ลวงรักพันธนาการเถื่อน のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

11 チャプター

บทนำ ความจริงที่ไม่อยากยอมรับ

บทนำความจริงที่ไม่อยากยอมรับ บรรยากาศในคอนโดฯ หรูมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงาน โดยมีร่างเล็กของ ‘พรีมลภัส’ ที่กำลังจ้องมองนาฬิกาสลับกับเค้กก้อนโตบนโต๊ะหน้าโซฟาด้วยอาการว้าวุ่นใจ เธอกำลังรอคนรักกลับมาฉลองวันเกิดครอบรอบ 22 ปีของเธอ แต่เธอรอเขามาตลอดหกชั่วโมงเต็มแต่ก็ยังไร้ร่างสูงใหญ่ที่บอกว่าจะมาให้ทันวันเกิดของเธอ วันนี้นอกจากจะเป็นวันเกิดของเธอแล้ว และเป็นวันที่เธอจะบอกความจริงบางอย่างให้เขารับรู้ และเขาต้องดีใจมากๆ กับสิ่งที่เธอจะมอบให้เขาวันนี้ มือน้อยๆ กำที่ตรวจครรภ์แน่นเพราะมันคือสิ่งที่เธออยากจะบอกเขามากที่สุด ความจริงที่เธอเองก็เพิ่งรับรู้ก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง เธอลูบหน้าท้องเบาๆ กับความตื้นตันใจกับสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่เรียกว่า ‘ลูก’ ที่เกิดจากความรักของเธอและเขา “พี่ภูต้องดีใจแน่ๆ ถ้าเขารู้ว่าเรากำลังมีลูกด้วยกัน” เธอลูบหน้าท้องบางด้วยอย่างมีความสุขและคิดว่าเด็กคนนี้คือของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอ คนตัวเล็กนั่งรอเจ้าของห้องตลอดหกชั่วโมงแต่ก็ไร้ร่างสูงใหญ่ เธอจึงตัดสินใจโทรศัพท์หาเขาด้วยความร้อนใจเพราะปกติชา
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む

บทที่ 1 ชีวิตที่มีแค่ลูก (1)

บทที่ 1ชีวิตที่มีแค่ลูก “เฮือก!” ร่างบอบบางที่นอนอยู่บนเตียงสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายที่คอยหลอกหลอนเธอตลอด 5 ปีที่ผ่านมา เธอชันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วเอามือกุมหัวใจที่เต้นแรง เธอไม่อยากเป็นแบบนี้ ไม่อยากนึกถึงภาพที่ต้องเดินออกจากชีวิตผู้ชายใจร้ายคนนั้น “คุณแม่ขา...” เสียงแหลมเล็กของ ‘น้องลูกพีช’ หรือ ‘เด็กหญิงพรีญา’ ดังขึ้น ก่อนที่หนูน้อยวัยสี่ขวบจะปีนขึ้นมานั่งตักของเธอ “น้องลูกพีช ทำไมตื่นเช้าจังเลยลูก” “ป้าลัลน์มาปลุกน้องลูกพีชค่ะ บอกว่าวันนี้จะทำขนมให้กิน” “ป้าลัลน์ปลุกหรือน้องลูกพีชอ้อนให้ป้าลัลน์ทำให้คะ” พรีมลภัสบอกลูกสาวอย่างรู้ทัน เพราะเชื่อว่า ‘ลัลน์มุกตา’ ไม่มีทางมาปลุกลูกสาวของเธอแน่ๆ “คุณแม่ก็...รีบไปอาบน้ำเถอะค่ะ ป้าลัลน์ให้หนูมาตามคุณแม่ไปกินข้าวเช้าได้แล้ว” “งั้นน้องลูกพีชลงไปรอแม่ข้างล่างนะคะ เดี๋ยวแม่รีบตามไป” “รีบทราบค่ะ” เด็กหญิงตัวน้อยลงจากเตียงก่อนจะวิ่งลงจากชั้นสองของบ้าน จนพรีมลภัสอมยิ้มกับความน่ารักสดใสของลูกสาวของเธอ ลูกสาวที่เธอตั้งใจให้เกิดมา ขณะที่บาง
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む

บทที่ 1 ชีวิตที่มีแค่ลูก (2) จบตอน

ร่างใหญ่ของ ‘ภูวริช อิทธิฤทธิ์ไกรสร’ เดินทางมาดูการถ่ายโฆษณากับโปรเจกต์ชิ้นแรกที่เขาเพิ่งร่วมเปิดแบรนด์ใหม่กับหุ้นส่วนธุรกิจ และเป็นสินค้าที่จะเอาไปวางในห้างสรรพสินค้าในเครืออิทธิฤทธิ์ที่เขาเป็นเจ้าของ “คุณภู...กิ่งไม่คิดว่าคุณภูมาเองนะคะ ไหนตอนแรกบอกว่าอยู่อเมริกาไม่ใช่เหรอคะ” ก่อนหน้านี้ภูวริชไปดูแลบริษัทสาขาที่อเมริกาเกือบห้าปี แต่วันนี้เขาเดินทางกลับมาบริหารงานที่เมืองไทยเต็มตัวแล้ว “ครับ...พอดีผมเพิ่งกลับมาเมืองไทยเลยอยากมาดูงานด้วยตัวเอง ได้ข่าวว่าแบรนด์นี้กำลังมาแรง ช่วงนี้เทรนด์ครอบครัวกำลังมาแรง” “ใช่ค่ะ แบรนด์กำลังได้รับความสนใจจากกลุ่มครอบครัวเลยค่ะ วันนี้คงมีคู่พ่อแม่ลูกมาแคสต์หลายคนนะคะ” “ครับ...งั้นเชิญตามสบายเลยครับ เดี๋ยวผมขอรอดูห่างๆ” “ค่ะ” ภูวริชเดินไปนั่งรอที่ห้องรับแขกก่อน เนื่องจากว่าเขากำลังรอทีมงานเรียกแต่ละครอบครัวมาแคสต์งาน ซึ่งเขาก็ดูทุกคนผ่านจอมอนิเตอร์ และก็เห็นครอบครัวสุขสันต์แต่ละบ้านโชว์ความน่ารักและสดใส จนเขาอดยิ้มตามไม่ได้ ทางด้านพรีมลภัสและลูกพีชก็เดินเข้าฉากพร้อมกับเช
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む

บทที่ 2 เจอกันอีกครั้ง (1)

บทที่ 2เจอกันอีกครั้ง“อุ๊ย!” “อะไรกันครับพรีม...” ชายหนุ่มขมวดคิ้วมองคนตัวเล็กที่ทำเหมือนนึกอะไรบางอย่างออก ทั้งๆ ที่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในรถแล้ว “มีอะไรหรือเปล่าพรีม...” ลัลน์มุกตาหันไปมองเพื่อนที่ทำท่าเหมือนหาบางอย่างในกระเป๋า “พอดีพรีมลืมกระเป๋าเงินไว้ในห้องแต่งตัว สงสัยจะลืมวางไว้ตอนกรอกข้อมูลให้น้องลูกพีชแน่ๆ เลย” “เดี๋ยวเชนเดินกลับไปเอาให้” ชายหนุ่มอาสาจะไปหยิบกระเป๋าเงินให้หญิงสาว “ไม่ต้องๆ เดี๋ยวพรีมไปเอาเอง เชนกับลัลน์อยู่เฝ้าน้องลูกพีชรอในรถเนี่ยแหละ” เธอบอกเพราะเกรงใจเพื่อน “แต่...ฝนมันตกแล้ว พรีมจะเปียกนะ” ตอนนี้ฝนเริ่มเทลงมาไม่ขาดสาย “เดี๋ยวรีบไปรีบมา” “อืม...” สาวร่างบางเปิดประตูลงจากรถ จากนั้นเธอก็เดินฝ่าฝนที่กำลังตกกระหน่ำลงมาจนเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่เปียกชื้นจนหมด และเมื่อเข้ามาในสตูดิโอปรากฏว่าเหลือทีมงานไม่กี่คน เพราะทุกคนเลิกกองก็ทยอยกลับบ้านกันเกือบหมด มีเพียงช่างไฟกับแม่บ้านไม่กี่คนเท่านั้น ทำให้พรีมลภัสรีบเดินไปที่ห้องแต่งตัวเพื่อไปหยิบกระเป๋าเงินที่ลืมเอาไว้ก่อนที่ทุก
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む

บทที่ 2 เจอกันอีกครั้ง (2) จบตอน

“อย่ามาพูดเรื่องของอดีต เรื่องนั้นมันจบไปแล้ว จบไปตั้งแต่คุณเป็นคนตัดความสัมพันธ์นั้นแล้ว!” ดวงตาที่เริ่มแดงก่ำมองชายตรงหน้าอย่างโกรธเคือง วันนั้นเธอเจ็บแทบตาย แต่เขากลับไม่เคยเห็นค่าความรักของเธอเลย บอกเลิกเธออย่างเย็นชาและไร้เยื่อใยที่สุด “โกรธเหรอ พรีมมีสิทธิ์อะไรมาโกรธพี่ไม่ทราบ” “แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมายุ่งกับฉัน เอากระเป๋าคืนมา แล้วถอยออกไปซะ ต่างคนต่างอยู่” “เรื่องเด็กคนนั้นหมายความว่ายังไง” เขาถามคนตัวเล็กอย่างสงสัย “อะไร” “ลูกเธอคลอดหลังเลิกกับฉันไม่กี่เดือน มันหมายความว่ายังไง” เขามองเอกสารกรอกข้อมูลที่พรีมลภัสเขียนให้ทีมงาน ซึ่งเขาอ่านมันทั้งหมดแล้ว “ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องรู้ อีกอย่างอย่าเป็นคนไม่มีมารยาทที่มาอ่านข้อมูลของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตแบบนี้!” “ทำไม! กลัวฉันจะรู้สินะ ว่าเธอแอบเอาไอ้เวรนั้นจนท้อง ทั้งๆ ที่คบกันฉันอยู่ ร่าน!” “คุณภูวริช! คุณไม่มีสิทธิ์มาพูดทุเรศๆ แบบนี้กับฉันนะ” เธอมองชายตรงหน้าอย่างไม่พอใจที่เขากำลังต่อว่าเธอเสียๆ หายๆ ทั้งๆ ที่เรื่องนี้เขาต่า
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む

บทที่ 3 รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) (1)

บทที่ 3รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) “ทำเป็นเล่นตัว ที่แท้ก็ทำตัวอ่อยอยู่นี่เอง ไม่อยากจะเชื่อว่าห้าปีผ่านไป เธอจะดูยั่วเยเก่งขึ้นนะ!” มุมปากร้ายๆ กระตุกขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ แต่ก็มิวายหันไปมองร่างกายอวบอิ่มของพรีมลภัสเป็นระยะ “ว้าย! ไอ้ทุเรศ!” เมื่อเธอรู้ตัวว่าร่างกายที่เปียกชื้นของตัวเองกำลังเป็นที่จับจ้องของผู้ชายหื่นกามอย่างภูวริช ซึ่งเธอรู้ดีว่าตั้งแต่อดีตเขาเป็นผู้ชายเซ็กซ์จัดมากแค่ไหน ความหล่อร้ายของเขาทำเอาเธอที่ไม่ประสาโลกถึงกับอ่อนระทวย ยอมเชื่อฟังเขาทุกอย่าง จนกระทั่งเขาสะบั้นรักอย่างไร้เยื่อใย จนเธอต้องอุ้มท้องตามลำพังท่ามกลางคำนินทาว่าท้องไม่มีพ่อ “ปิดทำไม ฉันเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ไม่ใช่แค่เห็นนะ แต่...” เขาเว้นจังหวะแล้วชำเลืองมองคนตัวเล็กด้วยสายตากรุ้มกริ่ม จนพรีมลภัสแต่ได้ค่อนขอดเขาที่ทำตัวแย่มาก “จะมายุ่งกับฉันอีกทำไม เรื่องระหว่างเรามันจบไปตั้งห้าปีแล้วนะ ฉันมีชีวิตของฉันแล้ว ปล่อยฉันไปนะ” “ปล่อยให้เธอไปเสวยสุขกับไอ้หน้าจืดนั่นน่ะเหรอ” เมื่อคิดถึงภาพของเชนธวัชที่ทั้งจับมือทั้งโอบเอวบอบบางก็ทำเอาเลือดในกายของเขาเดือ
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む

บทที่ 3 รำลึกความหลัง (ลึกซึ้ง) (2) จบตอน

คนตัวเล็กยกมือตีร่างใหญ่เป็นพัลวัน แต่เรี่ยวแรงของเธอกลับสู้อะไรชายหนุ่มไม่ได้ เขาจัดการรวบคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอด จากนั้นก็เหวี่ยงเธอขึ้นไปบนเตียงทันที จนที่นอนของเขาเปียกชื้นจากร่างกายที่ถูกฝนเทราดรดลงมา “อ๊ะ...จุกนะ” ยังไม่ทันที่ร่างใหญ่ของภูวริชจะก้าวขึ้นมาบนเตียง เสียงโทรศัพท์ของพรีมลภัสก็ดังขึ้น ก่อนที่เธอจะโถมตัวไปคว้ามันขึ้นมาเพื่อกดรับ แต่ชายหนุ่มกลับไวกว่า จากนั้นเขาก็มองหน้าจอเป็นชื่อของเชนธวัช ทำเอาเลือดในกายของชายหนุ่มเดือดพล่านทันที เมื่อนึกถึงมือไม้ของมันที่มาแตะต้องร่างกายของหญิงสาว “อย่ารับนะ ขอร้อง...” เธอบอกอย่างวิงวอน ก่อนที่ชายหนุ่มจะตัดสินใจกดรับเพราะอยากจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้จะพูดอะไรกับหญิงสาว ติ๊ด! (พรีม...อยู่ไหนครับ หากระเป๋าเจอหรือยัง) เสียงทุ้มของเชนธวัชถามด้วยความเป็นห่วง จนภูวริชถึงกับของขึ้นกับเสียงอ่อนเสียงหวานของพรีมลภัสที่พูดกับมัน “คะ...คือพรีม...” “บอกมันไปว่ามีธุระต้องไปทำต่อ วันนี้จะไม่กลับ” ภูวริชกระซิบข้างหูของพรีมลภัสจนเธอกำมือแน่น “อึก...ไม่”
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む

บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (1) (NC18+)

บทที่ 4ไม่มีวันหนีพ้น ร่างบอบบางถูกจับแก้ผ้าจนเปลือยอยู่บนเตียงกว้าง ภูวริชจ้องมองร่างอวบอิ่มอย่างไม่วางตา จนไม่อยากจะเชื่อว่าร่างกายของเธอจะอวบอิ่มเซ็กซี่มากขนาดนี้ การที่เธอมีลูกไม่ได้ทำให้ความสวยของเธอลดน้อยลง มีแต่สวยมากกว่าเดิม “อย่ามองนะ!” มือน้อยยกขึ้นปิดร่างกายสาว เพื่อป้องการไม่ให้สายตาจาบจ้วงของภูวริชมอง “มากกว่านมฉันก็มองมาแล้ว จะมาอายอะไร” เขาเลียริมฝีปากอย่างหิวกระหาย แค่เห็นเพียงร่างกายก็ทำให้บางอย่างที่อยู่ตรงซอกขาของเขาแข็งขึงขึ้นมา “หยาบคาย!” ภูวริชไม่โต้ตอบอะไร แต่เขาเลือกที่จะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก จนกายท่อนบนเปลือยเปล่า จากนั้นชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะปลดเข็มขัดหนังเส้นใหญ่ จนหัวเข็มขัดกระทบกันจนเกิดเสียงดัง จนเธอใจหายวาบกับสิ่งที่ต้องเผชิญหลังจากนี้ เมื่อกางเกงในสีเข้มของเขาหลุดออกจากขาแข็งแกร่ง บางอย่างที่เคยซุกซ่อนในนั้นก็ดีดผึงน่ากลัว “อึก...” พรีมลภัสเบือนหน้าไปทางอื่นเพราะไม่อยากเห็นภาพตรงหน้า ภาพที่ทำให้เลือดลมในร่างกายสาวเดือดพล่าน นานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ที่ร่างกายของเธอปราศจากเ
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む

บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (2) (NC25+)

“อ๊ะ...อย่าจับนะ” เธอร้องเสียงหลงเมื่อปลายนิ้วร้อนๆ ลูบไล้ไปที่จุดกึ่งกลางของความเป็นหญิง จนขนในกายสาวลุกชัน ขาทั้งสองข้างกระตุกหนีบเข้าหากัน แต่เพราะมือร่างใหญ่คั่นกลางทำให้เธอไม่สามารถทำแบบนั้นได้ “ไหนบอกไม่ชอบ ทำไมน้ำตรงนี้มันเยิ้มล่ะพรีม” ปลายนิ้วร้อนๆ ถูไถที่ปากร่องของรูรักจนน้ำหวานในกายสาวไหลเยิ้มจนเลอะนิ้ว “อย่าแหย่เข้ามา ขอร้อง...” “ไม่รู้เหรอว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ” เขาพูดแค่นั้นก็กดก้านนิ้วเข้าไปในช่องทางเปียกชื้นของเธอ จนคนตัวเล็กแอ่นตัวขึ้นมาอย่างเสียวซ่าน “ยะ...อย่า ขอร้อง” คนตัวเล็กร้องเสียงหลงเมื่อภูวริชขยับเข้าออกในรูรักของเธอ จนใบหน้าใสแดงก่ำเพราะพิษรักจนแทบทนไม่ไหว “แค่นิ้วยังแน่นขนาดนี้ ถ้าใหญ่กว่านี้จะแน่นแค่ไหนพรีม” เขาครางกระหึ่มในลำคอเมื่อช่องทางรักของคนตัวเล็กบีบรัดนิ้วแกร่งของเขาจนแน่น “มะ...ไม่เอา พอแล้ว” เสียงหวานบอกอย่างขาดห้วง เมื่อคนตัวโตขยับนิ้วเข้าออกไม่หยุดจนความวาบหวามลามเลียไปทั่วร่างกายสาว สัมผัสที่ห่างหายมาตลอดห้าปีทำเอาเธอถึงกับไปไม่เป็น “พอแล้วจริงๆ
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む

บทที่ 4 ไม่มีวันหนีพ้น (3) (NC25+)

พรีมลภัสรับรู้ถึงความแข็งแกร่งที่ถูกดันเข้ามาจนสุด เธอทั้งเจ็บทั้งจุกและเสียวในเวลาเดียวกัน ความต้องการที่ถูกปิดตาย แต่ในวันนี้กลับถูกเปิดออกครั้งท่ามกลางความร้อนแรงและความปรารถนา “อ๊า...แน่นมาก” เขาจ้องมองจุดเชื่อมของร่างกายที่บอกให้รู้ว่าร่างกายของพรีมลภัสกลับมาเป็นของเขาอีกครั้ง และมันยิ่งทำให้เขาอยากครอบครองเธอมากกว่าเดิม มากกว่าไอ้นายแบบหน้าจืดคนนั้น ร่างเล็กบิดเร่าไปมา เมื่อความเสียวซ่านเข้าครอบงำ จนเธอหลงลืมไปว่าครั้งหนึ่งชายหนุ่มเคยทำอะไรกับเธอเอาไว้ พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นสอดประสานกับเสียงครางระงมของคนทั้งสองที่กำลังแนบชิดจนไม่มีส่วนใดของร่างกายห่างจากกัน ริมฝีปากของภูวริชประกบไปกับปากอวบอิ่มของหญิงสาว ก่อนที่ทั้งคู่จะจูบแลกลิ้นด้วยความต้องการที่ร้อนแรง ลิ้นแกร่งเกี่ยวกระหวัดไปทั่วโพรงปากจนเธอขนลุกซู่ แต่ก็หยอกเอินตอบโต้เขาอย่างไร้ซึ่งความอาย จ๊วบ! เสียงจูบอย่างหื่นกระหายทำให้อุณหภูมิร่างกายของสองหนุ่มสาวร้อนระอุมากขึ้น ขณะที่กายเบื้องล่างยังคงทำงานอย่างหนัก ท่อนเนื้อแ
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
前へ
12
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status