مشاركة

บทที่ 6

last update تاريخ النشر: 2025-12-28 00:45:23

“มองตาไม่กะพริบแบบนี้ ผมเขินเป็นนะคุณ” เสียงทุ้มแกล้งพูดหยอกเย้า

“ไม่ต้องมาทำชีกอเลยนะนาย เอาหน้าออกไปห่างๆ ฉันเดี๋ยวนี้” หญิงสาวรีบใช้ฝ่ามือนุ่มๆ ดันใบหน้าหล่อเหลาออกห่าง นัยน์ตาคู่คมดั่งใบมีดแบบนี้เธอไม่ชอบเลยจริงๆ มันดูเจ้าเล่ห์ เหมือนมีบางอย่างซ่อนเร้นอยู่ยังไงไม่รู้

“หน้าผมออกจะหล่อ สมัยเรียนสาวกรี๊ดกันทั้งมหาวิทยาลัยเลยนะ” เขายักคิ้วให้

“แหวะ ขี้โม้” เธอเบ้ปากแล้วเดินผ่านหน้าเขาไปที่ประตู ราเชนจึงคว้ามือบางเอาไว้

“จะไปไหน…”

“ฉันจะไปเปลี่ยนชุดทำงานแล้วไปขอบคุณท่านประธานที่ให้พักห้องดีๆ แบบนี้น่ะสิ” ปีรดาหันกลับมามองห้องพักสุดหรู “ชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้พักอีกแล้ว” เธอบอกอย่างเสียดาย แต่ไม่ได้น้อยใจในวาสนาที่เกิดมาต้องดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง เพราะเธอภูมิใจกับสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้

“ท่านไปกรุงเทพฯ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ถ้าจะขอบคุณท่าน พาผมไปเลี้ยงมื้อเย็นก็ได้”

“เกี่ยวอะไรกัน มันคนละคนนี่ ฉันต้องเลี้ยงนายอยู่แล้ว อยากกินอะไรล่ะ” หญิงสาวบิดข้อมือออกจากอุ้งมือหนา ราเชนคิดแวบหนึ่งก่อนจะบอกออกไป

“แล้วแต่คุณเลย ผมกินอะไรก็ได้ ไม่เรื่องมาก” ราเชนพูดยิ้มๆ ที่จะได้ใกล้ชิดเธอ “แล้วตอนอยู่ใต้น้ำผมเอ่อ…จูบคุณ คงไม่ว่ากันนะ”

นั่นไง อุตส่าห์นึกว่าอีตานี่ลืมไปแล้วแท้ๆ แต่ไหงยังวกเข้ามาพูดให้เธออับอายจนได้

“ถ้าทำแบบนั้นอีก ฉันแพ่นกบาลของนายเละแน่” ปีรดาแสร้งทำท่าทางขึงขังเพื่อกลบเกลื่อนอาการบางอย่างของตัวเอง ทว่าผิวแก้มในตอนนี้นั้นแดงแจ๋ยิ่งกว่าลูกมะเขือเทศเสียอีก ราเชนอมยิ้มกับธรรมชาติไร้จริตของผู้หญิงตรงหน้า และนั่นเป็นเสมือนสนามแม่เหล็กที่ดึงดูดให้ร่างสูงเดินเข้าไปชิด ในขณะที่สายตาคู่คมตอกตึงเธอเอาไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนไปไหน

“ถ้าได้จูบคุณอีกครั้ง ผมยอมให้คุณแพ่นกบาลอีกสิบครั้งเป็นอย่างต่ำเลย” เขาบอกเสียงพร่า ยกมือโอบเอวบางไว้หลวมๆ ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ ลดลงไปหาราวกับต้องมนตร์สะกด แต่ก่อนที่ริมฝีปากหยักได้รูปจะแนบกับริมฝีปากจิ้มลิ้ม ประตูก็ถูกเปิดเข้ามา ทั้งสองจึงรีบผละห่างจากกันทันที ตรีนุชชะงักกับภาพที่เห็น

“ขอโทษค่ะ” ผู้ที่เข้ามาใหม่มองปีรดาด้วยแววตาลุกวาว ทำเอาคนถูกมองขมวดคิ้วมุ่น

“มีอะไรหรือเปล่าคะคุณตรีนุช” ปีรดาถาม ตรีนุชยิ้มเหยียดๆ เดินเข้าไปยืนข้างราเชน

“ฉันก็แค่มาดูว่าเธอเป็นยังไงบ้าง ไม่คิดว่าจะหายเร็วแบบนี้” หญิงสาวที่อารมณ์ด้านในกำลังเดือดพล่านแสร้งคลี่ยิ้ม แต่เป็นยิ้มที่ปีรดารู้สึกว่าถูกเหยียดหยาม “คราวหน้าก็ระวังหน่อยนะ อย่าให้คนอื่นห่วงอีก” พูดจบตรีนุชก็ถือวิสาสะใช้มือคล้องแขนราเชน ทำเอาชายหนุ่มต้องแปลกใจ

“คุณราเชนขา แขกที่จองห้องเอาไว้มีปัญหานิดหน่อยค่ะ คุณช่วยไปดูกับตรีหน่อยนะคะ ตรีไม่รู้จะทำยังไงแล้ว”

ตรีนุชเบียดอกตูมๆ กับต้นแขนแกร่ง ราเชนมองหน้าเรียวสวยที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางพองามของตรีนุชแวบหนึ่ง แล้วหันกลับมามองปีรดา

“เดี๋ยวผมมานะคุณ”

ปีรดาทำเป็นไม่ได้ยิน มองไปนอกหน้าต่าง ตรีนุชเห็นท่าทีของราเชนที่แสดงออกมาว่าเป็นห่วงปีรดาอย่างชัดเจน นั่นยิ่งทำให้เธออิจฉามากกว่าเดิม

“ไปเถอะค่ะ” ตรีนุชควงแขนราเชนออกจากห้องพักสุดหรู ปีรดามองตามด้วยความรู้สึกหนึบๆ ในอก แต่ก็หาสาเหตุไม่ได้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้เธอต้องรู้สึกแบบนั้น

ราเชนเดินห่างห้องพักมาพอสมควรก็หยุดเดิน แล้วหันไปมองตรีนุช “ทำแบบนี้ทำไมคุณตรี” ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ บิดแขนออกจากมือของหญิงสาวอย่างสุภาพ

“คุณราเชนต้องการให้พนักงานทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ ตรีก็เลยเล่นตามคำสั่ง หรือคุณราเชนจะให้ตรีเล่นมากกว่านี้คะ” ตรีนุชตอบขณะมองเขาด้วยสายตาหวานเชื่อม

“ไม่ต้อง ทำแค่นี้ก็พอแล้ว ส่วนเรื่องแขกเป็นเรื่องโกหกใช่ไหม” ราเชนถามเพราะมั่นใจว่าแผนกรับจองห้องพักทำหน้าที่ดีเยี่ยมอยู่แล้ว

“ใช่ค่ะ ตรีไม่อยากให้คุณกับปีรดาอยู่กันสองต่อสองนี่คะ เผื่อใครมาเห็นเข้าจะว่าคุณเป็นสมภารกินไก่วัด ตรีก็เลยพาคุณออกมาโดยที่แม่นั่นไม่สงสัย” หญิงสาวพูดเหมือนหวังดี แต่ในใจเต็มไปด้วยไฟริษยา

“ขอบคุณ ผมรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ คุณกลับไปทำงานเถอะ”

เมื่อถูกชายหนุ่มที่หมายตาเอ่ยปากไล่ ตรีนุชก็ได้แต่ขุ่นเคืองอยู่ในใจ แต่ก็ไม่ได้หลุดอาการอะไรออกมา จะว่าไปแล้วเธอนั้นสวยกว่าปีรดาด้วยซ้ำ ทำไมราเชนถึงไม่หันมามองเธอบ้าง คอยดูก็แล้วกันเถอะ ผู้ชายร้อยทั้งร้อยถ้าเจอผู้หญิงแก้ผ้าต่อหน้า มีหรือจะไม่กระโจนเข้าหาเหมือนนักล่าที่เห็นเหยื่ออันโอชะ!

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 74 จบบริบูรณ์

    “ไม่มีทางเปลี่ยนใจเด็ดขาด ต่อให้ต้องสู้เพื่อเอาชนะใจนานแค่ไหนก็ยอม” เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตคู่งาม แล้วจูบหน้าผากมนแผ่วเบา ปีรดาเขย่งปลายเท้าขึ้นไปจูบแก้มสากด้วยความเก้อเขินเมื่อเห็นเพื่อนหวานกับเมีย ทัพเทวาก็หน้าเสีย และเริ่มรู้สึกหวั่นๆ ขึ้นมาเป็นครั้งแรก“ฉันว่าเราไปเดินดูของด้านล่างกันดีไหมคะคุณมล หนุ่มๆ จะได้มีเวลาคุยกัน” ปีรดาชวน นิชมลพยักหน้ายิ้มๆ แล้วจับมือกันเดินไปที่ประตู “เผื่อเจอหนุ่มๆ เราจะได้แจกเบอร์โทร.กันเนอะ” ปีรดาขยิบตาให้นิชมล บรรดาสามีได้ยินก็พากันหน้าตึงอย่างขัดใจ“ไม่ได้นะ” ราเชนและอัคนีพูดพร้อมกัน ภรรยาของทั้งคู่จึงมองหน้ากันแล้วปล่อยเสียงหัวเราะคิกๆ ออกมา ก่อนจะเปิดประตูออกไปโดยไม่สนใจสายตาของผู้เป็นสามีที่มองตามอย่างคาดโทษ“คืนนี้พวกเราคงต้องลงโทษเมียให้หนักๆ แล้วล่ะเพื่อน” ราเชนบอกยิ้มๆ อัคนีหัวเราะอย่างชอบใจ คนมีเมียพากันสนุกสนานกับแผนการลงโทษ แต่คนที่ไม่มีเมียอย่างทัพเทวากลับออกอาการเครียดหนัก“เฮ้อ…อิจฉาจังโว้ย”“ยังพอมีเวลาให้ทำแต้มอยู่นะไอ้เพื่อน ฉันสองคนเอาใจช่วย” ราเชนเห็นเพื่อนหน้าจ๋อยๆ ก็เดินไปตบบ่าอย่างสัพยอก “แต่เรื่องนี้น่าจะด่วนมากสำหรับแก”

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 73

    “ฉันจะให้พยาบาลฉีดยาแก้อักเสบนะคะ” คุณหมอสาวก้มหน้าเขียนชาร์ตโดยไม่มองเขา นั่นยิ่งทำให้ทัพเทวาหน้าเครียดกว่าเดิม“ฉีดยาแก้ปวดด้วยสิ” เขาสั่งยาเองหน้าตาเฉย“คุณปวดแผลเหรอคะ” สายป่านมองแผลที่มีเลือดซึมออกเล็กน้อย ทัพเทวาไม่ตอบทำให้เธอต้องหันหน้ามาสบตาเขาเช่นเดิม“ปวดหัวใจ…”คำตอบที่หลุดออกมาจากเขาทำเอาคุณหมอสาวหน้าเหวอไปทันที “ฉันเคยบอกไปแล้วว่าไม่ใช่หมอโรคหัวใจ ถ้าอยากให้หายปวดก็ต้องไปรักษากับหมอคนอื่นค่ะ” พูดจบสายป่านก็เตรียมจะผละไป แต่ถูกเขายึดข้อมือเอาไว้ จนเธอเสียหลักล้มทับร่างแกร่งอีกครั้ง“ว้ายคุณ…” คุณหมอสาวร้องด้วยความตกใจเพราะกลัวจะทับแผลเขาอีก ทัพเทวาแม้จะเจ็บแต่ก็ไม่ร้องสักแอะ ยกมือโอบกอดร่างอ้อนแอ้นเอาไว้ แล้วมองพวงแก้มขาวเนียนที่อยู่ห่างเพียงคืบ ทันทีที่เธอเงยหน้าขึ้นสบตา ริมฝีปากอุ่นๆ ก็แนบลงกับกลีบปากอิ่มทันทีอุ๊บ...เพียงสัมผัสแรกเธอก็ชาดิกเหมือนถูกไฟฟ้าหลายโวลต์ชอร์ต ยิ่งปากหยักบดเบียดเคล้าคลึง เธอก็ยิ่งสั่นเป็นเจ้าเข้าอย่างทำอะไรไม่ถูก จะผลักก็กลัวอีกฝ่ายเจ็บ จะห้ามก็ทำไม่ได้เพราะถูกเขาจูบหนักจนไม่มีเวลาหายใจ จึงปล่อยเลยตามเลย“อื้อ...”ทัพเทวาเห็นปฏิกิริยาของคุณหมอส

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 72

    “ปีอย่ายั่วให้คึกนะ เดี๋ยวเจ้านั่นมันตื่นปีจะยุ่งเอาได้”“พอแล้วคร่า คุณจะหื่นไปถึงไหน คุณแทบจะไม่ได้นอนเลยนะ...” ปีรดาพูดยิ้มๆ แต่คนไม่ได้นอนไม่มีทีท่าจะง่วงเลยสักนิด หญิงสาวเบียดตัวเข้าหาไออุ่น วงแขนแข็งแรงของราเชนก็กอดกระชับแนบแน่น พร้อมกันนั้นจมูกโด่งคมยังจรดลงบนผมนุ่มสลวย หอมอยู่อย่างนั้นจนชื่นใจ“คิดถึงวันแรกที่เราเจอกันไหมปี ตลกมากๆ ปีใส่ผมเป็นชุดเลย แถมบอกว่าเป็นเด็กท่านประธานอีก” ราเชนพูดคุยถึงเรื่องราวในอดีตอย่างมีความสุข แต่ปีรดาอายแล้วอายอีกที่เอ๋อๆ จนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร“น่าอายมากกว่านะคะ ไปทำงานในโรงแรมดังแต่ไม่รู้จักเจ้าของโรงแรม คุณก็ใจร้ายมากที่ไม่ยอมบอกปี แถมสวมรอยเป็นพนักงานให้ปีเลี้ยงข้าวตั้งนานสองนาน” เธอหนีบเนื้อต้นแขนเขาเบาๆ ทีหนึ่ง ราเชนหัวเราะร่วนเพราะรู้ว่าภรรยาอายทุกครั้งที่คุยถึงเรื่องอดีต“พี่ฉวีกลับมาจากทำบุญ ผมต้องให้รางวัลเป็นเครื่องเพชรชุดใหญ่แล้ว ถ้าไม่มีพี่ฉวีผมคงไม่ได้พบปี และไม่ได้เอ่อ…ช่วยปีในวันนั้น” เขาพูดอย่างระวัง เพราะห่วงความรู้สึกของภรรยาเป็นที่สุด“นี่ก็อีกเรื่องที่ทำให้ปีรู้สึกผิด ทำไมไม่บอกว่าไปช่วยปีจากคนชั่วพวกนั้น ปล่อยให้ปีห้ามใจตัวเ

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 71

    “ไม่อยากอาบ แต่อยากเล่น ‘จ้ำจี้’ กับเมีย” เขาออดอ้อนเหมือนเด็กอยากได้ของเล่น แต่ปีรดาไม่ยอมง่ายๆ เพราะอยากให้เขาสบายตัว จึงรีบส่ายหน้าซึ่งกำลังแดงระเรื่อไปมา ราเชนขมวดคิ้วมุ่น พยายามครุ่นคิดวิธีทำให้เมียใจอ่อน แล้วหัวสมองก็ปิ๊งอะไรบางอย่างขึ้นได้“อาบก็ได้ แต่ปีต้องสระผมและถูหลังให้หน่อยนะครับ” เขาอ้อนต่อและมั่นใจว่าภรรยาสุดที่รักต้องไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน ซึ่งมันก็เป็นจริง“ก็ได้ค่ะ”“งั้น ผมถอดเสื้อผ้าให้นะครับ” แล้วเขาก็จัดการปล้ำถอดเสื้อคลุมพ้นไหล่บาง ปีรดาซอยเท้าถี่ๆ รอบตัวเขา มือหนารวบเอวบางเอาไว้“ปีอาบให้คุณนะคะ ไม่ต้องถอดก็ได้ ว้ายคุณเชน...ไม่ถอดนะ”“ถอดเถอะ เดี๋ยวก็เปียกน้ำเอาหรอก...” เขาโยนเสื้อคลุมลงบนพื้น เหลือชุดนอนซีทรูสายเดี่ยวสีดำ ตัดกับผิวผุดผ่องขาวอมชมพู ด้านหน้าแหวกลึกลงไปตามร่องอก ห่อหุ้มเนินอกอวบเพียงครึ่งเต้าเท่านั้น ราเชนถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ประสาทของความปรารถนาตื่นตัวทันที“ปีจ๋า…”“ขาคุณเชน…”“ผมขอกินนมจากเต้าได้ไหม...”“ไม่ได้ค่ะ และก็ห้ามเกเรเด็ดขาด เข้าใจไหม...” เธอจับมือหนาพาเขาเยื้องย่างเข้าไปในห้องน้ำ มือบางเปิดน้ำอุ่นๆ แล้วผสมสบู่กลิ่นหอมลงไป “แช่น้ำอุ่น

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 70

    “เทวา…” ราเชนหน้าเครียด ก่อนจะวิ่งไปหลังโกดังพร้อมกับตำรวจสี่นาย พอไปถึงก็เห็นทัพเทวายืนจังก้าเล็งปืนไปที่ร่างของเสี่ยดิเรก ที่กำลังค่อยๆ ทรุดลงนอนคว่ำหน้ากับพื้น พร้อมๆ กับกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณ“ไอ้เวรเอ๊ย…กว่าจะตายได้” ทัพเทวาสบถแล้วทิ้งมือลงข้างตัว ตำรวจวิ่งเข้าไปดูเสี่ยดิเรกในขณะที่ราเชนตบบ่าเพื่อนเบาๆ“ขอบใจเพื่อน”“ฮื่ม…” ทัพเทวารับคำในลำคอ ก่อนจะทิ้งกายลงนั่งกับพื้น ราเชนเข้าไปประคอง เห็นเลือดสดๆ ไหลออกมาจากเอวเพื่อนก็ตกใจ“เฮ้ย...แกถูกยิงเหรอวะ!” ราเชนอุทาน ขณะมองหน้าซีดๆ ของเพื่อนรักอย่างกังวล แต่คนเจ็บเพียงแค่ยิ้มรับเท่านั้น แล้วสติก็ดับวูบไป จากนั้นก็ไม่รู้เรื่องราวรอบตัวอีกเลย...ราวๆ ตีสามเศษๆ การผ่าตัดช่วยชีวิตทัพเทวาก็ได้เสร็จสิ้น ราเชนรู้ว่าเพื่อนปลอดภัยก็กลับมาที่บ้าน ซึ่งขณะนั้นกำนันธงชัยและปีรดานั่งรอชายหนุ่มที่ห้องโถง เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ภายใต้เสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดยืนอยู่กลางประตู น้ำตาแห่งความดีใจก็ไหลออกมา“คุณเชน…ฮือ...ฮือ...” ปีรดาโผเข้าไปกอดผู้เป็นสามีอย่างดีใจ ในขณะที่ราเชนก็กอดร่างกลมกลึงตอบทันที สมองอันหนักอึ้งมาตลอดทั้งคืนรู้สึก

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 69

    “พ่อ…” ด้วยความดีใจร่างน้อยวิ่งไปหา ราเชนหยุดหายใจเมื่อเห็นลูกวิ่งออกมาจากที่ซ่อนตัว ชายหน้าเหี้ยมเห็นเข้าพอดีจึงตะโกนบอกเพื่อน“เด็กอยู่นั่น!”กลินท์หันไปมองตาเบิกกว้าง ชายหน้าเหี้ยมรีบวิ่งเข้ามาจับตัวหนูน้อย แต่ทว่าราเชนไวกว่า ร่างสูงใหญ่พุ่งตรงไปคว้าเอาร่างของบุตรชายมากอดไว้แนบอก แล้วพาไปหลบที่ผนังห้องอีกฝั่งซึ่งเป็นเหมือนเคาน์เตอร์ จังหวะนั้นก็ตวัดปืนสั้นออกมาจากซอกเอว ก่อนจะลั่นไกใส่ชายหน้าเหี้ยมสามนัดติดๆ กันปัง! ปัง! ปัง!เสี่ยดิเรกและตรีนุชหันไปมองลูกน้องนอนตายอยู่ที่พื้นก็ตกใจ “ไอ้ราเชน…จัดการมันเร็วๆ โว้ย” เสี่ยดิเรกมองราเชนอย่างโกรธแค้น จากนั้นทั้งสองฝ่ายก็เปิดฉากยิงกันสนั่น“พ่อครับ…มิวสิกกลัวเหลือเกิน...” มือป้อมๆ กอดบิดาแน่น“ไม่ต้องกลัวนะคนเก่งของพ่อ พ่อจะพามิวสิกกลับเอง” ราเชนก้มลงจูบที่กระหม่อมเล็กอย่างสุดรักระคนปลอบขวัญไปในตัว“ครับพ่อ…”ราเชนใช้ร่างของตัวเองบังกลินท์เอาไว้ แล้วค่อยๆ พากันเคลื่อนที่จากจุดเดิมไปยังอีกฟากของโกดัง ในขณะที่เสี่ยดิเรกและตรีนุชเห็นราเชนช่วยบุตรชายไว้ได้ก็ยิ่งเคียดแค้นหนักกว่าเดิม ตำรวจที่ถูกประสานงานไว้แต่แรกต่างกรูเข้าไปทางประตูหน้า ส่วน

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 36

    “ไม่สบายหรือเปล่าลูก ดูหน้าซีดๆ ไปนะ” ธงชัยเอ่ยถาม ปีรดาฝืนยิ้มให้บิดาแล้วก้มลงมองข้าวต้มในถ้วย“ปีรู้สึกปวดหัวนิดหน่อยค่ะ คงแปลกที่เลยนอนไม่ค่อยหลับ” หญิงสาวตอบบิดา พลางตักข้าวต้มเข้าปาก เพียงลิ้นแตะอาหาร อาการพะอืดพะอมก็ตีตื้นขึ้นจนต้องวางช้อนลงบนถ้วยตามเดิม“เดี๋ยวก็ชินเองนะ ว่าแต่วันนี้ปีจะไปไห

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 34

    “ปีจำไว้นะลูก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พ่อกับแม่ก็รักปีที่สุด ปีมีค่าสำหรับพ่อกับแม่เท่าชีวิต” ศรีวรรณจูบที่กระหม่อมบางอย่างแสนรัก ปีรดาฝืนยิ้มเซียวๆ ให้มารดาแล้วแนบแก้มกับฝ่ามืออุ่นด้วยหัวใจปวดร้าวเมื่อมารดาออกจากห้องไปแล้ว ปีรดาก็นั่งลงบนขอบเตียงอย่างอ่อนแรง น้ำตาของความเจ็บปวดไหลรินออกมาไม่ขาดสาย เ

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 31

    ชายหนุ่มขับรถไปจอดที่หน้าห้องโถงแล้วก็รีบพามารดาไปส่งที่ห้องทำงานของคนเป็นพ่อ เพราะเขาจะได้รีบไปบอกความจริงทุกอย่างกับปีรดานั่นเอง“ปีรดาไม่ไปไหนหรอกตาเชน” คุณยุพินยิ้มกับท่าทีร้อนใจของบุตรชาย“คนเรานี่น้า พอมีแฟนก็ทิ้งน้อง” ไพลิณีย์แซวพี่ชาย ขณะประคองมารดาไปที่ลิฟต์ ทำเอาคนโดนแซวอมยิ้มรู้สึกสบายใจ

  • ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)    บทที่ 27

    เมื่องานปาร์ตีช่วงเย็นที่เกาะฟ้าพร่างดาวสิ้นสุดลง แขกทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปเข้านอน แต่ราเชนและอัคนียังคงนั่งดื่มกันต่อพร้อมกับคุยกันเรื่องโครงการใหม่ที่จะเปิดในต่างประเทศ“เรื่องโครงการใหม่ที่ลอนดอน อีกปีสองปีน่าจะเป็นรูปเป็นร่าง ยังไงฉันจะไปติดต่อกับทางโน้นเอง จะพามลกับลูกไปหาพ่อกับแม่บุญธรรมด้วย

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status