LOGINShare
ตอนที่3 ต้องคุยกันยาว
publish date:
2026-06-03 01:05:00“งานที่นี่น่าสนุกแบบนี้นี่เอง คุณถึงไม่ยอมเข้าไปกรุงเทพ” เขาชวนคุยด้วยภาษาอังกฤษ คนรอบข้างเธอต่างงุนงงและแตกตื่น แต่มันยิ่งตอกย้ำความคิดในแง่ร้ายของคนบางคนว่าเธอหมอนวดประเภทเอาตัวนาบ
“สงสัยเราจะคุยกันยาว เชิญที่ห้องพักดิฉันเถอะค่ะ”
อารายเดินนำไปที่ห้องพักของเธอซึ่งอยู่ที่ปีกขวาของอนามัย จะเรียกห้องพักก็ไม่ถูกนักเพราะมีแค่โต๊ะกับเก้าอี้ นอกนั้นก็เป็นตู้เก็บเอกสารและหนังสือต่างๆที่เธอต้องใช้เป็นประจำ แต่มันก็ทำให้คนที่เข้ามารู้ได้ในทันทีว่าเธอเป็นคนสมถะเพียงใด
“แกอย่าโกรธฉันนะ เค้าขอร้องให้ฉันพามา” เปรมวดีกระซิบบอกเพื่อนเบาๆ
“แน่ใจว่าเค้าขอร้อง ไม่ใช่ขู่บังคับ”
“บ้าสิ ถ้าขู่จริงฉันไปหาตำรวจไม่ดีกว่าเหรอไม่มาหาแกแบบนี้หรอก”
ดูเหมือนชายอาหรับจะไม่เข้าใจภาษาไทยที่สองสาวกระซิบกระซาบกัน เขานั่งนิ่งๆ แต่สายตามองไปรอบๆ เหมือนถูกใจที่ได้เห็นสภาพที่พักเธอเป็นแบบนี้
“ขออนุญาตแนะนำตัวก่อน ผมชื่อ คาร์ดัล ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าผมประทับใจการบริการของคุณอารยาเป็นอย่างยิ่ง คุณมีความรู้และความสามารถในวิชาชีพของคุณอย่างท่องแท้ และจากที่ผมสืบประวัติของคุณมา คุณมีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่ ‘ท่าน’ ต้องการ ผมในฐานะตัวแทนของ ‘ท่าน’ มีความสนใจจะเชิญคุณอารยาไปทำงานเป็นพยาบาลพิเศษให้ ‘ท่าน’ ที่เมือง เอล บาฮา ประเทศบาฮาเนีย ”
เปรมวดีอ้าปากค้าง แต่อารยายังคงสงบนิ่งแม้ว่าจะประหลาดใจกับสิ่งที่ได้ยินก็ตามที คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างครุ่นคิด เธอแทบไม่เคยได้ยินชื่อประเทศอะไรที่เขาเอ่ยมาเลยสักนิด
“คุณสืบประวัติดิฉัน” อารยาทำเสียงสูงไม่ค่อยพอใจนัก “ดิฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดเท่าไหร่นัก แล้ว ‘ท่าน’ ของคุณเป็นใครกันค่ะ”
“ท่านเป็นนายเหนือหัวของผม ตอนนี้ ‘ท่าน’ ป่วยเกี่ยวกับหมอนกระดูก ผมเคยได้ยินมาว่าการนวดแผนโบราณอย่างถูกวิธีจะสามารถบำบัดอาการเจ็บปวดจากโรคนี้ได้โดยไม่ต้องผ่าตัด และถ้าข้อมูลที่ผมได้รับมาไม่ผิดพลาดคุณเองก็พยายามจะเสนอทฤษฎีนี้แก่โรงพยาบาลที่คุณทำงานอยู่ แต่ถูกปฎิเสธจนคุณต้องมาทำงานที่อนามัยแห่งนี้ แต่ที่ต้องไปทำงานที่สปาของคุณเปรมวดีเพราะต้องการนำเงินมารักษาแม่บุญธรรมใช่มั๊ยครับ”
ดวงตากลมโตของอารยาเบิกโตอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะรู้ข้อมูลเกี่ยวกับเธอได้มากขนาดนี้ในระยะเวลาแค่ไม่กี่วัน
“ผมมีค่าตอบแทนให้อย่างงามหากคุณอารายายอมไปดูแล ‘ท่าน’ ให้ผม ค่าตอบแทนที่คุณจะได้รับมันมากพอที่จะรักษาแม่บุญธรรมของคุณได้สบายๆ เลยทีเดียว ผมสามารถมอบเงินสดให้คุณได้ในทันทีที่คุณตกลงใจไปทำงานกับผมที่บาฮาเนีย”
ทั้งเปรมวดีและอารยามองหน้ากันอย่างงุนงง ค่าแรงที่มากพอสำหรับเป็นค่ารักษาให้แม่บุญธรรมได้นั้น มันช่างมากจนน่าตกใจเสียจริง
อารยาลังเล ระหว่างคำสอนที่ว่า ‘ต้องรักศักดิ์ศรีไม่น้อยกว่าชีวิตตัวเอง’ กับ ‘ตอบแทนบุญคุณผู้มีพระคุณ’ อย่างไหนจะสำคัญกว่ากัน.
บุรุษหนุ่มในชุดเสื้อคลุมตัวยาวกรอมเท้าอันเป็นชุดประจำชาติ เขากระตุกบังเหียนบังคับอาชาสีขาวพิสุทธิ์ให้หันมองไปตามทางรถลีมูซีนคันหนึ่งที่เพิ่งแล่นเข้าเขตพระราชฐานไป ดวงตาสีสนิมเหล็กทอประกายเจิดจ้า ริมฝีปากเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรงโดยที่เจ้าของไม่รู้ตัว
“องค์รัชทายาท”
ราเฟย์ บิน อัจฟาห์ หันไปตามเสียงที่เรียกเบาๆ ของคานัน คนสนิทและองครักษ์ประจำตัวขององค์รัชทายาทแห่งบาฮาเนีย ชายหนุ่มปรายตามองอย่างรับรู้ถึงการมาของอีกฝ่าย
“อีกสามสิบนาทีผู้แทนการค้าน้ำมันจะมาถึงครับ” คานันรายงาน
“แต่นั่นคงไม่ใช่รถที่รับผู้แทนการค้า”
“เอ่อ...กระหม่อมไม่ทราบ” ชายหนุ่มองค์รักษ์ร่างกำยำอึกอัก เขาสวมเสื้อผ้าชุดประจำชาติไม่ได้แต่งกายเป็นทหารเต็มยศ เพราะนั่นคือความประสงค์ของเจ้านายของเขา ผู้มีอำนาจในชีวิตเขาทุกอย่าง
“หรือพวกฝ่ายขวาจะมีการเคลื่อนไหว” ราเฟย์เปรยออกมา
“กระหม่อมจะไปสืบความมาให้”
ราเฟย์กระตุกยิ้มที่มุมปาก เขาบังคับม้าให้เดินเหยาะๆ กลับเข้าวังโดยไม่หันไปมององค์รักษ์หนุ่มผู้แสนรู้ใจ ทันทีที่พระวรกายสูงสง่าลงจากหลังอาชาสีขาว เหล่าทหารมหาดเล็กรีบกุลีกุจอมารับม้าประจำพระองค์ ราเฟย์ลูบคอม้าเบาๆ ก่อนเดินเข้ามาในพระราชวังของตน แต่ยังไม่ทันจะถึงห้องหนังสือซึ่งเป็นที่หมายในใจ ปรายตาก็รู้สึกว่ามีคนเดินตามหลังอย่างหลบๆ ซ่อนๆ แม้เจ้าของใบหน้าคมเข้มจะไม่ค่อยแย้มยิ้มแต่ก็อดขำน้อยๆไม่ได้
“เจ้าอยากจะเป็นลิงน้อยหรือเป็นเจ้าหญิงแห่งบาฮาเนียกันแน่...จัสมิน”
“พี่ราเฟย์” ร่างเพรียวบางที่หลบหลังต้นเสาทอดเสียงยาวอย่างหมดสนุก
จัสมินหรือ องค์หญิงจัสมิน บิน อัจฟาห์ เดินมาคล้องแขนของราเฟย์อย่างออดอ้อน ใบหน้าสวยหมดจด ผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวยผมยาวสลวยหยักเป็นลอนสีแดงเพลิงเร้าร้อนเหมือนแววตาซุกซนของเธอ จัสมินเป็นลูกสาวที่เกิดจากนางสนมซึ่งเป็นสาวอเมริกันที่เป็นครูสอนหนังสือ เมื่อพ้นวัยเด็กได้ไปร่ำเรียนที่อังกฤษโดยใช้ชีวิตอย่างสามัญชน เธอเพิ่งเรียนจบเศรษฐศาสตร์กลับมาอยู่ที่บาฮาเนียได้ไม่ถึงสองเดือน และด้วยนิสัยแบบ ‘ผู้หญิงสมัยใหม่’ ทำให้เธอดูเป็นคนแปลกแยกไปกว่าคนอื่นๆ มีแต่ราเฟย์เท่านั้นที่ยังปฏิบัติตัวตนเธอไม่ต่างจากเมื่อสิบปีที่แล้วนัก
ราเฟย์กระตุกยิ้มที่มุมปากมองดูหญิงสาวผู้เป็นน้องต่างมารดา เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวคอระบายกับกระโปรงยาวคลุมเข่า เขาแอบถอนใจเพราะเกรงว่าน้องสาวที่ไปใช้ชีวิตอยู่ซีกโลกตะวันตกจะแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดจนรับไม่ได้ แม้ว่าบาฮาเนียจะเข้าสู่ยุคใหม่ กฎหมายหลายข้อที่ปรับให้หญิงชายมีสิทธิ์เท่าเทียมกัน แต่กระนั้นเขาเองก็ยอมรับว่า คงทำใจไม่ได้ถ้าจะเห็นผู้หญิงในบาฮาเนียนุ่งสั้นจนเห็นโคนขาหรือเสื้อผ้ารัดติ๋วจนแทบหายใจไม่ออก
Latest chapter
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่52 จบ
“บังอาจนัก! อยู่ในวังของเราแต่กลับทำเรื่องเสื่อมเสียเช่นนี้ได้คาร์ดัล! เจ้าจะให้ข้าทำยังไงกับคนของเจ้า นางตั้งครรภ์โดยไม่ได้สมรสกับใครได้อย่างไร...” กษัตริย์ฮัสซันตรัสด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด แต่ในพระทัยกลับตรงข้าม ยิ่งได้เห็นสีหน้าทุกข์ร้อนของเจ้าลูกชายก็อดสะใจไม่ได้ “กระหม่อมดูแลคนไม่ดีขาดการอบรม สร้างความเสื่อมเสียยิ่งนัก กระหม่อมจะจัดการนาง...” “ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น!” ราเฟย์ทะลึ่งกายลุกพรวดพลาดจากเก้าอี้ ตวัดสายตาคมกริบไปที่คาร์ดัลที่พูดจารับมุขกับกษัตริย์ฮัสซัน “ใครกล้าแตะต้องภรรยาของเรา เราจะตัดหัวมันให้หมด!” ‘ตัดหัว!’ บรรดาคนฟังถึงกับสะดุ้งโหย่ง ราเฟย์ก้าวเท้ายาว ๆ ออกจากห้องทันทีและตะโกนเรียกคานัน “ต้องโดนกระตุ้นถึงจะรู้ตัวนะเจ้าลูกคนนี้” กษัตริย์ฮัสซันส่ายพระพักตร์ไปมา “ก็เหมือนกับพระองค์ตอนหนุ่มๆ ไงพระเจ้าข้า” คาร์ดัลช่วยเสริม “คราวนี้พระองค์ก็จะได้มีหลานสมใจแล้วนะพระเจ้าข้า” “ฮะ ฮ่า ใช่แล้ว โดยเฉพาะกับหญิงที่เราถูกใจอยากได้เป็นสะใภ้ด้วยยิ่งดีใหญ่ เอ๋..หมอยามาทพอจะรู้ไหมว่าหลานของเราชายหรือหญิง”
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่51
“ขอโทษค่ะ เอ่อ...ขอโทษเพคะ” อารยารีบก้มเก็บอ่างน้ำใบเล็ก น้ำหกจนพื้นพรมชื้นแฉะนางกำนัลรีบนำผ้ามาซับน้ำก่อนที่พรมราคาแพงจะเปื้อนเปรอะ หญิงสาวระบายลมหายใจอย่างหงุดหงิด มือไม้เหมือนคนไม่มีแรงเอาเสียงเลย “เจ้าไม่สบายอีกแล้วเรอะ อารยา” สรุเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใยทำให้อารยาตื่นจากภวังค์ “หม่อมฉันไม่เป็นอะไรมากเพคะ...” ‘แค่คนท้องอ่อน ๆ ไม่ได้เจ็บป่วยตรงไหนเสียหน่อย’ เธอได้แต่บอกกับตัวเองในใจ “เราให้เจ้าหยุดพักผ่อนก็ไม่ยอม ดื้อเหมือนใครนะ” กษัตริย์ฮัสซันตั้งใจพูดกระทบลูกชายคนโตที่เดินหน้าตึงเข้ามาเหมือนทุกครั้ง “ถ้าเอาข้อราชการมาคุยกับพ่อ พ่อไม่คุยด้วยนะ” ราเฟย์เลิกคิ้วสูงข้างหนึ่งอย่างแปลกใจ ไม่คิดว่าผู้เป็นบิดาจะรู้ว่าเขาชอบเอา ‘ข้อราชการ’ มาเป็นข้ออ้างเพื่อพบหน้าคนบ้างคน “หม่อมฉันอยากถวายงานให้เต็มที่เพคะ” ‘ก่อนที่จะไม่ได้อยู่สนองพระคุณของพระองค์อีกแล้ว’ “กระหม่อมก็เช่นกันพระเจ้าข้า” ราเฟย์กระตุกยิ้มที่มุมปากขณะปรายตามองทางหญิงสาวที่ค้อนขวับเข้าให้ “พ่ออยากฟังเรื่องอื่นแล้ว อย่างพวกงานอภิเษกอะ
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่50
เสียงครางเบาๆ ของเธอกลับปลุกอารมณ์ของเขาอย่างเหลือเชื่อมันทำให้เขาจูบเธออย่างรุนแรงและเร้าร้อนจนริมฝีปากบางแดงจัด เขาพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างบางที่นอนระทวยและขยับตัวไปมาอย่างเสียวซ่านกับสัมผัสที่ได้รับ ราเฟย์พรมจูบทั่วใบหน้าระเรื่อยจากซอกคอจนถึงเนินเนื้อที่ยอดอก ทุกสัมผัสของเขาสร้างเสียงครวญครางและแรงปรารถนารุนแรงยากจะควบคุม มันกลายเป็นพายุลูกใหญ่ที่พาคนทั้งคู่ปั่นป่วนรัญจวนใจ และทุกอย่างสงบนิ่งเมื่อสายน้ำอุ่นพัดผ่านไปอารยาปรือตาขึ้นอย่างยากลำบากรู้สึกถึงลมหายใจที่สม่ำเสมอกับชีพจรหัวใจที่กลับสู่สภาวะปกติ เธอลุกขึ้นช้าๆ และเบา ๆ แต่กระนั้นก็ยังทำให้คนที่นอนอยู่ตวัดแขนรั้งเอวบางให้กลับไปนอนแนบอีกครั้ง “จะไปไหน?” เขาพึมพำทั้งที่ดวงตาปิดสนิท “ห้อง...ห้องน้ำค่ะ” น้ำเสียงตะกุกตะกักของเธอทำให้มุมปากของเขากระตุกยิ้มเหมือนจะหัวเราะแต่ก็ปล่อยให้เธอลุกขึ้นจากเตียงทำตามความต้องการ อารยาสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็ออกมาจากห้องน้ำดวงตาของเธอเห็นร่างสูงใหญ่เผลอหลับอย่างอ่อนเพลีย เธออยากอยู่ในอ้อมกอดของเขาจนถึงเช้าวันใหม่ไม่ซิ! อยากอยู่อย่างนี้ทุกวันทุกคืน
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่ 49
ภาพหญิงสาวสวยประดุจเจ้าหญิงยิ้มหวานสะดุดอารยาจนเธอหยิบขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ที่มุมล่างของภาพเป็นลายเซ็นหวัด ๆ เขียนไว้ว่า ‘แด่ราเฟย์ ยอดรักของ แอนเดรีย’ “แอนเดรีย? คงเป็นคนรักของราเฟย์” มือเรียวสั่นน้อยๆ จนต้องรีบวางรูปนั้นไว้ที่เดิมเพราะกลัวว่ามือของเธอจะไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะถือรูปนี้ไว้ได้ เธอรู้สึกหน้ามืดจนแทบจะเป็นลมอีกครั้ง แต่ก็ยังประคองตัวเองไปนั่งบนเตียงนอนหนานุ่มที่ตั้งเด่นอยู่กลางห้องได้สำเร็จ “ใจเย็นๆ ซิอารยาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ” เธอยกมือทาบอกพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเอง ไม่คิดว่าแค่ตัวเองรู้ว่าหัวใจของเขามีเจ้าของก็แทบทำให้เธอเป็นลมล้มพับได้ ไม่เคยคิดว่าจะอ่อนแอขนาดนี้ ‘ไม่ได้นะ เราจะอ่อนแอไม่ได้ ต่อไปนี้เราจะต้องเข้มแข็งอย่างน้อยที่สุดก็เพื่อลูกของเราเอง’ ปัง! เสียงปิดประตูอย่างรุนแรงทำให้อารยาสะดุดโหย่ง คงมีคนเดียวที่กล้าปิดประตูห้องเสียงดังอย่างนี้ถ้าไม่ใช่เจ้าของห้องเอง อารยาหันซ้ายแลขวาหาที่ซ่อนตัว แม้ว่าห้องนอนจะใหญ่โตแต่เธอกลับไม่รุ้จะไปซ่อนตัวตรงไหน ตลบชายผ้าปูที่นอนขึ้นหวังจะมุดเข้าไปใต้เตียงแต่กลับ
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่ 48
“ราเฟย์เป็นพ่อเด็กในท้องใช่ไหม?” “ยัยแป๋ม! แกรู้ได้ไง” อารยาตาโตอย่างตกใจ “โธ่! ดูแค่นี้ก็รู้แล้ว” เปรมวดีถอนหายใจหนักๆ “แล้วจะทำยังไง แกน่าจะบอกเค้านะ เค้าต้องรับผิดชอบแก” “แต่...เค้าเป็นใคร...ฉันเป็นใคร...แกก็น่าจะรู้ดี” “แล้วไงละยะ! จะเป็นใครก็ช่าง แต่เค้าก็เป็นพ่อของเด็กในท้องแกนะเฟ้ย!” เปรมวดีอดโมโหแทนเพื่อนไม้ได้ “แกก็น่าจะเห็น เค้ามีผู้หญิงอื่นตั้งเยอะแยะ เค้า...ไม่ได้รักฉันหรอก” “ไอ้ผู้หญิงแยะแยะนะเห็นอยู่ แต่แกแน่ใจได้ไงว่าเค้าไม่ได้รักแก” “เค้า...คิดว่าฉันจะมากอบกอบทรัพย์สินเงินทองมากกว่า” แค่คิดเรื่องนี้ขึ้นมาน้ำใสๆ ก็คลอเบ้าตาของอารยาทันที “เฮ้ย! แกคิดไปเองหรือเปล่า หรือแกเล่าให้ฉันฟังไม่หมดใช่มั๊ย” เปรมวดีโอบกอดเพื่อนแน่น เธอไม่ค่อยเห็นเพื่อนรักต้องเสียน้ำตาให้ใครอย่างนี้ “ฉันไม่ได้คิดไปเอง เค้าเคยแกล้งฉันสารพัด” “โอเค...แล้วแกจะทำยังไงต่อไป” “ฉันจะเลี้ยงลูกเอง...ฉันเลี้ยงลูกฉันได้...” อารยาพึมพำทั้งน้ำตานองหน้า “แกจะเลี้ยงได
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่ 47
“มันไม่เกี่ยวอะไรกับท่านหรอกเพคะ” “ทำไมถึงไม่เกี่ยวละ อะไรที่เกี่ยวกับเจ้าก็เกี่ยวกับเราด้วยทั้งนั้น” เขาพูดอย่างอวดดียื่นหน้าเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมละมุนจากเรือนแก้มที่แดงระเรื่อชวนหลงใหล “เจ้าไม่สบายเป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงอาทรของราเฟย์ทำให้หัวใจของอารยาหวั่นไหว เธอรู้ดีว่าเขามักถือตัวว่าตนเองเหนือกว่าพยายามจะควบคุมอารมณ์และความรู้สึกของเธอ “ไม่เป็นไรเพคะ” กว่าจะเอ่ยปากตอบได้ก็ลำบากยากเย็น ความน้อยใจที่เขาทำราวกับคืนวันในทะเลทรายเป็นเพียงความฝันทำให้น้ำตาคลอเบ้าขึ้นมาทันที “อารยา” ปลายนิ้วใหญ่เกลี่ยน้ำตาหยดใส หัวใจเขาปวดปร่าที่เห็นดวงตาสีนิลมีน้ำตา“เจ้าร้องไห้ทำไม เจ็บปวดตรงไหนบอกเราซิ” ราเฟย์โอบไหล่บางที่สั่นสะท้านเพราะพยายามกลั้นสะอื้น หญิงสาวไม่มีแรงต้านทานจึงได้แต่เอนซบอกกว้างที่คุ้นเคย ทำไมเขาต้องถามเธออย่างนี้ด้วยนะ เขาไม่รู้จริงๆ หรือไงว่าทำให้เธอทรมานใจแค่ไหน ทุกครั้งที่เขาพาสาวๆ สวยๆ มากุ๊กกิ๊กให้เธอเห็นตำตา หัวใจมันปวดร้าวแค่ไหนและยิ่งเจ็บปวดมากเป็นทวีคูณเพราะเธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้ใยดีเธอเลย ทุกความปวดร้าวใน
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่9 ของฝาก
“พระพักตร์ของฝ่าบาทผ่องใสขึ้นนะพ่ะย่ะค่ะ” “ก็เพราะของฝากของเจ้าไงคาร์ดัล” กษัตริย์ฮัสซันทรงพระสรวลขึ้นพลางปรายตาไปยังหญิงสาวชาวเอเชียในชุดนางพยาบาลสีขาวสะอาดตา คาร์ดัลยิ้มขึ้นที่มุมปาก เมื่อมองไปที่ ‘ของฝาก’ ที่ตนนำมาจากเมืองไทย อารยาไม่เข้าใจภาษาบาฮาเนีย แม้เธอจะพยายาม
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่8 จะบอกยังไงดี
“ใช่ซิ เพื่อนไง ฉันเพิ่งกลับมาจากอังกฤษได้สองเดือน นอกจากพี่ราเฟย์แล้วฉันไม่ค่อยสนิทกับใครเลย ฉันถูกส่งไปอยู่เมืองนอกตั้งแต่เด็ก” จัสมินคล้องแขนอารยาแล้วเดินเรื่อยๆ ตามทางที่จะไปสู่ห้องโถงใหญ่ “เธอนี่เหมาะกับชุดพยาบาลจัง เอาไว้วันไหนเธอว่างเรามาคุยกันนะ เธอพักที่ห้องพักของพยาบาลใช่มั๊ย”“ค่ะ”
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่7 ทำเหมือนไม่เคยเจอ
“นี่ลูกชายกับลูกสาวฉัน ราเฟย์กับจัสมิน อายุคงไล่ๆ กับเธอ”กษัตริย์ฮัสซันลูกสาวที่ได้เค้าโครงมาจากแม่เต็ม จัสมิน ยิ้มให้อย่างเป็นกันเองและไม่ถือตัว ผิดกับผู้ชายร่างสูงสง่าคนนั้นที่เขาแต่ทำหน้าเคร่งขรึม อารยายกมือแบบไทยๆ พยายามยิ้มผูกมิตรแต่เมื่อราเฟย์ไม่มีท่าทีตอบไมตรีของเธอ หญิงสาวจึงหน้าเจือนลงทั
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่6 ตามมาสิ
แม้เขาจะเป็นองค์รัชทายาทแต่เขาก็ชอบทำตัวง่ายๆ ไม่จำเป็นต้องตั้งโต๊ะอาหารให้มันวุ่นวาย เขาหมุนตัวและเดินนำหน้าแต่เมื่อรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ได้ก้าวตามมาเขาก็เหลียวมอง“ตามมาสิ”“ไม่เป็นไรค่ะ แค่บอกทางดิฉันก็พอแล้ว”ไม่ใช่เพราะความเกรงใจหรอกที่ทำให้อารยาพูดแบบนี้ออกมา แต่เพราะเธอกำลังหงุดหงิดที่ถูกสั่ง
You May Also Like
ของรัก มาเฟียร้าย NC20+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม9.4K viewsอดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย
นัวร์เนีย8.4K viewsเด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+
ลำเจียก89.4K viewsเด็ก (ขายตัว) ของมาเฟีย
Naya Solene12.3K viewsFriend Zone | ข้ามเขตเพื่อน
อิษสรา | ISSARA1.0K viewsขบถรัก อดีตแค้น
Deal666250 viewsBAD STORIES พิษรักมาเฟีย | NC20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ708 viewsเดิมพันรักหมอเถื่อน
Wabibi545 views
