LOGINใบชาในตอนนี้เธอพยายามตะเกียดตะกายเอาชีวิตรอดท่ามกลางสายน้ำที่เย็นจัดเย็นจนสุดขั้วหัวใจ เธอรู้สึกได้ว่าตอนนี้เหมือนฝนกำลังตกอย่างรุนแรงและตัวเธอกำลังจะหมดแรงลงในไม่ช้าเพราะเธอเสียเลือดมากอีกทั้งเธอยังต้องใช้แขนและเท้าในการแหวกไหว้เอาตัวรอดแต่แขนของเธอมันชาจนไร้ความรู้สึกไปหมดแล้ว เสี้ยววินาทีก่อนการหลับไหลเธอรู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าลงมาทำตัวเธอซาดิกไปหมดก่อนที่ดวงตาของเธอจะมืดดับลงเธอกลับเห็นใบหน้าของหญิงสาวคนหนึ่งปรากฏอยู่ต่อหน้าเธอในตอนนี้เป็นหญิงสาวที่เธอคับคล้ายคับคลาว่าจะรู้จักแต่ท้ายที่สุดแล้วเธอก็นึกไม่ออกแต่ทว่าได้ยินแต่เสียงที่ดังก้องอยู่ในหัว
" ช่วยด้วย ช่วยลดาด้วย เหนื่อยเหลือเกิน ทำไมถึงได้ใจร้ายกับลดาถึงขนาดนี้ รับปากลดาช่วยลดาด้วย " เพียงคำพูดที่ดังก้องอยู่ในหัวใบชาก็เหมือนมีสัญชาตญาณเธอกระพริบตาหนึ่งครั้งเป็นสัญญาณบอกว่าเธอรับปากซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าเธอรับปากไปทำไมในเมื่อตัวเองในตอนนี้ก็จะตายอยู่รอมร่อ และหลังจากประโยคนั้นเสียงก็ขาดหายไปพร้อมกับสติที่ดับวูบของเธอเช่นกัน ................. ....... " ตื่นสิ ตื่น! ได้ยินไหม " อัคคีเป็นคนช่วยนักฆ่าสาวให้ขึ้นมาจากแม่น้ำที่แสนหนาวเหน็บแต่กว่าที่เขาจะช่วยเธอขึ้นมาก็เป็นเวลาหลายนาทีจึงทำให้นักฆ่าคนนี้หมดสติไปแล้ว เขารีบเอาหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าของเธอออกหลังจากที่ดึงหน้ากากออกแล้วก็ยังเหลือผ้าที่ใช้ปิดหน้าอีกชั้นเขารีบเอามันออกจนท้ายที่สุดก็เผยใบหน้าของเธอให้เขาเห็นสักที เขาถึงกับตกตะลึงกับใบหน้าที่ไร้กันแต่งแต้มใดๆ ต้องยอมรับว่าเธอสวยจนเขาไม่สามารถละสายตาไปได้ " นายครับให้พวกผมทำเองดีกว่า " นทีขันอาสาทันทีเพราะเห็นว่าผู้เป็นเจ้านายกำลังเหม่อลอยตลอดมาไม่เคยดูแลเอาใจใส่ผู้หญิงคนไหนแบบนี้มาก่อนแล้วนี่ยิ่งเป็นนักฆ่าด้วยแล้วพวกเขายิ่งไม่เข้าใจ " ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันทำเอง บอกคนไปเตรียมรถฉันจะพาเธอไปโรงพยาบาล " อัคคีพยายามปฐมพยาบาลเบื้องต้นโดยการปั๊มหัวใจอยู่หลายครั้งแต่สุดท้ายเธอก็ไม่ยอมสำลักน้ำออกมาสักทีเขาจึงต้องใช้ปากประกบริมฝีปากของเธอและเป่าลมเข้าไปเพื่อให้เธอสำลักน้ำออกมาเขาทำแบบนั้นอยู่หลายครั้งจนแล้วจนรอดเธอก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับเลยเขาจึงรีบพาเธอไปส่งโรงพยาบาล " นายครับผมไม่เข้าใจนักฆ่าคนเดียวตายไปก็ช่างเถอะทำไมนายต้องดูแลขนาดนี้ " ธาราพูดออกมาในขณะที่นั่งข้างนทีผู้ซึ่งกำลังขับรถอยู่ถามผู้เป็นเจ้านายที่นั่งอยู่เบาะหลังกับนักฆ่าสาวสวย " อย่าถามมากรู้แค่ว่ายังไงเธอคนนี้ห้ามตายก็พอ เธอเป็นคนเดียวที่เราจับได้ไม่ใช่หรือไง ยังไงซะด้วยฝีมือของเธอก็ต้องเป็นคนสำคัญแน่ แผนการในคืนนี้ต้องไม่เสียเปล่าต้องได้ข้อมูลจากเธอเท่านั้น " อัคคีเหมือนจะมีเหตุผลแต่ก็นั่นแหละเหตุผลยังไม่เพียงพอที่จะต้องช่วยเหลือนักฆ่าให้รอดสักหน่อย จมน้ำตายก็ตายไปสิแต่นี่นายของพวกเขายังอุตส่าห์ลงไปงมเธอขึ้นมานี่แหละที่น่าสงสัยแต่พวกเขาก็เป็นแค่ลูกน้องจึงทำตามคำสั่งของผู้เป็นเจ้านายเท่านั้น จนมาถึงโรงพยาบาลส่งเธอเข้าห้องฉุกเฉินไปแล้วพวกเขาจึงรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างร้อนใจจนเวลาผ่านไปพักใหญ่ก็ได้รับสายจากบอดี้การ์ดที่ติดตามตัวของคุณฟ้าลดาผู้เป็นภรรยาในนามมาตลอดของนายพวกเขา " นายครับ แย่แล้วครับคุณฟ้าลดาเกิดอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำชนเสาไฟฟ้าขากลับจากจากทะเลทางใต้ที่นายให้คุณลดาไปพักผ่อนครับ ตอนนี้อาการโคม่าอยู่ที่โรงพยาบาลทางใต้ครับ " อัคคีถึงกับลุกขึ้นยืนด้วยความร้อนใจ เขาให้คนในครอบครัวออกจากคฤหาสน์โดยให้แต่ละคนไปในสถานที่ที่แตกต่างกันเพื่อไม่ให้สงสัยว่าคืนนี้เขาจะจับเต่าในไหแต่ไม่คิดจริงๆ ว่าจะเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่กับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาในนามของเขา " ธารารีบจองตั๋วเร็วตอนนี้เลย นทีบอกคนของเราให้เฝ้านักฆ่าคนนี้เอาไว้ให้ดีอย่าให้หนีไปได้ จำไว้ต้องเฝ้าทุกฝีก้าวอย่าให้หนีไปได้เด็ดขาด " อัคคีที่ไม่อาจนั่งเฝ้าความเป็นความตายของนักฆ่าสาวคนนี้ได้เขาจำเป็นต้องไปดูอาการของภรรยาในนามเพราะเธอสำคัญกว่า เขาและบอดี้การ์ดคู่ใจ 2 คนมาถึงโรงพยาบาลในช่วงเช้าตรู่ของอีกวันถึงได้รู้ว่าฟ้าลดาพ้นขีดอันตรายแล้วแต่หมอไม่สามารถการันตีได้ว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่เพราะแผลที่ร่างกายของเธอค่อนข้างสาหัสและสาวใช้อย่างนิ่มก็รอดตายหวุดหวิดไม่ต่างจากเธอแต่คนขับรถอย่างลุงสิงห์กลับไม่ได้โชคดีเหมือนพวกเธอสองคน " วันนี้คุณลดาต้องนอนในห้อง ICU ครับสาวใช้ของคุณลดาก็เหมือนกันต้องรอดูอาการอีก 2-3 วันหมอถึงจะให้ออกได้ นายกลับไปพักผ่อนก่อนดีกว่าไหมครับผมจองห้องพักใกล้ๆ แถวนี้ไว้ให้ " ธาราหลังจากที่มาถึงโรงพยาบาลก็ปลีกตัวไปจัดการธุระให้ผู้เป็นนายและให้นทีจัดการธุระที่โรงพยาบาลให้กับนายเช่นกัน " ก็ดีเหมือนกันส่งคนของเราไปสืบดูว่าเรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่ฉันไม่เชื่อว่าเรื่องนี้เป็นอุบัติเหตุ " อัคคีที่พอจะรู้ต้นสายปลายเหตุอยู่บ้างแล้วถ้าเขาเดาไม่ผิดล่ะก็คงไม่พ้นเรื่องมรดกของเธอเป็นแน่แต่แค่ไม่รู้ว่าจะหลงเหลือหลักฐานให้หาหรือเปล่า " ครับนาย " นทีรับคำและรีบติดต่อนักสืบและประสานงานกับตำรวจในทันทีเพื่อสืบหาความจริง เขาเองก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่าเรื่องนี้จะเป็นอุบัติเหตุเพราะมันเหมาะเจาะเกินไปจงใจให้เกิดเรื่องกับคุณฟ้าลดาในตอนที่เจ้านายของพวกเขาลดการระวังกับคุณฟ้าลดาลง " แต่คุณลดาอาจจะต้องพักฟื้นอยู่ที่นี่อีกหลายวันนายจะกลับก่อนหรืออยู่เฝ้าเธอครับ " ธาราตัดสินใจถามออกมาเพราะรู้ถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดี " รอ รอจนกว่าเธอจะฟื้นจะกี่วันก็รอ ยังไงเธอก็อยู่ในความดูแลของฉันและการที่เธอเกิดอุบัติเหตุส่วนหนึ่งก็มาจากที่ฉันกันเธอออกจากคฤหาสน์หาพยาบาลที่เก่งที่สุดมาเฝ้าเธอด้วย " อัคคีออกคำสั่งเพราะถึงแม้เขาจะบอกว่ารอจนกว่าเธอจะฟื้นแต่เขาก็ยังมีงานต้องทำไม่สามารถมานั่งเฝ้าเธอ 24 ชั่วโมงได้ " ครับ อ่อ ทางฝั่งของนักฆ่าสาวคนนั้นหมอบอกว่าเธอพ้นขีดอันตรายแล้วแต่เธอจมน้ำนานเกินไปก่อนมาถึงโรงพยาบาลก็อาการเป็นตายเท่ากันจึงทำให้เธอกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราหมอบอกไม่ได้ว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่นายจะเอายังไงดีครับตอนนี้เธออยู่ได้ด้วยเครื่องช่วยหายใจเท่านั้น " อัคคีลอบถอนหายใจเฮือกใหญ่เธอกลายเป็นหมากที่ตายแล้วไม่มีประโยชน์กับเขาอีกแต่ทว่าภายในใจของเขากลับรู้สึกว่าได้ช่วยเธอแล้วก็อยากจะช่วยให้ถึงที่สุดเผื่อว่าเธอจะกลับมามีประโยชน์ในภายหลัง ความหวังเล็กๆ ว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาแล้วจะมีข้อมูลที่มีประโยชน์กับเขาบ้างจึงได้ตัดสินใจเอ่ยคำพูดที่ทำให้ลูกน้องทั้งสองคนถึงกับแปลกใจไม่คิดว่ามาเฟียที่เด็ดขาดแบบเขาจะพูดแบบนี้ได้ " ช่วยเธอและเก็บเรื่องนี้เป็นความลับซะ "" พวกแกเตรียมชุดดำไว้พร้อมหรือยัง " ใบชาเอ่ยถามเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อตอนนี้พวกเธออยู่ในชุดลำลองธรรมดากางเกงสีดำกับเสื้อยืดสีขาวเหมือนกันทั้ง 3 คน " เตรียมไว้ในรถเรียบร้อยแล้วยังไงคืนนี้ก็ต้องได้ปล้น เงินของวายุคงมากกว่าเงินในธนาคารอีกมั๊ง อยากเอาไปบริจาคให้คนยากไร้จะแย่แล้ว " พุดตานบอกออกมาอย่างตื่นเต้นหลังจากที่วางแผนกันเอาไว้ว่าให้ใบชาไปล้วงความลับของวายุมาให้ได้มากที่สุดแต่ถึงไม่ได้ก็ช่างเถอะยังไงคืนนี้ก็ต้องได้เงินและวายุก็ไม่มีทางรอดคืนนี้ไปได้พวกเธอไม่ใช่คนใจดีนะในเมื่อจะแก้แค้นแทนฟ้าลดาก็ต้องทำให้ถึงที่สุดเงินพวกเธอจะเอาไปบริจาคให้หมดส่วนชีวิตของวายุต้องสังเวยให้ดวงวิญญาณของฟ้าลดา" พวกเราไปกันเถอะเดี๋ยวฉันขับเอง " ขนมขันอาสาหลังจากที่ในคืนนี้พวกเธอต่างบอกอัคคีนทีและธาราว่าจะคุยงานเรื่องเริ่มธุรกิจและจะนอนที่บ้านใหม่ของขนมและพุดตานพอดีกับฝั่งของอัคคีมีเรื่องที่คาสิโนจึงเชื่อพวกเธออย่างสนิทใจ ในระหว่างทางที่จะไปยังร้านอาหารตรงชานเมืองที่วายุนัดพบปรากฏว่ามีการจัดฉากอุบัติเหตุขึ้นมาจริงๆ โดยการที่ให้รถพ่วงขับย้อนศรมาหารถของพวกเธอแต่เรื่องแบบนี้พวกเธอเจอมานักต่
" เรื่องที่ให้ไปทำไปถึงไหนแล้ว " อัคคีรีบถามนทีทันทีเมื่อเข้ามาถึงห้องทำงานที่มีนทีและธารารออยู่ก่อนแล้ว ในระหว่างที่รอลูกน้องรายงานเขาก็หยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาดูด เขาเป็นคนสูบบุหรี่จัดมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วเพราะมีเรื่องกลุ้มใจมากมายให้ต้องคิดตั้งแต่เด็กจนโตเขาก็รับแรงกดดันจากทั้งครอบครัวและคนภายนอกมาโดยตลอดนั่นก็ไม่แปลกเลยที่เขาจะเป็นคนเย็นชาได้ถึงขนาดนี้ " เราเตรียมเอกสารพร้อมทุกอย่างแล้วครับ นี่คือสร้อยของนายหญิงคืนให้ครับส่วนสร้อยอีกชิ้นก็ของนายครับ " นทีที่ได้รับมอบหมายจากอัคคีให้นำกุญแจสองดอกนี้ไปเอาเอกสารลับจากธนาคารที่เขาฝากเอาไว้ในนั่นไม่ใช่ทรัพย์สมบัติมหาศาลอย่างที่ทุกคนคิดแต่มันคือหลักฐานการโกงของหลายต่อหลายบริษัทที่มีมาตั้งแต่รุ่นพ่อของเขาจนกระทั่งพ่อของอัคคีเสียชีวิตจึงได้มอบกุญแจสองดอกนี้ให้กับเขาและแน่นอนว่าเพราะกุญแจนี่แหละถึงทำให้เขาได้พบกับใบชาเป็นครั้งแรกในวันนั้น นทีแปลกใจอยู่ไม่น้อยว่านายของเขาต้องไว้ใจนายหญิงมากแค่ไหนถึงได้มอบสร้อยที่ข้างในเป็นกุญแจชิ้นหนึ่งเอาไว้กับเธอส่วนอีกดอกก็เอาไว้กับตัวเอง " ฉันจะไปส่งเอกสารพวกนี้ด้วยตัวเองเอกสารแน่นขนาดนี้ถ้ายั
1 เดือนผ่านไป ทุกคนกลับมาใช้ชีวิตกันแบบปกติแต่ที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดก็คือความสัมพันธ์ของอัคคีและฟ้าลดาที่ทำเอาทุกคนในครอบครัวถึงกับอึ้งกันไปหมด อัคคีผู้ไม่เคยแม้แต่จะแสยะยิ้มให้กับใครแต่ทุกวันนี้เขากลับยิ้มให้กับฟ้าลดาต่อหน้าทุกคนให้เห็นอยู่บ่อยๆ ความแปลกใจนี้ไม่เว้นแม้แต่นิ่มที่พึ่งกลับมาจากทริปทัวร์ยุโรปไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมาเธอเองก็ยังทำตัวไม่ถูกแต่ว่านี่ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดีนะสำหรับความสัมพันธ์ของคุณหนูของเธอกับสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายถูกต้องตามครรลองคลองธรรม" แหม เห็นพี่ไฟกับพี่สะใภ้เข้ากันได้ดีแบบนี้ผมก็อดยินดีด้วยไม่ได้จริงๆ ครับ " วายุที่เอ่ยแซวขึ้นมากลางโต๊ะอาหารหลังจากที่ลดากลับมาร่วมโต๊ะได้หลายวันแล้วแต่ทว่าการยินดีของเขากลับแฝงไปด้วยน้ำเสียงของความไม่พอใจ วายุนึกถึงคืนวันเก่าๆ ใช่ว่าเขาจะไม่เคยมีใจให้ลดาเลยเพียงแต่ก่อนหน้านี้ลดาเรียกร้องมากเกินไปให้เขามีแค่เธอคนเดียวในขณะที่เขาทำไม่ได้เขาคือเสือผู้หญิงคิดจะให้เสือหยุดนั่นเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเขา " ชิ พี่วายุไม่ต้องทำเป็นยินดีหรอกค่ะเสียใจก็บอกมาตรงๆ คนบางคนแถวนี้ก็ดีแต่จับปลาสองมือหว่านเสน่ห
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ดูเหมือนว่าคนสั่งกับคนที่ถูกห้ามจะใจไม่ตรงกันเสียแล้วเมื่ออัคคีเริ่มขยับสะโพกไปมาในจังหวะที่รุนแรงและเร่าร้อนตามแรงอารมณ์ของเขา เขาไม่แม้แต่เว้นช่องว่างให้เธอหายใจเลยด้วยซ้ำเอวหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามขยับไปมาในจังหวะที่หนักหน่วงและรุนแรงรวมไปถึงริมฝีปากของเขาก็ประกบจูบกับริมฝีปากอวบอิ่มของเธอไปมาอย่างเร่าร้อนและเอาแต่ใจ ลิ้นอุ่นๆ ไล่ต้อนควานหาน้ำหวานภายในโพรงปากของคนตัวเล็กอยู่แบบนั้นจนน้ำลายของทั้งสองคนคละคลุ้งเป็นหนึ่งเดียวกัน " อื้ม....เสียวชะมัด " อัคคีครางต่ำออกมาเมื่อตอนนี้อารมณ์สวาทของเขาพุ่งทะยานจนแทบจะถึงขีดสุดสัญชาตญาณของร่างกายมันสั่งให้เขาพาเธอไปจนถึงปลายทางสีรุ้งอย่างรวดเร็วแต่ทว่าในตอนนี้เขาต้องอดกลั้นเอาไว้เพราะอยากมอบความสุขให้เธอได้อย่างเต็มที่ " พะ...พี่ไฟชาปวดขาไปหมดแล้ว " เพราะเขาเอาแต่โจนจ้วงเข้ามาแบบไม่พักอีกครั้งยังจับขาทั้งสองข้างของเธอพาดเอาไว้ที่บ่าแกร่งของเขาอยู่แบบนั้นและด้วยแรงกระแทกที่เอาแต่ใจเนิ่นนานหลายนาทีทำให้ตอนนี้ขาของเธอชาไปหมด" ได้ งั้นพี่ไม่จับเธอยกขาแล้ว " ร่างสูงบอกออกมาพร้อมกับยกขาของเธ
" พี่ไฟอย่าทำอะไรบ้าๆ นะเดี๋ยวขนมกับพุดตานก็ขึ้นมาแล้วบอดี้การ์ดพี่อีกล่ะเกิดมาเห็นภาพแบบนี้อายเค้าตายเลย " ใบชารีบเอ่ยห้ามทันทีที่เขากำลังก้มลงมาจะประกบจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธออัคคียิ้มมุมปากออกมาอย่างผู้ชนะเขาหรือจะปล่อยให้คนอื่นมาขัดจังหวะในเวลาแบบนี้ได้ " พี่ล็อคแล้วไม่มีใครเข้ามาทั้งนั้น " หลังจากจบประโยคนี้อัคคีก็ก้มลงไปประกบจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างคนเอาแต่ใจเขาบดขยี้ราวกับว่าจะกดเธอให้จมเตียงเสียให้ได้ " อื้อ.... " เสียงครางอื้ออึงดังออกมาจากลำคอของใบชาเธอไม่สามารถเปล่งเสียงครางใดๆ ออกมาได้เพราะเขาช่างเอาแต่ใจเหลือเกินกว่าจะละจูบออกมาจากริมฝีปากของเธอก็ใช้เวลาเนิ่นนานหลายนาที " อื้ม....หวานจัง หวานมาก " อัคคีบอกออกไปพร้อมกับสบตากับเธออย่างหวานเยิ้มพร้อมกันนั้นก็ใช้ลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองที่พึ่งผ่านการจูบแบบดูดดื่มกับเธอมาหมาดๆ " คนบ้า! " ใบชาก่นด่าเขาออกไปแบบไม่จริงจังนักก็ดูสายตาที่เขาใช้ยั่วยวนเธอสิอีกทั้งริมฝีปากน่าจูบของเขาอีกเอาแต่ยิ้มให้เธออยู่ได้ยิ้มแบบมีเลศนัยเธอนึกไม่ออกเลยว่าถ้าเขาไปยิ้มแบบนี้ให้กับสาวๆ คนอื่นแล้วเธอไปอยู่ในอารมณ์ไหนกั
นทีและธาราหลังจากที่ส่งทุกคนลงเรือสปีดโบ๊ทเสร็จเรียบร้อยแล้วทีนี้ก็เหลือแค่พวกเขากับลูกน้องอีกแค่ไม่กี่คนจึงจัดการราดน้ำมันจนทั่วเรือจากนั้นก็จัดการจุดไฟเผาและเก็บหลักฐานบางอย่างเพื่อโพสต์ลงโซเชียลเกี่ยวกับข่าวในครั้งนี้รวมถึงธาราได้จัดการซื้อตัวคนของแก๊งหน้ากากเหล็กเอาไว้เรียบร้อยแล้วเมื่อหลายวันก่อนจึงได้ส่งรูปถ่ายเป็นหลักฐานว่านักฆ่าสาวอย่างขนมและพุดตานได้เสียชีวิตในที่เกิดเหตุเป็นที่เรียบร้อย " อะไรนะ! เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไงทั้งขนมและพุดตานไม่มีใครรอดสักคนเลยหรอ " ต้นไม้และภูผาอุทานออกมาพร้อมกันเมื่อได้ยินข่าวจากลูกน้องที่เขาส่งไปดูสถานการณ์ของทั้งสองคน ลูกน้องคนนี้เขาไว้ใจมากจึงเชื่อในสิ่งที่ได้ยินพร้อมกับหลักฐานที่หามาให้ ต้นไม้หลังจากที่ได้ยินว่าคนที่เขาแอบรักมาตลอดแต่ไม่ยอมพูดอะไรออกไปอย่างขนมไม่อยู่แล้วทำเอาเขาช็อคไปเลย ก่อนหน้านี้ต้องยอมรับว่าความสัมพันธ์หลังจากที่น้องสาวของเขาอย่างใบชาหายตัวไปเขาก็แทบไม่สนใจขนมเหมือนแต่ก่อนทำให้ความสัมพันธ์ของเรายิ่งแย่ลงกว่าจะรู้ตัวว่ารักเธอมากเธอก็ไม่อยู่แล้วตอนนี้เขาแทบล้มทั้งยืน" เรื่องจริงครับนายหลักฐานที่เราได้มาก็เป







