ตอนที่9

ตอนที่9

" อาหารเช้าสำหรับคนพิเศษคับ "

สมายล์นั่งกินไป เขินไปมีธาราค่อยส่งรอยยิ้มแสนละลายอยู่ข้างๆ

" ตั้งแต่วันนี้ไป หนูจะโดนดูแลแบบนี้ทุกวันเลยหรอคะ "

ธาราก้มลงมากระซิบใกล้ๆหู " ไม่ใช้แค่ดูแลนะ แต่จะรักมากขึ้นทุกวันด้วย "

ใบตอง หัวใจอุ่นเหมือนได้บ้านที่แท้จริง

หลังมื้อเช้าทั้งต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ ธาราต้องไปสอนที่มหาลัย แต่วันนี้สมายล์ไม่มีเรียนเลยได้ไปซ้อมมวยแทน ธาราอาสามาส่งเธอด้วยตัวเองระหว่างขับรถก็จับมือเธอไม่ยอมปล่อย

" เป็นเด็กดีนะ อย่าซ้อมมวยจนลืมกินข้าวละรู้ไหม ห้ามยิ้มให้ผู้ชายด้วย ดูแลตัวเองดีๆ ตอนเย็นลุงมารับ "

" รับทราบคะลุงแสนดีของหนู สั่งขนาดนี้จะทำตัวดีๆนะ "

ธาราคลี่ยิ้มอย่างพอใจพลางยื่นไปจับมือเด็กสาวขึ้นมาจูบเบาๆ ก่อนที่เช้าวันธรรมดาจะกลายเป็นเช้าวันพิเศษที่อบอวลไปด้วยความรักของทั้งคู่

หลังจากวันนั้นสมายล์ได้ย้ายมาอยู่บ้านของธาราโดยสมบูรณ์(นอนคนละห้องนะ)เขาอ้างว่าไม่อยากให้เธอกลับไปอยู่คนเดียว เดี๋ยวจะกลับมาเศร้าอีก. สมายล์กับธาราเดินหน้าสืบหาความจริงกันอย่างจริงจัง โดยมีเพื่อนตำรวจของธาราค่อยช่วยเหลือพวกเขาอย่างลับๆ

ทุกคืนหลังเลิกเรียน สมายล์จะมานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์กับธาราที่บ้านของเขา ตรวจสอบคลิปกล้องวงจรปิด เส้นทางการเดินรถวันเกิดเหตุ รวมถึง​ร​รวมถึงบันทึกโทรศัพท์ที่ถูกดึงออกมาจากข้อมูลเครือข่ายมือถือ

ธารามองเห็นแววตาของสมายล์ที่เคยเต็มไปด้วยความเศร้า แต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นเข้มแข็งยิ่งมองก็ยิ่งภูมิใจ

" หนูทำได้เก่งกว่าที่ลุงคิดอีกนะสมายล์ " ธาราบอกเธอขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งล้อมกองเอกสารอยู่

สมายล์แค่ยิ้มบางๆ ไม่พูดอะไรเพราะ​เพราะในใจยังแน่นไปด้วยความรู้สึกที่อยากทวงความยุติธรรมให้ยาย

" พักผ่อนได้แล้วคับเด็กดี พรุ่งค่อยดูต่อ ตอนนี้มันดึกมากแล้วนะ " ธาราเอ่ยยิ้มๆพลางเอื่อมมือมาปิดหน้าจอคอม

" ขออีกสักแปปได้ไหมคะ " เด็กสาวทำเสียงออดอ้อน ธารายืนยิ้มร่า ใบหน้าแดงก่ำเพราะเขิน เขาเพิ่งจะรู้ว่าสมายล์เวลาขี้อ้อน โครตจะน่ารักเลย หลงหนักกว่าเดิมอีก..

" ไม่ได้ค่าบ ตอนนี้เป็นเวลาของลุงแล้ว " ธารายิ้มกรุ่มกริ่ม หน้าตามีเลศนัย เขาช้อนตัวเด็กสาวขึ้นอุ้มและพาเธอไปห้องนอนของเขา

" ลุง! ปล่อยหนูได้แล้ว จะทำไรเนี้ย "

" แค่อยากเต็มพลังนิดหน่อย " ธารารั้งตัวเด็กสาวเข้ามากอดไว้แน่น

สมายล์ซุกหน้าลงบนอกแกร่งของเขา หัวใจเธอเต้นแรงร้าวกับจะทะลุออกมาจากอก สัมผัสอบอุ่นจากร่างสูงข้างกาย ทำให้เธอไม่อยากขยับไปไหนเลย

ธาราค่อยๆผละตัวออกนิดหน่อย มือหนาประคองใบหน้าเด็กสาวเบาๆ นิ้วเรียวคอยลูบแก้มเธออย่างทะนุถนอม ดวงตาคมจนจ้องริมฝีปากบางนั้นอย่างโหยหา

" สมายล์ ลุงขอจูบหนูได้ไหม " ธาราพึมพำเสียงทุ้มต่ำ แววตาเต็มไปด้วยเสน่หา สมายล์ใจเต้นรัว แก้มแดงจัดแต่ไม่ได้เบือนหน้าหนี เธอพยักหน้าเบาๆเป็นคำตอบ

ธาราคลี่ยิ้มมุมปาก ก่อนจะค่อยๆโน้มหน้าเข้าไปอย่างเชื่องช้าและนุ่มนวล ริมฝีปากอุ่นสัมผัสลงบนริมฝีปากนุ่มของสมายล์เบาๆ ในจังหวะแรก เป็นสัมผัสแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยรู้สึกที่ไม่ต้องการคำอธิบายใดๆ

สมายล์หลับตาแน่น เธอรับรู้ถึงความอบอุ่นที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง คนตัวโตกดจูบย่ำๆ บนกลีบปากสีสวย ลิ้นหนาไล้เล็มริมฝีปากอวบอิ่มของเด็กสาว ทำราวกับกำลังไล้เลียอมยิ้มรสหวาน

" อือ ลุง.. " ยิ่งเขาได้ยินเสียงครางอืออึงในลำคอของเด็กสาว ธาราก็ยิ่งบดจูบดูดดื่มมากขึ้น รสจูบดุดันขึ้นตามอารมณ์เขาเริ่มจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ มือใหญ่บีบคั้นสะโพกบางจนคนถูกกระทำสะดุ้งเล็กๆ เขาผละออกให้เด็กสาวได้กอบโกยอากาศเข้าปอด ฟันคมเกี่ยวดึงกลีบปากอิ่มอย่างมันเขี้ยว กดจูบลงบนคางมน ไล้ลงมายังลำคอสีสวย

" ลุง! พอแล้วคะ " สมายล์รีบเบรกอีกฝ่าย ก่อนที่อารมณ์จะไปไกลกว่านี้

" หยุดก็ได้คับ ลุงฟังหนู ไว้รอให้พร้อมกว่านี้ก่อนเนอะ แต่ว่าเมื่อกี้หนูทำได้ดีเลยนะสำหรับครั้งแรก " ธารากระซิบข้างหูเบาๆ ลมหายอุ่นรดหู ทำให้เด็กสาวตัวร้อนวูบวาบขึ้นมาทันที

" ลุงทะลึ่ง หนูไม่คุยด้วยแล้ว กลับห้องดีกว่า " เด็กสาวลุกขึ้นและรีบวิ่งแจ้นกลับไปอย่างรวดเร็ว ธาราลอบยิ้มอย่างพอใจ พลางยกมือขึ้นมาเช็ดริมฝีตัวเองเบาๆ ถ้าไม่ใช้สมายล์ที่จะให้หยุด เขาคงกลืนกินเธอไปทั้งตัวแล้วละ เธอน่ารักขนาดนี้ใครจะไปอดใจไหวละ