Masukสาวหน้าหวานในชุดสบายๆ เสื้อบางสีขาวตัวยาว ยัดปลายด้านหน้าเข้าไปในกางเกงขาสั้นสีขาว ดึงดูดสายตาเอียนได้ทันทีที่เจ้าตัวก้าวเข้ามาในโซนของสระน้ำ เจ้าตัวมีท่าทางราวกำลังมองหาใครอยู่ เธออาจจะมาหาเพื่อนหรือเด็กๆ ที่เล่นด้วยวันนั้น กระทั่งมองมายังจุดที่เขานั่งอยู่หญิงสาวดูนิ่งขึงไปชั่วอึดใจก่อนจะละสายตาแล้วมองไปในทิศทางอื่น นั่นทำให้เอียนขมวดคิ้วนิดๆ
เธอมีท่าทีราวกับไม่อยากเจอเขา...
“อ้าว นั่นสาวสวยที่ตกน้ำวันนั้นนี่นา”
น้ำเสียงชื่นมื่นของหวังหมิงทำให้เอียนคอแข็งโดยทันที ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะสังเกตเห็นเธอเหมือนเขา
“อาหลี่ไปเชิญคุณผู้หญิงมาหน่อย บอกว่าฉันอยากเลี้ยงปลอบขวัญ”
“ครับนาย”
คนของหวังหมิงเดินไปแล้วเอียนจึงเอ่ยขึ้น
“ไม่น่าเชื่อว่านักธุรกิจที่ใจเย็น วางแผนแยบยลอย่างคุณหวัง จะใจร้อนเรื่องสาวๆ”
เขาลองหยั่งเชิงและอีกฝ่ายก็หัวเราะเสียงดัง
“เดี๋ยวนี้ชักช้าก็อดกันพอดี ผมมันแก่แล้ว ถ้าไม่รีบตะครุบเหยื่อก็ช้ากว่าพวกหนุ่มๆ หล่อๆ น่ะสิครับ”
เอียนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขากำมือแน่นขึ้น แม้สีหน้าจะดูยิ้มนิดๆ ก็ตาม ขณะเดียวกันสาวสวยตัวเล็กทว่าอวบอิ่มก็ก้าวตามคนของหวังหมิงมาด้วยสีหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด
“เชิญครับซินยอริต้า”
ต้าหลี่ผายมือแล้วขยับเก้าอี้ให้เธอ เอียนกับหวังหมิงเองก็ลุกขึ้นอย่างให้เกียรติ
“เชิญครับเชิญ...”
หวังหมิงบอกอย่างอารมณ์ดี
“วันนั้นผมอดใจหายไม่ได้จริงๆ ดูคุณขวัญเสียมากๆ ยังไงขอเลี้ยงปลอบใจก็แล้วกันนะครับ”
“เอ่อ...คือ...เป็นดิฉันที่ต้องขอบคุณคุณทั้งสองคนมากกว่าค่ะ เรื่องสูท”
“อย่าเกรงใจเลยครับ เอาเป็นว่าผมกับเพื่อนอยากปลอบใจคุณสักเล็กน้อย เพราะยังไงเพื่อนผมก็เป็นเจ้าของเรือ ใช่ไหมล่ะเอียน”
“ครับ”
เอียนตอบรับอย่างจริงใจพร้อมจ้องหน้าผ่องใสที่มีไรผมปลิวสะบัดบางเบาเพราะเธอรวบสูงเป็นหางม้าเอาไว้
“ความจริงเรื่องนี้พวกคุณไม่ได้ผิดอะไร แถมยังช่วยฉันด้วย”
เพียงขวัญพยายามสบตาคู่สีน้ำตาลอ่อนของเอียน เพราะรู้สึกใจหวิวแปลกๆ
“เป็นหน้าที่อยู่แล้วครับ”
“เอ่อ แล้วฉันก็ยังไม่ได้คืนสูทให้พวกคุณ...”
“เอาล่ะๆ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนก็ได้ ยังไงตอนนี้ให้เกียรติดื่มกับพวกเราก่อนก็แล้วกันนะครับซินยอริต้า”
หวังหมิงแทรกขึ้นราวกับไม่ต้องการให้ความสนใจของหญิงสาวไปอยู่ที่เอียนเพียงคนเดียว
“รับเป็นอะไรดีครับ”
เมื่อถูกหวังหมิงมัดมือชกเพียงขวัญจึงสวมรอยตามน้ำ แล้วสั่งคอกเทลที่มีแอลกอฮอล์อ่อนๆ เพราะคิดว่าตนเองต้องการแอลกอฮอล์กระตุ้นความกล้าในการนั่งใกล้ๆ และสบตากับเอียน เชสเตอร์ ทั้งที่ความจริงแล้วเธอแทบจะไม่ดื่มแอลกอฮอล์!
อีกสามชั่วโมงก่อนการประมูลจะเริ่ม...
แม้พวกเธอจะไม่แน่ใจว่าปิลันธ์จะเข้าร่วมหรือไม่แต่วิเวียนต้องการให้แน่ใจว่าชายหนุ่มจะไม่เข้าใกล้ห้องนิรภัย ชาริสานั่งมองคู่หวานแหววในมุมไกลๆ ขณะเดียวกันก็แชตกับมินตราไปด้วย อีกฝ่ายจึงแซวกลับมาเพราะเธออุตส่าห์แต่งตัวให้ดูสะดุดตามากกว่าปกติแต่แห้วไปเสียได้
‘แต่งตัวสวยเก้อเลย’
ชาริสาก้มลงมองชุดสวยที่วิเวียนเอามาให้ยืมใส่แล้วทำหน้าเบ้ ถึงหุ่นจะใกล้เคียงกันแต่ในส่วนที่สาวๆ ควรจะมีของเธอมันน้อยกว่า แต่ก็ยอมรับว่าชุดนี้ทำให้เธอดูโตพริ้มเพราน่ารักขึ้นเป็นกอง อกอิ่มสวย สะโพกผายนิดๆ เข้ากันดี แต่อย่าให้เปรียบกับเจ้าของชุดเลย รายนั้นใส่ชุดนี้หน้าอกหน้าใจจะล้นขึ้นชัดเจนเห็นแล้วน้ำลายสอเลยแหละ เอาเป็นว่าสำหรับเธอแล้วมันโชว์สัดส่วนเกินไป รู้สึกดีลึกๆ ที่เจ้าของตาคมเข้มคู่นั้นไม่ได้มองเห็น เพราะแค่ต้องสบตากันในชุดปกติใจเธอก็สั่นเป็นบ้า
เธอคงแพ้ทาง เลียม เชสเตอร์เป็นแน่
ขณะนั่งอึดอัดใจอยู่คนเดียวสองหนุ่มสาวที่เธอแอบมองอยู่ก็ลุกขึ้น สองร่างโอบประคองคลอเคลียอย่างสนิทสนม สาวสวยร่างเพรียวอยู่ในชุดเกาะอกสีขาวโชว์หน้าท้องสวยมีจิวเวลรีเล็กแวววาวบนสะดือ กางเกงยาวแนบเนื้อสีเนื้อทำเอาไม่ต้องจินตนาการก็เห็นชัดว่าเจ้าหล่อนหุ่นเป๊ะหัวจรดเท้า เป็นสไตล์สาวๆ ที่เธอเห็นปิลันธ์ควงมาตั้งแต่สมัยเรียน
ทั้งคู่กำลังเดินออกไปข้างนอก ชาริสาหยุดคิดเพียงเล็กน้อยก่อนจะเรียกเก็บเงินแล้วตามออกไป เมื่อออกมาด้านนอกก็รีบมองหาสองหนุ่มสาวทันที เธอเห็นด้านหลังของร่างสูงที่ด้านหนึ่งซึ่งจุดนั้นเป็นลิฟต์หญิงสาวรีบก้าวตามอย่างรวดเร็ว อยากรู้ว่าทั้งคู่ไปชั้นไหน ไม่ทันระมัดระวังว่าจะมีใครสังเกตท่าทางแปลกๆ ของตัวเอง
และภาพที่เห็นก็เป็นเหตุการณ์เดิมๆ ราวกับตามมาหลอกหลอนทำเอาเธอต้องหยุดถอยกลับไปแอบมองจากมุมโถงทางเดิน
ปิลันธ์ยืนพิงผนังโดยมีสาวสวยเบียดชิดโน้มคอเขาลงมาจูบขณะกำลังรอลิฟต์ ภาพที่เห็นทำให้คนแอบดูรีบหันกลับและมองทางเดินเพราะกลัวจะมีคนเดินมาทางนี้ มาถึงตอนนี้เธอรู้ว่าชายหนุ่มจะใช้เวลากับสาวสวยในคืนนี้แน่นอนแต่ไม่แน่ใจว่านานแค่ไหน เมื่อยังไม่ได้ข้อสรุปพอได้ยินเสียงลิฟต์จึงยื่นหน้าไปมอง หลังจากทั้งคู่เข้าไปแล้วชาริสาจึงรีบพุ่งตรงไปยืนมองชั้นที่พวกเขาขึ้นไป ลิฟต์ไม่หยุดชั้นไหนนอกจากชั้นแปด เธอรีบกดทันที เพียงไม่กี่อึดใจลิฟต์ก็ลงมา
เมื่อตามขึ้นมาถึงหญิงสาวก็ค่อยๆ ชะโงกหน้ามองจากในลิฟต์เพื่อหาเลียมกับผู้หญิงคนนั้นก่อนจะก้าวออกมาเมื่อบริเวณหน้าลิฟต์ว่างเปล่า พอเดินไปตามโถงกลางก็เห็นคนทั้งสอง เธอจำห้องของปิลันธ์ได้แต่ไม่ใช่ชั้นนี้ จุดมุ่งหมายของพวกเขาน่าจะเป็นห้องของฝ่ายหญิง
ชาริสาแอบมองจากมุมใกล้ลิฟต์ กระทั่งเห็นว่าคนสองคนนัวเนียกันพร้อมก้าวเข้าไปในห้องห้องหนึ่งจนประตูปิดลง ร่างบางจึงตรงรี่รีบไปดูเลขห้องให้ชัดเจน จากนั้นก็มองทางเดินทั้งสองฝั่งอย่างจนใจ ชั้นนี้เป็นห้องพักทั้งชั้น ถ้าเฝ้าอยู่ที่นี่เธอจะดูน่าสงสัยมาก หญิงสาวยืนพิงผนังข้างห้องนั้นอยู่กว่ายี่สิบนาที ทั้งมองนาฬิกาและเอามือถือขึ้นมากดดูแชตกลุ่ม เมื่อได้ยินเสียงคนออกจากลิฟต์เดินมาที่โถงทางเดินจึงตัดสินใจเดินสวนออกไปจากจุดนี้ก่อนเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต แล้วหยุดคิดหาทางอยู่หน้าลิฟต์แต่แล้วก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ พลันสายตาก็เหลือบขึ้นมองเพดานซ้ายขวาทันทีโดยห้ามตัวเองไม่ทัน และมันก็มีอยู่จริงๆ ด้วย
กล้องวงจรปิด!
เธอลืมเรื่องนี้ไปสนิทเลย
=====
“อือ...”เมื่อสุดที่จะทานทนไหวชาริสาก็ครวญครางอยู่ในลำคอราวกับทรมานอย่างสุดแสนจากมือกับริมฝีปากของชายหนุ่ม ปิลันธ์เองก็เดินหน้าอย่างต่อเนื่อง ร่างสูงลุกขึ้นนั่ง มือสองข้างเคลื่อนมาลูบไล้อกอวบอิ่มเคล้นหย่างหนักมือแบบที่ไม่เคยทำกับอีกฝ่าย เห็นคนตัวเล็กขยับตัวขึ้นตอบรับมือเขายิ่งลำพองใจ เขาจัดการให้เรือนร่างทั้งคู่อยู่ในจุดที่เหมาะสม เสียดสีในจังหวะที่ตนเองต้องการ แล้วเปลี่ยนไปกดมือบางสองข้างแนบที่นอน ขยับร่างไล้ไม่หยุดกระทั่งร่างสวยดิ้นเร่าไปตามแรงอารมณ์ที่เขาสร้างขึ้นอกคู่สวยสะท้อนขึ้นลงรุนแรงตามอาการหอบหนักหน่วง ทว่ากระแสซาบซ่านที่ค่อยๆ แผ่ขยายไปทั่วร่างทำให้ต้องเกร็งไปทั้งตัว ร่างหว่างที่เธอกำลังตกอยู่ในภาวะต้องการบางสิ่งบางอย่างอย่างรุนแรง อีกฝ่ายก็ล็อกมือเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวแล้วพาตนเองเข้ามาในร่างเธอ ชาริสาสะดุ้งเฮือกทันทีรู้สึกราวกับคว้าสิ่งที่ต้องการเอาไว้ได้ หากก็เจ็บแปลบจากเหตุการณ์เมื่อคืนในคราวเดียวกัน ทว่าปิลันธ์ไม่หยุดเพียงแค่นั้น ชายหนุ่มเคลื่อนทัพด้วยความรุนแรงรวดเร็วชนิดที่แทบหายไม่ทันใจร่างกายของเธอถูกร่างใหญ่กดทับ มือถูกล็อกแน่นขณะกายแกร่งขยับอยู่ด้านบนอย่างหน
“ฉันจะขอซื้อบ้านหลังนี้ เอาไว้มาพักผ่อนบ่อยๆ เธอชอบที่นี่นี่นา แต่ไม่แน่ใจว่าพี่จะยอมขายไหม เพราะที่นี่สวยมากจริง”ชายหนุ่มลูบเอวบางไปพร้อมกับชวนคุยทำให้ชาริสาไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไร“ฉันอยู่ที่ไหนก็ได้ค่ะที่มีคุณ”หญิงสาวบอกด้วยความจริงใจทำให้อีกฝ่ายมองเธออย่างคาดไม่ถึง ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดแบบนี้“ไปหัดพูดเอาใจแบบนี้มาจากไหน”“ฉันไม่ได้เอาใจคุณนะคะ แค่พูดตามที่คิด”ชาริสายืนยันขณะมองหน้าคมด้วยแววตาแสนซื่อ“คุณเป็นบ้านให้ฉันแล้ว จะเป็นที่ไหนก็ได้ค่ะ”ปิลันธ์ยิ้มกับคำพูดหญิงสาวจนแก้มบุ๋มทั้งสองข้าง ดวงตากลมโตเผยความจริงใจแวววาวน่ารัก นิ้วแข็งบีบจมูกเล็กอย่างมันเขี้ยว“ปากหวานขนาดนี้ จะให้ฉันหลงจนโงหัวไม่ขึ้นเลยหรือไง”“อย่างคุณเนี่ยเหรอคะ หลงฉัน”สีหน้าของหญิงสาวบ่งบอกความไม่เชื่อ“ไม่เชื่อเหรอ”ถึงจะอ่านท่าทางชาริสาออกแต่ปิลันธ์ก็ยังถามซ้ำ“ก็ฉัน...”“อะไร?”คำถามย้ำเมื่อเห็นหญิงสาวเงียบกับแววตาคมบังคับกลายๆ ทำให้เธอยอมพูดจนได้“ฉันน่ะเทียบสาวแต่ละคนของคุณได้ที่ไหนกัน จะให้เชื่อลงมันยากค่ะ”ปิลันธ์เงียบไป จ้องคนตรงหน้านิ่งก่อนจะถอนหายใจยาว“เฮ้อ...ช่วยไม่ได้นะ”เขายักไหล่ขณะที่ชาริสาชั
ความวุ่นวายในห้องไอซียูผ่านไปด้วยดี แพทย์ออกมาแจ้งว่าอาการชาริสากลับมาดีขึ้นแล้วแต่ยังวางใจไม่ได้ เวลาค่อนข้างดึกแล้วแม้จะเข้าเยี่ยมไม่ได้ทว่าสาวๆ ก็ยังรออยู่ด้านนอกในจุดที่คนทั่วไปสามารถนั่งได้เพื่อไม่ให้รบกวนผู้อื่น ลูยส์มาถึงหลังจากนั้นและเข้ามาพูดคุยกับเพียงขวัญเพราะคุ้นเคยกับหญิงสาวกว่าคนอื่น แต่แล้ววิเวียนก็เอ่ยขึ้น“เราขอย้ายโรงพยาบาลให้ริสาได้ไหม”“จะดีเหรอวี”เพียงขวัญรู้สึกว่ายังอันตรายเกินไปที่ย้ายโรงพยาบาลในตอนนี้“อย่าเพิ่งเลยดีกว่า”อาทิตยาก็ไม่เห็นด้วยเช่นกัน“งั้นพรุ่งนี้เช้า”“มันไม่ใช่ว่าริสาจะดีขึ้นมาภายในไม่กี่ชั่วโมงนี่สักหน่อย”อาทิตยาอดค้านไม่ได้“พวกคุณหาทางให้เราย้ายริสาโดยปลอดภัยได้ไหม”หญิงสาวหันไปถามกับทางลูยส์โดยไม่ฟังความคิดเห็นจากเพื่อนลูยส์ชะงักไปแล้วเหลือบไปทางเพียงขวัญซึ่งหญิงสาวเองก็ขมวดคิ้วมุ่นแต่ก็อดอยากรู้ไม่ได้เหมือนกันว่าสามารถทำได้หรือไม่“ผมคงต้องปรึกษากับทางเจ้านายก่อน แต่ขอทราบเหตุผลที่ต้องการย้ายได้ไหมครับ”เขาหันมาพูดกับวิเวียน“นั่นสิ ทำไมต้องรีบย้ายด้วย”อาทิตยาถามทันที ปกติคนที่ใจร้อนคือเธอแต่มาครั้งนี้กลับเป็นวิเวียนเสียเอง“ริสาเจ็บข
‘ไม่รู้สิมิ้นท์ จะกลับเมื่อไรก็คงต้องแล้วแต่เขา’บทสนทนาที่ได้ยินทำให้รู้ว่าเพื่อนเธออยากให้กลับไปแล้ว เขาจึงออกคำสั่งไปแบบนั้นหญิงสาวเม้มริมฝีปาก ไม่กล้าพูดว่ากลัวเขาจะไม่อาบน้ำอย่างเดียว เพราะเมื่อคืนที่ผ่านมานับว่าเป็นการอาบน้ำที่นานที่สุดสำหรับเธอเลยทีเดียว และปิลันธ์ไม่ได้ต่างคนต่างอาบสักนิด เขาอาบน้ำให้เธอลูบไล้ครีมจนทุกสัดส่วนทำเอาหัวใจแทบหยุดเต้นเสียให้ได้“พอดีตื่นแล้ว แต่เกรงใจน่ะค่ะ เห็นคุณกำลังหลับสบาย”คิ้วเข้มกระตุกอย่างเห็นได้ชัดว่ายากที่จะเชื่อคำพูดของเธอ แต่ชาริสาเลือกที่จะเงียบไม่พยายามอธิบายต่อ“เอาเถอะ ไม่อาบตอนเช้าก็อาบตอนเย็น มานี่มา”หลังพูดเองเออเองจบก็เปลี่ยนมาเรียกจนหญิงสาวที่ยังไม่ได้เตรียมใจหัวใจกระตุก“มาสิ”ชายหนุ่มพยักหน้าพร้อมย้ำอีกครั้งสุดท้ายชาริสาจึงค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาอีกฝ่ายด้วยใจตุ้มๆ ต่อมๆ และหยุดอยู่ไม่ห่างจนเกินไปปิลันธ์มองคนที่ทำเหมือนกำลังระวังตัวกับเขาอย่างขัดใจหากก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางพ้นมือไปได้ถ้าเขาคิดจะบังคับ“อยากอยู่กับฉันไหม”“คะ?”“ชอบที่นี่ไหม”ชายหนุ่มเปลี่ยนเรื่องไปอีกจนเธอตามไม่ทัน ได้แต่ขมวดคิ้วมุ่น“ถ้า
“เป็นของฉันนะชาริสา”ปิลันธ์กระซิบข้างแก้มใสแล้วจูบหนักๆ ขณะที่ชาริสาไม่ได้ตอบรับแต่มือทั้งสองข้างของหญิงสาวเลื่อนขึ้นโอบลำคอหนา เพียงเท่านั้นใจหนุ่มก็เต้นเร่ากับการยอมเปิดทางอย่างเต็มใจจากอีกฝ่าย เขาเดินหน้าทันทีอย่างเชื่องช้าไม่รีบร้อนหักหาญ ได้ยินเสียงครางแผ่วข้างหูก็ยิ่งควบคุมอารมณ์หนุ่มยาก แต่ปิลันธ์กัดฟันแน่นค่อยๆ เคลื่อนสะโพกกระทั่งสัมผัสกันและกันอย่างล้ำลึกชาริสาปล่อยลมหายใจออกมาหลังจากกลั้นไว้นานด้วยความเกร็ง ในความเต็มตื้นที่รู้สึกได้มีความตื้นตันอย่างประหลาดในหัวใจ ไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะพอใจปิลันธ์มากมายขนาดนี้ ยิ่งเขาแตะต้องมากเท่าไรก็กลับยิ่งต้องการจากชายหนุ่มมากเท่าทบทวี จนต้องกอดอีกฝ่ายแน่นขึ้นตามความรู้สึกนึกคิดเบื้องลึกเมื่อถูกกอดรัดปิลันธ์ก็เริ่มเคลื่อนไหว แม้ช้าทว่าก็มั่นคงหนักแน่นในทุกจังหวะพร้อมกับประคองร่างเล็กไว้ในอ้อมกอดอย่างทะนุถนอม กายกำยำขยับสม่ำเสมอหนักหน่วงไม่ทิ้งช่วง มุ่งมั่นใจไปถึงฝั่งฝันหลังจากที่รอคอยมานานอย่างเต็มที่เสียงหอบหายใจสองเสียงประสานไปด้วยกันโดยไร้คำพูดแต่ก็เหมาะเจาะลงเป็นอย่างดี ไม่นานเสียงเข้มทุ้มก็ดังขึ้นกระทั่งกลายเป็นคำรามกร้าวก่อนจะบด
“เสียงหัวใจฉัน”เขาบอกทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องรับรู้“ฉันเองก็ใจเต้นแรงไม่ต่างจากเธอหรอกนะ”พูดจบปิลันธ์ก็จูบหน้าผากเล็กก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวขึ้นแล้วผ่อนร่างบางให้ลงไปนอนด้านล่าง ตั้งใจมองสบตากับอีกฝ่ายแพราะอยากเห็นว่าหญิงสาวกำลังรู้สึกยังไง“กลัวฉันไหม”คนใต้ร่างส่ายหน้าทั้งที่แววตาของเธอหวาดหวั่น แต่นั่นก็เป็นสัญญาณดีที่ทำให้รู้ว่าชาริสายินยอมพร้อมใจในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ปิลันธ์โน้มหน้าลงไปหาหญิงสาวกระทั่งอยู่ใกล้กันจนจมูกชนจมูก ก่อนจะประทับจูบที่ปากอิ่มสวยอย่างเชื่องช้า เก็บเกี่ยวความหวานจากกลีบปากหญิงสาวถ้วนทั่วก่อนจะสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปคลอเคลียพัวพันลิ้นเล็กอย่างลึกซึ้งมือบางที่ตอนแรกวางแนบอกหนาตอนนี้กำเสื้อคลุมของอีกฝ่ายแน่นด้วยความรัญจวนใจกำลังวิ่งพล่านไปทั่วร่าง รับรู้ถึงเรือนกายแข็งแกร่งที่ขยับเบียดเข้ามาจนแนบสนิททุกพื้นผิว ถึงจะมีเนื้อผ้ากางกั้นทว่าสัมผัสของร่างกายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงก็สร้างความวาบหวามในอกสาวได้แบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนจูบแสนดูดดื่มถึงจะไม่ได้รับการจูบตอบอย่างกระตือรือร้น แต่ก็เป็นการยินยอมให้เขาทำตามใจได้แบบไม่ขัดขืนอย่างไร้เดียงสาทำให้ปิลันธ์ยิ่งต







