EP.2 ยินดีต้อนรับ น้องสาวคนใหม่

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ยินดีต้อนรับ น้องสาวคนใหม่

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

หลังจากการประชุมในเลานจ์จบลง ไม่มีใครคัดค้านแผนของคริสแม้แต่คนเดียว เพราะสำหรับพวกเขา ความตายของแม่ไม่ใช่อุบัติเหตุ หรือการสิ้นอายุขัยโดยธรรมชาติ

แม้แพทย์จะลงความเห็นว่า คุณหญิงเสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน แต่ลูกชายทั้งหกต่างรู้ดีว่าอะไรคือสาเหตุที่แท้จริง นี้ไม่ต่างจากการฆาตกรรม โดยคนรักและชู้ที่ร่วมมือกันหักหลัง

แม่ของหกหนุ่มมีโรคประจำตัว คือโรคหัวใจ ทั้งยังมีความเครียดและวิตกกังวลเรื้อรัง จากช่วงที่สามีหายออกจากบ้านไปอยู่กับชู้นานหลายเดือน แถมยังกลับมาพร้อมกับข่าวร้าย

สามีของเธอเสนอให้มีการหย่า และแจ้งข่าวเกี่ยวกับรักครั้งใหม่ ข่าวนั้นทำให้หัวใจที่อ่อนแออยู่แล้วของเธอแตกสลาย เธอตกอยู่ในภาวะความโศกเศร้าอย่างรุนแรง

นำไปสู่ โรคหัวใจสลาย (Broken Heart Syndrome) ซึ่งหัวใจจะอ่อนแรงลงอย่างกะทันหัน จนเสียชีวิตในที่สุด

ไม่มีใครลืมคืนสุดท้ายที่คุณหญิงร้องไห้ ไม่มีใครลืมแววตาที่สิ้นหวังของผู้หญิงที่พวกเขารักที่สุด และไม่มีใครให้อภัยได้ ดังนั้นเมื่อคริสเสนอแผน ทุกคนจึงตอบรับโดยไม่ลังเล

พวกเขาจะเป็นพี่ชายที่แสนดี มอบความอบอุ่น มอบความไว้ใจ ทำให้เด็กคนนั้นเชื่อใจพวกเขาจนหมดหัวใจ

แล้วค่อยทำลายมันลงทีละนิด จนไม่เหลือชิ้นดี เพราะการทำลายสิ่งที่ศัตรูรักที่สุด…คือการแก้แค้นที่สาสมที่สุด

*****

เช้าวันอาทิตย์

ห้องรับรองชั้นล่างของคฤหาสน์เงียบสงบ คลาวด์นั่งจิบชาร้อนพร้อมไอแพดในมือ แต่สายตาของเขากลับไม่ได้อยู่ที่เอกสารตรงหน้า

“เฮียครับ”

“…”

“เฮียคลาวด์”

“หืม?”

หมอเซียร์นั่งลงตรงข้าม “คิดอะไรอยู่ครับ”

คลาวด์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเบา ๆ “เฮียกำลังคิดถึงเด็กคนนั้น”

“ใครครับ…ลูกสาวของชู้พ่อเหรอ?”

คลาวด์พยักหน้า “…” ภาพเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างมิราในงานศพลอยขึ้นมาในหัวอีกครั้ง

เธอยืนก้มหน้าอยู่ตลอดเวลา ไม่ร้องไห้ ไม่พูดอะไร เพียงเกาะชายเสื้อแม่ของเธอไว้แน่น ราวกับกำลังกลัวอะไรบางอย่าง

“ถ้าเป็นเด็กคนนั้นจริง…” เขาพึมพำ “เธอคงไม่รู้ว่ากำลังจะต้องเจอกับอะไร ถ้าย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่”

หมอเซียร์หัวเราะเบา ๆ “เฮียสงสารเธอเหรอ”

“…” คลาวด์เงียบ แม้จะสงสาร แต่เขาก็ยังจำภาพของแม่ที่นอนอยู่ในโรงศพได้ชัดเจน สุดท้ายเขาก็พูดออกมาเพียงว่า

“คนที่ทำให้แม่ต้องตาย…มันสมควรได้รับบทลงโทษ”

“นั่นสิครับ วันนี้บ้านเราจะมีน้องสาวแล้วสินะ” เซียร์ยิ้มมุมปาก “เสียดายจัง วันนั้นมองหน้าเธอไม่ถนัด”

“...” ต่างจากคลาวด์ที่สังเกตและเห็นชัด

“แล้วถ้าเธอสวยขึ้นมา ผมจะแกล้งเธอลงไหมเนี่ย ฮ่าฮ่า”

คลาวด์ส่ายหน้า “เลิกคิดอะไรแปลก ๆ สักที”

ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากบันได คริสเดินลงมาช้า ๆ ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

“ลงมาแล้วเหรอครับเฮีย” เซียร์ถาม

“ใกล้ได้เวลาแล้วหนิ” คริสตอบสั้น ๆ

คลาวด์เลิกคิ้ว “ตื่นเต้นจะได้เจอน้องสาวเหรอครับ ถึงลงมารอ”

คริสมองเขาเพียงแวบเดียว “เปล่า”

“แล้วทำไมครับ?”

ชายหนุ่มยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันแค่ต้องลงมาทำหน้าที่ลูกที่ดี แล้วก็ เป็นพี่ชายที่ดีให้กับน้องสาวของเรา”

“อ่า ผมเห็นพ่อบ้านเตรียมห้องพักใกล้กับห้องของเฮียสองคนด้วย…” ใกล้ห้องของคริสและคลาวด์ มีห้องรับแขกว่างอยู่ เซียร์สงสัยว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นกับห้องนั้น

“ห้องของเด็กนั้น”

“ให้ขึ้นมาอยู่ชั้นเดียวกับพวกเราเลยเหรอครับ” คลาวด์แปลกใจ

“อือ ใกล้ไม้ใกล้มือดี”

ท่านณวินสั่งให้พ่อบ้านเตรียมห้องนอนชั้นล่างไว้ให้กับคุณหนูคนใหม่ ทว่าเมื่อข่าวเข้าหูคุณชายใหญ่ของบ้าน เธอก็ถูกย้ายขึ้นไปอยู่ชั้นเดียวกับพวกหนุ่มๆ

“ว่างแผนมาดีเลยนะครับ” เซียร์กล่าว

คุณชายบ้านนี้พากันตื่นแต่เช้ามารอต้อนรับ เวลาผ่านไปไม่นาน โซลเดินลงมาพร้อมสีหน้างัวเงีย แน่นอนว่าไม่ใช่แค่ท่านณวินที่ตื่นเต้นกับเรื่องนี้

“สองตัวนั้นตื่นหรือยัง” พี่ใหญ่ถามถึงวีนัสและเจโรน้องเล็ก

“กำลังแต่งตัวครับ”

“ไม่รู้เวลาเลยจริงๆ” คริสบ่น

โซลหัวเราะ “ก็ไอ้เจโร นอนไม่หลับทั้งคืน มันคิดแต่จะแกล้งลูกชู้นั่น ตื่นตอนนี้ก็ถือว่าเร็วที่สุดแล้วครับ”

“สมกับเป็นมัน” เซียร์หัวเราะตาม

แต่เสียงหัวเราะกลับหยุดลงทันที เมื่อท่านณวินเดินลงมาจากชั้นสอง ชายทั้งสี่เปลี่ยนสีหน้าในเสี้ยววินาที รอยยิ้มอ่อนโยนถูกสวมขึ้นราวกับหน้ากาก

“แปลกนะ วันนี้ตื่นเช้ากันได้” พ่อพูดอย่างอารมณ์ดี

โซลยิ้ม “ก็บ้านเราจะมีสมาชิกใหม่นี่ครับ”

“เดี๋ยวเขาจะหาว่าพ่อไม่สั่งสอน” (แอบด่าพ่อในใจ)

ท่านณวินหัวเราะ “มีหัว คิดได้ก็ดี”

โซลและพ่อปะทะฝีปากกันไม่นาน สองหนุ่มน้องเล็กของบ้านก็เดินลงมา เวลานี้ หนุ่มๆ ทั้งหกคนอยู่กันครบองค์ประชุม

“ลงมากันครบเลยนะ พวกแกทำตัวดีๆ กันล่ะ เข้าใจไหม”

“อะไรเนี่ย ลงมาถึงพ่อก็บ่นผมเลยเหรอ?” เจโรและวีนัสที่เพิ่งเดินลงมาชั้นล่าง กลับโดนพ่อบ่นตั้งแต่ยังไม่ได้ทำอะไรผิด

ไม่นานนักพ่อบ้านก็เดินเข้ามา “ท่านครับ รถของคุณมิรามาถึงแล้วครับ”

ท่านณวินรีบวิ่งออกไปต้อนรับทันที ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข ทำให้วีนัสแค่นหัวเราะ

“หึ ดูเหมือนพ่อจะรักนังนั่นมากจริง ๆ”

เจโรกัดฟันแน่น “ไม่รู้ว่านังชู้นั่นมีดีอะไร”

“จำไว้…วันนี้ยังไม่ใช่วันของเรา อย่าเพิ่งกลายร่างให้สองแม่ลูกนั้นเห็น” เขาหันมองน้องทั้งห้าคน

“ครับ” ทุกคนต้องรับในคำสั่ง

คริสลุกขึ้นจากโซฟา “ไปต้อนรับพวกมันกัน”

*****

หน้าคฤหาสน์

เด็กสาววัยสิบเก้าปี ยืนอุ้มแมวส้มแสนรักอยู่ในอ้อมกอดแน่น ดวงตากลมใสกวาดมองอาคารหลังใหญ่ที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้เข้ามาเหยียบ

“ต่อไปนี้ ที่นี่คือบ้านของลูกนะเอริ^^” คำพูดของแม่ทำให้เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย

แต่รอยยิ้มนั้นกลับหายไปทันที เมื่อชายหนุ่มหกคนที่เดินออกมา ต่างจ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชา

พวกเขาหล่อเหลา สมบูรณ์แบบ และสูงส่งราวกับเจ้าชาย แต่แววตาของทุกคนกลับเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“มาถึงแล้วเหรอ” ท่านณวินเดินเข้าไปหา

เอริก้มหน้าทันที “สวัสดีค่ะ…”

“เอาแมวมาด้วยเหรอ?”

เด็กสาวพยักหน้า “หนูขอเลี้ยงเขาที่นี่ได้ไหมคะ”

ท่านณวินกำลังจะตอบ แต่คริสกลับพูดขึ้นก่อน “ได้สิ”

ทุกคนหันมามองเขา คริสยิ้มบาง ๆ “คิดเสียว่าที่นี่คือบ้านของเธอ”

เอริเงยหน้าขึ้นอย่างแปลกใจ เซียร์เดินเข้ามาใกล้ และแสดงบทบาทพี่ชายต่อเอริ

“เรียกน้องแบบนั้นดูห่างเหินไปนะครับเฮีย” เขาย่อตัวลงเล็กน้อย “น้องชื่ออะไร?”

“เอริค่ะ”

“ชื่อน่ารักนะ” เขายิ้มอ่อนโยน “เฮียชื่อเซียร์”

เด็กสาวยิ้มตอบอย่างเขินอาย โดยไม่รู้เลยว่า ชายทั้งหกที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ได้กำลังต้อนรับเธอ แต่กำลังรอวันที่จะทำลายเธอ

คริสมองเด็กสาวตัวเล็กที่กำลังกอดแมวแน่น ก่อนรอยยิ้มจาง ๆ จะปรากฏบนใบหน้า รอยยิ้มที่ไม่มีใครอ่านออกว่าเขากำลังคิดอะไร

(Welcome to Hell, น้องสาว ยินดีต้อนรับสู่นรก)

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

♡Thank you for support • I Love You 3000♡

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿