ตอนที่ 3

   หญิงสาวยิ้ม

   เธอไม่ได้อธิบายอะไรต่อ เพียงเดินเข้ามาประชิดตัวนาเดียร์ ก่อนใช้ปลายนิ้วยกคางของเธอขึ้น แล้วโน้มเข้ามาจูบ

   นาเดียร์ตกใจเล็กน้อย แต่ไม่ได้ผลักออกทันที

   จูบของอีกฝ่ายหนักแน่นขึ้น มือเย็นเฉียบเลื่อนผ่านต้นแขนของเธอ ขณะที่ร่างทั้งสองแนบชิดอยู่หน้าอ่างล้างมือ

   กระทั่งกลิ่นบางอย่างลอยเข้าจมูก

   กลิ่นไหม้

   นาเดียร์ผละออก ก่อนเห็นเปลวไฟเล็ก ๆ ลุกอยู่ตรงปลายแขนเสื้อของตัวเอง

   “เฮ้ย!”

   เธอตบแขนอย่างรวดเร็ว เปลวไฟจึงดับลงแทบจะทันที

   หัวใจเต้นแรงด้วยความตกใจ นาเดียร์เงยหน้ามองหญิงสาวตรงหน้า ซึ่งกำลังถือไฟแช็กสีเงินอยู่ในมือ

   “เธอทำบ้าอะไรเนี้ย!?”

   อีกฝ่ายเพียงยิ้ม ราวกับมันเป็นเรื่องล้อเล่น

   นาเดียร์พยายามปลอบตัวเองว่าหญิงสาวคงเมา หรืออาจถูกอารมณ์บางอย่างกระตุ้นจนเล่นพิเรนทร์เกินขอบเขต

   “พอได้แล้ว”

   เธอยื่นมือไปคว้าไฟแช็ก แต่หญิงสาวหลบ ก่อนจุดไฟขึ้นอีกครั้ง

   คราวนี้เปลวไฟแตะลงบนชายกระโปรงของนาเดียร์

   หญิงสาวรีบตบมันดับ ก่อนถอยไปชนอ่างล้างมือ

   “ฉันบอกให้หยุด!”

   รอยยิ้มบนใบหน้าของอีกฝ่ายไม่หายไป

   เธอจุดไฟอีกครั้ง

   ครั้งแล้วครั้งเล่า

   เปลวเพลิงถูกแตะลงตามแขน เสื้อผ้า และปลายเส้นผมของนาเดียร์ ราวกับหญิงสาวกำลังพยายามให้ไฟลุกติดตัวเธอให้ได้

   นาเดียร์ทั้งดับไฟ ทั้งปัดป้อง และพยายามแย่งไฟแช็ก ความมึนเมาถูกความหวาดกลัวแทนที่จนแทบหมดสิ้น

   “เธอเป็นบ้าไปแล้วรึไง!”

   เธอผลักอีกฝ่ายออกอย่างแรง

   แผ่นหลังของหญิงสาวชนกับประตูห้องน้ำ แต่เธอกลับไม่แสดงอาการเจ็บ รอยยิ้มบนริมฝีปากกว้างขึ้นช้า ๆ

   นาเดียร์หันไปเปิดประตู แต่หญิงสาวพุ่งเข้ามาคว้าเส้นผมของเธอไว้ ก่อนลากกลับไปด้านหลัง

   หญิงสาวกรีดร้องด้วยความตกใจ พยายามแกะมือที่บีบอยู่บนศีรษะ

   “ปล่อยฉันนะ!”

   เธอตะโกนเรียกอาเธอร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

   แต่ภายนอกห้องน้ำกลับไม่มีเสียงตอบรับ

   พี่ชายของเธอเมาจนหลับไม่ได้สติ

   หญิงสาวชุดแดงกดนาเดียร์เข้ากับผนัง ปลายไฟแช็กเคลื่อนเข้ามาใกล้ลำคอของเธออย่างช้า ๆ

   “ไม่ต้องกลัว”

   อีกฝ่ายกระซิบ

   “นี่เป็นเพียงการทดสอบเท่านั้น”

   ทันใดนั้น เปลวไฟก็ลุกโชนไปติดผ้าม่านใกล้อ่างอาบน้ำ

   ไฟลุกลามอย่างรวดเร็วผิดธรรมชาติ ภายในเวลาไม่กี่วินาที ควันสีดำก็พวยพุ่งขึ้นสู่เพดาน

   เสียงสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังไปทั่วทั้งโรงแรม

   ทันทีที่ประตูห้องเปิดออก นาเดียร์ก็พยายามลากอาเธอร์ลงจากเตียง แต่ร่างของพี่ชายหนักเกินกว่าที่เธอจะพาออกไปได้ตามลำพัง กลุ่มควันสีดำเริ่มไหลออกมาจากห้องน้ำ ขณะที่ระบบฉีดน้ำดับเพลิงบนเพดานทำงานจนทุกอย่างเปียกชุ่ม

   “ช่วยด้วยค่ะ!”

   เธอตะโกนสุดเสียง พร้อมกอดร่างพี่ชายไว้แน่น

   ไม่นาน เจ้าหน้าที่โรงแรมพร้อมแขกอีกสองคนก็เข้ามาช่วยกันพาอาเธอร์ออกจากห้อง ส่วนหญิงสาวชุดแดงยังคงยืนอยู่ใกล้ประตูห้องน้ำ ท่ามกลางควันและสายน้ำที่ไหลลงมาตามเส้นผมสีดำ

   เธอไม่ได้หลบหนี

   ไม่ได้แสดงอาการตกใจ

   เพียงมองนาเดียร์ด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ราวกับเหตุการณ์ทั้งหมดไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นสิ่งที่เธอตั้งใจให้เกิดขึ้นตั้งแต่แรก

   เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงแรมเข้าควบคุมตัวเธอไว้ ก่อนตำรวจจะมาถึงและพาทุกคนไปยังสถานีตำรวจเพื่อสอบปากคำ

   อาเธอร์ถูกส่งไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลก่อน หลังจากแพทย์ยืนยันว่าเขาเพียงหมดสติจากแอลกอฮอล์ในปริมาณมาก เขาจึงถูกพามายังโรงพักพร้อมกับนาเดียร์เมือ่ได้สติ

   ตอนนั้นเป็นเวลาเกือบตีสาม

   ห้องรับแจ้งความเต็มไปด้วยเสียงโทรศัพท์ เสียงพิมพ์เอกสาร และเสียงพูดคุยของเจ้าหน้าที่ นาเดียร์นั่งตัวสั่นอยู่บนเก้าอี้พลาสติก มือทั้งสองข้างกำชายเสื้อคลุมที่ตำรวจคนหนึ่งนำมาให้แน่น

   รอยไหม้เล็ก ๆ บนแขนยังแสบอยู่ทุกครั้งที่ขยับ

   แม้จะไม่มีบาดแผลรุนแรง แต่ภาพเปลวไฟที่ถูกจุดลงบนเสื้อผ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่ายังคงติดอยู่ในความคิดของเธอ

   ไม่นาน ประตูสถานีก็เปิดออกอย่างแรง

   ชายวัยกลางคนในชุดสูทราคาแพงเดินเข้ามาพร้อมคนติดตามอีกสองคน ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดและเต็มไปด้วยความโกรธ

   “นาเดียร์!”

   เธอเงยหน้าขึ้นทันที

   “พ่อ…”

   พ่อของเธอรีบเดินเข้ามาสำรวจร่างกายลูกสาว ก่อนหันไปมองอาเธอร์ที่ยังมีสีหน้าอิดโรยอยู่ข้างกัน

   “เกิดอะไรขึ้น ใครทำอะไรลูกพ่อ?!”

   นาเดียร์ยังไม่ทันตอบ เสียงรองเท้าหลายคู่ก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสถานีอีกครั้ง

   คราวนี้เป็นชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่ง พร้อมผู้ติดตามจำนวนมากกว่าเดิม ชายผู้เป็นพ่อสวมสูทสีเข้ม ใบหน้าคมเข้มและมีท่าทางสุขุมเย็นชา ส่วนภรรยาของเขาแต่งกายหรูหรา เครื่องประดับทุกชิ้นบนร่างกายดูมีราคาสูงเกินกว่าจะพบเห็นในสถานีตำรวจยามวิกาล

   หญิงสาวชุดแดงเดินอยู่ระหว่างทั้งสองคน

   เมื่อเปลี่ยนจากชุดเดรสเปียกชุ่มมาเป็นเสื้อคลุมตัวใหม่ เธอก็ดูไม่ต่างจากคุณหนูผู้บอบบางที่บังเอิญเข้าไปพัวพันกับ เหตุการณ์วุ่นวาย

   ด้านหลังของเธอยังมีชายหนุ่มอีกคนเดินตามมา

   เขามีใบหน้าคล้ายหญิงสาวอยู่หลายส่วน และจากท่าทีที่คอยยืนปกป้องอยู่ข้างกาย ก็คงเป็นพี่ชายของเธอ

   “ลูกสาวคุณทำร้ายร่างกายลูกสาวผม!”

   พ่อของนาเดียร์ลุกขึ้นทันที

   พ่อของหญิงสาวชุดแดงปรายตามองเขาเพียงเล็กน้อย

   “คำกล่าวหานั้นรุนแรงเกินไปหรือเปล่าครับ เด็ก ๆ ดื่มกันมาก อาจเล่นกันเกินขอบเขตจนเกิดอุบัติเหตุ”

   “อุบัติเหตุ?” พ่อของนาเดียร์ขึ้นเสียง “ร่างกายลูกสาวผมมีแผลไฟไหม้หลายจุด นั่นไม่ใช่อุบัติเหตุ!”

   “คุณมีหลักฐานหรือครับ”

   “ลูกผมเป็นคนโดนทำร้าย ยังต้องมีหลักฐานอะไรอีก!”

   เสียงโต้เถียงของผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งดังขึ้นเรื่อย ๆ จนตำรวจต้องเข้ามาขอให้แยกกันนั่ง

   แต่แม้จะเป็นฝ่ายถูกกล่าวหา ครอบครัวของหญิงสาวกลับไม่มีท่าทีหวาดวิตกเลยแม้แต่น้อย