Share

บทที่ 123

Author: หยกงาม
จี้หานอีไม่มีเวลาว่างไปสืบความเคลื่อนไหวของฝ่ายหลี่หมิงชิง แต่ด้วยความที่หลี่หมิงชิงไปคุกเข่าร้องไห้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 758

    เรื่องราวเมื่อคืนวานเล่นเอาจี้หานอีเหนื่อยล้าแทบขาดใจ พรุ่งนี้ยังมีเรื่องให้ต้องวุ่นวายอีก หากถามจี้หานอีแล้ว นางย่อมไม่เต็มใจแน่ เดิมทีนางก็เป็นเพียงคนเกียจคร้านรักความสงบ หากมอบหมายให้ทำนางก็ตั้งใจทำออกมาให้ดี แต่หากไม่ให้นางทำ นางก็ไม่คิดแก่งแย่งผู้ใดเด็ดขาดแต่เห็นได้ชัดว่าการที่นางต้องมาอยู่ในตระกูลใหญ่อย่างสกุลเสิ่น ทั้งฐานะของเสิ่นซื่อก็ยังสูงส่งถึงเพียงนั้น ตัวนางในฐานะภรรยาเอกของเสิ่นซื่อ จึงไม่มีวันได้อยู่อย่างสงบสุขยามค่ำคืนเมื่อเสิ่นซื่อกลับมา ก็เห็นจี้หานอีเดินออกมารับ ร่างอรชรในชุดสีชมพูดูคล้ายผีเสื้อ ชายกระโปรงเนื้อบางเบาพลิ้วไหวไปมา ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแห่งความงดงามจับตาเขายื่นมือไปรวบร่างนางเข้ามากอด พร้อมบอกว่าคืนนี้จะพานางไปค้างที่เรือนตากอากาศ พอดีกับที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุดของเขาด้วยจี้หานอีถาม "ไปตอนนี้เลยหรือเจ้าคะ?"เสิ่นซื่อพยักหน้า "ย่อมต้องไปตอนนี้"จี้หานอีพลันนึกถึงเรื่องที่ฮูหยินผู้เฒ่าเพิ่งกำชับ พรุ่งนี้นางไม่อยู่จวนไม่ได้เด็ดขาด เพราะยังต้องไปหานางไป๋อีก หากไม่ไปมีหวังฮูหยินผู้เฒ่าได้หาเรื่องจับผิดนางอีกแน่นางอธิบายเหตุผลให้เขาฟัง ก่อนลอบสังเกตส

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 757

    นางไป๋นั่งมองอยู่เงียบ ๆ ทางด้านข้าง ผู้อื่นอาจไม่รู้ แต่นางย่อมรู้ดีที่สุดว่ากฎระเบียบของฮูหยินผู้เฒ่านั้นเข้มงวดเพียงใด หากลูกสะใภ้ไม่มาคารวะ นั่นคือความอกตัญญู ถือเป็นเรื่องใหญ่โตปานฟ้าถล่ม แม้ป่วยไข้ก็ต้องมา นอกเสียจากฮูหยินผู้เฒ่าจะออกปากเองว่าไม่ต้องมา ถึงมีสิทธิ์ไม่มาได้แต่ดูสิ่งที่ฮูหยินผู้เฒ่าปฏิบัติต่อจี้หานอีเถิด ทุกครั้งน้องห้าเพียงบอกประโยคเดียวว่าจี้หานอีป่วยไข้มาไม่ได้ นี่เพิ่งผ่านไปนานเท่าใดกัน จี้หานอีป่วยไปแล้วกี่หน ขาดการคารวะยามเช้าไปก็หลายครั้ง แล้วฮูหยินผู้เฒ่าเคยว่ากล่าวอันใดบ้าง ยามนี้ก็เพียงตักเตือนด้วยน้ำเสียงไม่หนักไม่เบาเท่านั้นหวนนึกถึงในอดีตมีอยู่ครั้งหนึ่งนางป่วยหนักจนไม่ได้มาคารวะ กลับถูกฮูหยินผู้เฒ่าด่าทอเสียยกใหญ่ว่าไร้กฎระเบียบภายในใจนางไป๋อัดอั้นด้วยความขุ่นเคืองใจ ซ้ำยังได้ยินฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวต่อ "งานเลี้ยงเมื่อวานหานอีจัดได้ไม่เลวทีเดียว ไม่ด้อยไปกว่าที่พี่สะใภ้สี่ของเจ้าเคยจัดไว้เลย""นี่เพิ่งเคยทำครั้งแรกแท้ ๆ นางตัวคนเดียวกลับสามารถจัดการได้ถึงเพียงนี้ ข้าเองก็นึกไม่ถึงเช่นกัน"นางไป๋ฟังแล้วก็ยิ่งเดือดดาล เมื่อวานนางยังกังวลอยู่ว่าจี้หา

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 756

    สตรีในภาพวาดไร้ซึ่งใบหน้า ไม่มีแม้แต่ฉากหลังใด ๆจี้หานอีคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ บุรุษเช่นเสิ่นซื่อจะวาดภาพหญิงงามด้วยหรือ? นี่เป็นภาพที่เสิ่นซื่อวาดเอง หรือเป็นเพียงของสะสมของเขากันแน่?นางคลี่ม้วนภาพอื่น ๆ ออกดู คล้ายว่าทุกภาพล้วนวาดสตรีคนเดียวกัน เพียงแต่ไม่มีใบหน้า จึงดูไม่ออกว่าเป็นผู้ใดจี้หานอีนำภาพไปดูใกล้ ๆ หน้าต่าง เงาร่างของคนในภาพพลันชัดเจนขึ้นมาเล็กน้อย ไฝเม็ดเล็กบนลำคอก็ปรากฏชัดเจนตามไปด้วยนอกจากไฝเม็ดเล็กนั้น จี้หานอีก็มองไม่เห็นจุดอื่นใดที่จะบ่งบอกถึงตัวตนของสตรีผู้นั้นได้อีกเนื่องด้วยสตรีผู้นั้นปล่อยผมยาวสยาย ทุกภาพล้วนสวมใส่อาภรณ์สีชมพู บนเรือนผมไร้ซึ่งเครื่องประดับ สองเท้าเปลือยเปล่า บนข้อมือมีเพียงกำไลหยกวงหนึ่งเท่านั้นกำไลหยกขาวเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป จึงไม่อาจใช้บ่งบอกตัวตนของสตรีผู้นี้จี้หานอีม้วนภาพเก็บเข้าที่ แล้ววางกลับคืนไว้ตามเดิมนางปิดกล่องใส่ภาพวาดหมายเดินจากไป ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นกลับเห็นกล่องอีกใบอยู่ด้านข้าง อะไรบางอย่างดลใจให้นางเปิดมันออก แล้วหยิบภาพด้านในออกมาดูม้วนหนึ่งม้วนภาพค่อย ๆ ถูกคลี่ออก ทันทีที่จี้หานอีก้มลงมอง มือของนางก็พลัน

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 755

    “ตอนนี้อาศัยช่วงที่สกุลกู้ยังเป็นเพียงตระกูลธรรมดา ให้สกุลกู้แต่งเข้ามาอย่างซาบซึ้งในบุญคุณ เช่นนี้ก็ถือว่าเป็นบุญคุณอันใหญ่หลวงแล้ว”เมื่อนางไป๋ได้ฟังคำพูดของนางหมิง ในใจก็กระจ่างถึงความหมายของอีกฝ่ายดี ว่ากันตามตรง สุดท้ายก็หนีไม่พ้นเรื่องที่ไม่อยากให้บุตรที่เกิดจากอนุภรรยาได้แต่งกับสะใภ้ที่ดีเพื่อหวังกดหัวไว้ ทว่าเมื่อลองนึกดูอีกที หากการแต่งงานครั้งนี้สำเร็จผล สำหรับสกุลกู้ในยามนี้ก็นับว่าเป็นความเมตตายิ่ง การที่คุณหนูสามสกุลกู้สามารถแต่งเข้าจวนหรงกั๋วกงได้ ถือเป็นวาสนาที่นางสั่งสมมาหลายภพหลายชาติ ตนเองไม่เพียงแต่ได้ทวงบุญคุณจากสกุลกู้ แต่บุตรสาวของสกุลกู้ก็ยังตกอยู่ในกำมือของสกุลไป๋ นี่ย่อมเป็นอีกหนึ่งหนทางในการบีบบังคับจี้หานอียิ่งไปกว่านั้น การสร้างบุญคุณให้แก่สกุลกู้ ดีไม่ดีอาจทำให้สกุลกู้ช่วยเกลี้ยกล่อมจี้หานอีให้ยอมปล่อยตัวน้องสามของนางได้อีกด้วย เรื่องนี้หากมองจากสายตาคนนอก ล้วนต้องเห็นว่าคุณหนูสกุลกู้ได้ปีนป่ายกิ่งไม้สูง ส่วนไป๋หวังเซวียนก็เป็นถึงผู้มีความสามารถและมีอุปนิสัยเที่ยงตรง ย่อมไม่มีผู้ใดสามารถหาข้อตำหนินางได้แน่นอนนางไป๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงกล่าวกับนางหม

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 754

    นางไป๋มองดูท่าทีตื่นตระหนกของพี่สะใภ้ใหญ่พลางเม้มริมฝีปากก่อนกล่าว "พี่สะใภ้ใหญ่อย่าได้กลัวไปเลย ข้าก็แค่พูดไปอย่างนั้น ย่อมไม่กล้าทำจริง ๆ หรอก"เวลานี้นางไป๋ไม่กล้าก็คือไม่กล้าจริง ๆ นางไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเช่นเสิ่นซื่อ ทั้งยังรู้จักประมาณตนดีนางหมิงจึงกล่าว "เจ้าฟังข้านะ ภายในสามปีนี้อย่าเพิ่งวู่วามทำสิ่งใด แต่สำหรับจี้หานอีผู้นั้น ยังพอมีหนทางจัดการได้อยู่"นางไป๋ถาม "หนทางใดหรือ?"นางหมิงดึงตัวนางไป๋เข้ามาใกล้ แล้วกระซิบที่ข้างหูสองสามประโยคสีหน้าของนางไป๋ชะงักค้างในทันใด ขณะสบเข้ากับดวงตาของนางหมิงนางหมิงยังคงจ้องมองนางไป๋พลางกล่าวต่อ "หากต้องการช่วยน้องสาม ก็ต้องทำให้จี้หานอีรู้สึกติดค้างพวกเรา เรื่องนี้พวกเราสามารถใช้วิธีอื่นได้""เมื่อก่อนสกุลกู้ในเมืองหลวงก็เป็นเพียงตระกูลตกต่ำตระกูลหนึ่ง ต่อให้ยามนี้จี้หานอีแต่งเข้าจวนสกุลเสิ่นแล้ว แต่ก็ยังไม่มีผู้ใดเห็นสกุลกู้ในสายตาอยู่ดี บางทีผู้คนคงกำลังรอดูเรื่องราวอยู่รอบนอก รอดูว่าสกุลกู้จะสามารถเกาะเกี่ยวความสัมพันธ์กับจวนสกุลเสิ่นได้หรือไม่""แต่จะว่าไปแล้ว นับตั้งแต่สกุลจี้เกิดเรื่อง มารดาของจี้หานอีก็พำนักอยู่ที่จวนสกุลก

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 753

    สีหน้าของนางหมิงแปรเปลี่ยนไปหลังได้ฟังคำอธิบายของนางไป๋ ก่อนจะหันไปมองนางไป๋ด้วยความตกตะลึง “เจ้านี่มันเลอะเลือนใหญ่แล้ว ท่านโหวเสิ่นเป็นคนเช่นไร พวกเขาเพิ่งแต่งงานกัน เจ้ากลับกล้าไปแตะต้องคนของเขาเชียวหรือ? ที่น้องสามต้องมาเดือดร้อนก็เพราะเจ้าโดยแท้”เมื่อนางไป๋ถูกพี่สะใภ้ใหญ่ต่อว่า สีหน้าก็พลันดูไม่ได้ “ข้าลงมืออย่างรัดกุม ไม่มีทางสืบสาวมาถึงตัวแน่ ทั้งสามีก็เข้าข้างข้า เดิมทีข้าหวังยิงธนูดอกเดียวได้นกสองตัวกำจัดอนุหลัวไปพร้อมกัน แต่น้องห้ากลับกัดข้าไม่ยอมปล่อย”“ผู้ใดจะไปคิดเล่าว่าทั้งที่เขาไม่มีหลักฐาน แต่กลับดึงดันมาจับตัวน้องสามของข้าไป แล้วข้าก็ยังพูดสิ่งใดไม่ได้ เพราะเขาทำไปตามกฎหมายบ้านเมือง คนภายนอกยังมีแต่สรรเสริญว่าเขายอมสละญาติมิตรเพื่อผดุงความยุติธรรม กลายเป็นว่าเขาได้ชื่อเสียงเรื่องความซื่อสัตย์เที่ยงธรรมเข้าไปอีก”นางหมิงขมวดคิ้วกล่าว “มิน่าเล่า ข้าก็ว่าอยู่ ในเมื่อไม่ได้มีความแค้นใดต่อกัน ไฉนอยู่ดี ๆ ถึงไม่ยอมปล่อยคนเสียที ที่เขายังขังน้องสามไว้ก็เพื่อเป็นการตักเตือนเจ้า หากเจ้ายังคิดกระทำสิ่งใดอีก การจะทำให้น้องสามเกิดเรื่องร้ายขึ้นมา สำหรับเขาแล้วก็ง่ายดายราวพลิกฝ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status