ログイン共有
11
公開日:
2026-06-19 12:39:26“ข้าวต้มน่ากินมาก นังพิมรู้ใจจริง”
วิทย์เอ่ยชม...หัวหน้าแม่บ้านยิ้มรับ คำชมนี้จะฝากไปถึงแม่ครัวแน่นอน
ม่านไหมรับประทานอาหารของเธอ ที่เลือกเป็นขนมปังปิ้ง แฮม และไข่ดาว เธอบอกว่าไม่อยากทานข้าวต้มเพราะเธอแพ้ปลาทะเล วิทย์รับประทานข้าวต้มไปถึงสองชามใหญ่ๆ แล้วเขาก็ขึ้นกลับไปที่ห้อง บอกกับหล่อนว่าจะเตรียมไปบริษัท
“เรื่องที่หมอนัดน่ะ ฉันเลื่อนไปล่ะนะหนูไหม ฉัน...อยากจะลองวิธีธรรมชาติ หนูไหมจำวิธีนับไข่ตกได้ใช่ไหม”
คำถามนั้นทำให้ม่านไหมถึงกับหน้าซีดเผือด เธอนึกดีใจที่เขาไม่ได้ข้องแวะเรื่องเซ็กซ์กับเธอมานานมา เพราะนอนก็แยกห้องกันอยู่แล้ว
“เอ่อ คือว่า ไหม”
“เอาน่ะ ยังไงก็บอกมาก็แล้วกัน ฉันอยากจะลองมีลูกกับหนูดู”
เขายิ้มมองหล่อนด้วยนัยน์ตาหื่นกระหาย เขาคิดว่าเขาคงจะมีน้ำยาดีพอสมควรล่ะ ประสิทธิภาพของเขาเริ่มกลับคืน ก็ตั้งแต่ได้สาวรับใช้คนใหม่มานั่นแหละ
แปลกที่เพียงคิดถึงลีลาเด็ดดวงของหล่อน ใจมันก็ร้อนผ่าวต้องการ ทว่าเมียรักที่อยู่ใกล้ไม่ยักทำให้เขารู้สึกอะไรแบบนั้นได้มากเท่าไหร่ ม่านไหมแข็งทื่อเหมือนตุ๊กตามีชีวิต มันทำให้เขาหดเหี่ยว...และหมดอารมณ์
เขาแค่แตะแขนหล่อนลองเชิง หล่อนก็ตัวแข็ง นี่แหละ...อารมณ์ที่ทำท่าจะโลด ลองจับเมียเด็กเล้าโลมทำลูกก็หมดลง เขาเม้มปากนิดๆ หน้าบึ้งตึงไปในทันที ม่านไหมมองเขาแล้วทำตาปริบๆ กับอารมณ์ที่เปลี่ยนอย่างรวดเร็วของสามี เธอเอ่ยเสียงสั่นเล็กน้อย
“เอ่อ...แต่ว่าวันนี้ไหม มะ...”
“ออกไปที่เรือนกระจก มีดอกไม้บานสวยๆ ก็เก็บมาจัดช่อให้ฉันหน่อยก็แล้วกันนะ ฉันกะจะเอาไปให้กับคุณเจ้า ขานั้นชอบดอกไม้เมืองนอก”
“คะ ค่ะ”
ละล่ำละลักตอบก่อนจะเอ่ยขอตัวไปทำงานประจำวันของตนเอง ตอนแรกกลัวแทบตายว่าเขาจะ...ขอทำหน้าที่สามี ถ้าเป็นก่อนที่จะรู้จักแสน เธอคงจะทำตัวนิ่งชาชิน แต่ตอนนี้ ใจของม่านไหม...มันไปอยู่กับคนสวนหนุ่ม และมันทำให้เธอ ทนฝืนการแตะเนื้อต้องตัวกับสามีหนุ่มใหญ่...แทบไม่ได้
โอหนอ...
เธออยากหลุดพ้นไปจากตรงนี้จริงๆ
ม่านไหมน้ำตาคลอเมื่อเดินเร็วๆ ไปที่เรือนกระจก แสนบอกให้เธอรอ...เรื่องนัดหมายระหว่างกัน นัดหมายที่เธอชนะเดิมพันเขา มันจะเป็นไปได้หรือ? ที่วิทย์จะเปิดโอกาสให้เธอได้ลักลอบทำสิ่งนั้นกับแสน
“วันนี้แหละครับ เราจะไปกัน”
แสนบอกเมื่อเข้ามาทำงานกับเธอ เธอและเขากำลังถ่ายต้นไม้ลงกระถาง ม่านไหมได้ยินแบบนั้นก็หันขวับแล้วหรี่ตาลง พร้อมกับสั่นหน้า
“อื้ม ไม่น่าจะได้หรอกนายแสน”
“ได้สิครับ” เขายิ้ม แล้วเอ่ยรับรอง
“ผมแน่ใจว่ายังไงก็ต้องได้ คุณนายเตรียมตัวเถอะ...ไปตรงจุดนัดพบของเรา”
มองหน้าเขาแล้วก็ถอนใจ เขาจะมาบอกให้เธอนึกดีใจไปทำไมกัน วิทย์เองก็ยังไม่เป็นอะไรสักหน่อย เห็นเธอหน้านิ่งแบบนั้น แสนก็ชวนเธอคุย ว่าเขาจะพาเธอไปที่ไหนบ้าง...ม่านไหมนึกค้านในใจ แต่ก็ฟังเขาเพลินๆ ไป เอาเถอะ ฟังเขาแล้วเก็บไปฝันว่าได้ไป มันก็มีความสุขแล้ว
ตอนเที่ยง...ก่อนที่จะให้แสนไปเอาถาดอาหารเหมือนทุกวัน ก็มีเด็กรับใช้วิ่งกระหืดกระหอบมาที่เรือนกระจก ยามทำงานเธอไม่พกพาโทรศัพท์เอาทิ้งไว้ที่ห้องนอน มันเหมือนตัดการติดต่อกับสามีกลายๆ เพราะเธอไม่อยากจะคุยกับเขาเท่าไหร่ วิทย์เองตอนแรกก็จี้ให้เธอพกโทรศัพท์ไว้ติดตัวเวลาเขาไปข้างนอก ไปทำงานโดยไม่มีเธอ แต่ม่านไหมก็ทำลืมบ่อยเข้าจนเขาชิน เลยเปลี่ยนเป็นโทรศัพท์เข้าสั่งกับเด็กที่บ้านแทน ระหว่างที่ไม่อยู่ทิ้งเธอไว้ที่คฤหาสน์ เพราะไม่อย่างนั้นก็ติดต่อเธอไม่ได้
“คุณวิทย์ท้องเสียค่ะคุณไหม ตอนนี้ไปที่โรงพยาบาล คุณเลขาโทรมาบอกค่ะ”
“อยู่โรงพยาบาลไหน คุณวิทย์เป็นอะไรมากหรือเปล่า” เธอถามอย่างเป็นห่วง ขณะที่แสนลอบยิ้ม แล้วค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้กับนายหญิงของเขา
“โรงพยาบาล...ค่ะ”
“ให้นายช่วงออกรถที เดี๋ยวฉันจะไปเยี่ยม”
“ผมขับไปให้ก็ได้ครับ”
คนข้างหลังอาสา ม่านไหมเงยหน้ามองเขา เด็กรับใช้ยืนรีรอฟังคำสั่งนายอยู่ ว่าคุณผู้หญิงจะว่าอย่างไร เขาเอ่ยย้ำอีกหน
“ผมขับไปส่งให้ครับ”
ม่านไหมเหมือนเห็นสัญญาณบางอย่างจากเขาก็ใจเต้น ก่อนจะหันไปบอกเด็กรับใช้ว่าเธอจะไปกับนายแสน ไม่ต้องไปตามนายช่วงแล้ว
“เห็นไหม...ผมบอกแล้วว่าคุณท่านจะต้องป่วย”
“เอ่อ...แล้ว นายแสนจะขับรถไปส่งฉันที่โรงพยาบาล...เพื่อเยี่ยมคุณวิทย์ใช่ไหม?”
“หึๆ คุณนายโทรศัพท์บอกคุณเลขาสิครับ ถามไถ่ ว่าอาการคุณวิทย์เป็นอย่างไรบ้าง เราจะได้รู้ว่าเราควรทำยังไงดี”
เธอกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะเดินออกมาจากเรือนกระจกโดยมีแสนเดินตามมาระวังระยะให้ห่างเธอแต่พองาม เหมือนายกับบ่าว...
เธอไปที่ห้อง นายแสนรอเธออยู่ด้านล่าง เมื่อได้โทรศัพท์แล้วเธอก็เดินแกมวิ่งลงมาจากชั้นสอง เดินตรงไปหานายแสนที่ยืนรอเธออยู่ เขาพยักเพยิดให้เธอโทรศัพท์หาเลขานุการของวิทย์
“ตอนนี้อาการก็แย่อยู่ครับคุณไหม แต่ถึงมือหมอแล้ว...คงไม่เป็นไรครับ” ทางนั้นรายงาน
“เดี๋ยวฉันจะไปหานะคะ ไปดูคุณวิทย์เสียหน่อย”
“ครับ เห็นว่าอาจจะต้องแอดมิทนะครับ เพราะไม่รู้ว่าท่านไปรับประทานอะไรมา อาหารเป็นพิษขั้นรุนแรงเลย ที่บ้านมีใครเป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณไหม?”
“ไม่มีนะคะ”
“เอ่อ...ผมเองกินข้าวเที่ยงกับท่านก็ไม่เป็นอะไร แต่ท่านเป็น...คืนนี้ผมจะจัดการจ้างนางพยาบาลไว้ดูแลท่านให้นะครับ”
“ค่ะ จัดการตามที่คุณไกรเห็นควรได้เลยค่ะ”
“ครับ ตอนนี้ท่านก็หลับอยู่น่ะครับ”
ทางนั้นรายงาน ม่านไหมขอบคุณเลขานุการของสามี เสร็จแล้วก็วางสาย แสนยิ้มนิดๆ พร้อมกับเดินนำเธอไปยังรถยนต์ที่จอดไว้
เขารอเปิดประตูให้เธอตามหน้าที่เมื่อเธอก้าวขึ้นไปนั่งแล้ว เขาก็พาเธอขับรถออกมาอย่างรวดเร็ว
แน่นอนว่าเป้าหมายไม่ใช่โรงพยาบาลที่วิทย์รักษาตัวอยู่...
最新チャプター
ลักลอบ 19
ลัดดาลอบขึ้นมาชั้นบน...เธอวางแผนมาอย่างดี ว่าวันนี้พร้อมที่จะบอกกับวิทย์ เกี่ยวกับข่าวดี...เธอมองซ้ายขวาก่อนจะเร่งฝีเท้า...มันปลอดคนเหมือนทุกทีเธอเปิดประตูเข้าไปในห้องของวิทย์โดยไม่ต้องเคาะ เวลานี้...วิทย์ยังอยู่ในห้องทำงาน เธอจะนอนแก้ผ้ารอเขา...แล้วอมให้เขาแตกสักรอบ ก่อนจะบอกกับสิ่งที่เธอตั้งใจจะขึ้นมาบอกเขาจะดีใจไหมนะ? หรือจะมีอาการยังไง...มันก็สุดจะเดาแต่เธอเชื่อแน่ล่ะว่านายท่านจะไม่ทิ้งเธอ ลัดดาหัวเราะคิกคัก เมื่อนึกไปถึงตอนที่เธอมีทุกอย่าง เขี่ยคุณผู้หญิงคนเก่าทิ้งไปเสีย...เธอจะก้าวขึ้นมาเป็นเมียของเขาแทน จะไม่มีใครเรียกเธอว่าอีลัดดาอีกแล้ว ต่อไปนี้ทุกคนจะเรียกเธอว่าคุณลัดดารอไม่นานวิทย์ก็ขึ้นมา เขาเปิดประตูเข้ามาแล้วก็พบกับเซอร์ไพรส์ เป็นนางบำเรอที่นอนอะร้าอร่ามอยู่บนเตียง หล่อนอ้าขา แล้วชักนิ้วเข้าออกให้เขาดู พลางครวญเสียงกระเส่า“คุณท่านขา ผัวขา เมียนอนเปียกรอนานแล้ว อ๊ะ อ๊า”“ร่านจริงๆ อา...”เขาเห็นภาพนั้นก็ชูหัวขึ้นสู้โดยไม่ต้องปลุกเร้ามากมายนัก กลีบของหล่อนอ้า...กลืนนิ้วสองนิ้วของหล่อนที่กำลังสอดเข้าออก น้ำหวานใสเยิ้มลงมาตามง่ามขา เขาแก้กางเกงแล้วสอดเสียบเข้า
ลักลอบ 18
ม่านไหมกลับมาจากโรงพยาบาลในวันถัดมา วิทย์ถามถึงวิธีการและขั้นตอน เธอตอบเขาไป...ตามที่เรียนรู้มาจากอินเตอร์เน็ต ดีที่เขาไม่ซักเธอมาก เขาเอื้อมมือมาจับท้องน้อยของเธอแล้วยิ้มกริ่ม ม่านไหมรับรองกับเขาว่า ทายาทของเขาจะกำเนิดมาในครรภ์ของเธอแล้วแน่ๆ และเธอจะดูแลเขาให้ดีที่สุด“ดีมาก ถ้าหนูไหมท้อง ฉันว่าจะพาหนูไปพักผ่อนที่เมืองนอก นี่ก็ดูไว้อยู่ว่าจะไปที่ไหนดี อยากไปอยู่ไหนล่ะ ฉันว่าจะให้หนูคลอดที่เมืองนอกแล้วค่อยกลับมา...เซอร์ไพรส์คนว่าฉันมีลูกได้ ในวัยนี้”“แล้วแต่คุณท่านค่ะ”เธอเม้มปาก ไปเมืองนอก เธอไม่อยากไป...เธอต้องห่างกับแสนสินะ “แต่ว่าไหมอยากอยู่ที่นี่มากกว่าค่ะ แม่เองก็ไม่ค่อยสบาย ไหมอยากอยู่ดูแลแม่ เรือนกระจกของไหมด้วย ไหมไม่อยากไป ไม่ไปได้ไหมคะ?”“ถ้าอย่างนั้นก็ไปตอนที่ท้องสักสี่ห้าเดือน...”เขายังคงดื้อ ม่านไหมหน้างอไปเลยทันที เธอพยักหน้ารับเงียบๆ จะทำอะไรได้ล่ะนอกจากยอม...เธอเกลียดกรงทองแต่เธอก็สะใจที่เธอได้ทำการบางอย่างกับเขาคนอย่างวิทย์ไม่สมควรจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการเธอลูบหน้าท้องเบาๆ แล้วยิ้มกริ่ม เธอแน่ใจว่าการฉีดเชื้อครั้งนี้จะทำให้เธอมีทายาท...“ต่อไปเดี๋ยวไหมจะ
ลักลอบ 17
“วันนี้หมอนัดใช่ไหม” วิทย์นั่งรอภรรยาของเขาในห้องส่วนตัวของหล่อน เอ่ยทักถามขึ้น ม่านไหมลงไปรับประทานอาหารเช้ากับเขาเหมือนทุกวัน แต่วันนี้วิทย์รู้สึกว่าปวดหัวจนลุกไม่ไหวเลยไม่ได้ลงไปรับประทานอาหารเช้ากับหล่อนด้วย จึงมาดักรอหล่อนที่ห้องแทน“เอ่อ...ค่ะ” ใจของหล่อนเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย เมื่อสามีเอ่ยถามแบบนั้น ดีที่ว่าธุระเรื่องทายาท หลังมานี้วิทย์มอบหมายให้เธอจัดการ เขาแปลกไป...ดูเหนื่อยอ่อนง่าย และปวดหัวบ่อย ช่วงเดือนที่ผ่านมานี่ เธออยากจะบอกให้เขาไปหาหมอแต่ก็ปากหนัก เอาความนี้ไปปรึกษากับผัวลับอย่างแสน ว่าไม่ทราบว่าวิทย์เป็นอะไร แสนก็ตอบเธอว่าดีแล้วไม่ใช่หรือ ที่เขาเป็นแบบนี้ เขาจะได้แตะต้องเมียไม่ได้เมีย...หน้าของเธอแดงนิดๆ เมื่อนึกถึงแสน...เขากับเธอตอนนี้เรียกได้เต็มปากว่าเมียผัว ยามอยู่ในเรือนกระจกตามลำพัง...เขาสอนสวาทให้เธอบทแล้วบทเล่า...แค่คิดตรงนั้นก็ฉ่ำเปียก...เธอไม่อยากให้ใครซ้ำรอยเขา ตอนแรกหวาดกลัวจนตัวสั่นเมื่อวิทย์บอกว่าจะลองเร่งมีทายาทกับเธอด้วยวิธีปรกติ เธอขยะแขยงเขาและรักผัวลับของเธอจนไม่อยากให้เขามาแตะตัว เธอคงจะทนไม่ได้กรีดร้องออกมา แต่วิทย์กลับไร้เรี่ยวแรง และป่ว
ลักลอบ 16
ลัดดามองของในมือพร้อมกับยิ้ม...เธอได้มาแล้ว...แต่เธอจะไม่ให้นังม่านไหมท้องหรอกนะ กับคุณท่านน่ะ เธอจะท้องเสียเองคิดแล้วก็ฮัมเพลงอย่างมีความสุข เธอค่อยๆ มองไปยังบันไดชั้นสองของบ้านที่ทอดไปยังห้องส่วนตัวของประมุกของบ้าน แล้วก็เดินแกมวิ่งขึ้นไป ปลอดคนเวลานี้ ไม่มีใครรู้เห็นการกระทำของเธอยิ่งทำให้ลัดดาประมาทเธอค่อยเปิดประตูห้องของนายท่านเข้าไป อย่างไม่ต้องเคาะทำไมจะต้องเคาะในเมื่อเมียจะเข้าห้องผัว...หล่อนยิ้มนิดๆ ก่อนจะปิดประตูเบาๆ แล้วลงกลอนเสียง เสียงในห้องน้ำบอกว่าวิทย์อยู่ที่ไหน เธอจึงปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก แน่ล่ะก่อนขึ้นมาหาวิทย์ นังลัดดาอิ่มหนำมาแล้ว อย่างสะสาใจขาแทบสั่นก็จากคนที่คอยให้คำปรึกษา และให้ยาตัวนี้กับเธอมานั่นแหละ“นายท่านขา”เสียงหวานดังทักขึ้น เมื่อวิทย์ออกมาจากห้องน้ำ เขาก็ตะลึงลานกับภาพที่เห็นบนเตียง ลัดดานอนเปลือยอะร้าอร่ามรอเขาอยู่ หล่อนกำลังเคล้นคลึงเต้าอวบของตัวเอง อีกมือหนึ่งแหวกกลีบฉ่ำออกแล้วนิ้วของหล่อนกำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงนั้น“โอ...” วิทย์ถึงกับกลืนน้ำลาย แล้วเดินตรงเข้าหาหล่อนเหมือนละเมอ มือของเขาจับไอ้จ้อนของเขาสาวรูดไปด้วย มันยังคงอ่อนต
ลักลอบ 15
แสนมองร่างเพรียวสะสวยในชุดกลางคืนสีงาช้า ที่ขับกับผิวผ่องของหล่อน แบบของมันเปิดไหล่ และรัดแนบไปกับรูปร่างงดงามนั่น เน้นอก เอว สะโพกของหล่อนได้อย่างเหมาะเจาะ ชายกระโปรงบานยาวกรุยกราย ยามก้าวเดินม่านไหมราวกับนางพญา เครื่องเพชรเป็นชุดไพลินล้อมด้วยเพชรน้ำงาม เข้าชุดกันทั้งต่างหู สร้อยคอ และสร้อยแขน รวมถึงเครื่องประดับผม เสริมส่งให้คนใส่ดูล้ำค่า แพรวพราวดุจดั่งเจ้าหญิงใช่...ม่านไหมของเขาเหมือนเจ้าหญิงไอ้แสนเห็นหล่อนเดินเคียงมากับ...ประมุกของบ้านแล้วก็ถึงกับแทบจะหยุดหายใจไปชั่วครู่กับความงดงามนั้น หล่อนเองก็ดูจะตกใจที่เขารับหน้าที่เป็นคนขับรถแทนคนขับรถประจำ วิทย์นั้นมองเขาพลางขมวดคิ้วนิดๆ แต่ก็ไม่ได้ถามไถ่อะไร แสนดีใจที่ตัวเองสวมหมวกเพื่อปิดบังใบหน้าไว้เกือบครึ่ง วิทย์เลยมองเห็นเขาไม่ค่อยจะชัดนัก คนรับใช้บ้านนี้มีหลายคน บางตำแหน่งก็เวียนเข้าออกบ่อย จนบางคนวิทย์เองก็ไม่เคยเห็น เลยไม่ได้ซักอะไรกับแสนแม้แต่คำเดียว เพราะใจกำลังลอยไปที่งานเลี้ยงและเรื่องที่กำลังกังวลในใจตอนนี้ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแสนคือคนสวนคนใหม่ที่ขลุกอยู่กับภรรยาวัยสาวของเขามาเกือบสามสี่เดือนนี้ ถ้ารู้...แน่นอนว่าวิทย์
ลักลอบ 14
“คืนนี้แต่งตัวสวยๆ นะหนูไหม จริงๆ แล้วไม่อยากไปเลยงานนี้ เฮ้อ...”เสียงบ่นของวิทย์ ทำให้ภรรยาสาวที่กำลังเขี่ยอาหารในจานเล่น ใจล่องลอยไปไกลสะดุ้งน้อยๆ เธอมองมายังเขาก่อนจะกลืนน้ำลาย วิทย์ยังคงพูดต่อเพราะไม่ได้มองหน้าม่านไหม จึงไม่รู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจฟังเขาเลย“เพิ่งจะหาย...ยังเพลียอยู่เลย ไม่รู้ว่าเพราะอะไร” ถอนใจเฮือกแล้วปรายตามองไปยังสาวใช้...คนพิเศษ ที่วันนี้รับหน้าที่มาดูแลประมุกของบ้านและนายหญิงรับประทานอาหาร“ลัดดาเดี๋ยวไปข้างบนกับฉันหน่อยสิ ไปช่วยเตรียมชุด” เขาสั่งก่อนจะวางช้อนกับส้อม ม่านไหมไม่สังเกตเห็นถึงความผิดปรกตินั้น ว่าหน้าที่เตรียมชุดให้กับสามีมันควรจะเป็นหน้าที่ของเธอมากว่าสาวใช้เธอยังคงเขี่ยข้าวในจานเล่น มองสามีที่เดินนำสาวใช้ขึ้นไปยังชั้นสอง เธอเม้มปากแน่น แล้วเมื่อคล้อยหลังเขา เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา มันกลายเป็นสิ่งที่ติดตัวเธอไปแล้ว...ตอนนี้ จากที่ไม่เคยติดโทรศัพท์มาก่อน นั่นก็เพราะเธอจะได้ติดต่อกับใครบางคนได้ตลอดเวลานั่นเองคืนนี้ฉันจะต้องไปงานเลี้ยงกับคุณวิทย์ครับฉันไม่ได้อยากไปเลยนะแสนผมรู้ครับแต่คุณจะต้องไปนะตามหน้าที่หน้าที่...เธอเบื่อ
あなたも気に入るかもしれません
ยั่ว
มังกรเล่นน้ำ187.9K ビューบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า156.4K ビューวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์143.4K ビューท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น608.2K ビューทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune)
จิ้งจอกหางไหม้54 ビューรินญาไร้รัก
เธียรนรา149 ビューพิษร้ายพ่ายรักแฟนเก่า (20+)
NsNsnam15 ビューสยบรักพี่ชายข้างบ้าน
blue parrot 48 ビュー
