บทที่ 33 วินเทอร์จะไม่ทน

              วินเทอร์เอาเชือกผูกบันได  แล้วยืนขึ้นบนเก้าอี้  เอาเชือกอีกด้านพันคอ  แล้วใช้เท้าผลักเก้าอี้

              ร่างของวินเทอร์ห้อยโหนลงมา  เขาดิ้นคลุกคลัก  ก่อนอากาศค่อยๆ หมดลง

              "วินเทอร์!"

              ซัมเมอร์ตะโกนลั่น  เธอลงมากินน้ำยามเลยเที่ยงคืน  ก่อนวิ่งมาอุ้มน้องชายให้พ้นพันธนาการของเชือก  มือเธอสั่นเทาและเย็นเฉียบ  มีแต่ความเร่งเร้าจะช่วยน้องชายให้ได้  ในใจมีแต่ความหวาดกลัว  ว่าเธอจะสูญเสียเขาไป

              "ปล่อยผม!"

              "ไม่ปล่อย  แกเป็นอะไรของแก?"

              "เป็นคนที่ถูกเกลียดยังไงล่ะ"

              วินเทอร์สะอื้น  หน้าบิดเบี้ยวเพราะความทุกข์ใจ  เขาไม่สนด้วยซ้ำที่ตอนนี้หมดหล่อเพราะน้ำหูน้ำตาไหล  และกลั้นเสียงสะอื้นไม่อยู่อีกแล้ว  ในใจมีแต่ความคิดว่าวิธีนี้เท่านั้นทำให้พ้นทุกข์ได้

              "ลงมาก่อน  พี่ช่วยแกได้"

              "เพราะพี่นั่นแหละ  ทำให้ผมเป็นแบบนี้  ปล่อย!"

              "แล้วแม่  แล้วมินนี่ล่ะ?"

              "ผม...ผม..."

              เขาสะเทือนใจ  เพราะรักทั้งสองคนมาก  เอ่ยอะไรไม่ออก  จึงใช้เท้าเหยียบบ่าพี่สาว  แล้วปลดเชือกที่พันรอบคอ  จากนั้นลงมายืนบนพื้น

              "ใครทำอะไรแก?"

              "..."

              วินเทอร์ใช้หลังมือปาดน้ำตา  เงยหน้ามองชั้นสอง  สงสัยว่าแม่จะได้ยินหรือเปล่า  เขาไม่อยากให้เธอทุกข์ใจ

              "แอนตี้แฟนของพี่ด่าผม  ด้อยค่าผม  ทุกๆ ช่องทาง  ผมไม่ไหวแล้ว  ผมไม่รู้จะสู้กับพวกนั้นได้ยังไง"

              "วินเทอร์  พี่ขอโทษ"

              คำขอโทษออกมาจากปากเธอง่ายดาย  ทั้งที่ก่อนหน้านี้  เธอไม่ยอมรับด้วยซ้ำ  แต่คนมั่นใจในตัวเองแบบวินเทอร์เป็นได้ขนาดนี้  นับว่าคนพวกนั้นไม่ธรรมดาเลยจริงๆ  ซัมเมอร์รู้แล้วว่าได้ทำเรื่องร้ายแรงลงไป  และเธอต้องหาทางแก้ไขก่อนทุกอย่างจะสายไป

              วินเทอร์นึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ที่โรงเรียน  มันเริ่มจากจดหมายและข้อความทางออนไลน์ก็จริง  แต่ไม่นานนัก  เรื่องพวกนี้ก็เหมือนแฟชั่นจนได้  ทุกคนทำตามกันไปหมด  ทำเหมือนเขาเป็นคนที่ต้องถูกลงโทษ  เขาย้อนคิดด้วยลมหายใจขาดห้วง  เป็นความทรงจำที่ไม่อยากนึกถึงอีก

.

.

              ในมุมมองของวินเทอร์

              หลายวันก่อน

              "พี่สาวแกก็มั่นหน้าเนอะ  ไม่ทำคลิปขอโทษ  ไม่ลบคลิป  ไปสัมภาษณ์ในรายการก็ไม่สำนึก"

              เพื่อนคนหนึ่งของผมพูด  เขาเป็นเพศที่สาม  จีบปากจีบคอพูด  ทำให้คำพูดพวกนั้นกระแทกใจผมเต็มแรง  ทั้งแสบทั้งคัน

              "ถ้าอยากพูด  ก็ไปพูดกับพี่ซัมเมอร์เองสิ"

              ผมพยายามตอบโต้  ไม่อยากให้แอนตี้แฟนได้ใจไปมากกว่านี้

              "ฉันพูดแล้ว  ทางคอมเมนต์"

              เขาโชว์ข้อความที่โพสต์ใต้คลิป  ทำหน้าเหยียดหยามเราสองพี่น้อง

              "ไม่ยุติธรรม  แล้วเราเกี่ยวไรด้วย?"

              "ปลาตัวเดียวมันเน่าในเข่ง  ก็ทำปลาทั้งเข่งเน่าไปด้วยน่ะสิ"

              "เราคิดว่า  พวกเราเป็นเพื่อนกันซะอีก  แล้วเพื่อนกันเขาเหยียบ  ตอนครอบครัวเพื่อนล้มด้วยเหรอ?"

              "ไม่อ่ะ  เราไม่เป็นเพื่อนกับแก  ไม่โอกับตรรกะประหลาดๆ ของพี่แกด้วย"

              "ตามใจ"             

              ผมหมุนตัวเดินไปอีกทาง  หมดแรงจะตอบโต้ต่อไป

              "ฉันจะตามด่าพี่แก  ด่าแก  จนหว่าจะเลิกตรรกะประหลาดๆ แบบนี้ได้"

              น้ำตาผมไหล  เพราะคนที่คิดว่าเป็นเพื่อน  แต่ผมไม่ได้สะอื้น  ไม่ทำให้ใครต้องสงสาร

              มินนี่มองมาจากที่ไกลๆ เธอเดินเข้ามา  แล้วประสานนิ้วมือกับมือผม

              "ไม่เป็นไรนะ"

              "มินนี่รู้ไหม  ว่าวินเทอร์มั่นใจในตัวเอง  อยากบอกทุกคนว่าเราตื่นเต้นแค่ไหน  ที่ได้เป็นนายวินเทอร์

              แต่วันนี้  เพื่อนเราทำลายความมั่นใจนี้ลง  ความสุขที่เคยเป็นน้ำเลี้ยงในใจ  มันเหือดแห้งไปหมดแล้ว"

              มินนี่ไม่ได้พูดอะไร  แต่เช็ดน้ำตาให้ผมแบบเงียบๆ  อยู่เป็นเพื่อนผม  จนผมสงบลง  ผมกลับมายังปัจจุบัน  หลังเล่าให้พี่สาวฟัง

.

.

              ปัจจุบัน

              ซัมเมอร์เช็ดน้ำตาให้วินเทอร์  แล้วรีบเก็บเชือก  เพราะได้ยินเสียงแม่ปิดประตู  พวกเขาดูเสื้อผ้ากันและกัน  ไม่อยากให้เหลือร่องรอย  ให้แม่ต้องเป็นห่วง  ทั้งคู่เงียบเสียงลง  จนเกิดมวลความกดดันไปทั่วบ้าน

              ศศิธรไม่ได้พูดอะไร  มองหน้าลูกทั้งสองคน  ความเป็นผู้ใหญ่ทำให้เธอนิ่ง  แม้ในยามที่มีสถานการณ์ร้ายขนาดนี้

              "ไม่ต้องปิดแม่  แม่ได้ยินหมดแล้ว"

              "หนูไม่รู้จริงๆ ว่าเรื่องมันจะใหญ่ขนาดนี้  เพราะแม้แต่เกิร์ลกรุ๊ปดังๆ เขาก็ยังมีแอนตี้แฟน  และคนก็มาจ้างหนูในฐานะอินฟลูฯ เยอะขึ้นจริงๆ

              พี่ขอโทษนะวินเทอร์"

              "ไม่เป็นไรครับ  ผมอ่อนแอเองแหละ"

              "ไม่  มันเป็นความผิดของพี่"

              "แม่อยากให้ซัมเมอร์รู้  ว่าเรารักลูกนะ"

              ศศิธรลูบหน้าเธอ  ปลอบประโลมไม่ให้ลูกสาวคิดว่า  ถูกเกลียดด้วยเหตุการณ์นี้

              "วินเทอร์"

              "แม่ครับ"

              ทั้งสองคนมองหน้ากัน  ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ  แล้วพวกเขาสองคนก็ร้องไห้อย่างเงียบๆ

              "แม่รู้ว่าการถูกรักมันสำคัญกับวินเทอร์มาก  แต่ถ้าพี่เขาลงมาช่วยไม่ทัน  วินเทอร์คิดว่า  คนที่อยู่ข้างหลังแบบแม่และพี่ซัมเมอร์  จะอยู่อย่างไร?

              เราไม่ต้องร้องไห้ทุกวันเลยเหรอ?"

              "ผม...ผมขอโทษ"

              "เราจะช่วยกันแก้ปัญหานะ"

              "ครับ"

              "พามินนี่มาหาแม่ด้วย"

              นี่แสดงออกอย่างชัดเจน  ว่าเธอได้ยินลูกๆ คุยกัน  และมินนี่ก็กลายเป็นบุคคลสำคัญในบ้านไปแล้ว

              ซัมเมอร์นัดทีมงานมาที่ออฟฟิศ  เพื่อถ่ายทำคลิปที่เธอควรทำมาตั้งนานแล้ว  นั่นคือคลิป'ขอโทษ'

              ทั้งสี่คน  ยกเว้นปาร์คออกมาพูดต่อหน้ากล้อง  สวมเสื้อผ้าเป็นทางการ  พร้อมสีหน้าเศร้าสร้อย  ปาร์คนับถอยหลังแล้วส่งสัญญาณทางมือ  ก่อนอัดคลิป

              "สวัสดีค่ะ  ซัมเมอร์  เจ้าของช่องฤดูร้อนซ่อนรักนะคะ"

              เธอเอ่ยด้วยความคล่องแคล่ว  เพราะซ้อมมาหลายรอบ

              "ด้วยคลิปที่ทางช่องทำให้เกิดกระแสต่อต้าน  จากแอนตี้แฟนอย่างล้นหลาม  ทำให้พวกเราทีมงาน  และครอบครัวถูกสังคมรุมประณาม"

              ซัมเมอร์หันไปทางตามดาว  เพื่อส่งสัญญาณให้เธอพูดต่อ

              "แม้ว่าจะไม่ได้ตั้งใจ  แต่เราก็ทำให้แฟนๆ ไม่สบายใจ  ไม่ว่าจะเป็นใครที่ไหน  ก็ส่งคำต่อว่ามาทุกช่องทาง"

              "เพื่อลดปัญหาพวกนี้  เราจึงขอลบคลิปดังกล่าว  และขอโทษอย่างเป็นทางการ  ต่อผู้ชมทุกท่าน"

              จูเลียเป็นฝ่ายพูด  ในขณะที่ปาร์คหันกล้องไปทางเขา  แล้วเปิดช่องให้โฮปเอ่ยต่อ

              "ส่วนผมและซัมเมอร์  ในฐานะคนคิดคอนเทนต์หลักๆ ของช่อง  ต้องขออภัยมา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ"

              คลิปจบแค่นั้น  ปาร์คกดปุ่มหยุดการไลฟ์  ซัมเมอร์เป็นคนบอกทีมให้โพสต์ด้วยความกล้าทั้งหมดที่มี  เมื่อรู้ว่าตนผิดจริง

              เสียงแจ้งเตือนข้อความใหม่ดังขึ้น  เพื่อส่งสัญญาณว่ามีผู้ชมพอใจ  และถ้าให้ทุกคนประเมินแล้ว  พบว่ากระแสต่อต้านลดลงประมาณครึ่งหนึ่ง  ทั้งทางดีเอ็ม  ต่อหน้า  และจดหมายต่างๆ แต่ที่พวกเขาเปลี่ยนแปลงไม่ได้คือ อคติที่ติดอยู่ในใจคนดู  และนั่นทำให้ซัมเมอร์ต้องทำอะไรบางอย่าง