Share

บทที่ 851

Author: หยกงาม
จี้หานอีตกใจในการกระทำของเสิ่นซื่อจนสะดุ้งเล็กน้อย นางร้องอุทานแผ่วเบา ก่อนกระชับวงแขนกอดลำคอของเสิ่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 852

    เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ขณะเสิ่นซื่อกำลังจะลุกจากเตียง จี้หานอีก็ดึงแขนเสื้อของเขาไว้พลางถาม "ท่านพี่ ท่านว่าคุณชายสามจะมีโอกาสได้ทำตามใจตนเอง เลือกภรรยาที่เขาต้องการได้สักครั้งหรือไม่?"การเคลื่อนไหวของเสิ่นซื่อชะงักงัน เขาหันกลับมามองจี้หานอีเรือนผมยาวสลวยของจี้หานอีสยายลงมา นางสวมอาภรณ์สีขาวสะอาดตา กำลังยันกายลุกขึ้นนั่ง เรือนผมที่ยาวถึงช่วงเอวทิ้งตัวลงบนผ้าห่มแพรไหม ทรวดทรงอรชร หว่างคิ้วและพวงแก้มยังคงเจือสีแดงเรื่อ นัยน์ตาคู่นั้นสะท้อนแสงเทียนจากนอกม่านเสิ่นซื่อจ้องมองจี้หานอีด้วยแววตาสงบนิ่ง ก่อนตอบเสียงทุ้ม "เจ้าเห็นใจเขาหรือไร?"จี้หานอีชะงักไปเล็กน้อย นางรู้สึกว่านั่นไม่ใช่ความเห็นใจ แต่เพราะในสายตาของนาง หลี่ซู่อวี้ที่รู้จักหาใช่คนดีอันใด ประกอบกับเสิ่นฉางหลิงเองก็ไม่ได้ชอบพอ นางจึงรู้สึกว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่เหมาะสมนักแต่นางก็ไม่เคยบอกเรื่องนี้กับผู้ใด เรื่องของบ้านใหญ่นางย่อมไม่สะดวกสอดมือยุ่งเกี่ยว นางเพียงอยากบอกกับเสิ่นซื่อเท่านั้นนางชะงักไปครู่หนึ่งก่อนส่ายหน้า "ก็ไม่เชิงหรอกเจ้าค่ะ ข้าเพียงได้ยินมาว่าช่วงนี้คุณชายสามอาละวาดหนักทีเดียว"แววตาของเสิ่นซื่อปรากฏแว

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 851

    จี้หานอีตกใจในการกระทำของเสิ่นซื่อจนสะดุ้งเล็กน้อย นางร้องอุทานแผ่วเบา ก่อนกระชับวงแขนกอดลำคอของเสิ่นซื่อแน่นนางถูกเสิ่นซื่ออุ้มเข้ามาในห้องหนังสือ แล้วเขาก็ยกตัวนางขึ้นไปวางลงบนโต๊ะหนังสือจี้หานอีคิดขยับตัวลงมา แต่เพียงครู่เดียวก็ถูกเสิ่นซื่อกดเอวไว้ เบื้องหน้าคือร่างสูงใหญ่ของเขาที่โน้มลงมาทาบทับสุ้มเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความเย้ายวนดังแว่วเข้าหู “หานอี ทำกันตรงนี้เถิด เจ้าว่าอย่างไร”จี้หานอีรู้ดีว่าตนเองไม่อาจปฏิเสธ แต่ไหนแต่ไรมาเสิ่นซื่อก็เป็นคนเผด็จการและเอาแต่ใจนัก ต่อให้นางบอกว่าไม่ยินยอม เขาก็จะทำเป็นหูทวนลม และดึงดันกระทำในสิ่งที่ตนเองปรารถนาต่อไปอยู่ดีอาภรณ์ในฤดูร้อนนั้นบางเบายิ่ง เรือนผมยาวสยายของจี้หานอีหลังอาบน้ำถูกเกล้าไว้หลวม ๆ เพียงประดับด้วยปิ่นหยกยาวที่ปักเฉียงไว้ ก็แผ่กลิ่นอายเย้ายวนอันสั่นคลอนจิตใจผู้คนแล้วสาบเสื้อถูกปลดเปลื้อง อาภรณ์หลุดลุ่ยลงมาจรดหัวไหล่ เผยให้เห็นผิวพรรณขาวผ่องเนียนละเอียดภายใต้แสงสลัว เสิ่นซื่อทอดสายตามองเรือนร่างอันบอบบางล้ำค่าดุจหยกเนื้อดีของจี้หานอีอย่างทะนุถนอม เขาเอื้อมมือไปลูบไล้สัมผัส ก่อนก้มหน้าลงประทับจูบดูดดื่มกับริมฝีปากจิ้มลิ้

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 850

    จี้หานอีถาม “ก่อนเข้าวังไม่ได้บอกคุณชายสามหรือว่าฝ่ายหญิงเป็นผู้ใด?”นางชุยส่ายหน้า “เมื่อเช้าบอกว่าต้องเข้าวังอย่างเร่งด่วน ทั้งยังไม่คิดว่าคุณชายสามจะไม่ชอบคุณหนูสี่สกุลหลี่ถึงเพียงนี้”จี้หานอีทอดสายตามองเงาสะท้อนในสระน้ำเบื้องหน้าอย่างเงียบงัน ต้นหลิวลู่ลมพลิ้วไหว ผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ นางทอดถอนใจออกมาแผ่วเบานางถามขึ้นอีกครั้ง “แล้วกำหนดวันแต่งไว้เมื่อใดหรือ?”นางชุยตอบว่า “ตอนแรกลงความเห็นกันว่าเป็นเดือนสิบเอ็ดปีนี้ แต่แม่สามีเห็นคุณชายสามอาละวาด จึงเลื่อนวันออกไปเป็นเดือนสามปีหน้าแทนเจ้าค่ะ”กล่าวพลางนางชุยก็ลดระดับเสียงลง “ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณชายสามจะคิดตกหรือไม่ คุณหนูสี่สกุลหลี่มีชื่อเสียงเรื่องความสามารถอยู่ภายนอกไม่น้อย ชาติตระกูลหรือก็ดีเยี่ยม รูปร่างหน้าตางดงาม มีที่ใดให้ไม่สมใจกัน”จี้หานอีไม่ได้ตอบรับและไม่ได้ซักถามอันใดอีก จังหวะนั้นแม่นมฟางก็เดินมารายงานข้างกายจี้หานอีว่าผู้ดูแลร้านค้ามาส่งบัญชีแล้ว จี้หานอีจึงขอตัวกลับไปก่อนวันนี้บัญชีที่มาส่งคือบัญชีจากร้านค้าของเสิ่นซื่อ บัญชีมีจำนวนไม่น้อยจริง ๆ กว่าจะดูทีละเล่มก็ล่วงเลยไปจนถึงช่วงบ่าย นางยังไม่ได้ตร

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 849

    จี้หานอีเห็นเสิ่นซื่อเอาแต่นิ่งเงียบ จึงอดซักไซ้ไม่ได้ว่า "เหตุใดท่านพี่ถึงไม่พูดอันใดเลยเล่า?"เสิ่นซื่อกำลังทานน้ำแกงปลา เมื่อได้ยินถ้อยคำของจี้หานอีจึงถามกลับไป "อยากมีลูกแล้วหรือ?"จี้หานอีชะงักงันเล็กน้อย ก่อนรีบส่ายหน้า "ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้นเสียหน่อย"แต่เสิ่นซื่อกลับปรายตามองนางปราดหนึ่ง "หากเจ้าต้องการ กลางคืนข้าก็แค่ออกแรงให้มากขึ้นหน่อยเท่านั้นเอง"ใบหน้าของจี้หานอีพลันร้อนผ่าว นางจึงตัดบทเดินออกไปล้างหน้าหวีผม ไม่อยากพูดคุยกับเสิ่นซื่ออีกผ่านไปอีกหลายวัน เวลาจี้หานอีไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่า ก็มักเห็นนางไป๋มีใบหน้าซูบซีดอิดโรย ฮูหยินผู้เฒ่าเองก็สังเกตเห็นเช่นกันจึงไถ่ถามไปเล็กน้อย แต่นางไป๋กลับฝืนยิ้มตอบเพียงว่าไม่ได้เป็นอันใดอารมณ์ของจี้หานอีเองก็ไม่สู้ดีนัก เมื่อคืนนี้นางได้รับจดหมายจากท่านยาย บอกกล่าวว่ากู้หว่านอวิ๋นได้หมั้นหมายกับคุณชายรองแห่งจวนหรงกั๋วกงเป็นที่เรียบร้อยแล้วเรื่องนี้นางจางแอบปิดบังฮูหยินผู้เฒ่าแล้วไปตกลงกับทางจวนหรงกั๋วกงด้วยตนเอง ฮูหยินผู้เฒ่ามารู้ก็ตอนที่เรื่องหมั้นหมายถูกกำหนดแน่ชัดแล้ว ทำเอาหญิงชราโกรธเคืองจนแทบรับไม่ไหวจวนหรงกั๋วกงจะไปถู

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 848

    นางไป๋รีบกล่าว “ฮูหยินผู้เฒ่าวางใจเถิดเจ้าค่ะ สะใภ้ย่อมรู้ดีว่าควรทำเช่นไร”หลังจี้หานอีกลับออกมา นางก็ง่วนอยู่กับการตรวจดูบัญชีของไร่นาในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ยามนี้กิจธุระของไร่นาแต่ละแห่งล้วนดำเนินไปตามกฎระเบียบใหม่ จี้หานอีจำต้องลงมือจัดการทุกสิ่งด้วยตนเอง การที่นางเข้มงวดตั้งแต่เริ่ม ก็เพื่อให้บ่าวไพร่รับรู้ว่านางไม่ใช่คนที่จะตบตาได้โดยง่ายเมื่อจี้หานอีกลับจากการตรวจบัญชีที่คลังเก็บของก็ใกล้ค่ำแล้ว แต่ยามเดินผ่านริมทะเลสาบ ก็บังเอิญเห็นเสิ่นฉางหลิงกำลังนั่งโยนก้อนหินลงไปในน้ำเล่นพอดีจี้หานอีเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปถาม “คุณชายสาม เหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่เล่า?”เสิ่นฉางหลิงได้ยินเสียงก็ชะงักไปเล็กน้อย เขาเพียงส่งเสียงรับคำในลำคอ โดยไม่ได้หันกลับมามองจี้หานอีทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ ด้วยนี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเสิ่นฉางหลิงมานั่งยอง ๆ อยู่ตรงนี้ ขณะกำลังจะถามอีกเล็กน้อย ก็เห็นเสิ่นฉางหลิงลุกพรวดขึ้น พอเดินผ่านข้างกายนางเขาก็กล่าวว่า “ท่านอาสะใภ้ห้า ข้าขอตัวก่อนนะขอรับ”จี้หานอียังไม่ทันตอบรับคำใด ครั้นหันไปมองอีกที ก็เห็นเพียงแผ่นหลังของเสิ่นฉางหลิงเสียแล้วจี้หานอีคิดในใจว่าคนผู้นี้ช

  • ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา   บทที่ 847

    นางไป๋จ้องมองฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นด้วยความเหม่อลอย ชั่วขณะนั้นขอบตาพลันร้อนผ่าวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อนึกถึงว่าแม้ฮูหยินผู้เฒ่าจะไม่ได้ลงมาจัดการเรื่องราวใดหลายปีแล้ว แต่ก็ไม่เคยเข้มงวดเอาเปรียบนาง ทั้งยังดีต่อบรรดาลูกหลานในเรือนนางเสมอ นางไป๋จึงรีบรับคำแล้วเดินออกไปทันทีทว่าเสิ่นซู่กลับรู้สึกหวาดหวั่น รีบกล่าวกับฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นว่า "จะให้ท่านแม่ต้องมากังวลใจได้อย่างไรขอรับ เรื่องแต่งงานของฉางหลิงไม่อนุญาตให้เขาโต้แย้งอยู่แล้ว พวกเราย่อมไม่มีทางมุ่งร้ายต่อเขาแน่"ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นขมวดคิ้วมองเสิ่นซู่ "ฉางหลิงเป็นเด็กที่ข้าเฝ้ามองมาตั้งแต่เล็ก เขาเป็นเด็กที่ร่าเริงและน่าเอ็นดูที่สุด แล้วจะไม่ให้ข้ากังวลใจได้อย่างไร?""อีกอย่าง จะให้แต่งกับคนที่ไม่ได้ชอบพอทำไมกัน? อย่างน้อยก็ควรเป็นคนที่ถูกใจเขา วันหน้าถึงจะใช้ชีวิตคู่ด้วยกันได้ดี เจ้าเข้าใจหรือไม่?""ตอนที่ข้าหมั้นหมายให้เจ้า ข้าก็เคยถามเจ้าไม่ใช่หรือว่าชอบหรือไม่? เวลานั้นมีคนอยากเกี่ยวดองกับเจ้ามากมาย แต่เจ้าเพียงปรายตามองก็ถูกใจนางไป๋ เจ้าลืมไปแล้วหรือ?"เสิ่นซู่ชะงักไปเล็กน้อย ไม่กล้าโต้แย้งอันใด รีบรับคำทันทีคืนนี้จี้หานอี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status