LOGINShare
บทที่ 132
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 898
เมื่อเสิ่นซื่อกล่าวจบ เขาก็ก้มหน้าลงจุมพิตจี้หานอีจุมพิตนั้นทั้งเนิ่นนานและอ่อนหวาน จี้หานอีถูกจูบจนมึนงงไปหมดเมื่อนางได้สติกลับคืนมาอย่างเลือนราง ก็ไม่รู้ว่าถูกเสิ่นซื่ออุ้มมาวางบนเตียงและกดไว้ใต้ร่างตั้งแต่เมื่อใดครั้นได้ยินเสียงครางอู้อี้ดังมาจากคนตรงหน้า แล้วยังเห็นสีหน้าอดกลั้นกับเม็ดเหงื่อบาง ๆ บนหน้าผากของเสิ่นซื่อ จี้หานอีก็เข้าใจทันที นางอยากหัวเราะเหลือเกิน และสุดท้ายก็หลุดหัวเราะออกมาจริง ๆเสิ่นซื่อมองจี้หานอีปราดหนึ่ง เห็นนางหัวเราะจนตาหยี เขาชะงักงันเล็กน้อย ก่อนบีบแก้มนางเบา ๆ แล้วใช้แขนยันกายลุกออกจากตัวนาง บอกให้นางนอนก่อน ส่วนเขาจะไปผลัดเปลี่ยนอาภรณ์และอาบน้ำจี้หานอีมองแผ่นหลังของเสิ่นซื่อที่เดินออกไปด้วยความรีบร้อน ก่อนจะซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มพร้อมกับหัวเราะคิกคักเมื่อเสิ่นซื่อกลับมาอีกครั้ง ร่างกายก็สะอาดสดชื่น เขาชำเลืองมองจี้หานอีพร้อมเลิกคิ้ว รู้ดีว่าเมื่อครู่นางหัวเราะเรื่องใด จึงรวบตัวนางมากอดไว้แล้วถามว่า “น่าขันถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”จี้หานอีรีบส่ายหน้า “ไม่ได้น่าขันถึงเพียงนั้นเจ้าค่ะ…”เสิ่นซื่อหลับตาลง กล่าวเสียงทุ้มว่า “ข้าบอกท่านแม่แล้ว ช่วงที
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 897
นี่เป็นครั้งแรกที่นางตั้งครรภ์ นับว่าเป็นลูกคนแรก เมื่อครั้งเพิ่งแต่งงานกับเซี่ยอวี้เหิง นางเองก็เคยเฝ้ารอที่จะตั้งครรภ์เช่นกัน แต่ภายหลังกลับรู้สึกโชคดีที่ตนเองไม่มีลูกกับเขาบัดนี้ในที่สุดนางก็ตั้งครรภ์แล้ว ภายในใจจึงบังเกิดความรู้สึกอัศจรรย์ นางเฝ้ารอการถือกำเนิดของเด็กคนนี้เหลือเกินจี้หานอีค่อย ๆ คัดลอกพระคัมภีร์อย่างเชื่องช้า นางนั่งอยู่บนตั่งหลัวฮั่น มีเสื้อคลุมสีน้ำเงินไพลินพาดบนหัวไหล่ เรือนผมยาวสลวยรวบต่ำไว้ด้านหลังตรึงด้วยปิ่นเงินหนึ่งเล่ม ภายใต้แสงโคมที่ขับเน้นเรือนร่างอรชรให้ดูงดงามเสิ่นซื่อก้าวเข้ามาพร้อมไอหนาวที่ติดอยู่บนร่าง ด้วยเกรงว่าความเย็นบนกายตนจะทำให้จี้หานอีไม่อยากเข้าใกล้ เขาจึงยืนผิงไฟอยู่ข้างเตาครู่หนึ่ง ถึงค่อยเดินเข้าไปหานางจี้หานอีวางพู่กันลง กำลังจะลุกขึ้น แต่กลับถูกเสิ่นซื่อกดตัวไว้ เขาโน้มกายลงช้อนร่างนางขึ้นมาในอ้อมแขน ก่อนนั่งลงตรงตำแหน่งที่นางนั่งอยู่เมื่อครู่เสิ่นซื่อมองพระคัมภีร์ที่จี้หานอีคัดลอกไว้บนโต๊ะเตี้ยเบื้องหน้า ลายมืออ่อนช้อยงดงาม ทุกตัวอักษรเขียนด้วยความตั้งใจอย่างเป็นระเบียบเขาก้มหน้ามองคนในอ้อมแขนพลางถาม “ดีขึ้นบ้างหรือไม่?”
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 896
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เสิ่นซื่อไม่ยอมให้จี้หานอีลุกจากเตียง เขาไปที่เรือนของฮูหยินผู้เฒ่าเพียงลำพังความจริงจี้หานอีเองก็ยินดีที่ได้เกียจคร้านสักวันยามนี้เป็นเดือนสาม แต่อากาศช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิยังคงหนาวเย็น ร่างกายของนางเกียจคร้านไร้เรี่ยวแรง ส่วนภายในห้องกลับอบอุ่น ทุกสิ่งล้วนสุขสบาย จี้หานอีจึงไม่อยากลุก ได้แต่นอนหลับต่ออย่างง่วงงุนสบายใจไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำสั่งของเสิ่นซื่อหรืออย่างไร ตลอดทั้งวันจึงไม่มีผู้ใดเข้ามารบกวน ทำให้จี้หานอีได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเพียงแต่ยามค่ำคืนขณะหรงชุนกำลังสนทนากับจี้หานอี ก็ได้เอ่ยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงเช้าให้ฟังหรงชุนไม่เคยมีความรู้สึกที่ดีต่อหลี่ซู่อวี้มาแต่ไหนแต่ไร ทั้งยังสนิทสนมกับบรรดาสาวใช้ในโรงครัวราวเป็นพวกเดียวกัน การรับรู้ข่าวคราวต่าง ๆ จึงนับว่ารวดเร็วยิ่งเดิมทีนางก็เป็นสาวใช้ที่ชอบเสาะหาข่าวซุบซิบอยู่แล้ว ขอเพียงภายในจวนเกิดเรื่องเล็กน้อย นางก็มักรวบรวมมาบอกเล่าให้จี้หานอีฟังเสมอได้ยินว่าตอนพบปะญาติในตระกูลวันนี้ เสิ่นฉางหลิงไม่ได้ตามหลี่ซู่อวี้มาด้วย เดิมทีเขาได้รับวันหยุดสำหรับงานแต่งถึงสามวัน แต่ก็เดินทางกลับไปยังค่ายทหาร
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 895
สิ่งที่จี้หานอีกังวลมากที่สุดยังคงเป็นเรื่องที่นางไป๋อาจลอบก่อเรื่อง หรือพูดจาเหลวไหลลับหลังนางรู้ดีว่าภายในจวนมีผู้คนมากมาย ต่อให้นางทำเรื่องใดได้ดี ก็แทบไม่มีผู้ใดหยิบยกมากล่าวถึง แต่ทันทีที่ทำบางอย่างไม่ดีพอ เรื่องนั้นกลับจะแพร่สะพัดอย่างรวดเร็วเสิ่นซื่อเลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ฟังคำพูดของจี้หานอี หลังนางดูแลจวนมาหลายวัน อุปนิสัยของนางก็ถูกขัดเกลาให้จัดการทุกสิ่งอย่างรอบคอบและพิจารณาเรื่องราวทุกด้านอย่างถี่ถ้วนทว่าเรื่องที่นางกำลังกังวลนั้นกลับไม่มีความจำเป็น ต่อให้เขาจะเลี้ยงดูจี้หานอีจนกลายเป็นคนบอบบาง เอาแต่ใจ และมากเรื่องจริง ๆ แต่จะมีผู้ใดกล้าพูดจาส่งเดชต่อหน้าเขาหรือไรแล้วจะมีผู้ใดกล้าตำหนิว่าจี้หานอีทำหน้าที่ได้ไม่ดีเล่าถึงอย่างไรทั้งหมดก็เป็นเพราะเขาตามใจนางเองตรงกันข้าม เขากลับอยากให้จี้หานอีรู้จักเอาแต่ใจและทำตัวบอบบางบ้าง จะได้ไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยเพื่อรักษาชื่อเสียงเพียงเล็กน้อยตลอดเวลา ถึงอย่างไรขอเพียงเขาคอยอยู่เคียงข้างนาง ปกป้องนางจากลมฝนก็พอแล้วจี้หานอีในยามนี้รู้ความมากเกินไปด้วยซ้ำ ทุกเรื่องล้วนไม่อยากให้เกิดข้อผิดพลาด ล้วนอยากทำทุกอย่างให้ทุกคนพึงพอใจ เช่น
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 894
ทันทีที่ท่านหมอประจำจวนกล่าวจบ ภายในห้องก็พลันเงียบสงัดฝ่ามือของเสิ่นซื่อที่โอบกอดจี้หานอีไว้สั่นไหวเล็กน้อยแทบสังเกตไม่เห็นแม้เขาจะไม่ได้เฝ้ารอเด็กคนนี้ด้วยความร้อนใจอันใด แต่ขณะได้ยินว่าจี้หานอีตั้งครรภ์ลูกของพวกตนทั้งสองคน ในใจก็ยังคงปรากฏความรู้สึกยากอธิบายโดยไม่รู้ตัวเพียงนึกว่าเด็กในท้องคือลูกของเขากับจี้หานอี ความรู้สึกดังกล่าวก็ถาโถมเข้ามาประหนึ่งคลื่นยักษ์ซัดภูผายามนี้เขาถึงเพิ่งเข้าใจว่า ตนเองก็เฝ้ารอการมาถึงของลูกน้อยเช่นกันสีหน้าของเสิ่นซื่อยังคงสงบนิ่ง ขณะขมวดคิ้วถามท่านหมอประจำจวน “มีโอกาสตรวจผิดหรือไม่?”ท่านหมอประจำจวนรีบตอบ “ข้าน้อยไม่มีทางตรวจชีพจรมงคลผิดแน่นอนขอรับ”เสิ่นซื่อสูดลมหายใจลึก ก่อนถามต่อ “แล้วร่างกายของนางเล่า? เมื่อใดถึงจะฟื้น?”ท่านหมอประจำจวนครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วตอบว่า “การที่ฮูหยินหมดสติในครั้งนี้ เกิดจากความเหนื่อยล้าสิ้นเปลืองกำลังมากเกินไป ประกอบกับกำลังตั้งครรภ์ ลมปราณและโลหิตจึงไหลลงสู่เบื้องล่าง ส่งผลให้ครรภ์ไม่มั่นคงเล็กน้อย ขอเพียงพักผ่อนให้ดีและกินยาสงบจิตบำรุงครรภ์สักหลายเทียบ ร่างกายก็จะฟื้นตัวขึ้นเองขอรับ”“ส่วนเมื่อใดจะฟื้นนั
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 893
จี้หานอีมองตามแผ่นหลังของเสิ่นฉางหลิง เมื่อเห็นเขาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ภายในใจก็รู้สึกขมขื่นยิ่งนางไม่ได้รั้งอยู่ในป่าท้อนานนัก ก่อนค่อย ๆ เดินไปทางโรงครัวความจริงตั้งแต่ตื่นขึ้นมาเช้าวันนี้ จี้หานอีก็รู้สึกวิงเวียนและมึนศีรษะเล็กน้อยเมื่อสองวันก่อนตอนตื่นนอนช่วงเช้า นางก็มีอาการเช่นนี้แล้ว จี้หานอีคิดว่าคงเป็นเพราะช่วงนี้ตนวุ่นวายเกินไปจึงไม่ได้ใส่ใจ เพียงแต่ยามนี้กลับเริ่มรู้สึกคลื่นไส้และใจสั่น แต่นางก็ยังต้องไปตรวจตราโรงครัวด้วยตนเอง งานมงคลครั้งใหญ่เช่นนี้จะปล่อยให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้วันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันมงคลสมรสของเสิ่นฉางหลิง ขณะจี้หานอีนั่งรับรองแขกเหรื่ออยู่ในโถงบุปผา แผ่นหลังของนางกลับมีเหงื่อเย็นผุดซึมขึ้นมาชั้นหนึ่ง กระทั่งผู้คนข้างกายสนทนาด้วย นางก็แทบรับมือไม่ไหวคนเหล่านั้นต่างกล่าวว่าจี้หานอีช่างเก่งกาจยิ่ง เพิ่งแต่งเข้ามาเป็นสะใภ้ใหม่แท้ ๆ แต่กลับสามารถจัดงานเลี้ยงใหญ่โตได้หลายต่อหลายครั้งโดยไม่มีข้อผิดพลาด มิน่าเล่าฮูหยินผู้เฒ่าจึงมักชื่นชมอยู่เสมอ นับว่าเป็นคนที่มีความสามารถอย่างแท้จริงใบหน้าของจี้หานอีประดับด้วยรอยยิ้มอันสดใส น้ำเสียงขณะสนทนาก็ยังคงอ่อนโ
You May Also Like
ซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ50.6K viewsเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์63.4K viewsทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย680.8K viewsท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน
สายธารสะท้อนเงา593.9K viewsเกิดใหม่ครั้งนี้ไม่อาจหนีบทนางร้ายได้ ข้าขอแสดงให้สมใจท่าน
จิรัฐติกาล529 viewsชะตาร้ายลวงรัก
ต้ายวี่121 viewsหวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
ดอกไม้หนาม202 viewsสตรีที่ท่านรักเชิญรับจวนไป: ข้าจะอุ้มท้องหนีให้ไกลสุดหล้า!!
มาตารดา272 views
