LOGINShare
บทที่ 92
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 834
การจับสลากแบ่งเป็นฝ่ายสีแดงกับสีน้ำเงิน จากนั้นจึงนำสลากไปรับป้ายเพื่อนำมาห้อยไว้ข้างเอวฉินฝูอวี้พร่ำบ่นว่าอยากอยู่ฝ่ายเดียวกับจี้หานอี สุดท้ายก็ได้ป้ายสีแดงเหมือนกันจริง ๆ แม้แต่เสิ่นซู่อี๋เองก็ยังจับได้ป้ายสีแดงเช่นกันจี้หานอีดึงตัวฉินฝูอวี้กับเสิ่นซู่อี๋หมายไปดูม้าที่นำมาด้วย แล้วถือโอกาสตามหาว่าชุยจิ้งหมิ่นอยู่ที่ใด แต่เบื้องหน้ากลับมีนางกำนัลผู้หนึ่งเดินเข้ามาหา เพื่อเชิญให้จี้หานอีไปเข้าเฝ้าฮองเฮา เมื่อหมดหนทางหลีกเลี่ยง จี้หานอีก็ทำได้เพียงปล่อยให้ฉินฝูอวี้กับเสิ่นซู่อี๋ล่วงหน้าไปก่อนเมื่อไปอยู่ตรงหน้าฮองเฮา พระนางก็ทอดสายตามองการแต่งกายของจี้หานอีพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย แสดงออกชัดเจนว่าไม่เห็นด้วย "อาซื่อช่างตามใจเจ้าเสียจริง เจ้าจะไปตีคลีเป็นได้อย่างไร? หากพลัดตกจากหลังม้าแล้วถูกม้าเหยียบเอา ถึงตอนนั้นคงได้วุ่นวายกันหมด"เฉิงหลานหรูที่นั่งอยู่ข้างกายฮองเฮาปรายตามองจี้หานอีปราดหนึ่ง เมื่อเห็นว่าคิ้วและดวงตาของจี้หานอีนั้นงดงามกระจ่างใส ทั่วทั้งร่างเปล่งประกายเจิดจรัส ราวกับรวบรวมเอาความงดงามของแสงจันทร์และมวลบุปผามาไว้ที่ตัวนางแต่เพียงผู้เดียว เฉิงหลานหรูก็ถึงกับมองจนเหม่อล
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 833
วันรุ่งขึ้น จี้หานอีตื่นแต่เช้าตรู่การแข่งขันตีคลีแบ่งออกเป็นช่วงที่หนึ่งกับช่วงที่สอง แต่เนื่องจากอากาศร้อนจัด เกรงว่าเหล่าสตรีจะทนไม่ไหว จึงมีการจัดให้พวกนางลงแข่งในช่วงแรก จี้หานอีกับชุยจิ้งหมิ่นนัดแนะกันไว้ล่วงหน้าแล้ว เพียงรอเวลาไปพบหน้ากันเท่านั้นเช้าวันนี้เสิ่นซื่อกับจี้หานอีไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่าด้วยกัน เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าได้ยินว่าจี้หานอีจะไปร่วมงานแข่งขันตีคลี ใบหน้าก็พลันบึ้งตึงทันที แต่หลังได้ยินว่าเสิ่นซื่อเป็นฝ่ายยืนกรานให้จี้หานอีไปเอง หญิงชราก็ถึงกับหน้าดำหน้าแดง พูดคำใดไม่ออกด้วยความอึดอัดใจสุดท้ายก็ทำได้เพียงโบกมืออย่างจนปัญญาเท่านั้นทั้งยังกล่าวว่าเสิ่นซู่อี๋ก็จะไปร่วมงานแข่งขันตีคลีเช่นกัน จึงให้นางติดตามจี้หานอีไปด้วยพร้อมกันนั้นยังกำชับเสิ่นฉางหลิงผู้มีวรยุทธ์ ให้คอยอารักขาอยู่เคียงข้างอย่างใกล้ชิด ด้วยเกรงว่าอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นเสิ่นฉางหลิงเคยเห็นฝีมือการตีคลีของจี้หานอีมาก่อน จึงไม่กล้าแม้แต่จะมองไปทางจี้หานอี ได้แต่ผงกศีรษะหงึกหงักเท่านั้นเสิ่นซู่อี๋ใบหน้าซีดเผือด ความจริงนางไม่สันทัดการตีคลี หากไม่ใช่มารดาบังคับให้นางต้องไป นางก็คงไม่มีทางไปเด็ด
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 832
ไม่กี่วันให้หลัง เรื่องราวที่จี้หานอีจัดแจงไว้ก็ลุล่วงไปมากโขผู้ดูแลจางพาผู้ดูแลบัญชีพร้อมด้วยเฉินฝูเดินทางไปตรวจตราตามไร่นาหลายแห่ง แม้ว่าหัวหน้าคนงานบางคนจะพร่ำบ่นถึงความยากลำบาก แต่เมื่อมีกฎระเบียบใหม่ระบุไว้เป็นลายลักษณ์อักษร การจะลักลอบใช้เล่ห์กลจึงยากขึ้นโดยปริยาย พวกเขาทำได้เพียงโอดครวญไม่กี่คำ ก็ต้องจำใจยอมรับโดยดีเมื่อนำสิ่งของเข้าคลัง จี้หานอีจึงไปตรวจดูด้วยตนเองรอบหนึ่ง รายการผลผลิตล้วนชัดเจน สมุดบันทึกก็จดไว้โดยละเอียด จี้หานอีจึงรู้สึกพอใจยิ่งตอนที่เฉินฝูเข้ามารายงาน เขายังกระซิบกับจี้หานอีประโยคหนึ่งว่า "คนงานในคลังเก็บของลอบพูดกันว่าฮูหยินรองเป็นคนเข้มงวด แต่เช่นนี้ก็ดีเหมือนกันขอรับ เพราะเมื่อทำงานได้อย่างโปร่งใส จิตใจก็พลอยสงบและโล่งอกตามไปด้วย"จี้หานอีเพียงยิ้มเล็กน้อยฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นมองดูสมุดบัญชีเล่มใหม่ที่จี้หานอีส่งมาให้ วันเดือนปีใดและผู้ใดเป็นคนจัดการ ล้วนถูกบันทึกไว้อย่างกระจ่างชัด บนใบหน้าของหญิงชราจึงปรากฏรอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่ง นางหันไปกล่าวกับบรรดาหญิงรับใช้และลูกหลานสตรีภายในห้องว่า "วันหน้าหากต้องดูแลเรือน ก็จงเรียนรู้จากท่านอาสะใภ้ของพวกเจ้าให
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 831
ต้องยอมรับว่า จี้หานอีนั้นมีเล่ห์เหลี่ยมอยู่พอสมควร ทั้งนางไป๋เองก็รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจนัก การที่อยู่ดี ๆ จี้หานอีไม่ยอมกินยาของฮูหยินผู้เฒ่า เป็นเพราะระแคะระคายสิ่งใดหรือไม่ นางจึงไม่กล้าผลีผลามทำสิ่งใดอีกน่าเสียดายก็เพียงว่าหากจี้หานอีกินยาต่อไปสักหนึ่งเดือน ก็อาจตั้งครรภ์ไม่ได้ตลอดกาล ยิ่งคิดเช่นนี้ กอปรกับหวนนึกถึงถ้อยคำที่จี้หานอีกล่าวต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่าวันนี้ ภายในใจก็ยิ่งเกิดความขุ่นเคืองเป็นระลอกแต่เมื่อคิดได้ว่าหากไม่อดทนต่อเรื่องเล็กน้อยจะพาลทำให้เสียการใหญ่ วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล ยามนี้ก็เพียงอดทนไปก่อนแล้วกันเมื่อจี้หานอีกลับมาถึงเรือน แม่นมฟางก็เดินมาแจ้งว่า "สาวใช้ผู้นั้นถูกแม่นมกุ้ยผู้ดูแลเรือนของฮูหยินผู้เฒ่าทำโทษให้คุกเข่าอยู่ตรงระเบียงทางเดินเจ้าค่ะ เพราะดันไปทำเตาอุ่นมือใบเก่าที่ฮูหยินผู้เฒ่าไม่ค่อยได้ใช้เสียหาย"จี้หานอียืนอยู่บนระเบียงทางเดิน มองทิวทัศน์อันเขียวชอุ่มภายในลานเรือน นางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนสั่งให้หรงชุนผู้อยู่ข้างกายนำขนมซานเย่าไส้พุทรากวนที่ยังร้อนอุ่นอยู่สองชิ้นมาห่อไว้ ก่อนหยิบเตาอุ่นมือใบเก่าของตนเอง นำไปส่งให้สาวใช้ผู้นั้นอย่างเงียบงัน โด
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 830
หลังฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นรับฟังคำพูดของจี้หานอี ก็ถึงกับต้องพินิจมองหญิงสาวด้วยความจริงจังอีกหลายปราดตัวนางย่อมรู้สึกประหลาดใจยิ่ง ยามนี้ไม่ว่ามองจี้หานอีอย่างไรก็ล้วนเจริญหูเจริญตาไปหมด ภายนอกดูคล้ายเป็นเพียงหมอนปักลายงดงามไร้ค่า ทว่าสิ่งที่กระทำกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิงยิ่งไปกว่านั้นจี้หานอียังมีความเด็ดขาด มีกำลัง และมีหัวคิดในการกำหนดกฎระเบียบใหม่ เช่นการตั้งกฎใหม่สำหรับการจัดซื้อในโรงครัว บัดนี้โรงครัวจึงเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่เคยเกิดข้อผิดพลาดแม้แต่น้อยยามนี้นางสามารถวางใจได้แล้ว วางใจว่าในวันหน้าจี้หานอีจะสามารถดูแลเรื่องราวภายในจวนได้เป็นอย่างดี สะใภ้คนนี้นับว่าทำให้นางพึงพอใจยิ่งนักหากสามารถให้กำเนิดหลานชายแก่นางได้ในคราวเดียว เช่นนั้นนางย่อมพึงพอใจมากขึ้นไปอีกหลังจี้หานอีให้กำเนิดหลานชายแล้ว เรื่องราวทั้งหมดภายในจวนแห่งนี้ ก็จะมอบให้จี้หานอีเป็นผู้ดูแลเมื่อถึงเวลาฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นพยักหน้า ก่อนกล่าวกับจี้หานอีว่า "ฟังดูรอบคอบรัดกุมดี ทั้งแบ่งแยกชัดเจน และไม่ก่อให้เกิดข้อพิพาทโดยง่าย""เพียงแต่คนที่เจ้าจะส่งไปช่วยตรวจสอบไร่นาเหล่านั้น เจ้าต้องคัดเลือกให้ดี คนผู้นี้จ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 829
ขณะริมฝีปากกำลังถูกเสิ่นซื่อบดจูบ จี้หานอีก็ทำได้เพียงใช้มือปลดสายรัดเอวให้เขาอย่างเงอะงะ ทว่าผลลัพธ์กลับเป็นเสื้อผ้าบนร่างเสิ่นซื่อเพิ่งถูกคลายออกเพียงเล็กน้อย แต่เสื้อผ้าของนางกลับหลุดลุ่ยเกือบหมดสิ้นเรียวขาทั้งสองข้างถูกเสิ่นซื่อรวบขึ้น ก่อนที่เรือนร่างอันกำยำจะทาบทับลงมาอย่างดุดันเมื่อตื่นขึ้นในยามเช้า จี้หานอีก้มดูบริเวณโคนขาของตนเอง ก่อนจะดึงตัวเสิ่นซื่อมาให้ดูรอยช้ำสีเขียวเหล่านั้นด้วยความขุ่นเคืองใจ พลางกำชับว่าคราวหน้าหากเขาจะบีบเค้นก็จงเบามือหน่อยผู้ใดจะคาดคิดว่าเสิ่นซื่อกลับจ้องมองนางด้วยแววตาหยอกเย้า "เช่นนั้นประเดี๋ยวข้าเป่าให้หายดีหรือไม่?"คำตอบนี้ทำเอาจี้หานอีถึงกับพวงแก้มแดงเรื่อ นางไม่รู้จะรับมืออย่างไรแล้ว จึงทำได้เพียงออกแรงผลักเขาให้รีบออกไป ก่อนเรียกหรงชุนเข้ามาปรนนิบัติผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้ายามเช้าเมื่อไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น ยาสมุนไพรขมปี๋ถ้วยนั้นกลับไม่ได้ถูกยกมาให้ดื่ม ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นเพียงปรายตามองจี้หานอีปราดหนึ่ง "ในเมื่อท่านหมอหลวงบอกว่าร่างกายเจ้าไม่อาจรับยาบำรุงขนานแรงได้ เช่นนั้นก็จงพักผ่อนดูแลตัวเองอยู่ในเรือนให้ดี อย่าได้ล้มป่วยสามวันดีสี่วั
You May Also Like
บันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.3K viewsข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่79.1K viewsมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น24.5K viewsย้อนอดีตมาครั้งนี้ข้าจะเป็นเถ้าแก่เนี้ยผู้ร่ำรวย
sanvittayam113 viewsเกิดใหม่เป็นเมียไม่ได้รักของทรราชย์หลงเฟย
ญาดาวดี ณ รัตติกาล168 viewsหวนคืนครานี้เห็นทีต้องเอาคืน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา562 viewsทะลุมิติไปดูแลสามีพิการพร้อมระบบป้องกันระดับสูง
ภัสสพิชชา2.6K views
