INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 2 ความลับ
Fecha de publicación:
2026-09-01 22:34:02ครืดด ครืดด~
ร่างสูงหยิบโทรศัพทมือถือออกจากกระเป๋าเสื้อสูทก่อนจะก้มลงอ่านข้อความจากปลายทาง
'เจอกันลานจอดรถชั้น35'
พรึ่บ!
"คุณหมอชาร์ล...ขอบคุณคุณหมอมากนะที่มาแสดงความยินดีกับลูกสาวผม" สมบูรณ์บอกร่างสูงใหญ่ออกไป
"ยินดีครับ" ชาร์ลตอบกลับเพียงสั้นๆ
"ยัยพิมพ์ไปไหน ทำไมไม่มาส่งแขกในงาน" เจ้าของโรงพยาบาลอย่างสมบูรณ์หันไปถามภรรยาที่ยืนข้างๆ ก่อนจะใช้สายตามองหาลูกสาวตัวดี
"นั่นสิคะคุณ ฉันก็ไม่เห็นเหมือนกัน"
"ผมขอตัวก่อนดีกว่า" ชาร์ลที่ยืนฟังเงียบๆ เอ่ยแทรกขึ้นมา
"เอางั้นเหรอ"
"ครับ"
ตึกตึก ตึกตึก...ร่างสูงเดินไปทางด้านหลังเพื่อไปทางบันไดหนีไฟ ทว่าสายตาคมก็เหลือบไปเห็นร่างบางที่กำลังโดนมือหนาลากเข้าไปในห้องพักโรงแรม เขาละความสนใจก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูไปลานจอดรถ
.
.
@ห้องพักในโรงแรม
หลังงานจบอาร์เธอร์ก็ลากตัวพิมพ์มาดามาสอบถามเรื่องจัสมิน
“จริงอ่ะ คนนี่เหรอเธอร์...”
“...พิมพ์ไม่อยากจะเชื่อ”
พิมพ์มาดานึกไม่ถึงว่าจัสมินจะเป็นอดีตของเพื่อนตัวเอง
“พิมพ์ติดต่อผ่านทีมงานของทางเมกา จริงๆมีอีกคนนึงแต่จะมาในคอลเลคชั่นหน้าและเป็นคนเสนอจัสมินให้กับพิมพ์เอง”
“ใคร?” อาร์เธอร์เอ่ยถาม
“อะนี่รูปเธอ”
อาร์เธอร์รับมือถือในมือพิมพ์มาดา
“คาร่า!!”
“มึงรู้จักเหรอ”พายุถามขึ้น
“อืม เพื่อนสนิทจัสมิน”
“แล้วทำไมมึงไม่ตามหาจากเธอ” เอเดนสงสัย
“เพราะตอนนั้นคาร่าก็ตามหามินเหมือนกับกู แต่ทำไมมินถึงไปอยู่กับเธอได้”
“กูบอกแล้วผู้หญิงแม่งน่ากลัว เสแสร้งแกล้งเป็นลืมมากกว่า” คลาสที่นั่งเงียบอยู่นาน
“มึงจะพูดอะไรดูหน้าเพื่อนมึงด้วย”เอเดนทักขึ้นทันที
“อันนี้ข้อมูลที่พักเธอ”พิมพ์มาดาส่งไลน์เข้าเครื่องอาร์เธอร์
“อืม ขอบใจนะพิมพ์”
“ไม่เป็นไรเราเพื่อนกันก็ต้องช่วยกันสิ ว่าแต่เธอร์จะทำยังไงต่อ”
“ไม่รู้...เธอร์ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี”
“มึงลองคุยกับเธอปกติก่อน อย่าเพิ่งบอกเรื่องทั้งหมดรอดูท่าที” พายุที่เดาเหตุการณ์ล่วงหน้าให้กับอาร์เธอร์
“อืม”
.
.
.
"งั้นพิมพ์กลับก่อนนะ โคตรเหนื่อยเลยอ่ะ" พิมพ์มาดาหันไปบอกพายุและอาร์เธอร์ ส่วนเอเดนและคลาสได้กลับไปก่อนแล้ว
"ให้ยุไปส่งไหม" พายุถามเพื่อนสาว
"ไม่อ่ะ ขี้เกียจแวะมาเอารถอีก"
"ให้พนักงานโรงแรมไปส่งรถให้ก็ได้นี่" พายุพูดต่อ
"ไม่เอา พิมพ์ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของของพิมพ์"
"แค่ขับรถให้เอง"
"..." อาร์เธอร์ยืนฟังเงียบๆ
"เธอร์จะยืนเครียดอีกนานไหม เดี๋ยวก็ได้เจอกันอีก" พิมพ์มาดาพยายามดึงความสนใจจากเพื่อนเพื่อช่วยให้อาร์เธอร์หยุดคิดมาก
"อืม" อาร์เธอร์พยักหน้าเล็กน้อย
"งั้นแยกกันตรงนี้แหละ" ก่อนที่ร่างบางจะแยกออกจากเพื่อน
ตึก!
ตึก!
"โอ๊ยยย!!"
"อึก!!"
"เสียงอะไรอ่ะ" พิมพ์มาดาพึมพำออกมา แล้วค่อยๆ หันตามเสียงที่ได้ยิน ร่างบางเดินไปเรื่อยๆ จนไปหยุดที่รถคันสุดท้ายที่จอดอยู่
พึ่บ!
ร่างบางก้มมองไปยังรองเท้าตัวเอง ก่อนจะชะงักกับสิ่งที่เธอเหยียบ
"เลือด!!"
"พอแล้ว ผมยอมแล้ว!!" เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นทำให้ร่างบางรีบทรุดตัวลงข้างรถ แล้วชะโงกหน้าออกไปมองตามเสียง ภาพผู้ชายที่เต็มไปด้วยเลือดอาบหน้าพร้อมชายฉกรรจ์ข้างๆ อีกสองคน เธอรีบยกมือขึ้นมาปิดปากกลั้นหายใจสุดขีด
"พอ!!" เสียงนิ่งเอ่ยห้ามขึ้น แต่ร่างบางไม่เห็นต้นเสียงนั้น
"นาย ผมว่าจัดการมันจะได้จบเรื่อง"
"อืม กูก็ไม่ได้ต้องการยื้ออะไรมากมาย แค่อยากเห็นมันทรมานก่อนตายก็เท่านั้น"
'ตายเหรอ งื้ออ ฉันจะทำไงดีเนี่ย' พิมพ์มาดาได้แต่คิดในใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า
"ไอ้ชัด!! ใส่กระบอกเก็บเสียงยัง" ผู้ชายคนหนึ่งหันไปถามคนที่ประคองผู้ชายคนนั่นที่เลือดอาบหน้า
"เรียบร้อยครับลูกพี่"
พรึ่บ!
ร่างสูงรับปืนจากมืออีกคนก่อนจะทำท่าลั่นไก แต่เขาก็หยุดชะงักเมื่ออีกคนเอ่ยขึ้น
"ส่งปืนมา..."
"...กูจะเป็นคนเอาเลือดออกจากหัวมันเอง!!" พูดจบก็ก้าวเท้าออกจากที่มืด พิมพ์มาดาที่มองเหตุการณ์ทุกอย่างถึงกับตกใจสุดขีดเพราะไม่คิดว่าคนๆนั้นคือ...ชาร์ล แอนด์วิน!!
ตุบ!!
"ว๊ายยย~" ร่างบางกรี๊ดร้องออกมาอย่างลืมตัวเมื่อมีบางอย่างตกลงบนไหล่มนของตัวเอง
"เอ้ย! ใครว่ะ!! มึงไปจับตัวมาดิ"
ทว่า...ร่างบางลุกขึ้นด้วยความตกใจแมลงสาบที่บินวนอยู่หน้าพิมพ์มาดา หญิงสาวยืนปัดแมลงสาบด้วยท่าทีขยะแขยง
"ออกไปนะ ออกไป!!"
"คุณพิมพ์มาดา"
ร่างบางเงยหน้ามองทันทีที่ชายคนหนึ่งเรียกชื่อเธอออกมา
"อึก!!" ร่างบางกลืนน้ำลายด้วยความยากลำบากก่อนจะก้าวเท้าถอยหลังและวิ่งด้วยความเร็ว
ตึก!
ตึก!
"เธอร์!! เธอร์จอดรถ!!" พิมพ์มาดาวิ่งออกมาก่อนจะเห็นรถอาร์เธอร์ขับผ่านมาพอดี
เอี๊ยดดด~
"มีไรรึเปล่าพิมพ์" อาร์เธอร์เลื่อนกระจกถามเพื่อนสาวทันที
"ไปส่งพิมพ์หน่อยสิ" ไม่ทันที่เจ้าของรถจะเอ่ยอนุญาต ร่างบางรีบยัดตัวเองเข้าไปประจำตำแหน่งทันที
ปัง!
"เป็นไรไปพิมพ์!?"
"ออกรถก่อนเถอะ เร็วสิ"
"อืม"
บรึ้นนน~
.
.
"เอาไงครับนาย" ออแกนลูกน้องชาร์ลถามขึ้น
"ปล่อยไปก่อน"
"คุณพิมพ์จะไม่หลุดเรื่องที่เห็นเหรอครับ" ออแกนยังคงไม่ไว้ใจเพราะใครก็ถามที่รู้ความลับของพวกเขาต่างก็มีจุดจบเดียวกันทั้งนั้น...ไม่เว้นใครหน้าไหน!!
"ยัยนั่น ไม่กล้าบอกใครหรอก..." ชาร์ลเอ่ยออกมาเสียงนิ่งเรียบ แววตาคมกริบมองไปยังรถที่เคลื่อนห่างออกไป ก่อนจะหยิบแว่นตาดำออกมาใส่แล้วเอ่ยสั่งลูกน้องต่อ
"...มึงไปจัดการไอ้คนทรยศให้เรียบร้อย"
"ครับนาย"
Último capítulo
ร้ายเถื่อนรัก ตอนที่ 6 โรคจิต
เอี๊ยดดด!! รถหรูดับเครื่องลงด้วยฝีมือเจ้าของรถ ขนาดที่ขับออกจากห้างได้ไกลพอสมควรปึก!!"ไอ้เลว กล้าดียังไงถึงทำแบบนี้กับฉัน" พิมพ์มาดากัดฟันแน่น ก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนพวงมาลัยรถ"ฉันจะทำไงกับฆาตกรอย่างนายดี" แต่แล้วก็รีบสลัดความแค้นออกจากหัวแล้วหาทางกำจัดหมอชาร์ลออกจากโรงพยาบาล"หรือจะบอกคุณพ่อไปตรงๆ" ใช่นี่น่าจะเป็นทางที่ช่วยเธอได้"แต่คุณพ่อต้องไม่เชื่อแน่เลย" นอกจากจะไม่มีข่าวการตายที่โรงแรมคืนนั้น หลักฐานอย่างอื่นก็ไม่มีสักอย่าง นอกจากลมปากของตัวเธอเอง แล้วแบบนี้มันจะน่าเชื่อถือยังไงกันพรึ่บ!"นาย บังอาจมากที่มาสร้องรอยบ้าๆนี่บนตัวฉัน!!" ก่อนที่ร่างบางจะเปิดกระจกส่องดูรอยตามลำคอที่เกิดจากร่างสูง รอยไม่ได้มีแค่ตามลำคอแต่มันยังลามไปจนถึงเนินอกยิ่งร่างบางเห็นอย่างนั้นก็ยิ่งหัวฟัดหัวเหวี่ยงขึ้นมาอีกครั้ง"โอ๊ยยยย!! ไอ้หมอบ้า นายต้องไม่ตายดีแน่"...ครืดด ครืดด~"หึ คิดว่าฉันจะโง่ไปให้นายปู้ยี้ปู้ยำฉันรึไง" พิมพ์มาดาแสยะยิ้มออกมาเมื่อก้มมองโทรศัพท์มือถือที่ชาร์ลส่งโลเคชั่นนัดหมายมาสองเท้าก้าวลงจากรถเข้าไปในตัวบ้านโดยมีคนขับรถของสมบูรณ์ยืนรอเพื่อเอารถของเธอไปจอดที่ประจำตึก!ตึก!"พิมพ
ร้ายเถื่อนรัก ตอนที่ 5 ข้อเสนอ
"ไอ้บ้า!! สกปรกที่สุดเลย" พิมพ์มาดาใช้มือบางถูริมฝีปากตัวเองอย่างรังเกียจ"คิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะหยุดเหรอ ไม่มีทาง!!...""...นายไม่มีวันได้เป็นหมอที่นี่อีกต่อไป" ร่างบางยังคงยืนบ่นด้วยความหัวเสีย"เป็นไรคะ คุณพิมพ์!?" แอนนี่ที่เข้ามาเห็นเจ้านายสาวก็ถามอย่างสงสัย"แอนนี่ ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ""คะ!?"หมับ! ก่อนจะลากเลขาสาวให้เข้าห้องทำงานเธอเพื่อพูดคุย"ช่วยฉันกำจัดไอ้หมอบ้านั่นหน่อย" เมื่ออยู่กันสองต่อสอง พิมพ์มาดาเปิดฉากคุยกับรุ่นน้องสาวทันที"คุณหมอชาร์ลเหรอคะ""อืม""ทำไมล่ะคะ หมอชาร์ลเก่งจะตายไป ทั้งเป็นหมอด้านหัวใจแถมยังเป็นผู้บริหารที่ดีอีกด้วย""พอๆ หยุดชมหมอนั่นต่อหน้าฉันเด็ดขาด" ร่างบางรีบเอ่ยห้าม"ค่ะๆ" ทำให้รุ่นน้องอย่างแอนนี่รีบตอบรับกลับไป"แล้วคุณพิมพ์จะให้แอนช่วยเรื่องอะไรเหรอคะ""ฉันอยากรู้ประวัติเกี่ยวกับเขา""วันก่อนแอนเพิ่งส่งไปให้นี่คะ""ใช่ แต่ฉันต้องการรู้มากกว่านี้" เพราะแค่นั่นมันไม่พอที่จะจัดการฆาตกร ขนาดกล้องวงจรปิดโรงแรมเขายังสามารถทำลายมันได้เลย"..." คำตอบของพิมพ์มาดาทำให้แอนนี่ครุ่นคิดตาม"ก็อย่างเช่น เป็นหมอที่ไหนมาก่อน แล้วพักที่ไหน พักกับใครบ้าง""สนใจ!?
ร้ายเถื่อนรัก ตอนที่ 4 คนเลว
@ห้องประชุมโรงพยาบาล"แอนนี่!! ป่านนี้แล้วทำไมพิมพ์มาดายังไม่มาอีก" สมบูรณ์ที่ควบตำแหน่งทั้งผู้อำนวยการโรงพยาบาลและผู้ถือหุ้นรายใหญ่หันไปกระซิบถามเลขาลูกสาว"เอ่อ...สักครู่นะคะผอ." แอนนี่รีบลุกขึ้นออกจากห้องประชุมเพื่อติดต่อพิมพ์มาดาทันทีทว่า...ไม่ว่าเธอจะติดต่อช่องทางไหนก็ไม่สามารถติดต่อเจ้านายสาวได้เลยการประชุมได้เริ่มขึ้นโดยสมบูรณ์ไม่รอลูกสาวตัวดีอยู่ต่อไป จนกระทั่งการประชุมผู้บริหารใกล้จะเสร็จสิ้นจู่ๆประตูห้องก็ได้เปิดด้วยฝีมือใครบางคนตึกตึก...ร่างบางในชุดเดรสสีแดงสายเดี่ยวส่งให้เธอดูเซ็กซี่"โทษทีนะคะ พิมพ์มาสายไปหน่อย""ทางนี้ค่ะ คุณพิมพ์" แอนนี่รีบไปลากเจ้านายสาวให้นั่งลงข้างๆ โดยมีสายตาทุกคนจับจ้องไปที่หญิงสาวรวมถึงร่างสูงที่ใช้หางตามองเพียงเล็กน้อยพรึ่บ!!"ยัยพิมพ์ แกทำฉันขายหน้าอีกแล้วนะ" ทันทีที่การประชุมเสร็จสิ้น สมบูรณ์หันไปตวาดใส่ลูกสาวที่นั่งไม่ทุกข์ร้อนใดๆ"พิมพ์บอกพ่อแล้วว่าพิมพ์ไม่ชอบงานที่นี่ ยังจะบังคับให้ทำอยู่ได้..." พิมพ์มาดาพูดออกได้ไม่กี่คำก็หันไปพูดกับร่างสูงที่นั่งตรงกันข้าม"...แล้วทำไมนายถึงได้มานั่งประชุมด้วย เป็นแค่หมอไม่ใช่รึไง""ยัยพิมพ์!! เรียกหม
ร้ายเถื่อนรัก ตอนที่ 3 คำเตือน
ภายในรถยังคงมีแต่ความเงียบโดยพิมพ์มาดาไม่เอ่ยสิ่งใดออกมา"ตกลงจะเล่าเธอร์ได้ยัง" ถึงอาร์เธอร์จะเป็นคนไม่ค่อยพูด แต่ท่าทางของเพื่อนมันอดที่จะถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้"เอ่อ...คือเมื่อกี้เจอ..." พิมพ์มาดาพยายามนึกคำแก้ตัว"เจออะไร" อาร์เธอร์ละสายตาจากถนนมองไปยังคนข้างๆ อย่างตั้งใจ"เจองูอ่ะดิ...ใช่เจองู...""...พิมพ์ก็เลยตกใจวิ่งออกมาจนเจอรถเธอร์ผ่านมาพอดี" ร่างบางได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ออกมา ล่วงใจที่นึกทางออกได้ ถึงแม้จะไม่น่าเชื่อก็ตาม"งูเนี่ยนะ โรงแรมหรูขนาดนั้นไม่อยากเชื่อว่ามีงู""เธอร์จะจับผิดพิมพ์เหรอ" เสียงหวานกลับกลายเป็นเสียงเข้มเมื่อเพื่อนหนุ่มทำท่าจับผิด"เปล่า แค่ความเป็นไปได้มันน้อย""พูดมาก ขับรถไปส่งพิมพ์เลย" ร่างบางตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องขืนเถียงกันต่อมีหวังหลุดพูดออกมาแน่"..." อาร์เธอร์มองพิมพ์มาดานิ่งๆ เพราะเขาไม่เคยเห็นเพื่อนมีท่าทีแบบนี้มาก่อน ถึงเธอจะแสบแค่ไหนก็ไม่เคยจะมีท่าทีลุกลี้ลุกลน"มองอะไร เดี๋ยวก็ไม่ช่วยเรื่องนางแบบคนนั่นหรอก" คำพูดของร่างบางทำให้คนฝ่ายชะงักไปทันที ยอมขับรถไปส่งโดยระหว่างทางไม่มีบทสนทนาใดๆอีกเลย...ปัง!!ทันทีที่ร่างบางเข้ามาในห้องนอนตัวเอง
ร้ายเถื่อนรัก ตอนที่ 2 ความลับ
ครืดด ครืดด~ร่างสูงหยิบโทรศัพทมือถือออกจากกระเป๋าเสื้อสูทก่อนจะก้มลงอ่านข้อความจากปลายทาง'เจอกันลานจอดรถชั้น35'พรึ่บ!"คุณหมอชาร์ล...ขอบคุณคุณหมอมากนะที่มาแสดงความยินดีกับลูกสาวผม" สมบูรณ์บอกร่างสูงใหญ่ออกไป"ยินดีครับ" ชาร์ลตอบกลับเพียงสั้นๆ"ยัยพิมพ์ไปไหน ทำไมไม่มาส่งแขกในงาน" เจ้าของโรงพยาบาลอย่างสมบูรณ์หันไปถามภรรยาที่ยืนข้างๆ ก่อนจะใช้สายตามองหาลูกสาวตัวดี"นั่นสิคะคุณ ฉันก็ไม่เห็นเหมือนกัน""ผมขอตัวก่อนดีกว่า" ชาร์ลที่ยืนฟังเงียบๆ เอ่ยแทรกขึ้นมา"เอางั้นเหรอ""ครับ"ตึกตึก ตึกตึก...ร่างสูงเดินไปทางด้านหลังเพื่อไปทางบันไดหนีไฟ ทว่าสายตาคมก็เหลือบไปเห็นร่างบางที่กำลังโดนมือหนาลากเข้าไปในห้องพักโรงแรม เขาละความสนใจก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูไปลานจอดรถ..@ห้องพักในโรงแรมหลังงานจบอาร์เธอร์ก็ลากตัวพิมพ์มาดามาสอบถามเรื่องจัสมิน“จริงอ่ะ คนนี่เหรอเธอร์...”“...พิมพ์ไม่อยากจะเชื่อ”พิมพ์มาดานึกไม่ถึงว่าจัสมินจะเป็นอดีตของเพื่อนตัวเอง“พิมพ์ติดต่อผ่านทีมงานของทางเมกา จริงๆมีอีกคนนึงแต่จะมาในคอลเลคชั่นหน้าและเป็นคนเสนอจัสมินให้กับพิมพ์เอง”“ใคร?” อาร์เธอร์เอ่ยถาม“อะนี่รูปเธอ”อาร์เธอร์
ร้ายเถื่อนรัก ตอนที่ 1 ไม่ถูกชะตา
“อีกสิบนาทีงานจะเริ่มแล้ว พิมพ์ว่าเราไปนั่งกันดีกว่า” พิมพ์มาดาเอ่ยชวนเพื่อน ๆ และผู้ใหญ่ทุก ๆ คน ก่อนที่เธอจะเดินนำเข้าไปในงานโดยมีอาร์เธอร์เดินตามเข้ามาติด ๆ ส่วน เอเดน คลาส และพายุตามเข้ามาทีหลังแชะ!และภาพอาร์เธอร์และพิมพ์มาดาก็ถูกกดชัตเตอร์รัว ๆ พร้อมเสียงซุบซิบไปไหนทิศทางเดียวกัน‘เหมาะกันเนอะ คู่นี้’“หึ” พิมพ์มาดาถึงกับหลุดหัวเราะออกมา“หัวเราะอะไร” เสียงเรียบถามขึ้น“ขำน่ะ มีแต่คนเชียร์พิมพ์กับเธอร์”“ไร้สาระ”“พิมพ์ก็ว่างั้น…” ก่อนที่พิมพ์มาดาจะหันมามองอาร์เธอร์ “ไม่เห็นจะเหมาะกันตรงไหน ฝังใจกะรักเก่างี้ พิมพ์ไม่เอาหรอก”ฟึ่บ!“เฮ้ย! พิมพ์ขอโทษ เผลอพูดอีกแล้ว” พิมพ์มาดารีบเข้าไปคล้องแขนอาร์เธอร์อย่างขอโทษพร้อมซบไหล่อย่างสำนึกผิด แต่ภาพที่นักข่าวได้กลับเป็นภาพคู่รักกำลังออดอ้อนกัน“อย่าเผลอพูดบ่อยล่ะ เดี๋ยวจะหนีกลับบ้านซะเลย” อาร์เธอร์ตบไหล่เตือน ๆ แล้วทั้งคู่พากันไปนั่งลงในที่ที่จัดเตรียมไว้“ชิ!” พิมพ์มาดาหลุดเสียงไม่พอใจ“เป็นไรพิมพ์!?” อาร์เธอร์ที่นั่งข้าง ๆ ถามขึ้นมาเพราะมั่นใจว่าเสียงนั่นไม่ใช่ทำใส่เขาแน่ ๆ“เปล่า แค่รู้สึกไม่ถูกชะตากับใครบางคนน่ะ”“ใคร!?” อาร์เธอร์มอง
También te puede gustar
เมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+)
อัญญาณี17.7K vistasบำเรอรักนายมาเฟีย
ลินญาร์25.6K vistasเกมรักทายาทมาเฟีย (25+)
โนเนจัง8.9K vistasของ(ตาย)มาเฟีย
Story ปลายตะวัน23.9K vistasทาสสวาทเจ้าพ่อซาดิสม์
P. Chamomile418 vistasBAD STORIES พิษรักมาเฟีย | NC20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ650 vistasของเล่นนายซุปตาร์(20+)
ทรายแมว603 vistasแค้นรักมาเฟียร้าย
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า54 vistas
