บทที่ 32 ยังไม่พร้อมในตอนนี้

              มินนี่ลนลานทำอะไรไม่ถูก  เดินไปเดินมาอยู่ในห้องนอนตัวเอง  ก่อนโทรหาวินเทอร์

              "เบบ  มาหามินนี่หน่อย"

              "ไม่ว่างครับ  ต้องไลฟ์ขายของ"

              "เรื่องนี้เรื่องสำคัญ  เรื่องของเรา"

              "เบบพูดทางมือถือได้ไหม"

              "มินนี่อาจจะท้อง"

              มินนี่บอกตัวเองให้กล้าและไว้ใจแฟนของเธอ  เขาคงจะไม่เป็นผู้ชายไร้ความรับผิดชอบ  ที่หนีไปเมื่อรู้ว่าเธอกำลังท้องลูกของเขา

              วินเทอร์รู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตแบบอ่อนๆ เขากระเด้งตัวจากเก้าอี้นุ่ม  ไม่มีอารมณ์กระทั่งเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ดูดี  แล้วเดินทางไปหามินนี่รวดเร็วราวกับพายุฤดูร้อน

              "กี่เดือนแล้วคะ?"

              วินเทอร์ถามน้ำเสียงไม่มั่นคง

              "สองเดือน"

              ประจำเดือนของเธอมาตรงกันทุกเดือน  และการมีเพศสัมพันธ์ก็ทำให้หญิงสาวคิดระแวงอยู่ทุกเดือน  ว่าเธอจะตั้งครรภ์หรือไม่

              "ทำไงดีๆๆ"

              วินเทอร์เดินกลับไปกลับมาในห้องนอนแฟน  ในหัวมีแต่ความกังวลใจ  ที่อาจต้องเป็นพ่อคนตั้งแต่ยังเรียนไม่จบมัธยมปลาย  ใจเต้นแรงจนได้ยินชัด  โลกข้างนอกเหมือนไกลออกไป  ในหัวมีเสียงแต่เรื่องลูกของเขา

              "กินยาบำรุงเลือดดีไหม  เบบ?"

              "แต่ว่า  นี่ลูกของเรา"

              แม้มินนี่จะกลัวการรับผิดชอบ  แต่ก็ตัดใจทำร้ายเด็กบริสุทธิ์ไม่ลงง่ายๆ

              "เขายังไม่เป็นคนเต็มตัวเลย  เล็กนิดเดียวเอง"

              มินนี่สองจิตสองใจ  กว่าจะตัดสินใจได้  ส่วนวินเทอร์นึกถึงคำเตือนของพี่สาว  ที่ให้ป้องกันให้ดี  เขาคิดว่าระวังดีแล้วทุกครั้ง  แต่ก็ยังพลาดจนได้

              "เดี๋ยวเราไปซื้อยาขับเลือดให้เอง"

              "ค่ะ"

              เธอตอบกลับแทบจะยืนไม่อยู่  เหมือนโลกโคลงเคลง  และรู้สึกคล้ายกำลังจะทำเรื่องร้ายแรง  จนแม้แต่ตัวเธอเองก็รับผิดชอบไม่ไหว  เธอถามตัวเองหลายครั้งว่านี่เป็นการฆ่าคนหรือไม่  และไม่ว่าจะคิดข้างไหนในใจก็ไม่ยอมรับคำตอบทั้งสองทาง  ได้แต่อลุ่มอล่วยให้ตัวเองอยู่อย่างนั้น

              จากนั้นเธอก็เดินกลับไปกลับมาอยู่ในห้องนอนตัวเอง  พ่อแม่มินนี่ไปทำงานที่ต่างประเทศ  และงานของพวกท่านก็มากมาย  จนไม่มีเวลามาดูแลลูกสาว  ทั้งที่มินนี่อยากปรึกษาพ่อแม่ใจจะขาด  จะมีสักวันไหมที่พวกท่านจะเห็นลูกสาวคนนี้สำคัญกว่าการหาเงิน

.

.

              หลังจากนั้นหลายวัน  มินนี่ปวดท้อง  เลือดไหลออกมามากจนตัวเธอซีดเซียว  มือเย็นราวกับน้ำแข็ง  กังวลใจจนแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง  วินเทอร์คิดว่าเธออาจเป็นอะไรไปก็ได้  จึงเรียกใช้รถบริการมารับเธอที่บ้าน

              หมอตรวจอาการเธออยู่ครู่ใหญ่  โดยมีวินเทอร์ยืนรอฟังข่าวอยู่ไม่ห่าง  เขาประสานมือบ่นพึมพำไม่เป็นภาษา  เหงื่อแตก  พยาบาลหันมายิ้มให้กำลังใจ  แต่ก็ไม่อาจทำให้เขาสบายใจขึ้นได้

              ก่อนหมอจะประกาศ  เสียงในห้องตรวจเงียบงัน  วินเทอร์ภาวนาขอให้เรื่องนี้จบลงด้วยดี  ส่วนมินนี่เองก็อยากทำตามความฝันแทนการเป็นแม่คนในวันนี้

              หมอก้มลงมองชาร์ตในมือ  สงบนิ่ง  ผิดกับมินนี่และวินเทอร์ที่นั่งไม่ติด  และรอคอยคำตอบจากหมอ  ด้วยอาการลุ้นจนตัวโก่ง

              "คุณไม่ได้ท้องครับ"

              วินเทอร์แทบร้องตะโกนด้วยความดีใจ  เขายังไม่พร้อมจะเป็นพ่อคนตอนนี้  และเส้นทางอนาคตอาจเปลี่ยนไป  หากเขามีลูกในวัยนี้

              ส่วนมินนี่รู้สึกหดหู่ใจ  ที่ในใจเธอตอนนี้ไม่มีความเสียดายลูกที่ไม่ได้เกิดมา  มีแต่ความยินดีล้วนๆ  เธอแทบจะยืนไม่อยู่  ด้วยอาการเลือดประจำเดือนมามาก  วินเทอร์จึงโอบแฟนสาวเอาไว้

              คุณหมอถอนหายใจ  นี่เป็นเคสวัยรุ่นกินยาทำแท้ง  รายที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้  บางรายมากจากคลีนิคเถื่อน  บางรายกินยาเอง  โชคดีที่คู่นี้ไม่ได้ท้อง  แต่ก็ควรได้บทเรียนบ้าง

              "ถ้าคิดจะมีเพศสัมพันธ์  ต้องตระหนักไว้เสมอนะครับ  ว่ามีโอกาสท้อง"

              หมอทำตาเข้มส่งมาให้คู่รักวัยรุ่น  ที่ทำหน้าไม่ถูก  ก่อนพยุงกันกลับบ้านตั้งจิตดี

              วินเทอร์ตั้งใจจะนอนเป็นเพื่อนมินนี่  และเรื่องนี้ก็รู้มาถึงหูของซัมเมอร์จนได้  เธอโมโหจนควันออกจากหู  คล้ายรถจักรไอน้ำที่เติมเชื้อเพลิงจนเต็ม

              "ฉันเตือนแกแล้วนะ  วินเทอร์"

              "โธ่  พี่ก็"

              "บอกแล้วว่าให้ป้องกันให้ดี"

              "พี่โชคดีที่ตัวเองเป็นแซฟฟิค  พี่ไม่เข้าใจผมหรอก  แล้วพี่ก็มีอะไรกับแฟนเหมือนผม"

              "แกยอมให้มินนี่กินยา  นั่นอาจเป็นลูกแกเลยนะเว้ย"

              "ก็ไม่ใช่สักหน่อย"

              ซัมเมอร์ทนฟังการเถียงแบบไม่สำนึกไม่ได้อีกต่อไป  จึงดึงหูน้องชายแล้วบิด  เขาทำหน้าเบี้ยว  รู้สึกเหมือนหูจะหลุด

              "ถ้าเป็นลูก  แปลว่าถ้าเขามีชีวิตอยู่  แกจะได้เห็นเขาในมุมน่ารักๆ  มุมอ่อนโยน  มุมต่างๆ  เหมือนที่พ่อกับแม่เลี้ยงเรามา  เขาเป็นคนนะ  แล้ววันหนึ่งก็จะโตพอมากอดแกได้ด้วย  ดีแล้วที่เป็นแค่การเข้าใจผิด

              นั่งสำนึกอยู่ตรงนี้แหละ  พี่จะพามินนี่ไปนอนพัก"

              มินนี่ที่ฟังมาโดยตลอด  รู้สึกเหมือนโดนตำหนิไปด้วย  เมื่อซัมเมอร์จะพาเธอไปนอนพัก  ก็รู้สึกเบาใจ  ที่วันอันหนักหนานี้จะจบลงเสียที

              ส่วนวินเทอร์หลังโดนดุไปชุดใหญ่  ก็คิดขึ้นได้ว่าเขาควรเตรียมพร้อมรับผิดชอบเสมอ  และเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะเอาไว้ขู่กันเล่นๆ อีกแล้ว

              ศศิธรเดินมาพอดี  มินนี่เพิ่งเจอเธอเป็นครั้งแรก  จึงยกมือไหว้แม่แฟน  คนเป็นแม่รับไหว้อย่างดิบดี  เพราะคิดว่าเป็นเพื่อนลูก  ไม่คนใดก็คนหนึ่ง

              "แม่ครับ  นี่มินนี่  แฟนผม"

              คำว่า'แฟนผม'  ก้องอยู่ในหัวศศิธร  ต่อมหวงลูกชายทำงานขึ้นมากระทันหัน  เธอมองแฟนลูกชายตั้งแต่หัวจรดเท้า

              "แม่ค่ะ  มองอะไรขนาดนั้น  นี่แฟนลูกแม่นะคะ  ไม่ใช่ศัตรูคู่อาฆาต"

              ซัมเมอร์ช่วยบรรเทาบรรยากาศอึมครึมในบ้านลง  ส่วนมินนี่ปั้นหน้าไม่ถูก  รู้ว่าเรื่องแบบนี้อาจเกิดขึ้นได้  แต่สภาพร่างกายตอนนี้ยังไม่พร้อมรับมือแม่ของแฟนเธอ 

              ในขณะที่ในใจศศิธรมองหาแต่ข้อเสียของมินนี่  ไม่ว่าข้อเสียนั้นจะเล็กเพียงใด  แต่เห็นเพียงนิดเดียว  เธอก็จะทำให้เป็นประเด็นใหญ่ขึ้นให้ได้

              "แม่ครับ  มินนี่เป็นคนน่ารัก  นิสัยดีมากเลย  ถ้าแม่ได้รู้จัก  แม่จะต้องชอบมินนี่แน่นอนเลยครับ"

              วินเทอร์บรรยายสรรพคุณให้มารดาฟัง  แต่ในหัวศศิธรอื้ออึงไปด้วยความเป็นห่วงลูกชาย

              "มานอนบ้านผู้ชายแบบนี้  ไม่รักนวลสงวนตัวเลยนะ"

              วินเทอร์รู้สึกว่ามินนี่ไม่ได้รับความเป็นธรรม  จึงเอ่ย

              "พี่ซัมเมอร์ก็ไปนอนบ้านแฟนหลายครั้ง   แม่อย่าลำเอียงสิครับ"

              "เงียบ!"

              ศศิธรไม่เคยพูดแบบนี้กับลูกชายมาก่อน  เขาหุบปาก  ทำตาโต  มืออยู่ไม่สุข

              "นั่งสิ"

              ศศิธรบอกมินนี่

              "พ่อแม่ทำการทำงานอะไร  วินเทอร์เขารวยนะ  ขายของออนไลน์  ถ้าเธอจะมาเกาะลูกชายฉันกิน  บอกเลยว่าไม่คู่ควร"

              "พ่อกับแม่หนูทำธุรกิจนำเข้าส่งออกค่ะ"

              ศศิธรใจกระตุกเล็กน้อย  ที่รู้ว่าเธอรวย

              "ก็พอใช้ได้นะ"

              "แต่พวกท่านไม่ค่อยอยู่บ้าน"

              "เลยปล่อยให้มานอนบ้านผู้ชาย"

              "..."

              มินนี่เงียบลง

              "พอดีหนูไม่ค่อยสบายค่ะ  วินเทอร์เลยชวนมานี่"

              ซัมเมอร์ดึงหูวินเทอร์มาใกล้ๆ ก่อนกระซิบ

              "อย่าให้เรื่องนี้ถึงหูแม่นะ"

              "ครับพี่"

              ศศิธรยังคงคุยต่อโดยไม่ได้ยินสองพี่น้องที่แอบกระซิบกัน

              "เป็นอะไร"

              "เลือดจางค่ะ  แม่"

              ซัมเมอร์ตอบ  ไม่ถือว่าโกหกนัก  เพราะเธอเสียเลือดมากจริงๆ

              "ให้มินนี่ไปนอนพักก่อนนะคะ  ดูสีหน้าซีดเซียว"

              "ไม่เป็นไรค่ะ  หนูอยากรู้จักครอบครัววินเทอร์  หนูพอจะเคยได้คุยกับพี่ซัมเมอร์บ้าง  ถ้าได้คุยกับคุณแม่ด้วยก็คงดี"

              ศศิธรรู้สึกว่าเธอน่ารัก  จึงให้คะแนนไปอีกหนึ่งแต้ม  แต่ยังคงสีหน้าเย็นชาไว้ก่อน  เด็กจะได้คิดว่าเธอไม่ง่ายขนาดนั้น

              "กินอะไรมาหรือยัง?"

              ศศิธรถามเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย  มินนี่สัมผัสได้ว่ามีคนเป็นห่วง  จึงยิ้มออกมาบางๆ

              "ซัมเมอร์เตรียมโต๊ะอาหารด้วย  ไม่ต้อง  เธอนั่งอยู่เฉยๆ พอ"

              หันมาสั่งเสร็จสรรพ  แล้วทำอาหารรสเผ็ดแบบที่วินเทอร์ชอบ  เช่น  ผัดกะเพรา  ต้มแซ่บกระดูกอ่อน  ยำแซลมอน  เธอปรุงรสสุดฝีมือ  จะไม่ยอมเสียหน้าให้แฟนลูกชายว่าเอาได้  ว่าเธอทำอาหารไม่อร่อย

              "ลองอันนี้ซิ"

              แม้ศศิธรจะใช้น้ำเสียงเหินห่าง  แต่ก็ถือว่าทำดีกับมินนี่พอสมควร  สองพี่น้องเบาใจว่าแม่ยอมรับเธอบ้างแล้ว

              มินนี่ดื่มน้ำจนหมดแก้ว  เหงื่อแตก  เพราะอาหารรสชาติจัดจ้าน 

              "กินเผ็ดไม่ได้เหรอ?"

              "ไม่เป็นไรค่ะ  วินเทอร์ชอบกินแบบไหน  หนูก็ชอบแบบนั้นค่ะ"

              ซัมเมอร์สะกิดมารดา  ก่อนกระซิบ

              "น่ารักเนอะแม่  คลั่งรักวินเทอร์สุดๆ  แถมไม่รำคาญที่น้องมันพูดมากด้วยนะ"

              หญิงกลางคนคล้อยตามลูกสาว  ศศิธรตักแกงจืดให้มินนี่  การกระทำนี้ชัดเจนแล้วว่า  มินนี่รักลูกชายเธอและน่ารักกับผู้ใหญ่  ดังนั้นแฟนลูกชายคนนี้  ผ่านเกณฑ์

              "ถ้าไม่มีใครอยู่บ้าน  ก็มานอนนี่ได้  วินเทอร์ไปนอนกับแม่  แล้วให้เธอไปนอนห้องลูกชายฉัน"

              ศศิธรพูดด้วยแววตาอ่อนโยนขึ้น  แม้เธอยังไม่พร้อมจะมีลูกสะใภ้ในตอนนี้

              ซัมเมอร์ส่งยิ้มให้คู่รักมัธยมปลาย  แล้วชูนิ้วโป้งให้  พวกเขาส่งยิ้มกลับมา

              "ทีพี่ซัมเมอร์  แม่เคยพูดว่า 'ซัมเมอร์รักใคร  แม่ก็รักด้วย'  ถ้าอย่างนั้น  ผมรักใคร  แม่ก็ต้องรักด้วยนะครับ"

              หันมาออดอ้อนแม่  จนศศิธรใจอ่อน  และเปิดใจให้มินนี่จนได้