LOGINShare
บทที่ 326
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 790
เสิ่นซื่อยังคงสวมชุดขุนนางสีม่วง ตลอดทั้งร่างดูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ หว่างคิ้วและแววตาเย็นชาแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามของผู้ที่อยู่บนตำแหน่งอันสูงส่ง ความเคร่งขรึมนี้แม้อยู่ภายใต้ใบหน้าที่เริ่มอ่อนโยนลงของเสิ่นซื่อแล้ว แต่ก็ยังคงเด่นชัด คล้ายมันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวเขา เพียงเห็นหน้าเขาก็พาลให้รู้สึกยำเกรงขึ้นมาทันทีเมื่อก่อนจี้หานอีเคยหวาดหวั่นต่อความเคร่งขรึมนี้ แต่บัดนี้ นางกลับค้นพบว่าเสิ่นซื่อเพียงดุดันจากภายนอกเท่านั้น ขอเพียงนางยอมโอนอ่อนผ่อนตามเขาสักนิด เขาก็จะแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลงในพริบตานางเห็นว่าเสิ่นซื่อเอาแต่จ้องมองนาง นัยน์ตาหงส์คู่นั้นทั้งดำขลับและลึกล้ำ ยังคงแผ่แรงกดดันออกมาอยู่บ้าง จี้หานอีจึงลองรวบรวมความกล้า เป็นฝ่ายขยับเข้าไปสวมกอดลำคอของเสิ่นซื่อแล้วนั่งลงในอ้อมแขนของเขา ก่อนจะช้อนตาขึ้นลอบสังเกตสีหน้าของชายหนุ่มอีกครั้งเมื่อเห็นว่าแววตาของเสิ่นซื่อค่อย ๆ ทอประกายอบอุ่นขึ้นจริงดังคาด ซ้ำมือของเขาก็คอยประคองเอวนางอย่างรู้ใจ ขณะรั้งร่างนางให้แนบชิดกับอกเขา เพื่อให้นางนั่งได้อย่างมั่นคงมากขึ้นจี้หานอีลอบคิดในใจว่า เสิ่นซื่อเป็นคนปากไม่ตรงกับใจเช่นนี้เสมอ ภายน
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 789
ตอนที่ออกมาจากเรือนของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น นางไป๋ยังคงรั้งอยู่ไม่ยอมจากไป คาดว่าคงอยากสนทนาบางอย่างกับฮูหยินผู้เฒ่าต่อเป็นแน่ความจริงจี้หานอีบรรลุจุดประสงค์ของตนเองแล้ว จึงไม่คิดรั้งอยู่ต่อเช่นกันทุกสรรพสิ่งล้วนผลัดกันรุกผลัดกันรับ ในเมื่อมีคนไม่ยอมเลิกรา จี้หานอีก็ยินดีที่จะเล่นด้วยหลังเดินมาได้ระยะหนึ่ง หรงชุนก็รู้สึกขัดเคืองใจ จึงกระซิบว่า "ฮูหยินใหญ่ยักยอกเงินกองกลางอย่างโจ่งแจ้งถึงเพียงนี้ ทั้งสาวใช้ผู้นั้นก็เห็นชัด ๆ ว่าเป็นเพียงแพะรับบาป เหตุใดฮูหยินผู้เฒ่าถึงไม่ยอมตรวจสอบให้ถี่ถ้วน ซ้ำยังปล่อยให้ฮูหยินใหญ่เป็นคนจัดการเองอีกเจ้าคะ?"จี้หานอีย่อมคิดถึงเรื่องเหล่านี้อยู่ก่อนแล้วถึงอย่างไรนางไป๋ก็อาศัยอยู่ในจวนแห่งนี้มาหลายปี ย่อมต้องมีพื้นที่ในใจของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นพอสมควร นี่คือสิ่งที่เห็นได้ชัดเจนยิ่ง นางเชื่อว่าฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็คงมองออกเช่นกันว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างไรเดิมทีจี้หานอีก็ไม่ได้คาดหวังว่าการกระทำในครั้งนี้จะสามารถโค่นล้มนางไป๋ หรือบีบคั้นให้นางไป๋ต้องย่ำแย่อันใด แต่ที่นางทำเช่นนี้ ประการแรกคือเพื่อค่อย ๆ บั่นทอนความสำคัญของนางไป๋ในใจฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นลง
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 788
นางรู้ดีว่าตลอดหลายปีนี้ตนเองปรนนิบัติฮูหยินผู้เฒ่าอย่างสุดกำลัง ฮูหยินผู้เฒ่าย่อมไม่ได้ไร้เยื่อใยเสียทีเดียวเรื่องนี้จี้หานอีก็ไม่อาจเอ่ยสิ่งใดเช่นกัน ถึงอย่างไรการดูแลคนผู้หนึ่งอย่างเสมอต้นเสมอปลายมานานนับสิบปี ทุกเช้าต้องตื่นไปคอยปรนนิบัติเร็วกว่าผู้อื่นหนึ่งเค่อ ความหนักแน่นอดทนและความทุ่มเทเช่นนี้ มีน้อยคนนักจะทำได้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นมองนางไป๋ผู้กำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา นางเพียงเม้มริมฝีปาก ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นเสียงทอดถอนใจวีรกรรมที่นางไป๋กระทำในจวนตลอดหลายปีนี้ พูดตามความจริง นางย่อมระแคะระคายอยู่บ้าง ขอเพียงนางไป๋ไม่กระทำเรื่องราวเกินขอบเขต ขอเพียงยอดรายรับที่นำมาให้นางตรวจดูในแต่ละปีไม่ได้คลาดเคลื่อนจากแต่ก่อนจนเกินไป นางก็ยินดีหลับตาข้างหนึ่งปล่อยผ่านไปเสียถึงอย่างไรนางไป๋ก็คอยรับใช้อย่างสุดความสามารถ และนางเองก็คำนึงถึงเรื่องที่นางไป๋เคยตั้งครรภ์ในอดีต ทั้งยังรำลึกถึงบุญคุณที่เสิ่นซู่เคยช่วยชีวิตเสิ่นซื่อไว้ครั้งหนึ่งด้วยบัดนี้สำหรับหญิงชรา จี้หานอีนับว่าได้ใจนางไปครองอย่างแท้จริง ทั้งการทำงานที่ไม่หยิ่งผยอง ไม่ใจร้อนวู่วาม แต่กลับละเอียดรอบคอบ ซ้ำยังไม่มีความมักใหญ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 787
หลังจี้หานอีกลับมาถึงเรือน นางก็นั่งเท้าคางพิงโต๊ะตัวเล็ก สายตาทอดมองสมุดรายชื่ออันขาดรุ่งริ่งซึ่งวางอยู่ตรงหน้า ก่อนจิบน้ำชาเบา ๆ คำหนึ่งยามนี้อากาศเริ่มอบอ้าวขึ้นเรื่อย ๆ อาภรณ์บนร่างนางจึงค่อนข้างบางเบา ช่วงสายมีความร้อนแผ่ซ่านเข้ามาสายหนึ่ง ลุกลามไปถึงภายในใจของจี้หานอี ก่อเกิดเป็นความรู้สึกหงุดหงิดใจแม่นมฟางเข้ามาไถ่ถามว่าต้องการให้นำถังน้ำแข็งมาวางหรือไม่ จี้หานอีส่ายหน้าพลางกล่าวว่าไม่เป็นไร แล้วเปิดสมุดรายชื่อหน้าต่อไปรายชื่อบุคคลและรายการไปมาหาสู่เพื่อมอบของกำนัลในอดีตบนสมุดนั้นมองเห็นเพียงเลือนลาง หรือต่อให้พอมองออก ก็เห็นเพียงบางส่วน ไม่สามารถมองเห็นภาพรวมทั้งหมดหรงชุนที่อยู่ด้านข้างกระซิบเสียงแผ่ว “บ่าวไม่เชื่อหรอกเจ้าค่ะว่าจะบังเอิญถูกหนูกัดพอดี หรือว่าเรือนฮุ่ยเฟิงนั่นเป็นรังหนูไปแล้วจริง ๆ”จี้หานอีหันหน้าไปปรายตามองหรงชุนปราดหนึ่ง หรงชุนจึงแลบลิ้นแผล่บแล้วเงียบเสียงไปทันทีจี้หานอีรู้ดีว่าย่อมไม่มีเรื่องบังเอิญเช่นนี้ นางไป๋ก็แค่ไม่อยากให้นางทำงานได้อย่างราบรื่นเท่านั้นทั้งที่เป็นฝ่ายเสนอเรื่องนี้ให้นางจัดการเองแท้ ๆ แต่กลับมาคอยระแวงนางอีกจี้หานอีเอนกายพิ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 786
การที่นางไป๋เห็นว่าจี้หานอีไม่ยอมรับบ่าวอาวุโสไว้ใช้งาน ความจริงก็ถือว่าอยู่ในความคาดหมายของนาง หลายวันที่อยู่ร่วมกันมาทำให้นางค้นพบว่า แม้ภายนอกจี้หานอีดูเหมือนหัวอ่อนจัดการง่าย แต่แท้จริงกลับไม่ได้เป็นเช่นที่แสดงออกสักนิดนางไป๋จึงต้องพยักหน้าคล้ายลำบากใจ ซ้ำยังกุมมือจี้หานอีไว้พลางกล่าว “เรื่องนี้เป็นข้าที่ไม่รอบคอบเอง ล้วนเป็นข้าที่ผิดต่อน้องสะใภ้ หากน้องสะใภ้มีเรื่องอันใดไม่เข้าใจ ก็มาสอบถามข้าได้เสมอเลยนะ”จี้หานอีพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มให้ “พี่สะใภ้อย่าได้โทษตัวเองเลยเจ้าค่ะ ย่อมไม่มีผู้ใดคาดคิดหรอก”นางไป๋เห็นจี้หานอีมีท่าทีคล้ายหลงเชื่อเข้าจริง ๆ ก็เพิ่งลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่กลับได้ยินจี้หานอีถามขึ้นอีกครั้งว่า “บังเอิญได้พบพี่สะใภ้ที่นี่พอดี บัญชีของโรงครัวยังมีจุดที่ไม่ค่อยชัดเจนอยู่อีกรายการหนึ่ง จึงอยากจะขอคำชี้แนะจากพี่สะใภ้เจ้าค่ะ”ใบหน้าของนางไป๋พลันชะงักค้างจี้หานอีให้หรงชุนนำสมุดบัญชีที่โรงครัวส่งมอบเมื่อวานนี้ออกมา นางเปิดไปที่หน้าหนึ่งแล้วกล่าว “โต๊ะจัดเลี้ยงที่เพิ่มเข้ามาใหม่สองโต๊ะในเรือนหน้า ไม่ได้ระบุไว้ว่าทำอาหารใดบ้าง และมีแขกท่านใดมาร่วมงาน เดิมทีเต
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 785
จี้หานอีคาดไม่ถึงเลยว่าเสิ่นซื่อจะกล้ารุ่มร่ามถึงเพียงนี้ จึงรีบโอนอ่อนผ่อนตามทันที "พวกเรากลับไปค่อย ๆ คุยกันด้านในเถิดเจ้าค่ะ..."เสิ่นซื่อตีหน้าขรึมพลางถามนาง "ค่อย ๆ คุยงั้นหรือ?""แล้วจะพูดความจริงด้วยหรือไม่?"จี้หานอีรีบพยักหน้าเสิ่นซื่อลอบยิ้มเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น นางยังคงยอมจำนนอย่างง่ายดายเช่นนี้เสมอเมื่อกลับมาถึงเตียงนอนอีกครั้ง เสิ่นซื่อก็กดร่างนางลงบนนั้น ก่อนถามด้วยท่าทีสบายอารมณ์ "เจ้าชอบข้าแล้วใช่หรือไม่?"จี้หานอีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางน่าจะชอบเสิ่นซื่อแล้วจริง ๆ เพราะในขณะที่ไม่รู้ตัว นางก็มักว้าวุ่นใจและห่วงหาอาวรณ์เขาอยู่เสมอนางพยักหน้าเบา ๆแววตาของเสิ่นซื่อพลันชะงักงัน ฝ่ามือที่กอบกุมท่อนแขนของจี้หานอีค่อย ๆ บีบแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ขณะถามต่อ "ชอบข้าตรงที่ใดหรือ?"จี้หานอีตอบตามความจริง "เป็นท่านพี่ที่ดึงข้าขึ้นมาจากปลักตม และเป็นท่านพี่ที่ช่วยชีวิตข้ายามตกอยู่ในอันตรายเจ้าค่ะ""สำหรับข้าแล้ว วันเวลาที่จวนสกุลเซี่ยในอดีตคือฝันร้าย หากไม่มีท่านพี่ ข้าก็คงยากหลุดพ้นจากฝันร้ายนั้นมาได้""ท่านพี่ดีต่อข้า ทั้งยังมอบวันเวลาอันแสนสงบสุขให้แก่ข้า ข้าย่
You May Also Like
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย850.6K viewsเซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต
zuey28.6K viewsสนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน714.3K viewsยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น275.8K viewsท่านพี่! ชาตินี้ของข้าจะแต่งกับท่านเท่านั้น
BigM00N75 viewsเกิดใหม่อีกครา ข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ
ภัสสพิชชา1.7K viewsหงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ
ญาดาวดี ณ รัตติกาล1.8K viewsเมื่อตำราวสันต์ของข้า ดันไปปลุกมังกรที่หลับไหลของซื่อจื่อ
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า114 views
