Se connecterPartager
6 จ้างให้มาจดทะเบียน
Date de publication:
2026-06-21 10:35:34วันเวลาผ่านไป
ผ่านมาสี่เดือนแล้วหลังจากที่แม่ของตฤณภัทรพูดยื่นคำขาดว่าถ้าหลินไม่ฟื้นขึ้นมาในหกเดือนนี้ เขาก็จะต้องแต่งงานกับทอรุ้ง สองเดือนให้หลังมานี้ ตฤณภัทรก็ได้มาส่งเรย์ที่ห้องเช่าทุกครั้งที่เขากับฌอนไปทานข้าวที่ร้าน ตฤณภัทรให้ค่าทิปเรย์ทุกครั้งที่ไป กระทั่งวันนี้ ห้องเช่า เมื่อตฤณภัทรขับรถมาจอดหน้าห้องเช่าของเรย์ เขาก็เอ่ยถามขึ้น “พรุ่งนี้เธออยู่ห้องไหม” พรุ่งนี้เขารู้ว่าเธอไม่ต้องไปร้องเพลง เพราะหนึ่งเดือนให้หลังมานี้เขาถามเรื่องส่วนตัวของเธอมากขึ้น “พรุ่งนี้เรย์อยู่ห้องทั้งวันค่ะ” เธอตอบด้วยรอยยิ้มบางๆพลางคิดว่าหนึ่งเดือนให้หลังมานี้เธอรู้สึกสนิทกับเขามากขึ้น จนเธอรู้สึกไว้ใจเขาและสัมผัสได้ว่าเขาเป็นคนดีคนหนึ่ง “พรุ่งนี้ถ้าฉันจะมารับเธอออกไปกินข้าวจะได้ไหม” “เอ่อ คือ” น้ำเสียงของเธอตะกุกตะกัก ไม่คิดว่าเขาจะชวนออกไปทานข้าว “ฉันกับเธอยังไม่เคยได้กินข้าวด้วยกันเลยนะ รู้จักกันมาก็หลายเดือนแล้ว” เมื่อเห็นท่าทางของเธอที่ไม่ตอบตกลงง่ายๆ เขาจึงพูดโน้มน้าว “ก็ได้ค่ะ พรุ่งนี้เรย์จะไปกินข้าวกับคุณค่ะ” เธอรับคำอย่างไม่เรื่องมากพร้อมรอยยิ้มอ่อน “งั้นพรุ่งนี้ตอนเที่ยงฉันจะมารับเธอ” “ได้ค่ะ งั้นเรย์ขอตัวขึ้นห้องนะคะ” บอกจบร่างเล็กก็ลงจากรถ สาวเท้าอย่างว่องไวเข้าไปในตึก ก่อนรถหรูของตฤณภัทรจะเคลื่อนตัวออกไปด้วยความเร็ว ห้าเดือนผ่านไป ผ่านมาห้าเดือนแล้วหลังจากแม่ของตฤณภัทรยื่นคำขาดว่าเขาจะต้องแต่งงานกับทอรุ้ง ถ้าหลินยังนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ ช่วงหลายเดือนมานี้ตฤณภัทรก็ไปเยี่ยมหลินที่โรงพยาบาลทุกอาทิตย์ แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าหลินจะฟื้นขึ้นมา ช่วงหนึ่งเดือนให้หลังมานี้ นอกจากตฤณภัทรจะไปทานข้าวที่ร้านและไปส่งเรย์ที่ห้องเช่าทุกครั้งแล้ว แต่เขาก็ยังพาเธอออกไปทานข้าวข้างนอกทุกอาทิตย์เช่นกัน จนทำให้เรย์คิดไปเองว่าตฤณภัทรอาจจะชอบเธอเหมือนกับที่เธอชอบเขาก็ได้ หกเดือนผ่านไป วันนี้เป็นวันที่เรย์ไม่ต้องออกไปร้องเพลง ดังนั้นตฤณภัทรจึงมารับเธอออกไปรับประทานอาหารตามปกติเหมือนกับหลายเดือนที่ผ่านมา และวันนี้เขาคิดว่าจะต้องว่าจ้างเธอให้ช่วยจดทะเบียนสมรสกับเขาเพื่อเลี่ยงการถูกพ่อแม่จับคลุมถุงชนกับทอรุ้ง ร้านอาหาร ห้องวีไอพี ทุกครั้งที่ตฤณภัทรพาเรย์มาร้านอาหารก็จะนั่งโต๊ะด้านนอก แต่วันนี้เขาจะคุยธุระสำคัญจึงพาเธอเข้ามานั่งในห้องวีไอพี เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จ ร่างสูงก็พูดกับหญิงสาวที่นั่งฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทีจริงจัง “ฉันมีเรื่องอยากจะให้เธอช่วยหน่อย” “คุณตฤณจะให้เรย์ช่วยอะไรก็บอกมาได้เลยค่ะ” เธอเอ่ยถามอย่างใจกว้างเพราะคิดว่าคนที่เธอแอบชอบมาขอความช่วยเหลือทั้งที เธอจะปฏิเสธได้ยังไง “คืออย่างนี้นะ พ่อกับแม่ฉันจะให้ฉันแต่งงานกับผู้หญิงที่ท่านหาให้ ฉันไม่ได้รู้สึกชอบผู้หญิงคนนั้นสักนิด ฉันก็เลยไม่อยากแต่งงานกับเขา” “…” เรย์นิ่งจ้องมองหน้าอีกฝ่ายอย่างตั้งใจฟังต่อว่าสิ่งที่เขาอยากให้เธอช่วยคืออะไร ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอดลึกเพื่อรวบรวมความกล้าแล้วบอกสิ่งที่ตัวเองต้องการออกไป “ฉันก็เลยคิดว่าจะหาใครมาจดทะเบียนเพื่อตบตาพ่อกับแม่…” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแล้วบอกออกไปด้วยน้ำเสียงฉะฉาน “ฉันจะจ้างเธอให้มาจดทะเบียนสมรสกับฉัน” “…” เรย์ถึงกับเบิกตาโพลง ตัวแข็งค้างพลางใจเต้นกระหน่ำเมื่อรู้ว่าเรื่องที่เขาอยากให้เธอช่วยเหลือคือจดทะเบียนสมรสกับเขาเพื่อตบตาพ่อกับแม่ของเขา เพราะเขาไม่อยากถูกจับคลุมถุงชน “เธอช่วยจดทะเบียนกับฉันหน่อยนะ ถ้าเธอไม่ช่วยฉัน อีกไม่กี่วันนี้ฉันก็ต้องถูกพ่อกับแม่จับแต่งงาน โดยที่ฉันไม่สามารถคัดค้านอะไรได้เลย” เขาพูดโดยใช้น้ำเสียงและแววตาขอร้อง พลางคิดว่าที่เขาต้องใช้วิธีนี้เพราะยังรอที่จะแต่งงานกับหลิน ถ้าวันใดที่หลินฟื้นขึ้นมาพร้อมกับสภาพร่างกายที่หลินพร้อมจะแต่งงานกับเขา เขาก็จะขอหย่ากับเธอที่นั่งอยู่ตรงหน้าทันที “…” เธอที่ยังรู้สึกงุนงงและอึ้งอยู่ก็ยังนั่งนิ่งมองใบหน้าหล่อเหลาอยู่อย่างนั้น “มีเธอคนเดียวที่ช่วยฉันได้ เพราะหลายเดือนมานี้เราก็ทำความคุ้นเคยมาพอสมควร” “ที่คุณตฤณเข้ามาทำความสนิทสนมกับเรย์ เพราะคุณคิดไว้แล้วใช่ไหมคะว่าอยากให้เรย์ช่วยคุณในเรื่องนี้” เธอเอ่ยถามออกไปหลังจากนิ่งมานาน “ใช่” “…” เธอเม้มริมฝีปากแน่นพลางคิดว่าที่เขาเข้าหาเธอและพยายามทำความสนิทกับเธอก็เพราะอยากให้เธอช่วยเหลือไม่ให้เขาถูกจับแต่งงาน แต่เขาไม่ได้ชอบเธออย่างที่เธอคิดไปเองฝ่ายเดียว “เธอช่วยฉันด้วยนะ ฉันจะให้เธอสามล้านถ้าเธอยอมจดทะเบียนกับฉัน” “…” เธอครุ่นคิดและชั่งใจเมื่อรู้ยอดเงินเพราะไม่คิดว่าชาตินี้จะได้จับเงินล้านด้วยซ้ำ “ถ้าเธออยากได้มากกว่าสามล้านก็ได้นะ เธอว่ามาได้เลย ฉันยินดีจ่าย” เขายินดีจ่ายเพื่อให้เธอยอมมาจดทะเบียนกับเขาเพื่อเลี่ยงการแต่งงานกับผู้หญิงที่เขาไม่ได้ชอบ “เรย์จะจดทะเบียนกับคุณเพื่อแลกกับเงินสามล้านค่ะ” เธอตอบอย่างหนักแน่นพลางคิดว่าถึงเขาจะให้เธอจดทะเบียนโดยที่เขาไม่ได้ชอบเธอก็ไม่เป็นไร แต่อย่างน้อยเธอก็มีเงินตั้งสามล้านบาท คนที่มีชีวิตอยู่ตัวคนเดียวและต้องทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองมาตลอดหลายปีอย่างเธอ ถ้ามีคนมาว่าจ้างด้วยเงินสามล้านบาท อีกอย่างคนที่ว่าจ้างเป็นคนที่เธอชอบอยู่แล้ว แล้วจะปฏิเสธทำไม “งั้นเราก็ไปกันเถอะ ฉันจะพาเธอไปจดทะเบียนวันนี้เลย” เขารู้สึกโล่งใจที่เธอยอมช่วยเขา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจเมื่อคิดว่าตัวเองไม่ต้องแต่งงานด้วยวิธีการคลุมถุงชน เมื่อตฤณภัทรจ่ายค่าอาหารเสร็จก็พาหญิงสาวไปขึ้นรถ เขาพาเธอไปห้องเช่าของเธอเพื่อเอาเอกสารต่างๆ จากนั้นจึงพาเธอไปยังสำนักงานเขตและจัดการจดทะเบียนสมรสกัน
Dernier chapitre
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 27 เมียตัวจริง (จบ)
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หลังจากที่ตฤณภัทรพาเรย์ไปนอนค้างที่บ้านของเขาเมื่อวันก่อน นี่ก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วที่ตฤณภัทรกับเรย์ไม่ได้เจอกัน กระทั่งวันนี้ เมื่อเรย์อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกไปจากห้องอพาร์ทเม้นท์เพื่อลงไปขึ้นรถหมายจะเดินทางไปทำงานยังบริษัทขายวัสดุก่อสร้างของปราณ ก็เจอกับคนตัวสูงที่เธอไม่ได้เจอมาหนึ่งอาทิตย์แล้วสาวเท้าเข้ามาพอดี ตฤณภัทรที่เห็นจึงเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มอ่อนน้ำเสียงนุ่มนวล “จะไปทำงานเหรอ” “ค่ะ” “ไปขึ้นรถสิ เดี๋ยวฉันไปส่ง” ว่าแล้วเขาก็เอื้อมไปจับมือเรียวแล้วสาวเท้าพาไปยังรถหรูของเขาที่จอดอยู่ไม่ไกล ร่างสูงเปิดประตูให้หญิงสาวเข้าไปนั่งและปิดประตู ก่อนที่คนตัวสูงจะออกรถมุ่งหน้าไปยังที่ทำงานของเธอ “กินอะไรบ้างหรือยัง” ใบหน้าหล่อหันถามร่างบางที่นั่งข้างๆด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนมีความเอาใจใส่ “กินแล้วค่ะ” “ตอนเย็นฉันจะไปรับเธอที่ทำงาน” “คุณไม่ไปหาแฟนเหรอคะ” “ฉันไม่ได้ไปหาหลินมาหลายวันแล้ว คิดว่าต่อไปคงจะไม่ต้องไปแล้ว เพราะต่อไปฉันจะมาหาเธอและอยู่กับเธอทุกวัน” เมื่ออาทิตย์ก่อนเขาได้พูดคุยกับหลินและเคลียร์เรื่องทุกอย่างกับหลินเรียบร้อยแล้ว “คุณจะมาอยู่กับเรย์ทุกวัน?” ใบหน
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 26 ไม่หย่า
บ้านตฤณภัทร ร่างสูงสาวเท้านำคนตัวเล็กเข้ามาในบ้าน ตฤณภัทรหย่อนตัวนั่งบนโซฟาราคาแพงในห้องรับแขก ร่างบอบบางเดินไปหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยพร้อมกับจดจ้องใบหน้าเรียวสวยด้วยแววตาเคืองขุ่น “รุ่นพี่คนสนิทของเธอคงจะว่างมากสินะ ถึงได้พาเธอไปกินข้าวเย็นกันบ่อย” น้ำเสียงกึ่งประชดประชัน “ก็เหมือนกับคุณที่ว่างพาแฟนออกไปกินข้าวกันบ่อยนั่นแหละค่ะ” เธอพูดสวนกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว “…” จนทำเอาร่างสูงชะงักพลางแววตาไหววูบเมื่อเธอพูดเรื่องจริงสวนกลับมา “เรื่องที่คุณจะคุยกับเรย์คือเรื่องนี้ใช่ไหมคะ” “…” ร่างสูงนิ่งมองเธอพลางคิดว่าเรื่องที่เขาจะพูดกับเธอก็มีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว เรย์ที่เห็นว่าเขาไม่พูดต่อจึงคิดว่าเรื่องที่เขาจะคุยกับเธอคงมีแค่เรื่องพี่ปราณพาเธอไปกินข้าว ดังนั้นเธอจึงพูดเรื่องที่เธอจะพูดกับเขาขึ้น “เรย์ก็มีเรื่องจะคุยกับคุณเหมือนกันค่ะ” “เรื่องอะไร” “เรย์อยากหย่าค่ะ คุณพร้อมจะไปหย่าให้เรย์เมื่อไหร่” “อยากหย่ามากนักเหรอ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบเข้ม ดวงตาคู่คมฉายแววขุ่นเคืองเมื่อได้ยินคำว่าหย่าออกมาจากปากของเธอ “ใช่ค่ะ อยากหย่า” “ฉันไม่หย่า” เสียงทุ้มบอ
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 25 ไม่เป็นตัวของตัวเอง
วันต่อมา ตฤณภัทรตื่นก่อนคนตัวเล็กแล้วเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัว เสร็จแล้วออกมาจึงเห็นว่าร่างบางกำลังหยัดตัวขึ้นจากเตียง เห็นอย่างนั้นร่างสูงจึงก้าวเดินเข้ามาหาพร้อมกับเอ่ยออกไป “ฉันต้องกลับก่อนนะ วันนี้ต้องเข้าบริษัทเพราะมีงานหลายอย่างที่ต้องเข้าไปจัดการ” “ค่ะ” “เธอจะไปทำงานไหม” “ไปค่ะ” “ไปทำงานไหวเหรอ ยังอ่อนเพลียอยู่หรือเปล่า” “ก็เพลียนิดหน่อยค่ะ” เธอตอบด้วยสีหน้าและแววตาอ่อนล้า ร่างสูงที่เห็นจึงบอกไปด้วยความรู้สึกเป็นห่วง “งั้นวันนี้เธอก็หยุดอยู่ห้องเถอะ อย่าไปทำงานทั้งที่ร่างกายยังไม่พร้อมเลย ที่สำคัญเธอท้องอยู่ด้วย ควรอยู่ห้องพักผ่อนมากกว่านะ” “เรย์ไปทำงานไหวค่ะ” เขาถอนหายใจเบาๆเมื่อเห็นว่าเธอจะไปทำงานให้ได้ทั้งที่ร่างกายไม่พร้อมจะทำงาน ก่อนจะเอ่ยออกไป “งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งเธอก่อน แล้วค่อยไปบริษัท” “ค่ะ” คนตัวเล็กหยิบผ้าขนหนูแล้วเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ เสร็จแล้วก็ออกมาสวมใส่ชุดเดรสโดยตฤณภัทรนั่งมองร่างบางอยู่บนโซฟาด้วยความรู้สึกกังวลใจเมื่อคิดว่าเธอต้องไปทำงานทั้งที่กำลังท้องอยู่ จนเรย์แต่งตัวและแต่งหน้าทำผมเสร็จ ร่างแกร่งก็ลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนทั้งสองจะพากันลงไปขึ้นรถห
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 24 เคยโดนมาแล้ว NC20+
อพาร์ทเม้นท์ Sky Line หลังจากตฤณภัทรไปส่งหลินที่บ้านแล้ว จากนั้นเขาก็ขับรถมายังอพาร์ทเม้นท์ของเรย์ ในขณะที่ร่างสูงยืนพิงรถหรูสูบบุหรี่รอคนตัวเล็กอยู่นั้น รถเก๋งราคาแพงของปราณก็ขับเข้ามาจอดไม่ไกลกับรถของเขา ทันทีที่เห็นร่างบางลงจากรถ มือหนาก็ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วสาวเท้าตามคนตัวเล็กเข้าไปในตึกใหญ่ของอพาร์ทเม้นท์ เรย์ที่เห็นจึงเอ่ยถาม “คุณมาที่นี่ทำไมอีกคะ” น้ำเสียงของเธอแฝงด้วยความระคนสงสัย “มานอน” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบพลางจดจ้องใบหน้าเรียวสวยด้วยแววตานิ่งคาดโทษเมื่อคิดไปถึงภาพที่เธอยิ้มร่าเริงกับชายหนุ่มคนที่เธอบอกว่าสนิทกันตั้งแต่เด็ก “…” เรย์ที่เห็นสายตาคมที่จ้องมองมาอย่างจะเอาเรื่องก็ชะงักไป กระทั่งประตูลิฟต์เปิดทั้งสองจึงเดินเข้าไปพร้อมกันโดยภายในลิฟต์ตกอยู่ในความเงียบงันจนลิฟต์พาคนทั้งสองขึ้นมายังชั้นที่เธอพักอาศัย เมื่อทั้งสองเข้ามาในห้องร่างแกร่งก็ล้มตัวนอนบนเตียงอย่างถือวิสาสะ เรย์ที่เห็นจึงถอนหายใจเบาๆพร้อมกับส่ายหน้าให้กับอีกคนที่ทำอย่างกับเป็นห้องของตัวเอง ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวและชุดนอนเข้าห้องน้ำไป ร่างบางออกจากห้องน้ำมาด้วยชุดนอนแบบกระโปรงแล้วจ้องมองไปยังร่างสูง
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 23 รู้สาเหตุ
เมื่อได้รู้สาเหตุที่เธอมีท่าทีตึงๆใส่เขา มุมปากหยักจึงโค้งขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกดโทรออกหาหลินทันที ตู๊ด “ตฤณทำอะไรอยู่เหรอ” (เมื่อกี้ที่ไม่ได้รับโทรศัพท์ ผมอาบน้ำอยู่ หลินโทรมามีอะไรหรือเปล่า) เรย์ที่ยังไม่หลับนอนหลับตาฟังการสนทนาของเขากับคนรัก “พรุ่งนี้ตฤณพาหลินไปกินข้าวที่ร้านร่มไม้อีกนะ” (หลินอยากไปฟังเพลงอีกใช่ไหม) สายตาของเขาเหลือบไปมองร่างเล็กบนเตียง “ใช่ๆ นานแล้วที่เราไม่ได้ไปฟังเพลงกัน ช่วงนี้รู้สึกเซ็งๆก็เลยอยากไปนั่งกินอาหารอร่อยๆ แล้วก็ฟังเพลงเพราะๆจากน้องคนนั้น น้องเขาชื่ออะไรแล้วนะตฤณ” (ชื่อเรย์) “พรุ่งนี้หลินอยากไปฟังน้องเรย์ร้องเพลง” (ได้ พรุ่งนี้ห้าโมงกว่าๆผมจะไปรับนะ) “ได้ งั้นแค่นี้นะตฤณ” สิ้นเสียงของแฟนสาวนิ้วหนาจึงกดวางสาย ก่อนจะลุกเดินไปล้มตัวนอนข้างคนตัวเล็ก เขาสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มและขยับเข้าไปชิดกับร่างบอบบาง เรย์ที่ยังไม่หลับเมื่อเห็นเขาขยับเข้ามาเบียดกับเธอจึงพูดออกไป “อย่าเข้ามานอนใกล้เรย์ค่ะ” “ยังไม่หลับอีกเหรอ ฉันนึกว่าเธอหลับไปแล้วซะอีก” ยกยิ้มมุมปากนิดๆ “คุณคุยโทรศัพท์เสียงดังนั้นขนาดนั้น จะให้เรย์หลับได้ยังไงล่ะ” “ฉันก็ไม่ได้อยากจะคุยโทรศัพท
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 22 เตือนสติ
“ถ้าคุณจะทำแบบนี้ ก็ไปทำกับคนรักของคุณเถอะ จะแต่งงานกันแล้วไม่ใช่เหรอ” “หึงฉันเหรอ” กดยิ้มที่มุมปาก “ไม่ได้หึง แค่เตือนสติคุณค่ะ ว่าไม่ควรมาทำแบบนี้กับผู้หญิงที่คุณจ้างมาจดทะเบียน” “ใช่ ฉันไม่ควรจูบกับคนที่ฉันจ้างมาจดทะเบียน แต่คืนนั้นที่ฉันเมา ฉันทำกับเธอมากกว่าจูบไปแล้วนะ” กระตุกยิ้มที่มุมปาก “เรื่องคืนนั้นเรย์พลาดเองค่ะ ถ้าเรย์ไม่กลัวว่าคุณจะเดินตกบันได เรย์ก็คงไม่ช่วยพยุงคุณไปส่งถึงห้องหรอก และเรื่องแบบนั้นก็คงไม่เกิด” “แต่ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว และตอนนี้เธอกำลังท้องลูกของฉันอยู่ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ฉันกับเธอต้องทำต่อไปคือช่วยกันเลี้ยงลูก” “แล้วคุณจะหย่าให้เรย์เมื่อไหร่คะ” “ถามทำไม” เสียงทุ้มเรียบเย็น หัวคิ้วเลื่อนเข้าหากันเล็กน้อย “ก็คุณบอกว่าจะแต่งงานกับแฟนในอีกไม่นานนี้ คุณก็ต้องไปหย่ากับเรย์ให้เรียบร้อยก่อนสิ” “…” เขาชะงักไปพลางคิดไปถึงตอนที่เขาเคยบอกกับหลินว่าจะแต่งงานตามที่ได้ให้สัญญาไว้กับเธอ เรย์ที่เห็นเขานิ่งไปจึงคิดว่าเขาคงเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองกับแฟนเคยสัญญาไว้ว่าจะแต่งงานกัน ก่อนเสียงหวานจะเอ่ยขึ้น “เรย์ขอเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็เดินไปหยิบผ้าเช
Vous vous intéresseriez aussi à
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat113.3K Vuesรอยร้าวรัก
Sitha75.8K Vuesคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว292.2K Vuesเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้268.8K Vuesลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต
Ladyporn97 Vuesเมียสุดเขต
สามินี610 VuesYou're my baby. ตื๊อรักลุงจอมโหด
Melyssa664 Vuesปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์
เซียวเหยา64 Vues
