ฤดูที่ฉันยังเป็นเด็ก

ฤดูที่ฉันยังเป็นเด็ก

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-02
Oleh:  คิ้วบางOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
12Bab
310Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

สมายล์เด็กสาว ม.6 ที่เติบโตมาอย่างยากลำบาก อาศัยอยู่กับยายในบ้านเช่าเล็ก ๆ ชานเมือง หลังจากสูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่ยังเด็ก เธอทำงานทุกอย่างเพื่อหาเงิน ทั้งเรียนหนังสือและขึ้นชกมวยเพื่อประคองชีวิต ความเหนื่อยล้าไม่เคยทำให้เธอยอมแพ้ เพราะยายคือสิ่งยึดเหนียวจิตใจเพียงอย่างเดียวในชีวิต ชีวิตของสมายล์เริ่มเปลี่ยนไป เมื่อธารา อาจารย์มหาวิทยาลัยเจ้าของบ้านเช่าที่เธออยู่ คอยยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือในวันที่เธอลำบาก ความห่วงใยเล็ก ๆ ค่อย ๆ กลายเป็นความผูกพันโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ไม่ง่ายไปซะทั้งหมด มาร่วมเอาใจช่วยให้ทั้งคู่ผ่านอุปสรรคไปได้

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่1

บ้านเช่าหลังน้อย

" ยายคืนนี้หนูมีชกมวยนะ กับข้าวหนูทำไว้หมดแล้วอยู่ใต้ฝาชีนะ " เด็กสาวเอ่ยเสียงใสพลางหยิบกระเป๋าเป้ใบโปรดขึ้นสะพายบ่า

" ไปเถอะไม่ต้องห่วงยาย ขอให้ชนะกลับมานะอย่าเจ็บตัวเยอะละ " ยายว่าพลางถอดสร้อยพระที่ห้อยคออยู่มายื่นให้เด็กสาว

" แน่นอนอยู่แล้วหลานยายเก่งจะตาย หนูกลับดึกนะไม่ต้องรอหรอกนอนก่อนเลย " เด็กสาวว่าพลางก้มลงมาหอมแก้มยายเบาๆเพิ่มพลังใจให้ตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากบ้านไป

สมายล์...

สวัสดีฉันสมายล์เอง ฉันเป็นเด็กสาวที่กำลังเรียนอยู่ชั้น ม. 6 ไม่กี่เดือนก็จะจบแล้ว เธอสอบมหาลัยได้แล้วตอนนี้เลยต้องรีบหาเงินมาจ่ายค่าเทอม ลืมบอกฉันหาเงินส่งตัวเองเรียนมาตั้งแต่อายุ 14 แล้ว งานหลักที่ทำบ่อยก็คือชกมวยโชคดีที่ครูที่โรงเรียนเห็นแววเลยพาไปซ้อมมวย เสาร์อาทิตย์ ก็รับจ้างทั่วไปเด็กเสิร์ฟบ้าง ล้างจานบ้างอะไรได้ตังฉันทำหมด ฉันอยู่บ้านเช่าเล็กๆกับยายแค่สองคน แม่เสียไปแล้วส่วนพ่อขอไม่พูดถึงเพราะทิ้งไปตั้งแต่ฉัน 1 ขวบผู้ชายแบบนั้นไม่น่าจดจำหรอก ผู้มีพระคุณกับฉันอีกคนคือลุงธารา ลุงเจ้าของบ้านที่ฉันเช่าอยู่เขาใจดีกับฉันมากค่อยสอนการบ้านเวลาเรียนไม่ทันเพื่อน(เขาเป็นอาจารย์สอนอยู่มหาลัย) ช่วยเหลือทุกเรื่องเวลาเดือดร้อน ไม่ได้ลุงธาราฉันคงแย่...

" สมายล์ไปชกมวยหรอ ยังไม่ได้กินข้าวใช้ไหม เตรียมไว้ให้แล้วเอาไป " ลุงธาราว่าพลางยื่นถุงกระดาษให้

" รู้ใจหนูไปซะหมดเลยนะ ขอบคุณนะคะ ฝากดูยายด้วยหนูรีบไปแล้วเดียวไม่ทัน " เด็กสาวหยิบถุงกะดาษมาไว้ในมือพร้อมเปิดดูของข้างใน

" ไม่ต้องห่วงรีบไปเถอะ " ชายหนุ่มมองตามหลังเด็กสาวที่พึ่งวิ่งจากไปด้วยความเอ็นดู

ธารา...

หนุ่มมาดสุขุมวัย 30 ปี เป็นอาจารย์สอนอยู่คณะบริหาร เป็นเจ้าของบ้านที่สมายล์อาศัยอยู่ เป็นบ้านเก่าของย่าเขาเอง ธาราย้ายกลับมาอยู่ที่นี้ได้ประมาณ 2 ปีแล้ว เขาอยากหนีจากความวุ่นวายในเมืองกรุง เป็นหนุ่มโสดที่สาวๆต่างปลื้ม

สนามมวย..

" สมายล์มาถึงยัง? " พรช้ยครูมวยของเด็กสาวเอ่ยถามเสียงเข้ม

" ผมโทรไปตามแล้ว ใกล้ถึงแล้วคับ "

วินหนุ่มตี๊ตาขีด ขาว สูงโปร่ง จมูกโด่ง คิ้วดกดำ ด้วยหน้าตาที่ดูดีทำให้บรรดาสาวๆต่างอย่างได้หัวใจเขาไปครอง

" มาแล้วค่าาาา เหลือเวลาตั้งเยอะ หนูไม่มาสายในวันสำคัญแบบนี้หรอก " เด็กสาวมาถึงก็ได้ยินครูมวยของตัวเองบ่นอุบอิบอยู่กับเพื่อนของเขา

" มาถึงก็พูดมากเลยนะ เร็วๆเลยไปเปลี่ยนชุดแล้วมาวอมร์ร่างกาย " ครูแสร้งเอ่ยเสียงเข้ม ความจริงเขารู้ดีอยู่แล้วว่าเด็กสาวมีความรับผิดชอบมากพอ

" รับทราบค่าาาา " เด็กสาวว่าพลางรีบวิ่งเขาไปในห้องแต่งตัว ใช้เวลาไม่นานก็ออกมา

คู่ชกวันนี้เธอเคยขึ้นชกกับเธอมาแล้วรอบนึงแต่เธอเป็นฝ่ายแพ้ ครั้งนี้เธอเลยฝึกซ้อมอย่างนักเพื่อมาแก้มืออีกรอบ ถือเป็นงานยากอยู่เหมือนกันแต่เธอจะพยายามให้เต็มที่

เป๊ง!! เสียงกรรมการตีระฆังเริ่มชก เด็กสาวใช้เท้าเตะนำลองเชิงไปก่อนอีกฝ่ายยกเท้าขึ้นมาบัง หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ผลัดกันต่อยคนละมัดแลกไปมาจนหมดยก

" สมายล์ทำดีมาก แต่ระวังเวลาเขา สวนกับด้วยอีกสองยกสู้ๆ " ครูมวยบีบคลายเส้นให้เด็กสาวพร้อมกับบอกเทคนิคและให้กำลังใจไปด้วย

" สู้ๆ นะสมายล์ " วินก็ค่อยส่งเสียงเชียร์ให้เธออยู่ข้างเวทีเหมือนกัน

เสียงระฆังยกที่สองดังขึ้น ยกนี้อีกฝ่ายรุกหนักมากทั้ง เข่า ศอก รัวหมัดใส่เธอไม่ยั่งแต่เด็กสาวก็ตอบโต้กลับไปเหมือนกันจเสียงเสียงระฆังหมดยกดัง ยกนี้เด็กสาวเสียเปรียบเล็กน้อย

" สมายล์เอาใหม่ตอบโต้หน่อย อย่าให้รุกอยู่ฝ่ายเดียวสวนกลับหน่อย " ครูมวยเอ่ยเสียงเข้มใบหน้าเริ่มเคร่งขึมและมีความกังวล

ยกสุดท้ายเริ่มขึ้นยกนี้สมายล์เป็นฝ่ายรุกบ้าง แต่ดันพลาดท่าโดนศอกของอีกฝ่ายเข้าที่ปลายคิ้ว เลือดสีแดงสดค่อยๆไหลลงมาเปื่อนแก้มขาว เด็กสาวไม่ได้สนใจใช้ทั้งมัด เข่า ศอก สวนกลับไปจนอีกฝ่ายเสียหลักล้มลง กรรมการนับ 1-10 อีกฝ่ายลุกไม่ไหวเด็กสาวเป็นฝ่ายชนะน็อค

" เย้ " เสียงดีใจทั้งครูและวินดังลั่นเวที ทั้งคู่วิ่งขึ้นมาอุ้มเด็กสาวทำเธอตกใจเล็กน้อยเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว

หลังจบงานก็ต้องมารักษาแผลกันต่อ หางคิ้วแตกเป็นธรรมดาของอาชีพนักมวยทุกคน ต้องมีบาดแผลกันบ้างเลี่ยงไม่ได้

" อะ ค่าตัววันนี้ " ครูมวยยื่นซองใส่เงินสีน้ำตาลให้กับเด็กสาว

" ขอบคุณค่า เห็นเงินแล้วค่อยหายเจ็บหน่อย " เด็กสาวเอ่ยเสียงใสพร้อมแววตาที่เป็นประกาย

" แล้วกลับไหวมั้ย ให้ไปส่งรึเปล่า " วินเอ่ยถามด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง เพราะวันนี้เธอก็โดนหนักอยู่

" ไม่เป็นไร แค่นี้จิ๊บๆ กลับละนะ " เด็กสาวคลี่ยิ้มบางๆ ก่อนจะร่ำลาทั้งสองและมายืนรอรถอยู่ริมถนน

" สมายล์ " เสียงเข้มดังออกมาจากรถกระบะคันสีดำที่จอดอยู่ตรงหน้าเด็กสาว

" ลุง มาทำอะไรแถวนี้หรอ "

" มารับหนูนั้นแหละ ยายกลัวว่าหนูกลับไม่ไหวเลยใช้ลุงมา ขึ้นรถเร็วอย่าถามเยอะ "

เด็กสาวรีบกระโดดขึ้นอย่างไม่รีรอ บอกแล้วว่าถ้าไม่ได้ลุงธาราชีวิตเธอคงลำบากกว่านี้ ความจริงถึงลุงธาราจะอายุห่างจากเธอเยอะ แต่ก็ไม่ได้ดูแก่ขนาดนั้นนะกลับกัน ลุงธาราทั้งหล่อ สูง ดูดีทุกระเบียบนิ้ว อยากบอกว่าความจริงเธอก็แอบปลื้มลุงอยู่เหมือนกันนะ...

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
12 Bab
บทที่1
บ้านเช่าหลังน้อย" ยายคืนนี้หนูมีชกมวยนะ กับข้าวหนูทำไว้หมดแล้วอยู่ใต้ฝาชีนะ " เด็กสาวเอ่ยเสียงใสพลางหยิบกระเป๋าเป้ใบโปรดขึ้นสะพายบ่า " ไปเถอะไม่ต้องห่วงยาย ขอให้ชนะกลับมานะอย่าเจ็บตัวเยอะละ " ยายว่าพลางถอดสร้อยพระที่ห้อยคออยู่มายื่นให้เด็กสาว " แน่นอนอยู่แล้วหลานยายเก่งจะตาย หนูกลับดึกนะไม่ต้องรอหรอกนอนก่อนเลย " เด็กสาวว่าพลางก้มลงมาหอมแก้มยายเบาๆเพิ่มพลังใจให้ตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากบ้านไป สมายล์... สวัสดีฉันสมายล์เอง ฉันเป็นเด็กสาวที่กำลังเรียนอยู่ชั้น ม. 6 ไม่กี่เดือนก็จะจบแล้ว เธอสอบมหาลัยได้แล้วตอนนี้เลยต้องรีบหาเงินมาจ่ายค่าเทอม ลืมบอกฉันหาเงินส่งตัวเองเรียนมาตั้งแต่อายุ 14 แล้ว งานหลักที่ทำบ่อยก็คือชกมวยโชคดีที่ครูที่โรงเรียนเห็นแววเลยพาไปซ้อมมวย เสาร์อาทิตย์ ก็รับจ้างทั่วไปเด็กเสิร์ฟบ้าง ล้างจานบ้างอะไรได้ตังฉันทำหมด ฉันอยู่บ้านเช่าเล็กๆกับยายแค่สองคน แม่เสียไปแล้วส่วนพ่อขอไม่พูดถึงเพราะทิ้งไปตั้งแต่ฉัน 1 ขวบผู้ชายแบบนั้นไม่น่าจดจำหรอก ผู้มีพระคุณกับฉันอีกคนคือลุงธารา ลุงเจ้าของบ้านที่ฉันเช่าอยู่เขาใจดีกับฉันมากค่อยสอนการบ้านเวลาเรียนไม่ทันเพื่อน(เขาเ
Baca selengkapnya
บทที่2
" เป็นใงชนะมั้ย ได้แผลกลับมาอีกแล้ว " ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นพลางยกมือขึ้นมายี้ผมเด็กสาวเบาๆ " ชนะสิระดับนี้แล้ว ถึงจะมีแผลบ้างก็คุ้มอยู่นะ " สมายล์คลี่ยิ้มบางๆ รอยยิ้มของเด็กสาวทำลุงข้างๆใจสั่น " งั้นเดี๋ยวลุงเลี้ยงข้าวเอง ให้รางวัลเด็กเก่ง " " ก็ดีเหมือนกันกลับบ้านไปคงได้กินเหงาๆคนเดียว ยายคงหลับแล้วดึกขนาดนี้ แต่หนูขอเพิ่มรางวัลอีกอย่างได้มั้ย " เด็กสาวหันไปส่งสายตาปิ๊งๆให้ชายหนุ่ม มีหรออ้อนขนาดนี้หัวใจลุงจะไม่หวั่นไหว" ได้ ว่ามาสิจะเอาอะไร " " ทำอาหารให้กินหน่อย หนูอยากกินฝีมือลุงอีก " ลุงธาราหันมายิ้มให้เด็กสาว ไม่รู้ทำไมเหมือนกันที่เขาถึงได้เอ็นดูสมายล์ขนาดนี้ " หึ ติดใจละสิ จะกินตอนไหนก็บอกจะทำให้ " " พรุ่งนี้เช้าเลย หนูจะได้ใส่ปิ่นโตไปกินที่โรงเรียนด้วย ลุกมาทำเองคงไม่ไหว " เด็กสาวเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้มภายใต้รอยยิ้มสดใสของเด็กสาวนั้น มีความเหนื่อยล้าและความพยายามซ่อนอยู่ มันทำให้ธารารู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้น ขนาดเด็กอย่างสมายล์ยังสู้เพื่อให้มีชีวิตรอดบนโลกนี้ เขาเองก็ต้องพยายามให้มากเหมือนกัน.. เช้าวันใหม่เด็กสาวตื่นนอนมาด้วยสภาพร่างกายที่อิดโรย
Baca selengkapnya
บทที่3
" ยี่หวาหยุดตะโกนได้แล้ว ไม่อายคนบางหรือใง จะโวยวายทำไมที่พวกพี่เขาพูดนะถูกแล้ว เขาต้องปฏิบัติตามกฏซิ แล้วดูดิใส่ชุดนักเรียนอยู่เลย เขาคงจะให้แกเข้าหรอกนะ " สมายล์ด่าเพื่อนไปชุดใหญ่" แกก็ ฉันอยากเข้าอ่ะ อยากรู้ว่าข้างในมันเป็นยังใง อุสาพาแกมาด้วยเผื่อจะขู่พวกนั้นได้ซะหน่อย " ยี่หวาเอ่ยอย่างอารมณ์เสีย" นี้คือเหตุผลจริงๆที่แกช่วยฉันมาสินะ นังตัวดีรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนไม่ชอบมีเรื่องกับใครถึงจะเป็นนักมวยก็เถอะนะ " สมายล์ตวัดหางตามองเพื่อนสาวอย่างเคืองๆ" เออๆ ขอโทษเดี๋ยวพาไปเลี้ยงข้าวไถ่บาปนะ " " ไม่เอาด้วยแล้ว ฉันจะกลับบ้านละ ปวดแผลตุบๆเลยเนี้ย ไว้รอบหน้านะ " สมายล์ว่าพลางเอามือลูบแผลตัวเองเบาๆ สงสัยเมื่อกี้ใส่อารมณ์กับยัยเพื่อนตัวดีมากเกินไปหน่อย" งั้นก็ได้ แต่กว่าจะได้เจอแกอีกก็คงนูนแหละ มหาลัยเปิดพอดี แกยุ่งจะตายมีเวลามาเจอเพื่อนที่ไหนกัน " " เอาหนา มหาลัยเปิดก็ค่อยมาเจอกัน ไปละนะ " วันเปิดเทอมวันแรก สมายล์กำลังยืนหมุนตัวอยู่หน้าอาคารเรียนใหม่ อาคารบัญชีที่ใหญ่โตจนเธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหลงป่า เด็กสาวมองซ้ายมองขวาหาป้ายห้องเรียนไม่มีใครให้เธอขอความช่วยเหลือได้เลย
Baca selengkapnya
บทที่4
หลายอาทิตย์ผ่านไป เผลอแปปๆ สมายล์ก็ใกล้จะขึ้นปีสองแล้ว เวลานี้มันผ่านไปเร็วจริงๆ ธารากำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ในสวนหลังบ้าน หนังสือบนโต๊ะเปิดอยู่ แต่เขาอ่านมันไม่เข้าหัวเลยสักนิด เพราะเสียงหัวเราะของสมายล์ดังลอดรั้วเข้ามาเป็นระยะ เขาเหลือบมองผ่านต้นไม้ เห็นสมายล์กำลังนั่งคุยกับเพื่อนผู้ชายอยู่ ชีสเรียนถูกวางไว้ข้างๆ ขาก็ยื่นออกไปพลางแกว่งเบาๆ รอยยิ้มสดใสฉายชัดเจนแม้กระทั่งธาราเองก็ยังรู้สึกใจไม่ค่อยดี เพื่อนชายคนนั้นดูอารมณ์ดี ยิ้มเก่ง คุยอะไรกันสักอย่างที่ทำให้สมายล์ขำคิกๆ แบบที่ธาราเห็นบ่อยๆ เพราะนั้นคือ "รอยยิ้มของสมายล์ที่เขาชอบมากที่สุด " ชายหนุ่มกัดฟันแน่นโดยไม่รู้ตัว ผ่านไปสักพักก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเล็กๆ เดินมาจากประตูข้างสวน " ลุง..ทำอะไรอยู่อ่ะ " เสียงสดใสเรียกขึ้น " ก็เห็นอยู่ อ่านหนังสือใง " ธาราเอ่ยเสียงเรียบพยายามปั้นหน้าให้ปกติที่สุด " ของฝากคะ เพื่อนหนูเอาให้เยอะมากเลยเอามาแบ่งลุงด้วย กินคนเดียวไม่หมด " ธารารับมาโดยไม่พูดอะไร พลางมองใบหน้าขาวๆ ที่ยังยิ้มร่าอยู่ไม่เลิก " เพื่อนสนิทหรอ " ธาราหลุดพูดออกมาแบบไม่ทันได้คิด " ก็ประมาณหนึ่งเลยนะคะ เขาเป็นคู่ซ
Baca selengkapnya
บที่5
ตอนที่ 5 ธาราไม่ได้กลับบ้านตามที่เด็กสาวบอก เขายิ้มมองเธอซ้อมอยู่อย่างนั้น ไม่ยอมขยับไปไหน สายตานุ่มนวลแอบมีความสุขเงียบๆ..อย่างน้อยยัยหนูของเขาก็เริ่มรู้ใจตัวเองแล้วเหมือนกัน ^^ ในที่สุดก็ถึงวันที่ต้องขึ้นชกจริงหลังจากที่ซ้อมมาเป็นเดือน ครั้งนี้ธาราขอไปเชียร์สมายล์ด้วย เธอก็ไม่ได้ขัดหรือห้ามอะไรกลับดีใจด้วยซ้ำ เสียงเชียร์ดังสนั้นทั่วสนามมวยชั่วคราวในงานเทศกาลหมู่บ้าน ผู้คนล้อมรอบเวทีจนแน่นขนัด ธารายืนแอบมองอยู่ริมๆสนาม ใส่เสื้อยืดธรรมดา หมวกแก๊บต่ำๆ สายตาจนจ้องเด็กสาวร่างเล็กในมุมแดงที่อยู่บนเวทีไม่ห่าง " หมัดซ้าย! " ธาราเผลอออกเสียงเบาๆตามจังหวะ สมายล์ขยับร่างกายรวดเร็ว หลบหมัดอีกฝ่ายแล้วสวนด้วยหมัดขวาเต็มแรง เสียงเชียร์โห่ร้องดังกระหึ่ม เธอชนะ! ชนะน็อกคู่ต่อสู้ในยกสุดท้าย ธาราตบมือเสียงดัง ใบหน้าแย้มยิ้มเต็มไปด้วยความสุข เขารู้สึกภูมิใจในตัวสมายล์มากริมฝีปากบางฉีกยิ้มไม่หยุด บรรยายภายในสนามอบอวลไปด้วยความสุข แต่แล้วทุกอย่างก็พลันดับลง... สมายล์เดินลงมาจากเวที กำลังจะรับเหรียญพร้อมเงินรางวัล เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างกระทันหันพร้อมโชว์เบอร์ที่เด็กสาวคุ้นเคย สมายล์มอง
Baca selengkapnya
ตอนที่6
ตอนที่ 6 ธาราไม่ได้กลับบ้านตามที่เด็กสาวบอก เขายิ้มมองเธอซ้อมอยู่อย่างนั้น ไม่ยอมขยับไปไหน สายตานุ่มนวลแอบมีความสุขเงียบๆ..อย่างน้อยยัยหนูของเขาก็เริ่มรู้ใจตัวเองแล้วเหมือนกัน ^^ในที่สุดก็ถึงวันที่ต้องขึ้นชกจริงหลังจากที่ซ้อมมาเป็นเดือน ครั้งนี้ธาราขอไปเชียร์สมายล์ด้วย เธอก็ไม่ได้ขัดหรือห้ามอะไรกลับดีใจด้วยซ้ำเสียงเชียร์ดังสนั้นทั่วสนามมวยชั่วคราวในงานเทศกาลหมู่บ้าน ผู้คนล้อมรอบเวทีจนแน่นขนัด ธารายืนแอบมองอยู่ริมๆสนาม ใส่เสื้อยืดธรรมดา หมวกแก๊บต่ำๆ สายตาจนจ้องเด็กสาวร่างเล็กในมุมแดงที่อยู่บนเวทีไม่ห่าง" หมัดซ้าย! " ธาราเผลอออกเสียงเบาๆตามจังหวะ สมายล์ขยับร่างกายรวดเร็ว หลบหมัดอีกฝ่ายแล้วสวนด้วยหมัดขวาเต็มแรงเสียงเชียร์โห่ร้องดังกระหึ่ม เธอชนะ! ชนะน็อกคู่ต่อสู้ในยกสุดท้ายธาราตบมือเสียงดัง ใบหน้าแย้มยิ้มเต็มไปด้วยความสุข เขารู้สึกภูมิใจในตัวสมายล์มากริมฝีปากบางฉีกยิ้มไม่หยุด บรรยายภายในสนามอบอวลไปด้วยความสุข แต่แล้วทุกอย่างก็พลันดับลง...สมายล์เดินลงมาจากเวที กำลังจะรับเหรียญพร้อมเงินรางวัล เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างกระทันหันพร้อมโชว์เบอร์ที่เด็กสาวคุ้นเคยสมายล
Baca selengkapnya
ตอนที่7
ตอนที่7 หลายวันมานี้สมายล์ไม่แม้แต่จะแตะนวม ไม่ไปมหาลัยหรือแม้อ่านหนังสือ เธอเพียงนั่งเงียบๆ ในบ้านที่กลายเป็นพื้นที่ว่างเปล่า แต่กระนั้นเด็กสาวก็ไม่ได้เผชิญกับความเศร้าเพียงลำพัง ยังมีธาราที่ค่อยห่วงเธออยู่เสมอทุกเช้าธาราจะมาถามไถ่ ทำอาหารเช้ามาวางไว้ให้หน้าบ้าน เพราะสมายล์ไม่ยอมเปิดประตู ยามค่ำคืนจะมีแสงไฟจากบ้านข้างๆ เปิดรอเธอจนดึกและจะมีข้อความสั้นๆ เด้งมาในโทรศัพท์" วันนี้ต้องกินข้าวเยอะๆนะ " " คิดถึงยายก็ร้องไห้ได้ แต่ห้ามอดข้าวหรือทำร้ายตัวเองนะ ลุงไม่อนุญาติ " " หนูไม่ได้อยู่บนนี้โลกนี้คนเดียวจำไว้นะ " เด็กสาวไม่ได้ตอบกลับ แต่อ่านทุกข้อความเย็นวันนั้นฝนตกหนักมาก เสียงเคาะประตูดังขึ้น สมายล์เดินออกมาเห็นธารายืนถือถุงกับข้าวอยู่หน้าประตู เขาใส่เสื้อกันฝนแต่ละอองจากน้ำฝนก็ทำให้เขาเปียกอยู่ดี" ลุงมาทำไม เปียกหมดแล้ว " เด็กสาวเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง" หลายวันแล้วนะที่หนูไม่ยอมออกมาเจอหน้าใครเลย " เสียงของธาราไม่ได้ดุ แต่แน่นิ่งจนเธอใจสั่น" ลุงไม่ยอมให้หนูหมกตัวแบบนี้อีกแล้วนะ เก็บของเสื้อผ้า ไปนั่งกินข้าวที่บ้านลุง พรุ่งนนี้ไปมหาลัยพร้อมกัน ห้ามปฏ
Baca selengkapnya
ตอนที่8
ตอนที่ 8สมายล์ขบฟันกรามแน่น มือกำโทรศัพท์จนสั่น น้ำตาคลออย่างห้ามไม่อยู่เย็นวันนั้นสมายล์เดินตัวสั่นกลับมาบ้าน ธารารีบพุ่งเข้ามาหาเพราะสีหน้าเธอไม่ค่อยสู้ดี" สมายล์เป็นอะไร ใครทำหนูบอกลุงมา " เธอเงยหน้าขึ้น น้ำตาไหลพรากแต่พูดเสียงชัด" ลุงหนูรู้แล้วว่าใครชนยาย หนูจะพูดตรงๆกับลุง มันไม่ใช้ความผิดของลุง แต่หนูจะไม่ปล่อยคนๆนั้นลอยนวล! " ธาราเริ่มมีสีหน้าเป็นกังวล ใบหน้าเขาเคร่งเครียดทันที" ใคร..ใครทำ " " ณิชา..ลุงคุ้นชื่อมั้ย เพื่อนตำรวจบอกว่าเขาคือแฟนเก่าของลุง เขาปกปิดหลักฐานบางส่วนแต่ทะเบียนรถเป็นของเธอ " ธารานิ่งงัน ก่อนจะค่อยๆสูดลมหายใจ เขาหลับตาตั้งสติอยู่ชั่วครู่ ก่อนเอื่อมมาจับไหล่สมายล์แน่น" ลุง..ขอโทษสมายล์ ลุงไม่เคยรู้เลยว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ " ธาราเอ่ยเสียงสั่น ในหัวของเขามันสับสนไปหมด กลัวว่าสมาายล์จะพาลโกรธเขาไปด้วย" ไม่ใช้ความผิดลุงคะ แต่หนูจะไม่ปล่อยให้ยายต้องตายฟรี ต่อให้เธอจะมีเส้นสายใหญ่โตแค่ไหนหนูก็ไม่กลัว หนูจะสู้ให้ถึงที่สุด แต่หนูมีหนึ่งอย่างจะถามลุง " " ลุงยังรักเขาอยู่มั้ย? " สมายล์พูดในสิ่งที่เธอคับข้องใจมาทั้งวัน" ไม่ได้รักแล
Baca selengkapnya
ตอนที่9
ตอนที่9 " อาหารเช้าสำหรับคนพิเศษคับ " สมายล์นั่งกินไป เขินไปมีธาราค่อยส่งรอยยิ้มแสนละลายอยู่ข้างๆ " ตั้งแต่วันนี้ไป หนูจะโดนดูแลแบบนี้ทุกวันเลยหรอคะ " ธาราก้มลงมากระซิบใกล้ๆหู " ไม่ใช้แค่ดูแลนะ แต่จะรักมากขึ้นทุกวันด้วย " ใบตอง หัวใจอุ่นเหมือนได้บ้านที่แท้จริง หลังมื้อเช้าทั้งต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ ธาราต้องไปสอนที่มหาลัย แต่วันนี้สมายล์ไม่มีเรียนเลยได้ไปซ้อมมวยแทน ธาราอาสามาส่งเธอด้วยตัวเองระหว่างขับรถก็จับมือเธอไม่ยอมปล่อย " เป็นเด็กดีนะ อย่าซ้อมมวยจนลืมกินข้าวละรู้ไหม ห้ามยิ้มให้ผู้ชายด้วย ดูแลตัวเองดีๆ ตอนเย็นลุงมารับ " " รับทราบคะลุงแสนดีของหนู สั่งขนาดนี้จะทำตัวดีๆนะ " ธาราคลี่ยิ้มอย่างพอใจพลางยื่นไปจับมือเด็กสาวขึ้นมาจูบเบาๆ ก่อนที่เช้าวันธรรมดาจะกลายเป็นเช้าวันพิเศษที่อบอวลไปด้วยความรักของทั้งคู่ หลังจากวันนั้นสมายล์ได้ย้ายมาอยู่บ้านของธาราโดยสมบูรณ์(นอนคนละห้องนะ
Baca selengkapnya
ตอนที่10
ตอนที่10เช้าวันใหม่สมายล์ตื่นมาพร้อมกับริมฝีปากที่บวมเจอ เพราะฝีมือของธาราเมื่อคืน วันเธอมีสอบเลยต้องแต่งตัวไปมหาลัย ระหว่างนั้นเระหว่างนั้นเธอก็ได้กลิ่นข้าวต้มหอมๆ โชยมาจากห้องครัว เด็กสาวไม่รีรอรีบวิ่งลงมาดู ธาราในชุดเสื้อยืดสีขาวแขนกุดโชว์กล้ามเล็กน้อยพร้อกางเกงบอล กำลังก้มหน้าหันต้นหอมอย่างจริงจัง " หอมจังคะ " เด็กสาวเอ่ยยิ้มๆพลางเดินมายืนข้างๆธารา" ทำเสร็จพอดี หนูจะกินเลยมั้ย " ธาราว่าพลางยกมือขึ้นมายี้ผมเธอเบาๆ" หนูกินพร้อมกับลุงดีกว่า "" ได้งั้น รอก่อนขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแปปนึง " ธาราถอดผ้ากันเปื่อนวางบนโต๊ะ ก่อนจะรีบวิ่งไปบนห้อง สมายล์คลี่ยิ้มบางๆเมื่อเห็นมุมเด็กๆของธารา" วันนี้หนูจะกลับบ้านพร้อมกับลุงเลยมั้ย " ธาราเอ่ยเสียงเรียบ" ที่คณะวันนี้มีงานเลี้ยงคะ หนูคงกลับดึกๆ ลุงกลับก่อนเลยไม่ต้องห่วง " " งั้นก็ดูแลตัวเองดีๆนะ ลุงจะรอที่บ้าน " " รับทราบค่า " มือเช้าผ่านไปด้วยดี ตอนแรกธาราจะไปส่งเธอถึงหน้าคณะ แต่โดนสมายล์เบรกเอาไว้เพราะเธอไม่อยากให้ใครเรื่องความสัมพันธ์ของเรา กลัวว่าจะส่งผลกับอาชีพของธารา เขาเลยได้แค่ส่งไกลๆ" สมายล์ ฉันเอาชุดที่จะใส่ใน
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status