกสายตาคู่สวยให้หันไปมองร่างสูงใหญ่ที่เดินลงมาหยุดที่บันไดขั้นสุดท้าย ในมือของเขายังถือแก้วไวน์“ทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของบ้าน”“สวัสดีค่ะ” สายขิมยกมือไหว้ตามมารยาท หากแต่การกระทำนั้นกลับทำให้ชายหนุ่มหมั่นไส้หนักกว่าเก่าเพราะยายเด็กนี่ยังคงนิ่ง แม้จะยกมือไหว้เขาแต่กลับไม่หันมาสบตากันด้วยซ้ำ ปล่อยผ่านทุกคำพูดกระแทกแดกดัน ราวกับเขาเป็นอากาศธาตุที่เธอไม่จำเป็นต้องใส่ใจนัก“จองหอง”“...” สายขิมเช็ดปากแล้วลุกขึ้นเก็บจานอาหารของตัวเองเดินผ่านหน้าชายหนุ่มที่ก้าวเข้ามาใกล้เลยไปยังครัวเพื่อเก็บล้างจานอาหาร โดยไม่คิดสนใจจะต่อปากต่อคำกับลูกชายเจ้าของบ้าน“สายขิม!”“อ๊ะ!”เพล้ง!“ว๊าย!” แม่บ้านพากันกรีดร้องตกใจเมื่อสายขิมโดนมือหนากระชากแขนจนเสียหลัก ร่างเล็กเซจนหน้าเกือบคะมำ แถมจานชามยังร่วงลงแตกกระจาย“ทำอะไรของคุณ!” หญิงสาวแหวใส่เจ้าของการกระทำหยาบคายด้วยความไม่พอใจเขาจะต่อว่า ดาทออะไรก็ตามเธอทนได้ ก็แค่ไม่ให้ค่าให้ราคา ทำเป็นลมผ่านหูไป แต่หากมีการถึงเนื้อถึงตัว ทำร้ายร่างกายกันเกิดขึ้น เธอรับไม่ได้และจะไม่ทนเป็นผู้ถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียวด้วย“ฉันพูดด้วย ไม่ได้ยินหร

  • ร้ายห้ามรัก   Chapter 2 Again (2/2)

    “ก็หนูขิมของป้าไง ทำได้อยู่แล้ว เก่งอยู่แล้ว ใช่ไหม ๆ” ป้าน้อยยกสองนิ้วโป้งให้หญิงสาวที่ตนเอ็นดูเหมือนลูกเหมือนหลานคนหนึ่งก่อนจะจูงมือสายขิมให้เดินไปที่โต๊ะรับประทานอาหาร“มา ๆ ป้าเตรียมน้ำส้มคั้นไว้ให้ คั้นสด ๆ เมื่อกี๊นี้เลย อร่อย หวาน อมเปรี้ยวนิด ๆ ชื่นใจเชียวล่ะ ถือว่าเป็นรางวัลให้คนเก่งของป้านะคะ”“ขอบคุณมากค่ะป้า” หญิงสาวรับมาแล้วยกดื่มรอดเดียวเกือบหมดแก้ว “อ้า... ชื่นใจ”“อ้อ คุณขวัญเธอไลน์มาสั่งป้าไว้ค่ะ ว่าให้ป้าบอกหนูขิมว่าหลังจากสอบเสร็จ ก็ให้ย้ายกลับเข้ามาอยู่บ้านเลยทันทีค่ะ”จากที่ยิ้มจนตาหยีสายขิมก็หน้าเจื่อนลงทันที แบบนี้เธอต้องรีบทำงานเก็บเงินและหาซื้อบ้านเป็นของตัวเองสักหลัง อยากจะไปทำงานไกล ๆ ชะมัดฉับพลันเสียงข้อความก็ดังจนสายขิมต้องกดอ่าน เพราะเป็นข้อความของมารดาMom : ฝากดูด้วยล่ะ จับตาดูมันให้ดีเข้าใจไหม“จับตาใคร?” สายขิมได้แต่ย่นคิ้วสงสัย“คุณทิมมั้งคะ” เสียงป้าน้อยตอบโดยที่ไม่ต้องอ่านข้อความนั้นยังได้“คุณทิม? คุณทิมกลับมาแล้วเหรอคะป้า” คราวนี้สีหน้าสายขิมมีแววหนักใจ“ค่ะ เพิ่งกลับมาเมื่อบ่ายนี้เองค่ะ ยังไงหนูขิมก็ต้องดูแลตัวเองด้วยนะคะ” ป้าน้อยเตือนด้วยความเ

  • ร้ายห้ามรัก   Chapter 2 Again (1/2)

    ทิม ธนนท์ ลูกชายคนเดียวของท่านทรงยุทธ ไพศาลยศ นักการเมืองใหญ่ ดีกรีนักแข่งรถชื่อดังที่คว้าแชมป์มาแล้วหลายสนาม และยังเคยสร้างชื่อเสียงให้ประเทศ เป็นทั้งเซเลบริตี้ที่สาว ๆ ทั้งในและนอกวงการต่างจับจ้องอยากได้เขาเป็นเจ้าของจนตัวสั่นโพรไฟล์ดีขนาดนี้ทว่าชีวิตจริงกลับหาความสุขไม่ได้เลยสักวัน และพาลทำให้คนที่เข้าไปเกี่ยวข้องโดยไม่ตั้งใจอย่างเธอพลายไม่เป็นสุขไปด้วย!“เฮ้อ!”“เป็นอะไรขิม ถอนหายใจอย่างกับทำข้อสอบไม่ได้” เสียงเรียกจากเพื่อนสาวทำคนถอนหายใจหนักอกดึงสติตัวเองกลับมาได้อีกครั้ง เธอละสายตาจากหน้าจอแอพพลิเคชั่น มองผ่านข้อความที่มารดาส่งมาให้แล้วหันมาสนทนากับเพื่อนต่อ“เธอมันหัวกะทิของรุ่นเลยนะ อย่ามาถอนหายใจแรงอย่างนี้ ฉันไม่สบายใจ” ปิงลี่ เพื่อนชายใจสาวที่ประคองเกรด 3 ต้น ๆ มาตลอดยกมือขึ้นกุมอก เพราะยายคนติวสอบให้ถอนหายใจดังเขมมิกา หรือสายขิม นักศึกษาเรียนดีว่าที่เกียรตินิยม ผู้ครองเกรดเกือบ 4 มาตลอดถอนหายใจหลังออกจากห้องสอบ มันหมายความว่ายังไง!“โอ้ย เปล่า เราไม่ได้ถอนหายใจเรื่องสอบ”“โอเค แล้วไป!”“แล้วแกถอนหายใจเรื่องอะไร” น้ำฝนผู้เป็นเพื่อนสาวถามต่ออย่างเป็นกังวล “เรื่องที่บ้านอี

  • ร้ายห้ามรัก   Chapter 1 Comeback (2/2)

    “ใกล้เลือกตั้งแล้ว มึงกลับมาอยู่บ้านซะไอ้ทิม อย่าให้กูต้องพูดซ้ำ” ท่านทรงยุทธเอ่ยเพียงเท่านั้นก็ลุกเดินออกไป ไม่สนใจสายตาดุดันของธนนท์อีก“มีไอ้ห่านี่อยู่ จะไปก่อเรื่องอะไรอีกได้วะพ่อ” ธนนท์เตะเข้ากับขาโต๊ะจนเสียงดังลั่น เรียกสายตาของทรงยุทธให้โฟกัสไปยังข้อเท้าบุตรชายตั้งแต่เกิดเรื่องจนต้องใส่กำไล em[1] เขาก็ถูกจำกัดเสรีภาพจนแทบขยับตัวไม่ได้ ทุกวันนี้ก็ใช้ชีวิตอยู่แค่ในคอนโด ดีที่อยู่ใจกลางเมือง มีสถาบันเทิงและห้างในรัศมีที่ศาลอนุญาตจึงใช้ชีวิตไม่ลำบากนักแต่ถ้าไม่ย้ายกลับมาอยู่บ้าน เขาคงเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก“กูให้คนจัดการเปลี่ยนพิกัดและเพิ่มระยะเริ่มรัศมีแล้ว มึงจะไปไหนมาไหนได้ไกลกว่าเก่า แต่มึงต้องอยู่บ้าน เท่า นั้น!”ธนนท์ที่รู้ว่าคราวนี้บิดาเอาจริงและเขาก็คงขัดคำสั่งไม่ได้ก็ได้แต่กระแทกลมหายใจอึดอัด ขายาว ๆ เหยียดขึ้นแล้วถีบโต๊ะกลมทรงเตี้ยตรงหน้าเข้าอย่างจังอีกครั้ง“ว๊าย!” เสียงกรีดร้องของขวัญจิราดังขึ้นเพราะโต๊ะตัวนั้นเกือบกระแทกขาของเธอในตอนที่ลุกตามท่านทรงยุทธมา“ไอ้ทิม!”“อะไร!” ธนนท์ตะคอกกลับนัยน์ตาดุดันและพฤติกรรมของเขาที่ไม่เถียง ไม่คัดค้านเรื่องการต้องกลับมาอยู่บ้านท

  • ร้ายห้ามรัก   Chapter 1 Comeback (1/2)

    “คุณท่านรออยู่ครับ” เสียงเรียกสติดังขึ้น ทำใบหน้าหล่อคมขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่พอใจ หลังจากที่ยืนทอดมองคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตนไม่ได้กลับมาร่วมปี“เออ!” เขากระแทกลมหายใจก่อนจะพาขาเรียวยาวก้าวตรงไปยังห้องโถงใหญ่ที่ใคร ๆ ก็มักบอกว่าสวยงามราวกับราชวังหากทำหรับเขาแล้วก็ไม่ต่างคุกติดแอร์ดี ๆ นี่เอง“ไงครับ” ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งโซฟาหรู ยกขาเรียวยาวขึ้นมาไขว่ห้าง แขนสองข้างพาดพนัก ใบหน้าหล่อดูไม่ยี่หระเท่าไหร่ ดวงตาคู่คมจ้องชายสูงวัยที่อยู่ตรงหน้าไร้ความเกรงกลัว และไม่เห็นหัวใคร ต่อให้คนตรงหน้าจะเป็นนักการเมืองใหญ่ที่มีผู้คนเกรงกลัวมากแค่ไหน“ปล่อยผมออกมาทำห่าอะไร”“ไอ้ทิม!”“ใจเย็นค่ะคุณ” ขวัญจิราลูบอกบอกสามี ท่าทางอ่อนโยนใส่ใจทำเอาธนนท์อดหมั่นไส้ไม่ได้“เหอะ!” ขัดหูขัดตาชะมัด“มึงนี่นะ! กูช่วยให้ออกจากตารางมาซุกหัวนอนอยู่บ้านสบาย ๆ ก็ดีแค่ไหนแล้ว ช่วยสำนึกหน่อยได้ไหม”“งั้นก็ควรปล่อยให้ผมนอนคุกไปนะ สบายตากว่าเยอะ” คำพูดเย็นชา ทว่านัยน์ตากลับดำมืดทุกครั้งที่หันไปมองขวัญจิรา“เมื่อไหร่มึงจะเลิกทำตัวแบบนี้วะ” ตนเอาภรรยาคนนี้เข้าบ้านมาเป็นสิบปีแล้วแต่ไอ้ลูกชายตัวดีก็ยังไม่ยอมรับ ทั้งที่ขวัญจิราก็ไม่ใ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status