بيت / มาเฟีย / ฤดีซ่อนรัก / บทที่ 2 พลอยขวัญ 1

مشاركة

บทที่ 2 พลอยขวัญ 1

last update تاريخ النشر: 2026-04-14 15:02:41

บทที่ 2 พลอยขวัญ

       

        ตอนที่พลอยขวัญมาถึงบริษัท การได้เจอสาวสวยโฉบเฉี่ยวในลิฟต์ ดูแล้วน่าจะอ่อนเยาว์กว่าเธอ พลอยขวัญอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองรองเท้าหัวแหลมมีสายรัดพันวุ่นวาย แล้วก้มดูคัทชูคู่เก่าของตัวเอง นั่นทำให้เธอรู้สึกผิดที่ผิดทาง

        นับแต่นาทีแรกที่พลอยขวัญก้าวเข้าไปในบริษัทอีกครั้งในรอบหลายปี มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะมีใครเข้าใจ ทุกอย่างปรับเปลี่ยนไปจากที่เคยจำได้ และบอกยากว่าเธอจะกลับมาทำงานที่เคยทำได้ดีสักแค่ไหน มันเหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อนานมากๆ แล้ว

        อันที่จริงช่วงหลายปีมานี้พลอยขวัญคลุกคลีอยู่กับงานสอนมากกว่า ไม่ได้มีผลงานโดดเด่นอะไรหรือมีความดีความชอบอะไรเตะตาคนในวงการเลยสักนิด เรียกว่าเธอฝังตัวเองไว้ลึกและแน่นหนา แต่ถึงกระนั้นบอสคนใหม่ของบริษัทกลับนึกถึงเธอ

        “บอสใหญ่บังเอิญเห็นแฟ้มผลงานที่เธอทิ้งไว้แล้วถูกใจมาก ยืนกรานว่าต้องการตัวเธอกลับมาทำงาน” พี่บุ้ง เจ้านายเก่าให้การต้อนรับเธออย่างเสียมิได้ น้ำเสียงก็ออกจะเสียดสีมากกว่ายกย่อง พลอยขวัญก็พอจะเข้าใจจึงมิได้ใส่ใจ

        “บอสใหญ่คือใครหรือคะ”

        “เดี๋ยวเธอก็รู้เอง”

        “พี่บุ้งคะ” พลอยขวัญตัดสินใจพูดขึ้นมาพร้อมยกมือไหว้ “เรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้น ไม่ว่าจะมีสาเหตุจากอะไร แต่พลอยติดค้างคำขอโทษพี่ค่ะ พลอยขอโทษที่ทำให้พี่เดือดร้อน”

        “เธอโตขึ้นนะ”

        ถ้าเป็นเมื่อก่อน เด็กจบใหม่ไฟแรงอย่างเธอเป็นต้องฟาดฟันเอาชนะ ยึดเอาความคิดของตัวเองเป็นที่ตั้งและไม่ยอมรับฟังความเห็นของใคร คิดแค่ว่าแน่วแน่แล้วก็ไม่ลังเลอีก เมื่อพลอยขวัญมองย้อนดูตัวเองกลับไปในวันวาน พลอยขวัญก็รู้สึกกระอักกระอ่วน ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

        “พลอยเรียนรู้อะไรหลายๆ อย่าง ขอบคุณพี่บุ้งที่ให้โอกาสนะคะ”

        “เธอเป็นคนเก่ง เพียงแต่ยังไม่รู้วิธีใช้ความเก่งให้ถูกที่ถูกทาง จากนี้ไปก็พยายามให้มากขึ้นล่ะ” สีหน้าแววตาของพี่บุ้งดูจะเป็นพี่บุ้งที่เอ็นดูเธออีกครั้ง พี่บุ้งตบไหล่พลอยขวัญสองสามทีแล้วปลีกตัวจากไป พลอยขวัญทักทายเพื่อนร่วมงานทุกคนแม้ว่าจะมีแต่สายตาเย็นชากลับมาก็ตาม เธอยิ้มแห้งๆ ก่อนจะเดินมายังห้องทำงานสวยหรูซึ่งยี่หวายืนจังก้าอยู่หน้าประตู

        “แม่นางฟ้าคนสวย เธอกลับมาที่นี่ทำไมอีกมิทราบ หรือคิดจะกลับมาขโมยงานไปขายอีกล่ะ”

        “ขอโทษทีนะยี่หวา ช่วยหลีกทางให้ฉันหน่อยได้มั้ย”

        พลอยขวัญประสานมือเป็นรูปภูเขา มิได้ถือสาวาจาเสียดสีอะไรเพราะชินแล้ว มีแต่จะยิ้มประนีประนอมมากกว่าเพราะไม่ชอบมีเรื่องกับใคร “นี่ห้องทำงานของฉันเอง ขอบใจที่อุตส่าห์ช่วยเตรียมดอกไม้ต้อนรับให้นะ”

        “ว...ว่ายังไงนะ ทำไมพี่บุ้งถึงให้เธอกลับมาทำงานได้”

        “ได้ยินว่าบอสใหญ่ถูกใจงานที่ฉันทำให้เด็กๆ ที่โรงเรียนค่ะ เขารีเควสให้ฉันออกแบบชุดให้นายแบบใหม่เท่านั้น พี่บุ้งเลยตามฉันกลับมา ยี่หวาทำงานมาหลายปีแล้ว คงจะมีลูกค้าเลือกงานพี่ยี่หวาเยอะแยะแน่ๆ สินะคะ”

        “บ...บอสให้เธอกลับมาทำงานอะไร”

        “ขอยังไม่บอกค่ะ” พลอยขวัญเดินผ่านยี่หวาเข้าไปในห้อง ก่อนจะหมุนตัวกลับมาส่งยิ้มบานแฉ่ง “เดี๋ยวมีคนไม่หวังดี แอบเอางานของฉันไปก่อเรื่องวุ่นวายอีก ฉันเข็ดแล้วค่ะ”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ฤดีซ่อนรัก   บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า [จบ]

    หลายเดือนถัดมา พชรเอาแต่เดินกระวนกระวายอยู่ในห้องสำหรับพักรอภายในโรงแรมคอนติเนนทัล เอาแต่เดินวนจนรองเท้าแทบสึก รอบตัวเขานั้นเต็มไปด้วยดอกไฮเดรนเยียกับลิลลี่บานสะพรั่ง ยิ่งดูขับเน้นให้ชายรูปงามชุดทักซิโด้เต็มยศโดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมาย “เจ้าสาวพร้อมแล้วค่ะ” ร่างสูงสง่ายืดตัวขึ้นทันทีหลังจากเจ้าหน้าที่แจ้งว่าเจ้าสาวกำลังจะมาถึง พชรนึกย้อนไปถึงวันแรกที่เขาต้องมาพบเธออีกครั้งในรอบหลายปี เขาใช้เวลาขัดสีฉวีวรรณอยู่ในห้องน้ำราวๆ สามชั่วโมง เมื่อพลอยขวัญเดินออกมาจากลิฟต์และเขาได้พบเธอ พี่พลอยขวัญเป็นสาวสวยชวนตะลึงยิ่งกว่าที่เขาจดจำได้เสียอีก ผมยาว ดวงตากลมโตและยิ้มหวาน ความทรงจำทั้งหลายก็หลากท่วมท้น ช่างเหมือนความฝันที่บังเกิดชีวิตชีวา ความงามอ่อนโยนและอบอุ่นของเธอยังคงไม่เปลี่ยนแปลง กลิ่นหอมของเธอยังอบอวลและรอยยิ้มยังคงตราตรึงอยู่ในใจเขาไม่รู้วาย&nbs

  • ฤดีซ่อนรัก   บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า 4

    เขาเป็นคนจัดการเรื่องสถานที่จัดแสดงคอลเล็กชัน ซึ่งเกินความคาดคิดของพลอยขวัญไปมาก เธอนึกภาพไว้ว่าจะจัดในฮอลล์การประชุมสักแห่ง แต่เขาใช้คอนเนคชั่นอันแสนลึกลับ ติดต่อพื้นที่สวยๆ ติดฝั่งเจ้าพระยาซึ่งมีพระปรางค์วัดอรุณเป็นฉากหลัง ประดับประดาด้วยดอกไม้นานาชนิดและแสงสีเสียงเต็มอัตรา คราวนี้แม้แต่นักข่าวก็วิ่งหาบัตรเข้างานไม่ได้ ทุกสายตาต่างจับจ้องและรอคอย ปกติทั่วไปแล้วการจัดแสดงแฟชั่นโชว์จะต้องเลือกนายแบบนางแบบที่สูงยาวเข่าดี รูปร่างเฟอร์เฟค แต่พลอยขวัญเลือกจัดแฟชั่นโชว์ในรูปแบบใหม่ซึ่งเลือกใช้นางแบบหลายรูปร่าง หลากเชื้อชาติและสีผิวมาร่วมเดินโชว์สินค้า ชุดของเธอไม่ได้เจาะกลุ่มว่าต้องเป็นสเปกแบบไหนถึงจะใส่แล้วสวย แต่ออกแบบมาเพื่อทุกคน ตั้งแต่หุ่นนางแบบเอวบาง ไปจนถึงนางแบบพลัสไซส์ เพราะเธอคิดว่าไม่ว่าคนจะหุ่นแบบไหน สีผิวแบบไหน เราสามารถเป็นตัวเองของตัวเองในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุดได้เสมอ “แนวคิดของคอลเล็กชันนี้คืออกแบบเพื่อให้สวมใส่ได้ทุกโอกาส คัตติ้งเนี้ยบ มีน้ำหนักและไม่ย

  • ฤดีซ่อนรัก   บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า 3

    “แม่ๆ บอกว่าเราจะต้องเจอกับอาการอ้อนสามเดือนหรือโคลิด เด็กทารกจะแผดเสียงจ้าทั้งคืน ลูกจะเรียกร้องเวลาทุกนาทีของเรา ต้องปั๊มนมเก็บไว้ พี่จะเหนื่อยมากเพราะร่างกายรวน” เขางึมงำและเริ่มเตรียมตัว ทำราวกับจะเหมางานเลี้ยงเด็กไปเองทั้งหมด ทำเอาพลอยขวัญหลุดขำ “เราจะช่วยกันจ้ะ ถ้าลูกโยเย เราจะผลัดกันนั่งเก้าอี้โยกเห่กล่อม ตกลงนะ” ตอนนี้ไม่ว่าอะไรๆ ก็ดูจะเป็นไปได้สวยทุกๆ อย่าง พชรขอพบหมอกุมารเวชเพื่อปรึกษาและซักถามสิ่งต่างๆ เขาจดทุกคำพูดของหมอ ส่วนพลอยขวัญไม่เครียดเลยเพราะรู้ดีว่าทารกแต่ละคนจะออกแบบตารางชีวิตของตัวเอง ต่อให้อ่านตำราหรือศึกษาวิธีเลี้ยงลูกจากแม่ๆ สักกี่คน เจ้าเด็กน้อยก็จะทำตามใจตัวเองอยู่ดีนั่นแหละ พชรจับมือเธอไว้ตลอดช่วงเวลาขากลับจากโรงพยาบาล จู่ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นมา “พี่พลอยวางใจผมนะ ชีวิตคู่ของเราจะต้องสมบูรณ์แบบครับ ผมจะตามใจพี่ทุกอย่าง” พลอยขวัญย

  • ฤดีซ่อนรัก   บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า 2

    และสรวงสวรรค์ก็ส่งบททดสอบใหม่มาให้เธอ พลอยขวัญลังเลมาสักพักแล้ว แต่ก็ตัดสินใจซื้อที่ตรวจครรภ์จากร้านขายยา ตั้งใจว่าจะทดสอบเพื่อความสบายใจ ใจหนึ่งก็คิดว่าคงจะไม่หรอก แต่อีกใจก็รู้สึกลึกๆ ว่าใช่ ยืนยันด้วยผลเส้นสีชมพูที่ปรากฏขึ้นชัดเจน พลอยขวัญอ่านผลซ้ำแล้วซ้ำอีก ก่อนจะสะดุ้งเมื่อออกมาเจอมาเฟียหนุ่มยืนรออยู่ด้านนอกห้องน้ำ เขายังไม่รู้ แต่เขามีสิทธิ์ที่จะรู้... “พี่โอเครึเปล่าครับ” “จ้ะ พี่มีบางอย่างอยากจะบอกน้องเติร์ด” น้ำเสียงของเธอคงจะเคร่งเครียดเกินไปนิด ทำให้เขาวิตกกังวลไปด้วย “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือครับ” “จะว่าอย่างนั้นก็ได้จ้ะ เป็นเรื่องที่เราทั้งคู่ต้องรับมือไปตลอดชีวิต อาจจะยุ่งยากเล็กน้อย แต่คิดว่าเราคงจะผ่านไปได้” พล

  • ฤดีซ่อนรัก   บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า 1

    บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า ตั้งแต่นั้นมาถึงแม้จะงานยุ่งแค่ไหน แต่ช่วงเย็นพชรก็จะเร่งงานเร็วจี๋เพื่อเตรียมตัวไปรับพลอยขวัญกลับบ้านด้วยกัน หลายคนไม่เข้าใจทำไมต้องเร่งงานอะไรนักหนา แต่สำหรับเขาแล้ววันทั้งวันจะเกิดอะไรขึ้นไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่เขาต้องเตรียมพร้อมเข้าครัว เสกของกินอร่อยๆ มากมายและนั่งกินด้วยกันกับเธอด้วยรอยยิ้ม ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ต่างคนต่างมีงานที่ต้องเคลียร์ มีเอกสารที่ต้องจัดการ ก็แค่แยกกันไปแต่ไม่ห่างจากกัน และกระโจนเข้าหากันทุกครั้งที่มีโอกาส “พี่พลอย ดื่มน้ำก่อนนะครับ” หลังจากเคี่ยวกรำเธออย่างหนักหน่วงร้อนแรงอยู่หลายชั่วโมง อานุภาพกายสัมผัส แววตาสื่อรัก กลิ่นกายเร้าใจให้ใฝ่ฝัน รสอันซาบซ่าน เสียงพร่ำคำรัก พชรมอบทุกอย่างให้เธออย่างเต็มที่ ค่อยดูว่าเธอพึงพอใจไหม และพชรไม่เคยละเลยความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ แม้แต่น้อย นั่นทำให

  • ฤดีซ่อนรัก   บทที่ 20 รักฉ่ำหวาน 4

    “พาพี่ไปที่เตียงสิ” “ครับ” แม้ว่าจะแข่งกันหน้าแดง แต่พลอยขวัญเรียกแรงฮึบ โน้มริมฝีปากเข้าหาก่อน บดเบียด จูบและกระหวัดลิ้นกันและกันเงียบๆ พลอยขวัญวางมือลงตรงแผ่นหลังกำยำ รับรู้ถึงแรงสั่นไหวภายในที่ขับขานออกมาผ่านทางแววตา พลอยขวัญปล่อยให้เขานำทางอย่างเต็มใจและมอบจุมพิตดื่มด่ำมากมาย และก็ต้องหัวเราะออกมาเมื่อเขามองร่างเปลือยเปล่าของเธอด้วยสีหน้าตะลึงงัน “อย่ามองเลยนะ” “ให้ผมดูเถอะครับ” มือแกร่งดึงแขนเธอที่พยายามปิดบังเนื้อตัวออก ไม่เคยมีใครได้ใกล้ชิดเธอถึงเพียงนี้มาก่อน ผิวขาวละมุนเรียบเนียนถึงกับแดงก่ำไปทั้งตัว “พี่สวยเหลือเกิน” มือของเขาใหญ่ขึ้น ร้อนขึ้นกว่าที่เธอจดจำได้ ฟอนเฟ้นและใช้ลิ้นโลมไล้ตรงผิวอ่อนไหวที่ท้ายทอย จากนั้นก็ลากยาวต่ำลงมา พลอยขวัญไม่รู้เลยว่ามันจะดำเนินไปถึงจุดไ

  • ฤดีซ่อนรัก   บทที่ 12 คุณพชร 4

    ชั้นบนสุดของบริษัทนั้นเป็นชั้นผู้บริหารซึ่งสงวนไว้เฉพาะผู้ที่เกี่ยวข้องเท่านั้น ห้องทำงานส่วนตัวของผู้บริหารหนุ่มเต็มไปด้วยรสนิยมอันน่าทึ่ง ทุกรายละเอียดเคร่งขรึม ข่มทับผู้มาเยือนด้วยโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ ร่างสูงใหญ่นั่งพลิกอ่านเอกสารทีละหน้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เหล่าผู้รับคำสั่งจึงต

  • ฤดีซ่อนรัก   บทที่ 9 นายแบบที่ชื่อพชร 1

    บทที่ 9 นายแบบที่ชื่อพชร และแล้วบริษัทก็มีประกาศ อนุญาตให้นำสัตว์เลี้ยงมาที่ทำงานได้ พลอยขวัญถึงกับเหวอเมื่อห้องทำงานของเธอมีคอนโดแมวใ

  • ฤดีซ่อนรัก   บทที่ 8 ขอไปดูแมวที่ห้องได้มั้ยครับ 3

    “แวะเซเว่นกันนะ เติร์ดกินอะไรหน่อยนะ พี่เลี้ยงเอง” พลอยขวัญนึกดูแล้ว ตั้งแต่ร่วมงานกันมา เธอยังไม่เคยซื้อขนมเลี้ยงน้องเขาบ้างเลย ทั้งควรจะตอบแทนน้ำใจที่น้องอุตส่าห์ช่วยเหลือแถมยังเสียเวลาไปโรงพักเป็นเพื่อนอีกหลายชั่วโมง พลอยขวัญจึงเดิน

  • ฤดีซ่อนรัก   บทที่ 3 น้องเติร์ดกับพี่พลอย 3

    “คุณเติร์ดเรียนจบอะไรมาหรือคะ” พลอยขวัญนึกสนใจจึงถามต่อ “จบบริหารธุรกิจครับ” เขาสบตาเธอ เห็นได้ชัดว่าดวงตาเป็นประกาย “เรียกผมว่าน้องเติร์ดก็ได้ครับ” “ยินดี

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status