LOGINShare
บทที่ 76
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 876
น้ำเสียงของเสิ่นซื่อเนิบช้าแฝงความสุขุมหนักแน่น หลังจี้หานอีฟังจบ ในใจก็ค่อย ๆ คลายกังวลลงตอนแรกนางยังคงหวาดหวั่นอยู่บ้าง แต่บัดนี้ นางสามารถหลับลงในอ้อมกอดของเสิ่นซื่อได้อย่างสงบใจแล้วเสิ่นซื่อกระชับอ้อมแขนกอดจี้หานอีแนบแน่น ก่อนจุมพิตไล่ลงมาจากหว่างคิ้ว แล้วแนบริมฝีปากจูบนางอีกครั้ง ใช้วิธีที่อ่อนโยนที่สุดบอกแก่นางว่าอย่าได้หวาดหวั่น ไม่ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น เขาจะคอยปกป้องนางเสมออีกด้านหนึ่งหลังซุนเป่าฉยงกลับถึงเรือน ไม่นานก็ถูกนางว่านผู้เป็นแม่สามีเรียกไปพบกว่าซุนเป่าฉยงจะกลับมาก็ดึกแล้ว แต่นางว่านก็ยังคงนั่งประจำตำแหน่งอยู่ภายในห้อง เฝ้ารอนางกลับมาอย่างเงียบงันสีหน้าของนางว่านย่ำแย่ยิ่ง ใบหน้าภายใต้แสงเทียนวูบไหวดูเคร่งขรึมเป็นพิเศษซุนเป่าฉยงเดินไปหยุดเบื้องหน้านางว่าน ก่อนย่อกายคารวะด้วยความนอบน้อม นางว่านมองซุนเป่าฉยง ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกอึดอัด การที่วันนี้ซุนเป่าฉยงเข้าวังยิ่งกลายเป็นหนามทิ่มแทงใจ ด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะไปกราบทูลสิ่งใดต่อไทเฮาตอนที่ซุนเป่าฉยงเข้าวังวันนี้ นายท่านผู้เฒ่ากับฮูหยินผู้เฒ่าก็หารือกับนางจนได้ข้อสรุปแล้ว ทางอดีตอัครมหาเสนาบดีแสดงเจตนาชัดเจน ยามนี
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 875
ฮองเฮาทรงกำชับต่ออีกเล็กน้อย ก่อนรับสั่งให้องค์รัชทายาทไปส่งทั้งสอง ทั้งยังให้ขันทีในวังจุดโคมนำทางหลังจี้หานอีพร้อมด้วยเสิ่นซื่อกลับไปแล้ว ฮองเฮาก็ได้กลิ่นสุราจากพระวรกายฮ่องเต้ จึงตรัสถาม “ฝ่าบาททรงดื่มสุรามากเกินไปอีกแล้วหรือเพคะ?”จากนั้นจึงรับสั่งให้แม่นมข้างกายนำน้ำแกงสร่างเมาเข้ามา ด้วยตั้งใจให้ฮ่องเต้เสวยฮ่องเต้ทอดพระเนตรฮองเฮาผู้อยู่เบื้องหน้า ก่อนมองถ้วยในมือของนาง แล้วจึงยื่นพระหัตถ์ไปรับมาอย่างเรียบเฉย “คืนนี้ข้าจะค้างที่นี่”ฮองเฮาทรงประหลาดใจอยู่บ้าง เมื่อครั้งทั้งสองยังเยาว์วัย ตัวนางกับฮ่องเต้รักใคร่ผูกพันกันลึกซึ้ง เวลานั้นข้างกายฮ่องเต้มีเพียงนางผู้เดียว ต่อให้มีฎีกาทูลขอให้รับสนมเข้ามานับไม่ถ้วน ฮ่องเต้ก็ไม่เคยยอมผ่อนปรน กระทั่งนางให้กำเนิดองค์ชายติดต่อกันถึงสองพระองค์ สถานะมั่นคงแล้ว ฮ่องเต้จึงเริ่มทรงพิจารณารับสนมเพียงแต่ต่อให้เคยรักใคร่ลึกซึ้งเพียงใด พอถึงวัยนี้ความรู้สึกก็เริ่มจืดจาง แม้ในวังหลังของฮ่องเต้จะมีสนมอยู่น้อยนิด แต่พระองค์ก็ไม่ได้เสด็จมาที่นี่เป็นเวลานานแล้วฮองเฮาย่อมทรงยินดี จึงรีบรับสั่งให้คนไปเตรียมการอีกด้านหนึ่ง จี้หานอีกับเสิ่นซื่อขึ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 874
ฮองเฮาเห็นองค์รัชทายาทกับจี้หานอีเดินเข้ามาพร้อมกัน จึงถามว่า “ทางตำหนักด้านหน้าเสร็จธุระแล้วหรือ?”เจียงเสวียนเดินเข้าไปตอบว่า “เสร็จเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อกับท่านน้ากำลังหารือกันอยู่ในห้องทรงพระอักษร ทั้งยังตรัสว่าจะเสด็จมาด้วยกัน ลูกจึงมาทูลเสด็จแม่ ให้คนจัดเตรียมน้ำชากับของว่างไว้ก่อนพ่ะย่ะค่ะ”ฮองเฮาจึงรับสั่งให้นางกำนัลข้างกายไปจัดการ ก่อนมองเจียงเสวียนอีกครั้ง “แล้วเจ้าไม่ได้อยู่ฟังที่ห้องทรงพระอักษรหรือ?”เจียงเสวียนตอบ “ท่านน้าบอกว่า กำลังหารือว่าจะจัดการกับจวนหย่งชิงโหวเช่นไรหลังย่างเข้าฤดูใบไม้ผลิ จึงให้ลูกหาเหตุเลี่ยงออกมาก่อน เรื่องนี้ลูกไม่สมควรเข้าไปยุ่งพ่ะย่ะค่ะ”ฮองเฮาได้แต่พยักหน้าถอนหายใจ “ท่านน้าเจ้าพูดไม่ผิด เจ้าไม่สมควรเข้าไปยุ่งจริง ๆ ไม่ว่าทำเช่นไรก็ไม่ถูกทั้งสิ้น การไม่รับรู้ย่อมดีที่สุด”จากนั้นจึงหันมาถามจี้หานอี “เจ้าดีขึ้นแล้วหรือ?”จี้หานอีตอบกลับไปว่า “ดีขึ้นบ้างแล้วเพคะ”ฮองเฮาสั่งให้คนนำยาลูกกลอนชิงเสวียนมามอบแก่จี้หานอี “ฤดูหนาวอากาศเย็น หากอยู่ในห้องอุ่นนานเกินไปก็จะวิงเวียนศีรษะ เมื่อครั้งข้ายังสาวก็เคยมีอาการเช่นนี้ บัดนี้ข้าเป็นคนขี้
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 873
คำพูดของจี้หานอีประโยคนี้คือความจริง ตัวตนที่แท้จริงของซุนเป่าฉยงเป็นเช่นไร มีเพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่รู้ดีซุนเป่าฉยงกัดริมฝีปาก ภายในใจยังคงเต็มไปด้วยความสับสนเมื่อมาถึงตำหนักคุนหนิง ไทเฮาประทับอยู่บนที่นั่งประธาน ครั้นทอดพระเนตรเห็นจี้หานอีกับซุนเป่าฉยงเดินเข้ามา ก็ทรงยิ้มพลางกวักมือเรียกซุนเป่าฉยงให้เข้าไปอยู่ข้างกาย ก่อนถามถึงความเป็นอยู่ของนางในจวนสกุลเสิ่นสีหน้าของฮองเฮาพลันเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย ก่อนชำเลืองมองซุนเป่าฉยงปราดหนึ่งโดยไม่แสดงอารมณ์ใดยังดีที่ซุนเป่าฉยงเดินเข้าไปด้วยท่าทีอ่อนน้อม อย่างน้อยนางก็ไม่ได้พูดว่าตนใช้ชีวิตอยู่ในสกุลเสิ่นอย่างยากลำบากไทเฮาทรงจับมือซุนเป่าฉยงไว้ ก่อนตรัสอีกว่า “หากคนสกุลเสิ่นรังแกหรือปฏิบัติต่อเจ้าไม่ดี เจ้าต้องกลับมาบอกข้า ข้าจะออกหน้าให้เจ้าเอง”ซุนเป่าฉยงรู้ดีว่าที่ไทเฮาตรัสเช่นนี้ ก็ด้วยจงใจกล่าวให้ฮองเฮารับฟัง นางได้ยินมาว่าพอเข้าฤดูใบไม้ผลิ คดีของจวนหย่งชิงโหวก็จะสิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์ ไทเฮากำลังใช้ถ้อยคำเหล่านี้ข่มขู่ฮองเฮา หากอีกฝ่ายแตะต้องจวนหย่งชิงโหว พระองค์ก็จะมีข้ออ้างเอาผิดจวนสกุลเสิ่น และตัวนางเองก็คือชนวนที่อยู่ตรงกลางน
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 872
จี้หานอีเป็นคนขี้หนาว เรื่องนี้เสิ่นซื่อสังเกตเห็นมานานแล้ว ด้วยกลัวนางจะรู้สึกหนาวแม้เพียงนิด ภายในห้องอุ่นจึงจุดเตาใต้พื้นไว้ตลอดเวลาซุนเป่าฉยงมารอบริเวณหน้าประตูอยู่ก่อนแล้ว นางยืนเดียวดายอยู่ข้างรถม้า ครั้นเห็นเสิ่นซื่อประคองจี้หานอีเดินออกมา ก็ถึงกับเหม่อลอยไปชั่วขณะนางรู้สึกว่าตนเองคงไม่มีวันได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเช่นจี้หานอีอีกหลังกล่าวทักทายกันอย่างเรียบง่าย ซุนเป่าฉยงก็เรียกเสิ่นซื่อด้วยความนอบน้อมว่าท่านอาห้าเสิ่นซื่อไม่ได้สนใจนาง เพียงประคองจี้หานอีขึ้นรถม้าไปเท่านั้น ใบหน้าของซุนเป่าฉยงซีดเซียวลงเล็กน้อย ก่อนเดินขึ้นรถม้าคันหลังไปอย่างเงียบงันหลังเข้าวัง เสิ่นซื่อกับจี้หานอีก็จำต้องแยกจากกัน ปลายทางของเสิ่นซื่อคือตำหนักด้านหน้า ส่วนจี้หานอีมุ่งหน้าไปยังตำหนักคุนหนิงสายลมยามค่ำคืนพัดแรง ลมที่พัดโกรกมาตามทางเดินในวังทำให้เสื้อคลุมของจี้หานอีสะบัดไหวดังพรึ่บพรั่บ เสิ่นซื่อกล่าวกับนางด้วยเสียงแผ่วเบา “อีกประเดี๋ยวข้าจะมาหาเจ้า แล้วพาเจ้ากลับไปพร้อมกัน เวลาอยู่ข้างกายฮองเฮาไม่ต้องประหม่า ทำตัวเหมือนยามอยู่ในจวนก็พอ”จี้หานอีรับคำ ใบหน้าถูกลมโกรกจนเริ่มรู้สึกแสบขึ้น
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 871
บรรดาสตรีย้ายไปนั่งสนทนากันในเรือนรับรองหลังรับประทานโจ๊กล่าปาในตอนเช้าเสร็จ ส่วนเหล่าบุรุษก็รวมตัวอยู่ที่เรือนหน้าซุนเป่าฉยงมองจากระยะไกล เห็นผู้คนรายล้อมอยู่ข้างกายจี้หานอี ต่างพากันชักชวนจี้หานอีพูดคุย ส่วนฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นซึ่งนั่งอยู่ด้านบนก็ยังเอ่ยชมว่าจี้หานอีมีความสามารถ ช่วยเสิ่นซื่อดูแลร้านค้าจนปีนี้ได้ผลกำไรงดงาม ทั้งยังส่งผ้ามามอบให้ทุกเรือน เป็นผู้มีการศึกษา รู้ธรรมเนียม และกตัญญูยิ่งนางไป๋คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านั้นก็ให้รู้สึกอึดอัดใจ แต่กลับทำอะไรไม่ได้นับว่าจี้หานอีรู้จักจัดการเรื่องราวได้ดีจริง ๆ ภายในจวนสกุลเสิ่นไม่มีผู้ใดไม่เอ่ยชมจี้หานอี กระทั่งบุตรชายทั้งสองของนางไป๋ก็ยังกล่าวว่าท่านอาสะใภ้ห้าเป็นคนดียิ่งจี้หานอีแต่งเข้ามาได้เพียงไม่นาน ก็สามารถเอาใจจนฮูหยินผู้เฒ่าชื่นชอบ ทั้งยังชนะใจผู้คนในจวนเรียบร้อยแล้ว แม้แต่บ่าวไพร่มากมายก็พากันกล่าวถึงนางในทางที่ดีถึงอย่างไรจี้หานอีก็มักช่วยเหลือผู้อื่นอย่างเงียบ ๆ เสมอ ต่อให้นางไป๋ขุ่นแค้นแทบตายก็ไม่อาจทำสิ่งใดอยู่ดียิ่งเห็นความสัมพันธ์ระหว่างเสิ่นซื่อกับจี้หานอีแน่นแฟ้นข
You May Also Like
เสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.2K viewsบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี156.9K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด126.6K viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่131.7K viewsใต้หล้าแปดทิศ ข้าฆ่าคนได้ทั้งสิ้น…เว้นเพียงนาง
moonlight -mini306 views1989 ย้อนเวลากลับมาเป็นนิติเวชสาวหัวใจแกร่ง
หวงตี้ny16 viewsด้ายแดงของข้ามีเพียงท่าน
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)53 viewsชายาตัวร้ายไม่สมควรตายดี
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว100 views
