MasukShare
5 ไม่ใช่เรื่องยาก
Tanggal publikasi:
2026-06-21 10:34:45หนึ่งเดือนต่อมา
ในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ ตฤณภัทรกับฌอนจะมาทานข้าวในร้านอาหารที่เรย์ทำงาน พวกเขาจะมาทานข้าวอาทิตย์ละวัน ทุกครั้งตฤณภัทรจะให้ทิปเรย์ทุกครั้ง ครั้งละหนึ่งพันบาท ตฤณภัทรกับฌอนจะนั่งรอจนเธอร้องเพลงเสร็จ แล้วฌอนก็จะอาสาไปส่งเธอทุกครั้ง ทว่าเรย์ก็ปฏิเสธแบบสุภาพออกไปทุกครั้ง ‘ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ เรย์รู้สึกเกรงใจคุณลูกค้าทั้งสองคนมากๆเลยค่ะ’ ‘ขอบคุณค่ะคุณลูกค้า เรย์ขอกลับเองดีกว่า พอดีเรย์ต้องแวะซื้อของด้วยค่ะ’ ‘ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ ขอบคุณคุณลูกค้ามากนะคะ’ หลังจากที่เธอปฏิเสธมาสามอาทิตย์แล้ว วันนี้เธอที่รู้สึกเกรงใจชายหนุ่มสองคนมากที่จะไปส่งเธอทุกครั้งที่มาทานข้าว แต่เธอก็ปฏิเสธกลับไปทุกครั้ง วันนี้เธอที่เริ่มเห็นใจคนชวนและไม่อยากปฏิเสธน้ำใจจากอีกฝ่ายอีกจึงรับคำออกไป “วันนี้เรย์จะกลับกับคุณลูกค้าค่ะ” “งั้นก็ขึ้นรถกันเถอะน้องเรย์” ฌอนมีสีหน้าแช่มชื่นเมื่อวันนี้เธอไม่ปฏิเสธ ก่อนทั้งสามจะพากันเดินไปยังรถหรูสองคันที่จอดอยู่ เมื่อมาถึงรถฌอนก็พูดกับเธอ “พวกพี่มารถคนละคัน เอาเป็นว่าน้องเรย์กลับกับตฤณก็แล้วกันนะ” “เอ่อ ค่ะ” เธอรู้สึกใจหวิวปนสั่นเล็กน้อยที่ได้นั่งรถกลับกับคนตัวสูง ก่อนเสียงทุ้มของตฤณภัทรจะเอ่ยบอกเธอ “งั้นเธอก็ไปขึ้นรถเถอะ” “ค่ะ” เธอรับคำแล้วร่างสูงก็เข้าไปนั่งหลังพวงมาลัย ส่วนคนตัวเล็กก็สาวเท้าไปขึ้นรถอีกฝั่ง ก่อนรถหรูของตฤณภัทรจะเคลื่อนตัวออกไปจากร้านอาหาร ห้องเช่า เมื่อรถหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าตึกที่สภาพค่อนข้างเก่า เรย์ที่นั่งเบาะข้างคนขับจึงหันบอกเขาด้วยรอยยิ้มบางๆ “เรย์ขอบคุณคุณตฤณมากนะคะที่มาส่ง” “ไม่เป็นไร” เรียวปากหนาเอ่ยเสียงเรียบ “งั้นเรย์ขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ” “อืม” ว่าแล้วคนตัวเล็กก็ลงจากรถหรูแล้วสาวเท้าเข้าไปในตึกเก่าที่มีอยู่สี่ชั้น ตฤณภัทรมองแผ่นหลังบางจนหายเข้าไปในตึกพลางคิดว่าถ้าได้มาส่งเธอและได้คุยกับเธอบ่อยๆ แผนที่วางไว้ว่าจะจ้างเธอให้มาจดทะเบียนกับเขาเพื่อตบตาพ่อกับแม่คงไม่ใช่เรื่องยาก แต่เขาจะไม่บอกเธอว่าจุดประสงค์หลักที่ต้องจดทะเบียนกับเธอก็เพราะหนีการแต่งงานเพื่อจะรอแต่งงานกับแฟนที่ยังนอนป่วยอยู่ หนึ่งดือนต่อมา หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ ทุกอาทิตย์ตฤณภัทรกับฌอนจะมาทานข้าวที่ร้านอาหารที่เรย์ร้องเพลงอยู่ ทุกครั้งที่สองหนุ่มมาที่ร้าน ก็จะอยู่รอจนเรย์ร้องเพลงเสร็จ ทุกครั้งฌอนจะเป็นคนอาสาไปส่งเธอโดยให้เธอนั่งรถของตฤณภัทร และเรย์ก็นั่งรถไปกับตฤณภัทรทุกครั้ง วันนี้ก็เช่นกัน เมื่อรถหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดหน้าตึกเช่าเก่าๆ ใบหน้าหล่อเหลาก็หันถามเธอที่นั่งเบาะข้าง “เธออาศัยอยู่กับใครเหรอ” “เรย์อยู่คนเดียวค่ะ” เธอยิ้มบางๆมองใบหน้าหล่อเหลา “อยู่คนเดียว?” “ค่ะ” “แล้วครอบครัวของเธอล่ะ” “เรย์อยู่กับพ่อมาตั้งแต่อายุหนึ่งขวบ พ่อเป็นกรรมกรก่อสร้าง พอเรย์จบม.3 พ่อก็เสียค่ะ” “เธออยู่ที่นี่คนเดียวตั้งแต่จบม.3เหรอ” “ใช่ค่ะ เรย์ทำงานร้องเพลงเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่ม.4ค่ะ” “อืม” เขาพยักหน้ารับรู้พลางรู้สึกชื่นชมที่เธอสามารถทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองได้ตั้งแต่อายุยังน้อย และเขาก็รู้แล้วว่าเธอมีความเป็นอยู่ที่ลำบากจริงอย่างที่ฌอนเคยบอกเขา ก่อนจะเอ่ยถามต่อ “ตอนนี้เธอเรียนอยู่ปีไหน” “เรย์เรียนจบมาสองสามเดือนแล้วค่ะ” “เธอร้องเพลงทุกวันหรือเปล่า” “เรย์ร้องเพลงอาทิตย์ละห้าวันค่ะ” “อืม งั้นเธอก็ขึ้นห้องไปเถอะ” สิ้นเสียงทุ้มบอก หญิงสาวก็ลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปในตึกสี่ชั้น ก่อนรถหรูจะเคลื่อนตัวออกไปพร้อมกับขับมุ่งหน้ากลับบ้านไป
Bab terbaru
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 27 เมียตัวจริง (จบ)
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หลังจากที่ตฤณภัทรพาเรย์ไปนอนค้างที่บ้านของเขาเมื่อวันก่อน นี่ก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วที่ตฤณภัทรกับเรย์ไม่ได้เจอกัน กระทั่งวันนี้ เมื่อเรย์อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกไปจากห้องอพาร์ทเม้นท์เพื่อลงไปขึ้นรถหมายจะเดินทางไปทำงานยังบริษัทขายวัสดุก่อสร้างของปราณ ก็เจอกับคนตัวสูงที่เธอไม่ได้เจอมาหนึ่งอาทิตย์แล้วสาวเท้าเข้ามาพอดี ตฤณภัทรที่เห็นจึงเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มอ่อนน้ำเสียงนุ่มนวล “จะไปทำงานเหรอ” “ค่ะ” “ไปขึ้นรถสิ เดี๋ยวฉันไปส่ง” ว่าแล้วเขาก็เอื้อมไปจับมือเรียวแล้วสาวเท้าพาไปยังรถหรูของเขาที่จอดอยู่ไม่ไกล ร่างสูงเปิดประตูให้หญิงสาวเข้าไปนั่งและปิดประตู ก่อนที่คนตัวสูงจะออกรถมุ่งหน้าไปยังที่ทำงานของเธอ “กินอะไรบ้างหรือยัง” ใบหน้าหล่อหันถามร่างบางที่นั่งข้างๆด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนมีความเอาใจใส่ “กินแล้วค่ะ” “ตอนเย็นฉันจะไปรับเธอที่ทำงาน” “คุณไม่ไปหาแฟนเหรอคะ” “ฉันไม่ได้ไปหาหลินมาหลายวันแล้ว คิดว่าต่อไปคงจะไม่ต้องไปแล้ว เพราะต่อไปฉันจะมาหาเธอและอยู่กับเธอทุกวัน” เมื่ออาทิตย์ก่อนเขาได้พูดคุยกับหลินและเคลียร์เรื่องทุกอย่างกับหลินเรียบร้อยแล้ว “คุณจะมาอยู่กับเรย์ทุกวัน?” ใบหน
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 26 ไม่หย่า
บ้านตฤณภัทร ร่างสูงสาวเท้านำคนตัวเล็กเข้ามาในบ้าน ตฤณภัทรหย่อนตัวนั่งบนโซฟาราคาแพงในห้องรับแขก ร่างบอบบางเดินไปหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยพร้อมกับจดจ้องใบหน้าเรียวสวยด้วยแววตาเคืองขุ่น “รุ่นพี่คนสนิทของเธอคงจะว่างมากสินะ ถึงได้พาเธอไปกินข้าวเย็นกันบ่อย” น้ำเสียงกึ่งประชดประชัน “ก็เหมือนกับคุณที่ว่างพาแฟนออกไปกินข้าวกันบ่อยนั่นแหละค่ะ” เธอพูดสวนกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว “…” จนทำเอาร่างสูงชะงักพลางแววตาไหววูบเมื่อเธอพูดเรื่องจริงสวนกลับมา “เรื่องที่คุณจะคุยกับเรย์คือเรื่องนี้ใช่ไหมคะ” “…” ร่างสูงนิ่งมองเธอพลางคิดว่าเรื่องที่เขาจะพูดกับเธอก็มีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว เรย์ที่เห็นว่าเขาไม่พูดต่อจึงคิดว่าเรื่องที่เขาจะคุยกับเธอคงมีแค่เรื่องพี่ปราณพาเธอไปกินข้าว ดังนั้นเธอจึงพูดเรื่องที่เธอจะพูดกับเขาขึ้น “เรย์ก็มีเรื่องจะคุยกับคุณเหมือนกันค่ะ” “เรื่องอะไร” “เรย์อยากหย่าค่ะ คุณพร้อมจะไปหย่าให้เรย์เมื่อไหร่” “อยากหย่ามากนักเหรอ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบเข้ม ดวงตาคู่คมฉายแววขุ่นเคืองเมื่อได้ยินคำว่าหย่าออกมาจากปากของเธอ “ใช่ค่ะ อยากหย่า” “ฉันไม่หย่า” เสียงทุ้มบอ
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 25 ไม่เป็นตัวของตัวเอง
วันต่อมา ตฤณภัทรตื่นก่อนคนตัวเล็กแล้วเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัว เสร็จแล้วออกมาจึงเห็นว่าร่างบางกำลังหยัดตัวขึ้นจากเตียง เห็นอย่างนั้นร่างสูงจึงก้าวเดินเข้ามาหาพร้อมกับเอ่ยออกไป “ฉันต้องกลับก่อนนะ วันนี้ต้องเข้าบริษัทเพราะมีงานหลายอย่างที่ต้องเข้าไปจัดการ” “ค่ะ” “เธอจะไปทำงานไหม” “ไปค่ะ” “ไปทำงานไหวเหรอ ยังอ่อนเพลียอยู่หรือเปล่า” “ก็เพลียนิดหน่อยค่ะ” เธอตอบด้วยสีหน้าและแววตาอ่อนล้า ร่างสูงที่เห็นจึงบอกไปด้วยความรู้สึกเป็นห่วง “งั้นวันนี้เธอก็หยุดอยู่ห้องเถอะ อย่าไปทำงานทั้งที่ร่างกายยังไม่พร้อมเลย ที่สำคัญเธอท้องอยู่ด้วย ควรอยู่ห้องพักผ่อนมากกว่านะ” “เรย์ไปทำงานไหวค่ะ” เขาถอนหายใจเบาๆเมื่อเห็นว่าเธอจะไปทำงานให้ได้ทั้งที่ร่างกายไม่พร้อมจะทำงาน ก่อนจะเอ่ยออกไป “งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งเธอก่อน แล้วค่อยไปบริษัท” “ค่ะ” คนตัวเล็กหยิบผ้าขนหนูแล้วเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ เสร็จแล้วก็ออกมาสวมใส่ชุดเดรสโดยตฤณภัทรนั่งมองร่างบางอยู่บนโซฟาด้วยความรู้สึกกังวลใจเมื่อคิดว่าเธอต้องไปทำงานทั้งที่กำลังท้องอยู่ จนเรย์แต่งตัวและแต่งหน้าทำผมเสร็จ ร่างแกร่งก็ลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนทั้งสองจะพากันลงไปขึ้นรถห
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 24 เคยโดนมาแล้ว NC20+
อพาร์ทเม้นท์ Sky Line หลังจากตฤณภัทรไปส่งหลินที่บ้านแล้ว จากนั้นเขาก็ขับรถมายังอพาร์ทเม้นท์ของเรย์ ในขณะที่ร่างสูงยืนพิงรถหรูสูบบุหรี่รอคนตัวเล็กอยู่นั้น รถเก๋งราคาแพงของปราณก็ขับเข้ามาจอดไม่ไกลกับรถของเขา ทันทีที่เห็นร่างบางลงจากรถ มือหนาก็ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วสาวเท้าตามคนตัวเล็กเข้าไปในตึกใหญ่ของอพาร์ทเม้นท์ เรย์ที่เห็นจึงเอ่ยถาม “คุณมาที่นี่ทำไมอีกคะ” น้ำเสียงของเธอแฝงด้วยความระคนสงสัย “มานอน” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบพลางจดจ้องใบหน้าเรียวสวยด้วยแววตานิ่งคาดโทษเมื่อคิดไปถึงภาพที่เธอยิ้มร่าเริงกับชายหนุ่มคนที่เธอบอกว่าสนิทกันตั้งแต่เด็ก “…” เรย์ที่เห็นสายตาคมที่จ้องมองมาอย่างจะเอาเรื่องก็ชะงักไป กระทั่งประตูลิฟต์เปิดทั้งสองจึงเดินเข้าไปพร้อมกันโดยภายในลิฟต์ตกอยู่ในความเงียบงันจนลิฟต์พาคนทั้งสองขึ้นมายังชั้นที่เธอพักอาศัย เมื่อทั้งสองเข้ามาในห้องร่างแกร่งก็ล้มตัวนอนบนเตียงอย่างถือวิสาสะ เรย์ที่เห็นจึงถอนหายใจเบาๆพร้อมกับส่ายหน้าให้กับอีกคนที่ทำอย่างกับเป็นห้องของตัวเอง ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวและชุดนอนเข้าห้องน้ำไป ร่างบางออกจากห้องน้ำมาด้วยชุดนอนแบบกระโปรงแล้วจ้องมองไปยังร่างสูง
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 23 รู้สาเหตุ
เมื่อได้รู้สาเหตุที่เธอมีท่าทีตึงๆใส่เขา มุมปากหยักจึงโค้งขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกดโทรออกหาหลินทันที ตู๊ด “ตฤณทำอะไรอยู่เหรอ” (เมื่อกี้ที่ไม่ได้รับโทรศัพท์ ผมอาบน้ำอยู่ หลินโทรมามีอะไรหรือเปล่า) เรย์ที่ยังไม่หลับนอนหลับตาฟังการสนทนาของเขากับคนรัก “พรุ่งนี้ตฤณพาหลินไปกินข้าวที่ร้านร่มไม้อีกนะ” (หลินอยากไปฟังเพลงอีกใช่ไหม) สายตาของเขาเหลือบไปมองร่างเล็กบนเตียง “ใช่ๆ นานแล้วที่เราไม่ได้ไปฟังเพลงกัน ช่วงนี้รู้สึกเซ็งๆก็เลยอยากไปนั่งกินอาหารอร่อยๆ แล้วก็ฟังเพลงเพราะๆจากน้องคนนั้น น้องเขาชื่ออะไรแล้วนะตฤณ” (ชื่อเรย์) “พรุ่งนี้หลินอยากไปฟังน้องเรย์ร้องเพลง” (ได้ พรุ่งนี้ห้าโมงกว่าๆผมจะไปรับนะ) “ได้ งั้นแค่นี้นะตฤณ” สิ้นเสียงของแฟนสาวนิ้วหนาจึงกดวางสาย ก่อนจะลุกเดินไปล้มตัวนอนข้างคนตัวเล็ก เขาสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มและขยับเข้าไปชิดกับร่างบอบบาง เรย์ที่ยังไม่หลับเมื่อเห็นเขาขยับเข้ามาเบียดกับเธอจึงพูดออกไป “อย่าเข้ามานอนใกล้เรย์ค่ะ” “ยังไม่หลับอีกเหรอ ฉันนึกว่าเธอหลับไปแล้วซะอีก” ยกยิ้มมุมปากนิดๆ “คุณคุยโทรศัพท์เสียงดังนั้นขนาดนั้น จะให้เรย์หลับได้ยังไงล่ะ” “ฉันก็ไม่ได้อยากจะคุยโทรศัพท
ลวงรักเมียจ้างชั่วคราว 22 เตือนสติ
“ถ้าคุณจะทำแบบนี้ ก็ไปทำกับคนรักของคุณเถอะ จะแต่งงานกันแล้วไม่ใช่เหรอ” “หึงฉันเหรอ” กดยิ้มที่มุมปาก “ไม่ได้หึง แค่เตือนสติคุณค่ะ ว่าไม่ควรมาทำแบบนี้กับผู้หญิงที่คุณจ้างมาจดทะเบียน” “ใช่ ฉันไม่ควรจูบกับคนที่ฉันจ้างมาจดทะเบียน แต่คืนนั้นที่ฉันเมา ฉันทำกับเธอมากกว่าจูบไปแล้วนะ” กระตุกยิ้มที่มุมปาก “เรื่องคืนนั้นเรย์พลาดเองค่ะ ถ้าเรย์ไม่กลัวว่าคุณจะเดินตกบันได เรย์ก็คงไม่ช่วยพยุงคุณไปส่งถึงห้องหรอก และเรื่องแบบนั้นก็คงไม่เกิด” “แต่ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว และตอนนี้เธอกำลังท้องลูกของฉันอยู่ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ฉันกับเธอต้องทำต่อไปคือช่วยกันเลี้ยงลูก” “แล้วคุณจะหย่าให้เรย์เมื่อไหร่คะ” “ถามทำไม” เสียงทุ้มเรียบเย็น หัวคิ้วเลื่อนเข้าหากันเล็กน้อย “ก็คุณบอกว่าจะแต่งงานกับแฟนในอีกไม่นานนี้ คุณก็ต้องไปหย่ากับเรย์ให้เรียบร้อยก่อนสิ” “…” เขาชะงักไปพลางคิดไปถึงตอนที่เขาเคยบอกกับหลินว่าจะแต่งงานตามที่ได้ให้สัญญาไว้กับเธอ เรย์ที่เห็นเขานิ่งไปจึงคิดว่าเขาคงเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองกับแฟนเคยสัญญาไว้ว่าจะแต่งงานกัน ก่อนเสียงหวานจะเอ่ยขึ้น “เรย์ขอเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็เดินไปหยิบผ้าเช
Anda juga akan menyukai
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.8K Dibacaเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว181.5K Dibaca(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก134.7K Dibacaสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.4K Dibacaนพรัตน์ & ณัชชา
SHASHA65 DibacaHeart's Gear วิศวะร้ายก็มีหัวใจ
มุนดัล172 Dibacaเมียบำเรอ
Xiaohlinz111 Dibacaเฮียโซ่ช่างสัก
Summerrain40490 Dibaca
