Share

บทที่ 364

Author: หยกงาม
แม้เมื่อครู่จะตกอยู่ในท่วงท่าอันแสนวาบหวาม แต่จี้หานอีก็ไม่เคยนึกฝันว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ เสิ่นซื่อผ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (3)
goodnovel comment avatar
ภารณี ประภาศิริกูล
อยากให้เสิ่นซื่อสมหวัง หานอีและแม่จะได้สบายซะที
goodnovel comment avatar
สุภาพร
ขอลงหลายๆตอนได้มั้ยค่ะ
goodnovel comment avatar
Wanrada Namkoksee
ว้าจบเเล้ว
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 794

    แต่ก่อนนางไป๋เวลาพูดจาเสียงค่อนข้างดัง ฟังดูเปี่ยมด้วยพลัง ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความแข็งกร้าวของนางโดยปริยาย แต่นางไป๋ในตอนนี้กลับดูมีแววตาเหนื่อยล้า น้ำเสียงก็แผ่วเบาลง เผยถึงความอ่อนแอหลายส่วน นับเป็นท่าทีที่จี้หานอีไม่เคยเห็นมาก่อนหลังนางไป๋กลับไปแล้ว จี้หานอีก็ก้มหน้าลงพลิกดูสมุดรายชื่อที่อยู่ตรงหน้าหรงชุนผู้อยู่ด้านข้างกระซิบถามขึ้นว่า "ฮูหยินใหญ่จะดัดแปลงเนื้อหาในนี้มาหรือไม่เจ้าคะ?"จี้หานอีเปิดดูอยู่สองหน้า ตัวหมึกไม่มีร่องรอยการแก้ไข เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นการคัดลอกขึ้นมาใหม่ทั้งเล่ม เช่นนั้นอาจมีการเปลี่ยนแปลง แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ การที่นางไป๋นำสมุดรายชื่อมามอบให้ก็เพราะเสิ่นซื่อจับกุมตัวน้องชายนางไปคุมขังไว้ ก่อนหน้านี้นางย่อมไม่ได้เตรียมการไว้ล่วงหน้า เช่นนั้นนี่ก็คงเป็นการนำมามอบให้กะทันหัน ซึ่งการนำมาให้กะทันหันย่อมไม่ใช่เพิ่งคัดลอกใหม่ สมุดที่หนาถึงเพียงนี้ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาคัดลอกสามสี่วันนางรู้สึกว่าแม้เป็นฉบับคัดลอก โอกาสที่เนื้อหาจะถูกดัดแปลงก็มีไม่มาก แต่ก็ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นจึงยังคงต้องระมัดระวังให้มากหน่อยตัวนางเองไม่คุ้นเคยกับการไปมาหาสู่เพื่อสา

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 793

    อันที่จริงจี้หานอียังไม่ทราบเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำเมื่อได้ฟังคำพูดของนางไป๋ นางก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดจู่ ๆ นางไป๋ถึงได้นำสมุดรายชื่อเล่มนี้มามอบให้แต่ต่อให้นางไป๋จะมีเจตนาแสดงความเป็นมิตร ทว่าเรื่องราวในราชสำนักของเสิ่นซื่อ จี้หานอีก็ไม่เคยคิดเข้าไปก้าวก่ายอีกอย่าง นางเชื่อว่าเสิ่นซื่อไม่ใช่คนที่จะจับกุมผู้คนส่งเดช ในเมื่อน้องชายของนางไป๋ถูกจับตัวเข้าสำนักตรวจการ นั่นย่อมหมายความว่าเขาต้องกระทำความผิดจริง จี้หานอีจึงยิ่งไม่อาจยื่นมือเข้าไปสอดนางกล่าวกับนางไป๋ว่า “ข้าเป็นเพียงสตรีในเรือนหลัง จะกล้าซักถามเรื่องงานการของสามีได้อย่างไร เรื่องนี้ข้าคงไม่อาจช่วยเหลือพี่สะใภ้ได้หรอกเจ้าค่ะ”เมื่อนางไป๋ได้ยินคำปฏิเสธของจี้หานอี สีหน้าก็พลันแข็งค้างไปเล็กน้อยนางอุตส่าห์ยอมบากหน้ามาขอร้องจี้หานอี คาดไม่ถึงเลยว่าจี้หานอีจะมีท่าทีเช่นนี้ริมฝีปากของนางขยับหมายอ้อนวอนต่อเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่อาจเปล่งเสียงใดออกมาได้ใจนางย่อมรู้ดีว่าเหตุใดบิดาตนจึงถูกเรียกตัวไปสำนักตรวจการ นี่เป็นเพราะเสิ่นซื่อกำลังออกหน้าปกป้องจี้หานอี และต้องการข่มขวัญนางไปในตัวนั่นเองเสิ่นซื่อไม่ได้มากล่าวอันใดกับนาง

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 792

    นางไป๋เรียกบ่าวอาวุโสข้างกายเข้ามา เมื่อรับสมุดบัญชีจากมือบ่าวผู้นั้นมาถือไว้ ก็นำไปวางลงตรงหน้าจี้หานอีด้วยตนเอง ใบหน้าแสดงออกถึงความละอายใจเล็กน้อย “คราวก่อนที่มอบสมุดรายชื่อเก่าขาดให้น้องสะใภ้ ในใจข้ารู้สึกผิดยิ่ง เมื่อคิดว่าตนเองไม่อาจช่วยเหลือน้องสะใภ้ได้ก็ให้รู้สึกปวดใจ จึงอดตาหลับขับตานอนคัดลอกขึ้นมาใหม่อีกฉบับให้กับน้องสะใภ้”กล่าวพลางนางไป๋ก็เปิดดูรายชื่อด้านใน พร้อมอธิบายอย่างละเอียด “ในนี้ข้าบันทึกแยกตามแต่ละตระกูล ปีก่อน ๆ จวนอื่นจัดงานเลี้ยงอันใด จวนสกุลเสิ่นส่งของขวัญไปเช่นไร และจวนอื่นส่งของขวัญตอบกลับมาอย่างไร รวมถึงของขวัญบางอย่างที่จวนเราส่งไปในนามส่วนตัว ข้าล้วนบันทึกไว้หมดสิ้น”“แม้แต่งานมงคลกับงานอวมงคลข้าก็จดแยกไว้ ตระกูลใดในเมืองหลวงที่มีความสัมพันธ์อันดีกับจวนสกุลเสิ่น ข้าบันทึกไว้ในนี้ทั้งสิ้น ภายหน้าหากมีเทียบเชิญส่งมาแล้วน้องสะใภ้ไม่รู้ว่าควรส่งของขวัญเช่นไร ก็ให้ยึดตามธรรมเนียมปีก่อน ๆ ในสมุดเล่มนี้ ย่อมไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน”จี้หานอีก้มหน้าลงมองสมุดรายชื่อที่นางไป๋ส่งมาให้ เป็นจริงดั่งที่นางไป๋กล่าว บันทึกด้านในนั้นมีข้อมูลละเอียดยิบ แม้แต่วันเกิดของฮูหย

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 791

    นี่นับเป็นครั้งแรกที่เสิ่นซื่อช่วยสวมใส่เสื้อผ้าให้ผู้อื่น ภาพเช่นนี้มีเพียงจี้หานอีเท่านั้นที่ได้เห็น แต่ก็ชัดเจนว่าท่วงท่าของเสิ่นซื่อยังคงงุ่มง่าม จี้หานอีคิดจะช่วยเขา ทว่าเสิ่นซื่อกลับใช้ดวงตาดำขลับคู่นั้นจ้องมองนางพลางกล่าว "ประเดี๋ยวสวมให้เจ้าบ่อยเข้า อีกหน่อยก็คุ้นชินเอง"กลิ่นอายความวาบหวามแผ่ซ่าน หัวใจของจี้หานอีเต้นระรัวโดยไม่รู้ตัว ขณะจมดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์นั้นอย่างเชื่องช้าตอนที่เสิ่นซื่อกำลังจะเดินออกไป จี้หานอีก็นั่งอยู่บนขอบเตียง นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าความรู้สึกอาลัยอาวรณ์นั้นเป็นเช่นไรสองวันนี้จี้หานอีไม่มีเรื่องให้ต้องจัดการนัก จึงคิดอยากเร่งเย็บถุงหอมของเสิ่นซื่อให้เสร็จโดยเร็ว แต่ช่วงบ่ายขณะกำลังนั่งปักผ้า สาวใช้ก็เข้ามารายงานว่านางไป๋มาหาจี้หานอีสงสัยใจเล็กน้อยว่าเหตุใดนางไป๋ถึงได้มาเยือนเวลานี้ ด้านหนึ่งบอกให้สาวใช้ไปเชิญเข้ามา ส่วนอีกด้านก็สั่งให้สาวใช้ไปจัดเตรียมน้ำชาและของว่างเมื่อนางไป๋ก้าวเข้ามา ก็เห็นจี้หานอีกำลังลุกขึ้นยืนพอดี ขณะเห็นนางเดินเข้ามาก็แย้มยิ้มให้ด้วยความอ่อนโยน หว่างคิ้วและแววตามีแต่ความสุขุมเยือกเย็น ทั่วทั้งร่าง

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 790

    เสิ่นซื่อยังคงสวมชุดขุนนางสีม่วง ตลอดทั้งร่างดูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ หว่างคิ้วและแววตาเย็นชาแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามของผู้ที่อยู่บนตำแหน่งอันสูงส่ง ความเคร่งขรึมนี้แม้อยู่ภายใต้ใบหน้าที่เริ่มอ่อนโยนลงของเสิ่นซื่อแล้ว แต่ก็ยังคงเด่นชัด คล้ายมันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวเขา เพียงเห็นหน้าเขาก็พาลให้รู้สึกยำเกรงขึ้นมาทันทีเมื่อก่อนจี้หานอีเคยหวาดหวั่นต่อความเคร่งขรึมนี้ แต่บัดนี้ นางกลับค้นพบว่าเสิ่นซื่อเพียงดุดันจากภายนอกเท่านั้น ขอเพียงนางยอมโอนอ่อนผ่อนตามเขาสักนิด เขาก็จะแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลงในพริบตานางเห็นว่าเสิ่นซื่อเอาแต่จ้องมองนาง นัยน์ตาหงส์คู่นั้นทั้งดำขลับและลึกล้ำ ยังคงแผ่แรงกดดันออกมาอยู่บ้าง จี้หานอีจึงลองรวบรวมความกล้า เป็นฝ่ายขยับเข้าไปสวมกอดลำคอของเสิ่นซื่อแล้วนั่งลงในอ้อมแขนของเขา ก่อนจะช้อนตาขึ้นลอบสังเกตสีหน้าของชายหนุ่มอีกครั้งเมื่อเห็นว่าแววตาของเสิ่นซื่อค่อย ๆ ทอประกายอบอุ่นขึ้นจริงดังคาด ซ้ำมือของเขาก็คอยประคองเอวนางอย่างรู้ใจ ขณะรั้งร่างนางให้แนบชิดกับอกเขา เพื่อให้นางนั่งได้อย่างมั่นคงมากขึ้นจี้หานอีลอบคิดในใจว่า เสิ่นซื่อเป็นคนปากไม่ตรงกับใจเช่นนี้เสมอ ภายน

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 789

    ตอนที่ออกมาจากเรือนของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น นางไป๋ยังคงรั้งอยู่ไม่ยอมจากไป คาดว่าคงอยากสนทนาบางอย่างกับฮูหยินผู้เฒ่าต่อเป็นแน่ความจริงจี้หานอีบรรลุจุดประสงค์ของตนเองแล้ว จึงไม่คิดรั้งอยู่ต่อเช่นกันทุกสรรพสิ่งล้วนผลัดกันรุกผลัดกันรับ ในเมื่อมีคนไม่ยอมเลิกรา จี้หานอีก็ยินดีที่จะเล่นด้วยหลังเดินมาได้ระยะหนึ่ง หรงชุนก็รู้สึกขัดเคืองใจ จึงกระซิบว่า "ฮูหยินใหญ่ยักยอกเงินกองกลางอย่างโจ่งแจ้งถึงเพียงนี้ ทั้งสาวใช้ผู้นั้นก็เห็นชัด ๆ ว่าเป็นเพียงแพะรับบาป เหตุใดฮูหยินผู้เฒ่าถึงไม่ยอมตรวจสอบให้ถี่ถ้วน ซ้ำยังปล่อยให้ฮูหยินใหญ่เป็นคนจัดการเองอีกเจ้าคะ?"จี้หานอีย่อมคิดถึงเรื่องเหล่านี้อยู่ก่อนแล้วถึงอย่างไรนางไป๋ก็อาศัยอยู่ในจวนแห่งนี้มาหลายปี ย่อมต้องมีพื้นที่ในใจของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นพอสมควร นี่คือสิ่งที่เห็นได้ชัดเจนยิ่ง นางเชื่อว่าฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็คงมองออกเช่นกันว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างไรเดิมทีจี้หานอีก็ไม่ได้คาดหวังว่าการกระทำในครั้งนี้จะสามารถโค่นล้มนางไป๋ หรือบีบคั้นให้นางไป๋ต้องย่ำแย่อันใด แต่ที่นางทำเช่นนี้ ประการแรกคือเพื่อค่อย ๆ บั่นทอนความสำคัญของนางไป๋ในใจฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นลง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status