Home / โรแมนติก / ลวงรักพันธนาการเถื่อน / บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (3) (NC25+)

Share

บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (3) (NC25+)

last update Last Updated: 2026-01-29 14:03:45

พรีมลภัสรับรู้ถึงความแข็งแกร่งที่ถูกดันเข้ามาจนสุด เธอทั้งเจ็บทั้งจุกและเสียวในเวลาเดียวกัน ความต้องการที่ถูกปิดตาย แต่ในวันนี้กลับถูกเปิดออกครั้งท่ามกลางความร้อนแรงและความปรารถนา

            “อ๊า...แน่นมาก” เขาจ้องมองจุดเชื่อมของร่างกายที่บอกให้รู้ว่าร่างกายของพรีมลภัสกลับมาเป็นของเขาอีกครั้ง และมันยิ่งทำให้เขาอยากครอบครองเธอมากกว่าเดิม มากกว่าไอ้นายแบบหน้าจืดคนนั้น

            ร่างเล็กบิดเร่าไปมา เมื่อความเสียวซ่านเข้าครอบงำ จนเธอหลงลืมไปว่าครั้งหนึ่งชายหนุ่มเคยทำอะไรกับเธอเอาไว้

            พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!!

            เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นสอดประสานกับเสียงครางระงมของคนทั้งสองที่กำลังแนบชิดจนไม่มีส่วนใดของร่างกายห่างจากกัน

            ริมฝีปากของภูวริชประกบไปกับปากอวบอิ่มของหญิงสาว ก่อนที่ทั้งคู่จะจูบแลกลิ้นด้วยความต้องการที่ร้อนแรง ลิ้นแกร่งเกี่ยวกระหวัดไปทั่วโพรงปากจนเธอขนลุกซู่ แต่ก็หยอกเอินตอบโต้เขาอย่างไร้ซึ่งความอาย

            จ๊วบ!

            เสียงจูบอย่างหื่นกระหายทำให้อุณหภูมิร่างกายของสองหนุ่มสาวร้อนระอุมากขึ้น ขณะที่กายเบื้องล่างยังคงทำงานอย่างหนัก ท่อนเนื้อแข็งแกร่งขยับออกสุดแล้วกดย้ำเข้ามาใหม่จนปลายหยักดันไปชนมดลูกของเธออย่างช่วยไม่ได้

            “อ๊า...พรีม...”

            “พี่ภู...เร็วเกินไปแล้วนะ”

            เธอกอดร่างหนาเอาไว้เมื่อแรงพิศวาสเข้าครอบงำ ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่มจนหลงลืมไปว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคนมันจบไปนานแล้ว

            “ชอบให้พี่เอาเร็วๆ แรงๆ ไม่ใช่เหรอ” เขาบอกแล้วยกเรียวขาสวยขึ้นพาดบ่า ขณะที่เขาขยับสะโพกหนั่นแน่นเข้าออกมาอย่างไม่เป็นจังหวะ

            “อ๊า...เสียว...พรีมไม่ไหว”

            “ไม่ไหวก็แตกออกมาพรีม แตกใส่ลำของพี่เลย” เขาชอบนักเวลาที่คนตัวเล็กแสดงท่าทีมีความสุข แม้ภายนอกของหญิงสาวจะดูจืดชืด แต่เขารู้ดีว่าเธอร้อนแรงมากแค่ไหน

            “มะ...ไม่ไหวแล้ว”

            “แตกออกมาพรีม”

            “อ๊าย!” คนตัวเล็กครางลั่น ก่อนที่ร่างเล็กจะกระตุกแรงๆ และลำแกร่งรับรู้ถึงแรงตอดที่ถี่รัวมากกว่าเดิม ทำเอาเขาต้องข่มความรู้สึกเสียวเอาไว้ไม่ให้แสดงออกมา

            ร่างเล็กอ่อนระทวยเมื่อได้ปลดปล่อยความต้องการ แต่นั่นไม่ใช่สำหรับเขา เพราะเขาจะไม่มีวันหยุดเพียงแค่รอบเดียวเป็นแน่

            “แตกแล้วเหรอ ตอดพี่ขนาดนี้”

            “คะ...คือ” เธอพูดไม่ออก และรู้สึกอายเหลือเกินกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้

            “งั้นต่อไปตาของพี่บ้างนะ” ชายหนุ่มพูดแค่นั้นก็จับคนตัวเล็กพลิกให้นอนคว่ำ ก่อนที่เขาจะกระชากสะโพกของเธอขึ้นจนบั้นท้ายงามงอนต่อหน้าต่อหน้าของเขา

            “จะทำอะไร” เธอเอี้ยวตัวไปมองชายร่างสูงที่กำลังซ้อนประกบข้างหลังของเธอ แล้วเขาก็กดย้ำตัวตนแกร่งเข้ามาพรวดเดียวจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว

            “เอาท่าหมาไง เธอชอบท่านี้ไม่ใช่เหรอ”

            “มะ...ไม่นะ” เสียงหวานขาดห้วง เมื่อภูวริชสอดใส่กายแกร่งเข้ามาในโพรงสาวอย่างไม่ปรานี เขาจับสะโพกผายของคนตัวเล็กเป็นที่มั่นแล้วจัดการกระแทกกระทั้นตัวตนแกร่งเข้าใส่ร่างกายสาวอย่างถี่รัว

            มือทั้งสองข้างของเธอค้ำยันกับที่นอน ก่อนที่ใบหน้าหวานจะถูกมือใหญ่จับหมับที่กรอบหน้าเพื่อให้เธอหันมารับจูบหนักๆ ของเขา

            ชายหนุ่มทั้งจูบและกระหน่ำตัวตนเข้าใส่ช่องทางเฉอะแฉะของเธอ จนคนตัวเล็กทนไม่ไหวมีอาการเกร็งกระตุกอีกครั้งอย่างน่าอาย

            “อ๊าย...”

            “แตกอีกแล้วเหรอ” เขายิ้มอย่างผู้มีชัยเมื่อทำให้คนตัวเล็กแตกระส่ำสองครั้งติดๆ

            “อื้อ...เสียว...”

            “อยากเสียวกว่านี้ปะ...” เขาพูดแค่นั้นก็ดันร่างบอบบางให้นอนราบกับที่นอนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ชายหนุ่มถอดถอนกายแกร่งออกไป ก่อนที่เขาจะลงไปยืนที่ปลายเตียง โดยไม่ลืมล็อกขาสวยทั้งสองข้างของพรีมลภัสให้ยกขึ้นพาดกับบ่าแกร่งของเขา แล้วชายหนุ่มก็กดตัวตนหนาเข้าใส่โพรงสาวบวมช้ำของเธออย่าง

            “อ๊า...แน่นฉิบหายเลย”

            “พี่...ภู...มันเจ็บ”

            “แต่พี่ว่าเธอน่ะเสียวมากกว่านะพรีม ลีลาพี่มันยังห่วยแตกอย่างที่ปากเธอบอกอีกไหม” เขาหยุดการกระทำของตัวเองจนสร้างความหงุดหงิดให้กับคนที่กำลังอยู่ในอารมณ์พุ่งทะยาน

            “คะ...คือ...”

            “บอกมาว่าชอบเซ็กซ์พี่ไหม ถ้าไม่บอกพี่จะไม่ต่อปล่อยให้เธอค้างแบบนี้ไปเลย” เขาบอกอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ เพราะสิ่งที่เธอบอกก่อนหน้านี้มันเหมือนการหยามศักดิ์ศรีของเขา

            “ชอบ...ชอบที่สุด”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (4) (NC25+) จบตอน

    “ดีมากเด็กดี งั้นเดี๋ยวคืนนี้พี่จะมอบรางวัลให้กับพรีมทั้งคืนดีไหม” ชายหนุ่มกระหน่ำกระแทกกระทั้นเข้าใส่ช่องทางบวมแดงของหญิงสาวสอย่างแรง จนร่างกายของทั้งคู่ร้อนระอุเหมือนไฟ หยาดเหงื่อโซมกายราวกับออกกำลังกายมาอย่างหนัก “ข้างในโคตรตอดเลยพรีม ตอดแรงมาก” เขานิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่านเมื่อความเป็นหญิงกำลังทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ออก “พรีมเสียว...” “พี่ก็เสียว เสียวจนเหมือนจะแตก” เขาจับเรียวขาทั้งสองข้างของหญิงสาวที่พาดอยู่ที่บ่าแกร่ง ก่อนจะกระหน่ำสะโพกสอบของตัวเองเข้าใส่คนตัวเล็กแบบนี้ไม่มียั้ง ด้วยความที่เขายืนอยู่ที่พื้นทำให้การเคลื่อนไหวค่อนข้างง่ายและทำให้เขาส่งแรงไปยังร่างเล็กได้เร็วและแรงกว่าเดิม “พี่ภู...” “พี่เหมือนจะแตก...” “อย่า...อย่าแตกข้างในนะ” หัวใจสาวไหววูบเมื่อนึกขึ้นได้ว่าชายหนุ่มไม่ได้สวมใส่เครื่องป้องกัน เพราะฉะนั้นมันจึงเสี่ยงมากที่จะเกิดความผิดพลาด “ทำไม...จะเก็บไว้ให้ไอ้เชนมันแตกเหรอ ฝันไปเถอะ ร่องของเธอก็เคยโดนฉันแตกในมาแล้ว จะโดนอีกสักครั้งจะเป็นอะไรไป” ชายหนุ่มปัด

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (3) (NC25+)

    พรีมลภัสรับรู้ถึงความแข็งแกร่งที่ถูกดันเข้ามาจนสุด เธอทั้งเจ็บทั้งจุกและเสียวในเวลาเดียวกัน ความต้องการที่ถูกปิดตาย แต่ในวันนี้กลับถูกเปิดออกครั้งท่ามกลางความร้อนแรงและความปรารถนา “อ๊า...แน่นมาก” เขาจ้องมองจุดเชื่อมของร่างกายที่บอกให้รู้ว่าร่างกายของพรีมลภัสกลับมาเป็นของเขาอีกครั้ง และมันยิ่งทำให้เขาอยากครอบครองเธอมากกว่าเดิม มากกว่าไอ้นายแบบหน้าจืดคนนั้น ร่างเล็กบิดเร่าไปมา เมื่อความเสียวซ่านเข้าครอบงำ จนเธอหลงลืมไปว่าครั้งหนึ่งชายหนุ่มเคยทำอะไรกับเธอเอาไว้ พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นสอดประสานกับเสียงครางระงมของคนทั้งสองที่กำลังแนบชิดจนไม่มีส่วนใดของร่างกายห่างจากกัน ริมฝีปากของภูวริชประกบไปกับปากอวบอิ่มของหญิงสาว ก่อนที่ทั้งคู่จะจูบแลกลิ้นด้วยความต้องการที่ร้อนแรง ลิ้นแกร่งเกี่ยวกระหวัดไปทั่วโพรงปากจนเธอขนลุกซู่ แต่ก็หยอกเอินตอบโต้เขาอย่างไร้ซึ่งความอาย จ๊วบ! เสียงจูบอย่างหื่นกระหายทำให้อุณหภูมิร่างกายของสองหนุ่มสาวร้อนระอุมากขึ้น ขณะที่กายเบื้องล่างยังคงทำงานอย่างหนัก ท่อนเนื้อแ

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (2) (NC25+)

    “อ๊ะ...อย่าจับนะ” เธอร้องเสียงหลงเมื่อปลายนิ้วร้อนๆ ลูบไล้ไปที่จุดกึ่งกลางของความเป็นหญิง จนขนในกายสาวลุกชัน ขาทั้งสองข้างกระตุกหนีบเข้าหากัน แต่เพราะมือร่างใหญ่คั่นกลางทำให้เธอไม่สามารถทำแบบนั้นได้ “ไหนบอกไม่ชอบ ทำไมน้ำตรงนี้มันเยิ้มล่ะพรีม” ปลายนิ้วร้อนๆ ถูไถที่ปากร่องของรูรักจนน้ำหวานในกายสาวไหลเยิ้มจนเลอะนิ้ว “อย่าแหย่เข้ามา ขอร้อง...” “ไม่รู้เหรอว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ” เขาพูดแค่นั้นก็กดก้านนิ้วเข้าไปในช่องทางเปียกชื้นของเธอ จนคนตัวเล็กแอ่นตัวขึ้นมาอย่างเสียวซ่าน “ยะ...อย่า ขอร้อง” คนตัวเล็กร้องเสียงหลงเมื่อภูวริชขยับเข้าออกในรูรักของเธอ จนใบหน้าใสแดงก่ำเพราะพิษรักจนแทบทนไม่ไหว “แค่นิ้วยังแน่นขนาดนี้ ถ้าใหญ่กว่านี้จะแน่นแค่ไหนพรีม” เขาครางกระหึ่มในลำคอเมื่อช่องทางรักของคนตัวเล็กบีบรัดนิ้วแกร่งของเขาจนแน่น “มะ...ไม่เอา พอแล้ว” เสียงหวานบอกอย่างขาดห้วง เมื่อคนตัวโตขยับนิ้วเข้าออกไม่หยุดจนความวาบหวามลามเลียไปทั่วร่างกายสาว สัมผัสที่ห่างหายมาตลอดห้าปีทำเอาเธอถึงกับไปไม่เป็น “พอแล้วจริงๆ

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (1) (NC18+)

    บทที่ 4ไม่มีวันหนีพ้น ร่างบอบบางถูกจับแก้ผ้าจนเปลือยอยู่บนเตียงกว้าง ภูวริชจ้องมองร่างอวบอิ่มอย่างไม่วางตา จนไม่อยากจะเชื่อว่าร่างกายของเธอจะอวบอิ่มเซ็กซี่มากขนาดนี้ การที่เธอมีลูกไม่ได้ทำให้ความสวยของเธอลดน้อยลง มีแต่สวยมากกว่าเดิม “อย่ามองนะ!” มือน้อยยกขึ้นปิดร่างกายสาว เพื่อป้องการไม่ให้สายตาจาบจ้วงของภูวริชมอง “มากกว่านมฉันก็มองมาแล้ว จะมาอายอะไร” เขาเลียริมฝีปากอย่างหิวกระหาย แค่เห็นเพียงร่างกายก็ทำให้บางอย่างที่อยู่ตรงซอกขาของเขาแข็งขึงขึ้นมา “หยาบคาย!” ภูวริชไม่โต้ตอบอะไร แต่เขาเลือกที่จะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก จนกายท่อนบนเปลือยเปล่า จากนั้นชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะปลดเข็มขัดหนังเส้นใหญ่ จนหัวเข็มขัดกระทบกันจนเกิดเสียงดัง จนเธอใจหายวาบกับสิ่งที่ต้องเผชิญหลังจากนี้ เมื่อกางเกงในสีเข้มของเขาหลุดออกจากขาแข็งแกร่ง บางอย่างที่เคยซุกซ่อนในนั้นก็ดีดผึงน่ากลัว “อึก...” พรีมลภัสเบือนหน้าไปทางอื่นเพราะไม่อยากเห็นภาพตรงหน้า ภาพที่ทำให้เลือดลมในร่างกายสาวเดือดพล่าน นานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ที่ร่างกายของเธอปราศจากเ

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 3 รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) (2) จบตอน

    คนตัวเล็กยกมือตีร่างใหญ่เป็นพัลวัน แต่เรี่ยวแรงของเธอกลับสู้อะไรชายหนุ่มไม่ได้ เขาจัดการรวบคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอด จากนั้นก็เหวี่ยงเธอขึ้นไปบนเตียงทันที จนที่นอนของเขาเปียกชื้นจากร่างกายที่ถูกฝนเทราดรดลงมา “อ๊ะ...จุกนะ” ยังไม่ทันที่ร่างใหญ่ของภูวริชจะก้าวขึ้นมาบนเตียง เสียงโทรศัพท์ของพรีมลภัสก็ดังขึ้น ก่อนที่เธอจะโถมตัวไปคว้ามันขึ้นมาเพื่อกดรับ แต่ชายหนุ่มกลับไวกว่า จากนั้นเขาก็มองหน้าจอเป็นชื่อของเชนธวัช ทำเอาเลือดในกายของชายหนุ่มเดือดพล่านทันที เมื่อนึกถึงมือไม้ของมันที่มาแตะต้องร่างกายของหญิงสาว “อย่ารับนะ ขอร้อง...” เธอบอกอย่างวิงวอน ก่อนที่ชายหนุ่มจะตัดสินใจกดรับเพราะอยากจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้จะพูดอะไรกับหญิงสาว ติ๊ด! (พรีม...อยู่ไหนครับ หากระเป๋าเจอหรือยัง) เสียงทุ้มของเชนธวัชถามด้วยความเป็นห่วง จนภูวริชถึงกับของขึ้นกับเสียงอ่อนเสียงหวานของพรีมลภัสที่พูดกับมัน “คะ...คือพรีม...” “บอกมันไปว่ามีธุระต้องไปทำต่อ วันนี้จะไม่กลับ” ภูวริชกระซิบข้างหูของพรีมลภัสจนเธอกำมือแน่น “อึก...ไม่”

  • ลวงรักพันธนาการเถื่อน   บทที่ 3 รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) (1)

    บทที่ 3รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) “ทำเป็นเล่นตัว ที่แท้ก็ทำตัวอ่อยอยู่นี่เอง ไม่อยากจะเชื่อว่าห้าปีผ่านไป เธอจะดูยั่วเยเก่งขึ้นนะ!” มุมปากร้ายๆ กระตุกขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ แต่ก็มิวายหันไปมองร่างกายอวบอิ่มของพรีมลภัสเป็นระยะ “ว้าย! ไอ้ทุเรศ!” เมื่อเธอรู้ตัวว่าร่างกายที่เปียกชื้นของตัวเองกำลังเป็นที่จับจ้องของผู้ชายหื่นกามอย่างภูวริช ซึ่งเธอรู้ดีว่าตั้งแต่อดีตเขาเป็นผู้ชายเซ็กซ์จัดมากแค่ไหน ความหล่อร้ายของเขาทำเอาเธอที่ไม่ประสาโลกถึงกับอ่อนระทวย ยอมเชื่อฟังเขาทุกอย่าง จนกระทั่งเขาสะบั้นรักอย่างไร้เยื่อใย จนเธอต้องอุ้มท้องตามลำพังท่ามกลางคำนินทาว่าท้องไม่มีพ่อ “ปิดทำไม ฉันเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ไม่ใช่แค่เห็นนะ แต่...” เขาเว้นจังหวะแล้วชำเลืองมองคนตัวเล็กด้วยสายตากรุ้มกริ่ม จนพรีมลภัสแต่ได้ค่อนขอดเขาที่ทำตัวแย่มาก “จะมายุ่งกับฉันอีกทำไม เรื่องระหว่างเรามันจบไปตั้งห้าปีแล้วนะ ฉันมีชีวิตของฉันแล้ว ปล่อยฉันไปนะ” “ปล่อยให้เธอไปเสวยสุขกับไอ้หน้าจืดนั่นน่ะเหรอ” เมื่อคิดถึงภาพของเชนธวัชที่ทั้งจับมือทั้งโอบเอวบอบบางก็ทำเอาเลือดในกายของเขาเดือ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status