บททั้งหมดของ ฤดูที่ฉันยังเป็นเด็ก: บทที่ 1 - บทที่ 10

บ้านเช่าหลังน้อย" ยายคืนนี้หนูมีชกมวยนะ กับข้าวหนูทำไว้หมดแล้วอยู่ใต้ฝาชีนะ " เด็กสาวเอ่ยเสียงใสพลางหยิบกระเป๋าเป้ใบโปรดขึ้นสะพายบ่า " ไปเถอะไม่ต้องห่วงยาย ขอให้ชนะกลับมานะอย่าเจ็บตัวเยอะละ " ยายว่าพลางถอดสร้อยพระที่ห้อยคออยู่มายื่นให้เด็กสาว " แน่นอนอยู่แล้วหลานยายเก่งจะตาย หนูกลับดึกนะไม่ต้องรอหรอกนอนก่อนเลย " เด็กสาวว่าพลางก้มลงมาหอมแก้มยายเบาๆเพิ่มพลังใจให้ตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากบ้านไป สมายล์... สวัสดีฉันสมายล์เอง ฉันเป็นเด็กสาวที่กำลังเรียนอยู่ชั้น ม. 6 ไม่กี่เดือนก็จะจบแล้ว เธอสอบมหาลัยได้แล้วตอนนี้เลยต้องรีบหาเงินมาจ่ายค่าเทอม ลืมบอกฉันหาเงินส่งตัวเองเรียนมาตั้งแต่อายุ 14 แล้ว งานหลักที่ทำบ่อยก็คือชกมวยโชคดีที่ครูที่โรงเรียนเห็นแววเลยพาไปซ้อมมวย เสาร์อาทิตย์ ก็รับจ้างทั่วไปเด็กเสิร์ฟบ้าง ล้างจานบ้างอะไรได้ตังฉันทำหมด ฉันอยู่บ้านเช่าเล็กๆกับยายแค่สองคน แม่เสียไปแล้วส่วนพ่อขอไม่พูดถึงเพราะทิ้งไปตั้งแต่ฉัน 1 ขวบผู้ชายแบบนั้นไม่น่าจดจำหรอก ผู้มีพระคุณกับฉันอีกคนคือลุงธารา ลุงเจ้าของบ้านที่ฉันเช่าอยู่เขาใจดีกับฉันมากค่อยสอนการบ้านเวลาเรียนไม่ทันเพื่อน(เขาเ

" ยี่หวาหยุดตะโกนได้แล้ว ไม่อายคนบางหรือใง จะโวยวายทำไมที่พวกพี่เขาพูดนะถูกแล้ว เขาต้องปฏิบัติตามกฏซิ แล้วดูดิใส่ชุดนักเรียนอยู่เลย เขาคงจะให้แกเข้าหรอกนะ " สมายล์ด่าเพื่อนไปชุดใหญ่" แกก็ ฉันอยากเข้าอ่ะ อยากรู้ว่าข้างในมันเป็นยังใง อุสาพาแกมาด้วยเผื่อจะขู่พวกนั้นได้ซะหน่อย " ยี่หวาเอ่ยอย่างอารมณ์เสีย" นี้คือเหตุผลจริงๆที่แกช่วยฉันมาสินะ นังตัวดีรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนไม่ชอบมีเรื่องกับใครถึงจะเป็นนักมวยก็เถอะนะ " สมายล์ตวัดหางตามองเพื่อนสาวอย่างเคืองๆ" เออๆ ขอโทษเดี๋ยวพาไปเลี้ยงข้าวไถ่บาปนะ " " ไม่เอาด้วยแล้ว ฉันจะกลับบ้านละ ปวดแผลตุบๆเลยเนี้ย ไว้รอบหน้านะ " สมายล์ว่าพลางเอามือลูบแผลตัวเองเบาๆ สงสัยเมื่อกี้ใส่อารมณ์กับยัยเพื่อนตัวดีมากเกินไปหน่อย" งั้นก็ได้ แต่กว่าจะได้เจอแกอีกก็คงนูนแหละ มหาลัยเปิดพอดี แกยุ่งจะตายมีเวลามาเจอเพื่อนที่ไหนกัน " " เอาหนา มหาลัยเปิดก็ค่อยมาเจอกัน ไปละนะ " วันเปิดเทอมวันแรก สมายล์กำลังยืนหมุนตัวอยู่หน้าอาคารเรียนใหม่ อาคารบัญชีที่ใหญ่โตจนเธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหลงป่า เด็กสาวมองซ้ายมองขวาหาป้ายห้องเรียนไม่มีใครให้เธอขอความช่วยเหลือได้เลย

ตอนที่ 5 ธาราไม่ได้กลับบ้านตามที่เด็กสาวบอก เขายิ้มมองเธอซ้อมอยู่อย่างนั้น ไม่ยอมขยับไปไหน สายตานุ่มนวลแอบมีความสุขเงียบๆ..อย่างน้อยยัยหนูของเขาก็เริ่มรู้ใจตัวเองแล้วเหมือนกัน ^^ ในที่สุดก็ถึงวันที่ต้องขึ้นชกจริงหลังจากที่ซ้อมมาเป็นเดือน ครั้งนี้ธาราขอไปเชียร์สมายล์ด้วย เธอก็ไม่ได้ขัดหรือห้ามอะไรกลับดีใจด้วยซ้ำ เสียงเชียร์ดังสนั้นทั่วสนามมวยชั่วคราวในงานเทศกาลหมู่บ้าน ผู้คนล้อมรอบเวทีจนแน่นขนัด ธารายืนแอบมองอยู่ริมๆสนาม ใส่เสื้อยืดธรรมดา หมวกแก๊บต่ำๆ สายตาจนจ้องเด็กสาวร่างเล็กในมุมแดงที่อยู่บนเวทีไม่ห่าง " หมัดซ้าย! " ธาราเผลอออกเสียงเบาๆตามจังหวะ สมายล์ขยับร่างกายรวดเร็ว หลบหมัดอีกฝ่ายแล้วสวนด้วยหมัดขวาเต็มแรง เสียงเชียร์โห่ร้องดังกระหึ่ม เธอชนะ! ชนะน็อกคู่ต่อสู้ในยกสุดท้าย ธาราตบมือเสียงดัง ใบหน้าแย้มยิ้มเต็มไปด้วยความสุข เขารู้สึกภูมิใจในตัวสมายล์มากริมฝีปากบางฉีกยิ้มไม่หยุด บรรยายภายในสนามอบอวลไปด้วยความสุข แต่แล้วทุกอย่างก็พลันดับลง... สมายล์เดินลงมาจากเวที กำลังจะรับเหรียญพร้อมเงินรางวัล เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างกระทันหันพร้อมโชว์เบอร์ที่เด็กสาวคุ้นเคย สมายล์มอง

ตอนที่7 หลายวันมานี้สมายล์ไม่แม้แต่จะแตะนวม ไม่ไปมหาลัยหรือแม้อ่านหนังสือ เธอเพียงนั่งเงียบๆ ในบ้านที่กลายเป็นพื้นที่ว่างเปล่า แต่กระนั้นเด็กสาวก็ไม่ได้เผชิญกับความเศร้าเพียงลำพัง ยังมีธาราที่ค่อยห่วงเธออยู่เสมอทุกเช้าธาราจะมาถามไถ่ ทำอาหารเช้ามาวางไว้ให้หน้าบ้าน เพราะสมายล์ไม่ยอมเปิดประตู ยามค่ำคืนจะมีแสงไฟจากบ้านข้างๆ เปิดรอเธอจนดึกและจะมีข้อความสั้นๆ เด้งมาในโทรศัพท์" วันนี้ต้องกินข้าวเยอะๆนะ " " คิดถึงยายก็ร้องไห้ได้ แต่ห้ามอดข้าวหรือทำร้ายตัวเองนะ ลุงไม่อนุญาติ " " หนูไม่ได้อยู่บนนี้โลกนี้คนเดียวจำไว้นะ " เด็กสาวไม่ได้ตอบกลับ แต่อ่านทุกข้อความเย็นวันนั้นฝนตกหนักมาก เสียงเคาะประตูดังขึ้น สมายล์เดินออกมาเห็นธารายืนถือถุงกับข้าวอยู่หน้าประตู เขาใส่เสื้อกันฝนแต่ละอองจากน้ำฝนก็ทำให้เขาเปียกอยู่ดี" ลุงมาทำไม เปียกหมดแล้ว " เด็กสาวเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง" หลายวันแล้วนะที่หนูไม่ยอมออกมาเจอหน้าใครเลย " เสียงของธาราไม่ได้ดุ แต่แน่นิ่งจนเธอใจสั่น" ลุงไม่ยอมให้หนูหมกตัวแบบนี้อีกแล้วนะ เก็บของเสื้อผ้า ไปนั่งกินข้าวที่บ้านลุง พรุ่งนนี้ไปมหาลัยพร้อมกัน ห้ามปฏ

ตอนที่9 " อาหารเช้าสำหรับคนพิเศษคับ " สมายล์นั่งกินไป เขินไปมีธาราค่อยส่งรอยยิ้มแสนละลายอยู่ข้างๆ " ตั้งแต่วันนี้ไป หนูจะโดนดูแลแบบนี้ทุกวันเลยหรอคะ " ธาราก้มลงมากระซิบใกล้ๆหู " ไม่ใช้แค่ดูแลนะ แต่จะรักมากขึ้นทุกวันด้วย " ใบตอง หัวใจอุ่นเหมือนได้บ้านที่แท้จริง หลังมื้อเช้าทั้งต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ ธาราต้องไปสอนที่มหาลัย แต่วันนี้สมายล์ไม่มีเรียนเลยได้ไปซ้อมมวยแทน ธาราอาสามาส่งเธอด้วยตัวเองระหว่างขับรถก็จับมือเธอไม่ยอมปล่อย " เป็นเด็กดีนะ อย่าซ้อมมวยจนลืมกินข้าวละรู้ไหม ห้ามยิ้มให้ผู้ชายด้วย ดูแลตัวเองดีๆ ตอนเย็นลุงมารับ " " รับทราบคะลุงแสนดีของหนู สั่งขนาดนี้จะทำตัวดีๆนะ " ธาราคลี่ยิ้มอย่างพอใจพลางยื่นไปจับมือเด็กสาวขึ้นมาจูบเบาๆ ก่อนที่เช้าวันธรรมดาจะกลายเป็นเช้าวันพิเศษที่อบอวลไปด้วยความรักของทั้งคู่ หลังจากวันนั้นสมายล์ได้ย้ายมาอยู่บ้านของธาราโดยสมบูรณ์(นอนคนละห้องนะ