ตอนที่8

ตอนที่ 8

สมายล์ขบฟันกรามแน่น มือกำโทรศัพท์จนสั่น น้ำตาคลออย่างห้ามไม่อยู่

เย็นวันนั้นสมายล์เดินตัวสั่นกลับมาบ้าน ธารารีบพุ่งเข้ามาหาเพราะสีหน้าเธอไม่ค่อยสู้ดี

" สมายล์เป็นอะไร ใครทำหนูบอกลุงมา "

เธอเงยหน้าขึ้น น้ำตาไหลพรากแต่พูดเสียงชัด

" ลุงหนูรู้แล้วว่าใครชนยาย หนูจะพูดตรงๆกับลุง มันไม่ใช้ความผิดของลุง แต่หนูจะไม่ปล่อยคนๆนั้นลอยนวล! "

ธาราเริ่มมีสีหน้าเป็นกังวล ใบหน้าเขาเคร่งเครียดทันที

" ใคร..ใครทำ "

" ณิชา..ลุงคุ้นชื่อมั้ย เพื่อนตำรวจบอกว่าเขาคือแฟนเก่าของลุง เขาปกปิดหลักฐานบางส่วนแต่ทะเบียนรถเป็นของเธอ "

ธารานิ่งงัน ก่อนจะค่อยๆสูดลมหายใจ เขาหลับตาตั้งสติอยู่ชั่วครู่ ก่อนเอื่อมมาจับไหล่สมายล์แน่น

" ลุง..ขอโทษสมายล์ ลุงไม่เคยรู้เลยว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ " ธาราเอ่ยเสียงสั่น ในหัวของเขามันสับสนไปหมด กลัวว่าสมาายล์จะพาลโกรธเขาไปด้วย

" ไม่ใช้ความผิดลุงคะ แต่หนูจะไม่ปล่อยให้ยายต้องตายฟรี ต่อให้เธอจะมีเส้นสายใหญ่โตแค่ไหนหนูก็ไม่กลัว หนูจะสู้ให้ถึงที่สุด แต่หนูมีหนึ่งอย่างจะถามลุง "

" ลุงยังรักเขาอยู่มั้ย? " สมายล์พูดในสิ่งที่เธอคับข้องใจมาทั้งวัน

" ไม่ได้รักแล้ว คนที่ลุงรักอยู่ตรงหน้าตอนนี้ตากหาก " ธารามองเด็กสาวก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

" ลุง..อย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ " สมายล์สบตาเขานิ่ง แววตาเป็นประกายใต้แสงไฟสลัว

" ลุงไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้ จะมีคนๆหนึ่งเข้ามาทำให้รู้สึกว่าโลกใบนี้มันสวยงามกว่าที่คิด "

สมายล์นิ่ง ฟังเงียบๆหัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ธาราสูดลมหายใจลึกก่อนจะพูดต่อโดยไม่หลบตา

" ทุกครั้งที่ลุงมองหนู ลุงรู้สึกว่าอยากดูแล อยากเป็นคนทำให้หนูยิ้ม อยากให้ทุกๆเช้าตื่นมาแล้วหนูรู้ว่ามีคนๆหนึ่ง รักหนูจริงๆโดยที่ไม่หวังอะไรเลย "

สมายล์เผลอกำมือแน่น ใบหน้าร้อนวูบขึ้นมาทันที

" ลุงรักหนูนะสมายล์ รักแบบจริงจัง ไม่ได้แค่ชอบหรือสงสาร แต่มันคือรัก ที่อยากอยู่ข้างๆหนูไปนานๆ " ธาราจับมือเธออย่างแผ่วเบา ดวงตาสบกันตรงๆอย่างจริงใจ

" ถ้าหนูยังไม่พร้อม ลุงก็จะรอ แต่ถ้าหนูกล้าเปิดใจ ลุงจะเป็นคนทำให้มั่นใจในความสัมพันธ์ครั้งนี้เอง "

สมายล์เม้มปากแน่น ดวงตาสั่นไหวน้ำตาคลอเพราะไม่เคยมีใครบอกความรู้สึกแบบนี้กับเธอมาก่อน(รักแรก)

" หนูไม่รู้จะพูดยังใง รู้แค่ว่าลุงคือที่พักพิงสำหรับหนู เวลาอยู่ด้วยกันแล้วรู้สึกสบายใจ " เด็กสาวเอ่ยน้ำเสียงเขิลๆ ธารายิ้มออกมาทันที พลางกดจูบเบาๆลงบนมือของเธอ

" งั้นลุงขอเริ่มดูแลหัวใจของหนูตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเลยนะ "

สมายล์พยักหน้าช้าๆพร้อมยิ้มทั้งน้ำตา หัวใจเธอรู้สึกเบาสบายเหมือนมีใครโอบกอดตลอดเวลา

ใต้แสงดวงจันทร์คืนนั้น เสียงหัวใจสองดวงเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน เป็นจุดเริ่มต้นของความรักที่แสนอบอุ่น

หลังจากที่โดนสารภาพรัก สมายล์ยังคงนั่งนิ่ง ใบหน้าแดงจัด ลมเย็นยามค่ำคืนก็ไม่ช่วยให้ใจเธอสงบลงได้เลย ธารามองสมายล์ยิ้มๆ พลางเอื่อมมือไปแตะปลายจมูกเธอเบาๆ

" ทำไมเขินขนาดนั้นคับ แค่ลุงบอกว่ารักเองนะ "

สมายล์หลบสายตา พึมพำเบาๆ " ก็ไม่เคยมีใครมาบอกรักกันตรงๆแบบนี้นี่คะ "

ธารากระซิบใกล้หู " งั้นลุงจะบอกบ่อยๆทุกวันเลยดีไหม สมายล์จะได้ชิน รักหนูนะ ^^ "

สมายล์เบือนหน้าหนี เขินจนหูแดงไปหมด ธาราหัวเราะเบาๆอย่างเอ็นดู ก่อนจะขยับตัวเข้าไปใกล้ กระซิบเบาๆอีกรอบ

" คืนนี้ลุงขอเดินไปส่งถึงห้องนะ สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเกินเลย รอหนูพร้อมกว่านี้ก่อนเนอะ "

" ลุงบ้า! " สมายล์เขินจนทำตัวไม่ถูกร้อนรนไปหมด เธอลุกเดินหนีเข้าห้องไปโดยมีธาราเดินตามหลังมาไม่ห่าง

เช้าวันใหม่ธาราตื่นมาพร้อมรอยยิ้ม เขาเดินออกมาหน้าบ้านเจอสมายล์กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่

" อรุณสวัสดิ์ เด็กดีของลุง "

สมายล์หันขวับกลับมา ใบหน้างามแดงตั้งแต่เช้าตรู่ " พูดอะไรแต่เช้าคะ "

ธารายักคิ้วพลางเดินเข้ามาหยอกล้อเบาๆ " ก็เมื่อคืนเราตกลงคบกันแล้วนิ เริ่มต้นวันใหม่ก็ขอจีบหน่อย "

สมายล์ส่ายหัวเบาๆแต่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ธาราอาสาเป็นคนทำอาหารเช้าทั้งหมด แน่นอนว่าเขาทำอร่อย ไข่ดาว ไก่ย่างและข้าวเหนียวร้อนๆ เสิร์ฟตรงหน้าเด็กสาวบนโต๊ะเล็กในบ้าน