تسجيل الدخولمشاركة
แย่งวาสนาดีๆ ไปจากมือเสียได้
تاريخ النشر:
2024-12-01 14:38:45“พี่หญิงรอง ทำไมท่าน...”
เพียะ!
ยังไม่ทันได้ถามจบ หลินอวี้เหม่ยก็ตวัดฝ่ามือฟาดลงบนใบหน้าจิ้มลิ้มของคนถามอย่างสุดแรง
“นี่คือการลงโทษที่เจ้าบังอาจกล่าวหาพี่สาวของเจ้าว่าหนีตามผู้ชายไป”
เพียะ!
“ส่วนนี่คือการสั่งสอนที่เจ้าบังอาจพูดโกหกต่อหน้าท่านพ่อจนทำให้ข้าต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง”
“โอ๊ย! นี่เจ้า!” หลินซูหนิงกุมแก้มทั้งสองที่ถูกตบจนเลือดกลบปากต่อหน้าทุกคน
“หนิงเอ๋อร์!” พอได้สตินางเฉินก็รีบปราดเข้าไปดูอาการของลูกสาวสุดที่รัก
“ไยเจ้าจึงต้องลงมือรุนแรงกับลูกข้าด้วย”
“หรือจะให้ข้าตบท่านด้วยอีกสักสองทีหรือไม่ โทษฐานที่ท่านไม่รู้จักสั่งสอนลูกสาวของท่านให้ดี กลับส่งเสริมให้ใส่ร้ายทำลายชีวิตผู้อื่นเช่นนี้”
หลินอวี้เหม่ยถามเสียงเย็นเยียบ ดวงตาเย็นชาตวัดมองสองแม่ลูกตัวแสบที่ในชาติก่อนทำร้ายนางไว้อย่างหนักหนาสาหัส
“ท่านพี่...ท่านจะยืนดูข้ากับลูกสามถูกบุตรสาวท่านตบตีเช่นนี้เฉยๆ หรือเจ้าคะ” พอสู้ไม่ได้ก็หันไปฟ้องสามีหาตัวช่วย
“เหม่ยเอ๋อร์! เจ้าทำร้ายคนแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน” หลินจื่อชิงขึ้นเสียงตวาดใส่
“แล้วทีพวกนางทำร้ายข้า ใส่ความข้าเล่าเจ้าคะ ใช้ได้หรือ ข้าก็เพียงแต่ปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเองและจวนของเรา รวมถึงศักดิ์ศรีของท่านพ่อที่พวกนางเกือบทำให้เสียหายไป ข้าผิดตรงไหนหรือเจ้าคะ”
คำถามนั้นทำให้ทุกคนถึงกับอึ้ง งุนงงไปตามๆ กัน เมื่อเห็นหญิงสาวที่เคยหัวอ่อนจนเกือบโง่งมตรงหน้าแสดงอิทธิฤทธิ์ โดยเฉพาะคนเป็นพ่อที่ไม่อาจจะเถียงอะไรได้ จึงได้แต่อ้าปากค้าง
“ท่านพี่...”
“ท่านพ่อ...ข้าไม่ยอมนะเจ้าคะ”
“หุบปากให้หมด!” ชายมากวัยตวาดใส่อย่างเหลืออด พลางหันไปมองสีหน้าบุตรสาวคนรอง
“เอาเถอะ เรื่องนี้ก็ให้มันแล้วกันไป ในเมื่อเจ้ากลับมาก็ดี งั้นก็รีบแต่งตัวเร็วเข้าเถอะ เกี้ยวเจ้าสาวใกล้มาถึงแล้ว เดี๋ยวจะเสียฤกษ์”
หลินซูหนิงได้แต่อ้าปากค้าง สองแก้มของนางยังคงชาเห่อและแดงเป็นรอยนิ้วมือของพี่สาว แต่ท่านพ่อกลับปล่อยหลินอวี้เหม่ยให้ลอยนวล ไม่ลงโทษอะไร
“ท่านพ่อ...”
“เจ้าค่ะท่านพ่อ ลูกเข้าใจแล้ว” หลินอวี้เหม่ยรีบตัดบทรับคำ แต่แอบเห็นทางหางตาว่าสองแม่ลูกนั้นมีสีหน้าเขียวคล้ำสลับแดงอย่างคาดไม่ถึง วาสนาที่พวกนางคิดว่าอยู่ในกำมือ กลับหายวับไปในพริบตา ไม่โกรธก็คงแปลกแล้ว
หลินซูหนิงหันไปมองชุดแต่งงานแสนสวยที่นางเกือบได้สวมเข้าพิธีแต่งงานอย่างหรูหราในวันนี้ แต่กลับถูกนางพี่สาวหน้าโง่โผล่กลับมาแย่งวาสนาดีๆ ไปจากมือเสียได้ แถมยังโดนตบจนหน้าบวมอีก คิดแล้วก็แทบกระอักเลือดออกมา
บัดซบนัก ทำไมหลินอวี้เหม่ยถึงไม่หนีไปกับหานเจี้ยนจวิ้น ก็ไหนว่ามันแอบรักบุรุษผู้นั้นมากมิใช่หรือ นี่นางอุตส่าห์วางแผนให้เสียดิบดี กลับโดนทำพังเสียได้ ช่างน่าโมโหนัก
นางไม่ยอมให้มันจบง่ายๆ เช่นนี้แน่ ฝากไว้ก่อนเถอะ
أحدث فصل
ลำนำรักใต้เงาฝัน ลำนำแห่งรักของสองเรา (ตอนจบ)
ภายในเวลาไม่นาน กบฏทั้งหมดก็ถูกปราบจนสิ้นซากหานเจี้ยนจวิ้นถูกทหารเข้ามาจับกุมตัว ขณะที่เขาพยายามดิ้นรนอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส อัครเสนาบดีและขุนนางผู้สมรู้ร่วมคิดต่างถูกล้อมจับจนหมดสิ้น ไม่มีทางหนีรอดจากมือแม่ทัพใหญ่ได้แม้แต่คนเดียว Top of FormBottom of Formท่ามกลางความเงียบสงบในท้องพระโรง บรรยากาศกลับตึงเครียด ใต้เท้าจางในฐานะหัวหน้าผู้ก่อการกบฏ รวมถึงหานเจี้ยนจวิ้นและบรรดาขุนนางผู้ร่วมก่อการครั้งนี้ถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหากบฏต่อแผ่นดินส่วนหลินซูหนิงก็ถูกคุมตัวออกมาจากคุกเพื่อรับโทษประหารโทษฐานสมรู้ร่วมคิด นางถูกตราหน้าว่าเป็นอนุภรรยาของโจรกบฏแซ่หานต้องตายตกไปตามกัน ในวันประหาร มีการแห่งนักโทษรอบเมืองให้ชาวบ้านได้เห็นจุดจบของคนทรยศต่อแผ่นดินหานเจี้ยนจวิ้นที่ถูกขังกรงในสภาพไร้แขน เนื้อตัวสะบักสะบอมด้วยบาดแผลจากการทรมานจนแทบสิ้นสภาพ ถูกชาวบ้านขว้างปาก้อนหินและเศษผักเน่าใส่ไปตลอดทาง ด้านหลังมีกรงที่ใส่ร่างของอนุภรรยาของเขาตามมาในสภาพที่เรียกว่าอยู่ไม่สู้ตาย หลินซูหนิงนอนงอตัวร้องครางด้วยความเจ็บปวดแต่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยออกมาได
ลำนำรักใต้เงาฝัน เจ้าแพ้แล้ว!
หลินอวี้เหม่ยมองสามีราวกับเห็นเทพเซียนลงมาปรากฏตัวตรงหน้า หัวใจที่เต้นระทึกมีความตื้นตันจนน้ำตาคลอเมื่อได้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ และไม่ได้เป็นโจรกบฏอย่างที่ใครต่อใครกล่าวหา“โจรกบฏแซ่เซียว!”“ใครกันแน่ที่เป็นโจรกบฏชิงบัลลังก์” เซียวหลงเฉิงก้าวเข้ามายืนเอาตัวบังฮ่องเต้ไว้เพื่อปกป้องพระองค์จากคนชั่วที่หมายปองร้ายเอาชีวิต และจ้องมองหานเจี้ยนจวิ้นด้วยสายตาดุดันแกมดูแคลนหานเจี้ยนจวิ้นยืนนิ่งเมื่อเห็นร่างของเซียวหลงเฉิงเข้าใกล้เขาทีละก้าว ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธแค้น เมื่อรู้ว่าตนเองเสียรู้และตกเป็นเหยื่อของแผนการซ้อนแผนนี้“เจ้า...เจ้าควรตายไปแล้วมิใช่หรือ”เซียวหลงเฉิงแสยะยิ้มเย็นชาและเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ“น่าเสียดายที่แผนของเจ้ามันตื้นเขินเกินไปเลยทำอะไรพวกข้าไม่ได้ และฮ่องเต้ก็ทรงรู้มาตั้งแต่แรกว่าพวกเจ้าต่างหากที่เป็นกบฏคิดคดทรยศต่อแผ่นดินหาใช่ข้าไม่ ราชโองการที่มอบให้เจ้านั้นก็เป็นเพียงกับดักให้พวกเจ้าเปิดเผยตัวตนออกมาเท่านั้นเอง”ในเวลานั้น ฮ่องเต้ก็ตรัสก้องอย่างเยือกเย็น
ลำนำรักใต้เงาฝัน ในที่สุดวันที่เขารอคอยก็มาถึง
“นี่เจ้า!”ฮ่องเต้ทรงทอดพระเนตนางกำนัลตรงหน้าอย่างประหลาดพระทัย ก่อนที่จะลดสายพระเนตรมองสิ่งของในพระหัตถ์ ม้วนกระดาษเล็กๆ แต่เมื่อพระองค์เงยหน้าขึ้น นางกำนัลลึกลับผู้นั้นก็หันหลังเดินออกจากห้องไปเสียแล้วฮ่องเต้ทรงเปิดม้วนกระดาษนั้นออกอ่านจนจบ ดวงเนตรที่เคยหม่นหมองพลันสว่างไสวขึ้นอย่างมีความหวัง พระองค์แย้มพระโอษฐ์บางๆทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักของทหารแคว้นเหลียงเริ่มดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หานเจี้ยนจวิ้นและอัครเสนาบดีจางเดินเข้ามาในท้องพระโรงด้วยท่าทีเย้ยหยัน เมื่อมาถึงกึ่งกลางของห้อง เขาทั้งสองมองตรงไปยังราชบัลลังก์ด้วยรอยยิ้มสะใจ ดวงตาเต็มไปด้วยละโมบทะเยอทะยานในที่สุดวันที่เขารอคอยก็มาถึง“จงไปคุมตัวฝ่าบาทมาที่นี่” อัครเสนาบดีจางหันไปสั่งหานเจี้ยนจวิ้นเสียงเหี้ยมเพียงไม่นานนักฮ่องเต้องค์ปัจจุบันก็ถูกทหารกบฏกุมตัวเข้ามาในท้องพระโรง หากทว่าเมื่อมองขึ้นไปบนพระราชบัลลังก์ก็กลับพบภาพอันน่าตกตะลึง“บังอาจ!”เสียงหัวเราะกังวานก้องของบุคคลที่พระองค์ไม่คาดคิดว่าจะทรยศต่
ลำนำรักใต้เงาฝัน ชัยชนะอยู่ตรงหน้าเพียงก้าวเดียว
หลังจากที่มีข่าวว่าแม่ทัพเซียวหลงเฉิงกลายเป็นกบฏไปเข้าร่วมกับศัตรูต่างแคว้น ก็มีข่าวใหม่ว่าตอนนี้แคว้นเหลียงกำลังยกทัพบุกเข้ามาที่เมืองหลวงเพื่อหวังชิงบัลลังก์โดยมีเซียวหลงเฉิงเป็นผู้นำทัพ ข่าวนั้นสร้างความหวาดหวั่นให้กับชาวบ้าน หลายคนเคยเป็นโรคระบาดและได้ยาสมุนไพรของจวนแม่ทัพช่วยชีวิตไว้ ทำให้ซาบซึ้งบุญคุณของแม่ทัพใหญ่ จึงไม่อยากจะเชื่อข่าวคราวนั้น แต่ก็มีอีกหลายคนที่เชื่อจึงเกิดคลื่นลมแรงไปทั้งเมืองหลวงลามไปถึงในวังที่พากันอกสั่นขวัญแขวนกันไปถ้วนหน้าฮ่องเต้เรียกขุนนางทุกคนเข้าประชุมหารือเรื่องการรับมือทัพข้าศึกที่มีแม่ทัพยอดฝีมืออย่างเซียวหลงเฉิงนำทัพมา ขุนนางต่างเห็นพ้องกันราวกับนัดหมายว่าให้พระองค์แต่งตั้งรองแม่ทัพสกุลหานให้เป็นแม่ทัพใหญ่เพื่อรับมือกับข้าศึกคราวนี้ โดยมีเบื้องหลังที่ผลักดันอย่างอัครเสนาบดีจางเป็นหัวเรือใหญ่คอยสนับสนุน ทำให้ฝ่าบาทไม่อาจปฏิเสธข้อเสนอนี้ได้โดยง่ายพระองค์นิ่งเงียบพลางไตร่ตรองอย่างหนัก ขุนนางต่างเฝ้ารอคอยคำตอบด้วยความกระตือรือร้น ขณะที่แววตาของอัครเสนาบดีจางฉายแววมั่นใจ เหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ต่างสนับสนุนอย่างเต็มที่ให
ลำนำรักใต้เงาฝัน กรรมตามสนอง
“หลินซูหนิง!”คนถูกเรียกเงยหน้ามองไปที่สามีของตนอย่างเลื่อนลอยอยู่พักใหญ่ ก่อนที่สมองจะทำงาน“หะ...หานเจี้ยนจวิ้น” ดวงตาของนางเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความหวาดกลัว เมื่อเห็นว่าเป็นหานเจี้ยนจวิ้นที่ยืนอยู่ตรงหน้า นางก็รีบคลานเข้าไปหาแต่ติดที่ขาทั้งสองถูกล่ามเอาไว้ทำให้ไม่อาจทำตามใจได้“ท่านพี่ ได้โปรดช่วยข้าด้วย!”“เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน”“เป็นนังอวี้เหม่ยเจ้าค่ะ นางสั่งให้จับข้ามาขังไว้ที่นี่ ฮือๆ ข้าไม่ผิด ข้าถูกนางพี่สาวสารเลวนั่นใส่ความ ข้าไม่ได้มีอะไรกับเจ้าบ่าวรับใช้หน้าโง่นั่น ฮือๆ ไม่มี ไม่ใช่ข้าๆ”หลินซูหนิงฟูมฟายอย่างคนสติแตก จนเผลอหลุดปากออกไป ทำให้คนได้ชื่อว่าเป็นสามีถึงกับนิ่งงันไป รวมถึงทหารที่อยู่ด้านหลังได้แต่มองกันไปมาเลิ่กลั่กไม่รู้ว่านางกำลังพล่ามอะไรจนกระทั่ง“ท่านพี่ ท่านเป็นสามีของข้า ช่วยข้าด้วย ปล่อยข้าไปนะเจ้าคะ ถ้าท่านปล่อยข้าไป ข้ายินดีทำตามที่ท่านสั่งทุกอย่าง จะให้ข้าไปเป็นนางบำเรอของตาเสนาบดีเฒ่านั่น หรือใครก็ได้ ข้ายอมทั้งนั้น ฮือๆ”หานเจี้ยนจวิ้นยืนมองนางอย่างเย็นชา แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความรังเกียจมากกว่าจะเห็นใจ เมื่อได้ยินสิ่งที่นางพร่ำพูดออกมาอ
ลำนำรักใต้เงาฝัน จะฆ่าข้าอีกครั้งงั้นหรือไม่ง่ายหรอก
“ฮูหยิน! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ” เสียงเอะอะของเสี่ยวจูที่เปิดประตูพรวดพราดเข้ามาหน้าตาตื่น ทำให้หลินอวี้เหม่ยรีบเงยหน้าจากบันทึกที่กำลังอ่านอย่างตกใจ“มีอันใดกันหรือเสี่ยวจู”“ทะ...ท่านแม่ทัพเจ้าค่ะ” คำนั้นทำให้คนฟังใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม“ทำไมหรือ ท่านแม่ทัพเป็นอะไร”“มีข่าวว่าท่านแม่ทัพเกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ”“รีบพูดมาเร็ว”“เมื่อกี้ข้าได้ยินข่าวมาว่าตอนนี้ทัพหน้าของเราเพลี่ยงพล้ำให้กับข้าศึก แม่ทัพเซียวถูกข้าศึกจับตัวไป มีข่าวลือว่าตอนนี้ท่านแม่ทัพยอมจำนนและเข้าร่วมกับทัพข้าศึกแคว้นเหลียงกลายเป็นกบฏแล้วเจ้าค่ะ”“ว่าไงนะ!”หลินอวี้เหม่ยตัวชา พยายามคุมสติให้มั่นในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน นางจ้องมองไพ่ตายที่ซ่อนความลับสำคัญไว้ สัญญาณที่สามีทิ้งไว้ให้ หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เขาบอกให้นางหาทางส่งมันเข้าวังเพื่อให้ถึงพระหัตถ์ของฮ่องเต้เท่านั้นแต่มันจะง่ายปานนั้นหรือ ในเมื่อตอนนี้มีข่าวว่าสามีของนางเข้าร่วมกับศัตรูกลายเป็นกบฏ ฮ่องเต้หรือจะทรงอนุญาตให้ฮูหยินของกบฏอย่างนางเข้าพบได้ง่ายๆ หลินอวี้เหม่ยสูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่มีเวลาให้คิดแล้วเสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นใกล้ประตูใหญ่ พร้อมเสียงเคร
ลำนำรักใต้เงาฝัน กรี๊ด...นั่นผู้ใดอยู่บนเตียงท่านแม่ทัพ
หลินซูหนิงคิดพลางขยับกายบดเบียดเข้าหาร่างหนาที่มีกลิ่นสุราโชยจากกายจนฉุนกึก ดื่มไปเท่าไหร่แล้วเนี่ย แต่ก็ดี เพราะหาไม่แผนตีท้ายครัวพี่สาวของนางคงไม่สำเร็จง่ายๆ เช่นนี้ หลินอวี้เหม่ยคนโง่เอ๋ย ข้าอยากให้ถึงตอนเช้าเร็วๆ เสียแล้ว อยากรู้ว่าหากเจ้าต้องมาเห็นภาพบาดตาเช่นนี้จะเป็นเช่นไร ยิ่งคิดนางก็ยิ่งสะ
ลำนำรักใต้เงาฝัน ฮูหยิน...เจ้ายังคิดจะหย่ากับข้าอยู่หรือไม่
“ท่านพี่...ข้าไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ” เซียวหลงเฉิงได้ยินคำอ้อนวอนของคนใต้ร่างก็หัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นท่าทีอ่อนระโหยโรยแรงของนาง ใบหน้าอิดโรยแดงระเรื่อ ไหนจะร่องรอยรักที่เขาทิ้งไว้บนกายนางอีกเล่า ลองหอบสังขารที่เต็มไปด้วยฝีมือเขาไปให้ชายอื่นดูสิ ใครจะกล้ายอมรับนางไปเป็นภรรยาก็คงหน้ามืดเต็มที“ฮูหยิน...เจ
ลำนำรักใต้เงาฝัน บุรุษกระหายรัก
“ฮูหยิน...เจ้าเรียกข้าว่าอย่างไรนะ”เซียวหลงเฉิงก้มลงมาใกล้กว่าเดิม กลิ่นกายของเขาและลมหายใจอุ่นที่เป่ารดแก้มของนาง ทำให้หัวใจของหลินอวี้เหม่ยยิ่งกระเจิดกระเจิงอยากจะกระโจนหนีจากสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานไปเสียตอนนี้“ว่าอย่างไรเล่า ข้ารอฟังอยู่” เขากระซิบเบาๆ ก่อนที่จะจับนางเข้ามาใกล้ตัว พร้อมจูบลง
ลำนำรักใต้เงาฝัน เสี่ยวเฉิง...เจ้าหายไปอยู่ที่ไหน?
“ท่านพี่! จะยอมให้เป็นเช่นนี้ไม่ได้นะ!” นางพูดอย่างเดือดดาลหลินจื่อชิงเงยหน้าขึ้นมองภรรยา สีหน้าของเขายังสงบนิ่ง แต่ในแววตามีประกายของความลังเล“แล้วเจ้าจะให้ข้าทำเช่นไร หรือจะให้ข้าบากหน้าไปถามท่านแม่ทัพนั่นว่าทำไมถึงไม่มอบสินสอดทั้งหมดให้เราเช่นนั้นหรือไง”“แต่นี่มันเกินไปแล้ว สินสอดของลูกสาวก็ค
قد تعجبك أيضًا
พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.5K وجهات النظرรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว391.5K وجهات النظرหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย319.0K وجهات النظرแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์188.0K وجهات النظرHeart's Gear วิศวะร้ายก็มีหัวใจ
มุนดัล210 وجهات النظرเลี้ยงรัก... คุณภีม
MummyPhukun111 وجهات النظرปรารถนาลับปรารถนารัก
Karawek House119 وجهات النظرดวงใจคาสโนวา
พลอยภัทรา22 وجهات النظر
